Sparkkrampmarathon….. het verhaal

december 25, 2012

Het heeft even geduurd maar dan nu toch maar weer een krampachtig verhaal.

16 december stond de Sparkmarathon gepland, maar de planning liep een deukje op want ik zou naar een bootje in de UK gaan. Maar zoals wel meer gebeurd kwam het bootje later en kon ik toch starten in SpijkCity.

Voorbereidingen waren dus niet optimaal geweest, maar goed we zouden wel zien waar het schip zou stranden.

Zondagmorgen half negen stond ik voor de deur van Rob (RoPaRun team lid) om samen naar Spijkenisse te gaan. Zoals altijd is het een leuk weerzien van bekende voor de kantine bereikt was hoorde ik  een luide brul “Leeuwtje64”, opgeschrikt keek ik rond en zag daar Kees,  en niet snel daarna  Mo, Hans, Ans en John, Ruud en Cock.Na het omkleden hadden we nog ruim de tijd om her en der een Meet en Greet te hebben maar mijn oog ging ook uit daar mijn teamleden Ines, Benard en Ray.

En wie kwamen daar ineens aan om een foto- en knuffel moment te hebben Jawel  Yvonne en Pim, onwijs gezellig om hun weer te zien. Pim zijn hardloopschoenen zitten vast genageld maar we kijken ernaar uit dat hij de nagels er weer uitgetrokken heeft en weer gezellig zal gaan meelopen.Spark 2In een flits zag ik Bernard voorbij rennen en vroeg hem waar Ines was, ze zou dicht in de buurt moeten staan maar zag haar niet. En na de start weet ik zeker dat ik haar pas na afloop zal gaan zien.

Zo op naar de start,  onverwachts was daar het startschot en begon ik vol goede moed. Ik sloot me aan bij de groep van 4 uur en na een rondje over de baan verlieten we het sportpark. Na 4 km liepen we op de Markenburgweg waar bij diverse mensen even de gedachte terug gingen naar vorig jaar waar we een giga hagel/onweersbui over ons heen kregen maar het weer was nu prima geen klagen dus.Spark 3Al stappende door het polderlandschap liep ik lekker mee in de groep en zocht mijn plaatsjes wel uit om uit de wind te blijven indien nodig, want we hadden vaak de wind in de zeilen. Tot kilometer 27 kon ik mee blijven gaan maar toen viel ik dus terug, een blaar op de zijkant van mijn voet maakte een irritatie waardoor ik niet lekker meer kon lopen, kwam John tegen die last kreeg van zijn onder rug. En zo liepen we beiden in eigen tempo door. Op de Garsdijk net voor Spijkenisse is het eindstation voor John, twee dames waren bereid om hem naar het sportpark te brengen. John vroeg de dames even te wachten om mij ook deze kans te geven, maar ik wilde gewoon door gaan.Spark 4Bij de 30 km kreeg ik een stevige trek, liep zelfs met de gedachte om gewoon bij iemand aan te bellen voor een paar boterhammen. Ik passeerde een vrijwilliger en vertelde hem van mij honger, hij had een gelletje en die nam ik van harte aan (dankjewel nogmaals), helaas was de smaak banaan en vind dat vreselijk……. maar mijn trek was zo sterk dat ik het met verstand op nul opat.Spark 5Niet veel later kreeg ik (grrrrrrrr daar was die weer) hevige buik kramp, steken die mij dwongen te stoppen en weer doorgaan gaan als de pijn geluwd is. Maar bij de 33 kilometer was het gedaan, ik durfde niet verder te gaan en een aardige mevrouw (vrijwilligster) belde een bezemwagen. Kreeg warme thee en een jas van een andere vrijwilliger. Niet veel later zat ik in het busje richting het sportpark. In de kantine aangekomen kreeg ik het erg koud en rilde als een rietje, Ans verzorgde mij uitstekend al nam ik niets aan behalve haar jas. Kreeg nog een bak thee maar kon deze met moeite vasthouden door het beven. Rob was al binnen en liep net geen PR, en (hoe kan het ook bijna anders) Ines had zich in de prijzen gelopen en was 2de dame overal en 1ste in haar leeftijdscategorie. Helaas heb ik Ray niet gezien, hij zou de halve gaan lopen.

Na de warme douche kwam het leven weer terug in mijn lijf, helaas geen eindstreep dit keer. Maar zal me voor de volgende marathons toch eens anders voorbereiden zodat ik eens een keer niet overmand wordt met het krampsyndroom waarmee ik zit.

Tot slot, complimenten  voor de organisatie en speciale dank aan die vrijwilligers die mij van thee en een warme jas en gelletje voorzagen en ……………. Natuurlijk Ans.

Advertenties

Weekend Again

december 5, 2008

Thanks God it Friday, weer een week voorbij en zo nemen we langzaam een sprintje naar het einde van het jaar.

