Mijn kramp syndroom.

oktober 10, 2011

Kramp, vaak wanneer ik een marathon loop of een PR race doen gebeurt het erg vaak dat ik kramp in mijn kuiten krijg. Zo ook de laatste 10 km tijdens de Zeeuwse Kust marathon. Telkens voelde ik de kramp opkomen, alsof er een soort bal zich voortdurend rolt in de bovenzijde van mijn kuiten.

Meestal stop ik dan even om voorzichtig te rekken en strekken maar ik moet dit eigenlijk voor zien te blijven dus wat te doen.

Allereerst hoe kom je er eigenlijk aan, het kan zijn door intensief sporten maar dat doe ik al heel lang. Te weinig drinken tijdens een marathon, nou ik geloof dat ik me best heb laten vol lopen van te voren maar ook tijdens de loop.

Misschien door het ouder worden? Kom op zeg, zo oud ben ik nog niet. Of misschien door magnesium tekort.Dit tekort kan je eventueel opvangen door dagelijks een banaan te eten, helaas bah die lust ik niet. Heb laatst nog eens geprobeerd een fruitcocktail met daarin best veel banaan maar kreeg het niet weg.

Plots kon ik mij weer herinneren wat John mij ooit vertelde en ik weet dat ik toen wel goed liep aan het einde van een marathon en zonder kramp. In de kast stond idd nog een potje met magnesium pillen dus ben gestart met mijn dagelijkse dosis en we zullen gaan zien of dit resultaat op gaat opleveren tijdens de Berenloop.Een week na die geweldige ZeeuwseKust marathon hebben we de draad weer opgepakt. En is er al weer lekker getraind, op zondag in alle vroegte even de MTB gepakt en gewoon een stuk gefietst om mijn bovenbenen weer los te krijgen en dat werkte goed. Ook de belofte om op deze dag de boven ramen en de kozijnen en rolluiken te lappen heb ik ook ingelost.

Maandag een rustig loopje van 4 kilometer en op woensdag de fiets weer en met 26 kilometer en wat meer snelheid voelde alles weer goed aan. Vrijdag en de herfst is nadrukkelijk aanwezig, ik wilde wel weer graag lopen en besloot na het eten te gaan. Een 10 km was het plan, ik vertrok richting de molens van Kinderdijk en het begon al weer aardig te regenen. Plots realiseer ik mij dat ik mijn Foon niet in een zakje had gestopt en zo ben ik na iets meer na 5 km even een restaurant binnen gewandeld om een zakje te vragen. Gekregen en de foon was gered en daarna gewoon mijn training afgerond in de beoogde afstand.

Gisteren al vroeg op stap gegaan voor een 2 uurs loop, het was fris maar droog. Even een oude route uit de hoed getoverd en heerlijk 22 km weg gestapt. Bij de molens zag ik daglicht rood kleuren en kon het niet laten om er een plaatje van te schieten.



De Zeeuwsekust marathon, gaaf

oktober 3, 2011

Via twitter werd er al dagen naartoe geleefd, de ZeeuwseKust marathon. Niet door mij want had me niet ingeschreven en dacht. Nou die komt later wel is een keer, in 2008 stond ik ook ingeschreven maar moest afhaken ivm blessure.

Maar op vrijdagavond krijg ik de kans om toch te gaan lopen en een startbewijs was snel gevonden en zo zou ik dus starten onder de naam Jeroen met start nummer 569 . Had me totaal niet voorbereid op deze marathon en dacht bij mezelf, we zien het wel.

Zaterdagnacht toch een paar keer wakker geworden en zaterdag morgen vroeg uit de veren. Rond half acht vertrok ik naar Zoutelande, even aan Curly gevraagd waar ik de auto het beste neer kon zetten. De reis ging voortvarend en om iets over negen was ik al op de parkeerplaats en kwam gelijk Ton tegen. Jeroen kwam me netjes ophalen en zo reden we samen naar Burgh Haamstede.

Voor de ingang kwam ik Paola tegen die haar debuut ging maken en in de sporthal aangekomen kwam ik gelijk al weer een dot bekende tegen, Curly, Kees, John, Richard, Tiny met zoons en niet veel later kwam Ronnie ook aanwaaien en Ilonka was Rik aan het zoeken.

Rond half twaalf op naar het start vak, daar even rondlopend kwam ik Claudia tegen. Ze had afgesproken om samen met Martine en Ingrid te starten maar kon hun niet vinden dus kwam ze bij ons staan (ons = bloggers groep die in geniet tempo weg zouden gaan).Iets na twaalf uur ging ik samen met Claudia en Martine (die had Claudia al snel gevonden) over de start lijn.

Ik hoef echt niet uit te leggen dat het warm was, maar de eerste kilometers gingen in net tempo van rond de 5.40. Was een mooi tempo al moest Martine al snel even afhaken voor een aftap stop en even later was ze er weer bij en langzaam vertrok ze ook weer uit het zicht.Op naar de Neeltje Jans, heerlijk asfalt onder de voeten en dat beviel me goed want met de gedachte wat er nog ging komen zag ik al een bui hangen op deze zonnige dag. Het zou zwaar, zwaarder en het zwaarste moest nog komen. Bij de Banjaard hoorde we op afstand al een fluit en wie anders kon dat zijn dan onze Petra en Erik, even drinken en dropje pakken.Na een kleine 19 km het strand weer op, hier moest ik na een paar km een sanitaire stop maken en raakte achterop. Het schone was er nu al vanaf en tempo ging achteruit. Na het strand dook de Beerin weer op want ook zij moest een noodstop maken en zo gingen we verder op stap.De pijntjes stapelde zich op en bij elke drankpost werd uitgebreid gedronken en hadden alle tijd, zelfs Arnold (man van Claudia) had zich als vrijwilliger opgeworpen bij een van de drankposten en had twee uur lang bekertjes staan vullen.De kuiten begonnen te verkrampen bij mij maar Claudia wist constant een target te maken, over 1 km of drankpost gaan we weer even rustig aandoen. Na 50 meter stond daar Hans met een fles water (dat was snel). Even drinken en hop weer verder.Trappen en heuveltjes hier konden we heerlijk even schelden en daar dook plots onze fotograaf Maurice op. Yep we konden weer even lachen voor de foto, maar in werkelijkheid had ik het wel gehad. Meter voor meter gingen we richting Zoutelande, de finish, de eindstreep, de medaille het trotste gevoel.

Maar eerst nog even langs de tank, nog wat klimmetjes en toen het strand op voor de laatste 2 kilometer. Ook dit waren niet de makkelijkste meters, we liepen tegen de kustlijn aan door het water en mulle zand gevolgd op korte afstand Jacq die ook een knappe eindsprint had. En dan zien we Bjorn, ook hij schoot weer mooie plaatjes vandaag.Nog even gestopt bij de walk of fame en met de wetenschap dat het stel Ilonka en Rik samen beslag hadden gelegd op de overwinning konden we op de eindstreep af gaan en kwamen we na 4.42 over de eindstreep. Geweldig was het, een gevoel van trots want het was niet makkelijk. Heb gezellig met Claudia gelopen, gelachen, gescholden en genoten van deze super mooie marathon.Vrijdagmorgen had ik niet bedacht dat ik zaterdag morgen aan de start zou staan en zondagmorgen genoot ik nog steeds van deze spontane marathon.  Wat een geweldige dag.     


De Berlijn marathon 2011

september 27, 2011

Vanuit mijn luie stoel voor de buis op zondag morgen zat ik te genieten van de marathon van Berlijn. Wat hadden ze een prachtweer die lopers. Het bracht mijn gedachte toch even terug naar Berlijn 2010. In dat weekend heb ik zowel de marathon op skeelers als hardlopend volbracht in de stromende regen, dus dat was een schril contrast met dit jaar.Er liepen niet zoveel bekende mee maar toch waren John en Ans, RunSylRun en niet te vergeten de meester gekkebekkentrekken Pim vertegenwoordigd tussen al die andere ruim 40 duizend marathon lopers.