Morgen gaan we onze actie voor de Doe een Wens stichting afronden en natuurlijk weer opstarten voor 2009, want ook dan wil ik graag de Doe een Wens steunen. Dus kan ik een ieder wederom verzekeren dat er weer een jaar geblogd gaat worden en dat ik weer vele loop verhalen gaat plaatsen.

Ook op deze toch wat sobere verjaardag van de Goedheiligman wilde ik mijn sportschoenen even op scherp zetten en mijn 15 km ronde weer doen. Het miezerde diverse malen maar daar sla ik me wel doorheen.

051208

Ook nu zat de gang er goed in en met een tijd van 1:14:07 (12 km p/u) ben ik dik tevreden.

Zondag ben ik van plan een leuke zwerfronde te gaan doen, planning is om een dertiger te lopen en waarheen??? Dat zien we nog wel.

Iedereen wederom een fijn weekend en een gezellige Sinterklaas avond.




Eindhoven in zicht

oktober 5, 2007

Nog een kleine 2 weken en dan is het eindelijk weer zover. Maanden leef je er naar toe zeker gezien het teleurstellende resultaat van 15 april tijdens de Rotterdam marathon. Al heel snel daarna wilde ik deelnemen aan de marathon van Hoorn maar dat zou alleen gemogen hebben als dit een geniet marathon zou worden. Die garantie kon ik niet geven en zo vond Rob (trainer) het niet verstandig en heb ik toen geluisterd.

Natuurlijk zijn er sindsdien weer vele kilometers gelopen en speelde een scheenbeen blessure weer op toen ik de nieuwe Nimbus 9 ging inlopen. Knap balen en het bracht mij in onzekerheid. Hierna lid geworden van een sportschool om op zachtere ondergrond te lopen en ook eens wat andere spieren trainen met een goed resultaat. Maar na de eerste dertiger moest ik een week later op herhaling en deze dertiger ging nog beter. Toen wist ik dat het goed zat, geen pijntjes en super positief.

Gisteren heb ik dan ook mijn start nummer gekregen en ook heb ik even contact gehad met Julie om mijn bestelde weblogshirt in ontvangst te mogen nemen. Het is echt leuk om te weten dat er zoveel weblogers uit zowel België als Nederland deelnemen aan zowel de hele als de halve marathon. Nog even wachten en volgende week Koolhydraten stapelen.


Tweede dertiger in een week

september 22, 2007

De voorbereidingen voor de marathon van Eindhoven gaan zeer voorspoedig. De voorbije week 2 maal in de sportschool vertoefd waar ik op dinsdag een hardloop training van 1 uur heb gedaan (10 km) en op donderdag een fitness sessie met aansluitend nog een hardloop training op de band van 30 minuten (5km).

Ik heb mezelf voorgenomen om het fitnes gedeelte er toch echt bij te pakken en waarom ook eigenlijk niet, ik heb een jaar abonnement en moet daar toch proberen optimaal gebruik van te gaan maken.

Ik heb natuurlijk alles even met Rob Veer doorgenomen en hij had voor vandaag nog maar een 3 uurs training bedacht. na de ronde die ik vorige week had gelopen had ik zoiets van “ik ga dat rondje nog maar eens doen” want het was tenslotte een geweldige route om te lopen. Om 05.40 liep de wekker af en iets over de klok van 6 uur stapte ik naar buiten met een dosis goede zin. Nu het alweer herfst is draag ik ook gelijk maar weer de X- socks Run Energizer en ik vind het supersokken.

Na mijn start keek ik heel even op de Garmin en zag dat mijn hartslag rond de 180 was en dacht “dat kan niet met een snelheid van rond de 10 km per uur”.Gelukkig ging het daarna gewoon naar de 140 slagen p/u. Mijn route ging vandaag ook weer een stukje over de dijk en ik had alleen maar een reflectie band omgedaan, het verkeer kwam al langzaam op gang en je moet het dan toch in de gaten houden want diverse chauffeurs zijn rond dit tijdstip nog niet echt wakker. Bij de Lage Doncken is een smalle weg met aan beide zijden wilgen en omdat ik de eerste was die deze pad nam was ik de grootte vanger van de spinnenwebben. Continu kon ik mijn gezicht en armen schoon maken en toen ik thuis kwam zat er nog heel veel in mijn haar.

Uiteindelijk heb ik ook vandaag de test weer goed doorstaan en heb ik beter gelopen dan de vorige dertiger zowel mijn snelheid was 0,5 km sneller per uur maar ook mijn hartslag was gemiddeld 147 wat dus 2 slagen per minuut minder was. In deze week heb ik een totaal van 76.5 km gelopen wat voor mij behoorlijk veel is, dus ik ben tevreden en blij want het gaat voorspoedig.

Tot slot wens ik iedereen die morgen de DtD loop gaan doen in 020 heel veel suc7