In een paar uur tijd zag ik hoe Makau een nieuw wereld record liep en Gebreselassie na 27 kilometer moest afhaken vanwege long problemen maar daarna zijn weg weer vervolgde. Hij heeft de eindstreep helaas niet gehaald maar moedig gedaan.

Via twitter volgde in de uren daarna een ware follow de Dutchies en de tijden kwam een voor een binnen, ook een tweet van Peet over het weer vorig jaar vond ik erg leuk. We hadden elkaar helaas toen niet gezien alleen Erik kwam ik na afloop tegen. Maar wat een slecht weer toen. Maar zowel Ans, Syl, John en Pim allen gefeliciteerd met het behaalde resultaat.

Maar terug naar deze week, getraind? Jawel. Gelopen, jawel, gefietst, jawel.

De kilometers gaan bij het lopen steeds verder omhoog. Op woensdag heb ik een kleine 18 kilometer gelopen in iets boven de 5 minuut de km dus vet tevreden.

De dag ervoor heb ik een pracht stuk gefietst, ik heb een target van 100 kilometer maar dat duurt nog wel even voor ik die afstand fietst. Maar met 71.5 km ben ik al ruim over de helft. Op Woensdag in de avond snel wat kilometers gepakt met de fiets.

Op vrijdag moest het dan ook maar weer eens gedaan worden, de interval. Om niet gelijk een zware te pakken nam ik de piramide loop. Allemaal in 4 minuut de kilometer was de doelstelling. Op een na waren ze allemaal 4 minuut of minder en uiteindelijk zat deze interval verpakt in een 15 km loop.

En op zondag avond toch nog een 25 km op de fiets weg getrapt. Deze week wil ik meer loop kilometers gaan maken. En lees volgende week maar of dit ook gelukt is. Komende zaterdag staat er wederom een knaller van een marathon te wachten, niet voor mij maar vele bekende gaan daar weer uitbundig genieten. Wens jullie onwijs veel succes tijdens de Zeeuwse Kustmarathon.


Drie landen loop in een week.

september 18, 2011

Nadat ik afgelopen zondag in Wales had gelopen ging ik donderdag via Frankfurt naar Malta. Op Schiphol is een leuke tentoonstelling van de olifant.Bij aankomst op het vliegveld in Malta viel dit onderstaande kunstwerk mij meteen op, erg mooi.Op naar het bootje genaamd Torm Signe. Nadat ik in de loop van de middag gereed was ben ik naar een hotel gebracht in St Julian. In de avond kreeg ik een berichtje om een ander bootje op vrijdag avond te bezoeken in Napoli.Vrijdag morgen had ik nog tijd genoeg om ook mijn sportschoenen de grond van Malta te betreden. Ik vertrok rond half acht maar de temperatuur was al aardig hoog. Al is 23 graden niet zo gek toch voelde het al erg warm.Ik liep langs de promenade maar naar 3.8 km was het alweer afgelopen en kon ik weer terug. Dus weer stuk terug en weer omgedraaid. Uiteindelijk liep ik bijna 8 km en was het echt zweten geblazenAan het begin van de middag werd ik weer naar het vliegveld gebracht en mocht ik naar Rome vliegen om daar weer door te vliegen naar Napoli.

In de avond aangekomen was het gelijk naar het bootje toe. Dit keer was het de Lisa Essberger die wat problemen had. Rond middernacht klaar en de taxi was snel terplaatste al was het hotel op een steenworp afstand.

De volgende ochtend wilde ik natuurlijk ook weer lopen want er is niets leukers om overal eens te lopen indien mogelijk.

De temperatuur was hier een stuk aangenamer  in de morgen. Na een klein kilometer gelopen te hebben ondervond ik ook hier weer dat het met het afval op de staten erg slecht gesteld is. Is gewoon smerig in de straten. Zo verzorgt de mensen zijn zo onverzorgd zijn de straten.Maar ook dit keer liep ik over de boulevard, heerlijk langs het strand en genietend van het uitzicht over zee. Na 12 kilometer Napoli weer terug en kon na de douche gaan ontbijten. Tot zover de loop overzichten in het buitenland.

Ook is er nog een stukje gefietst, op woensdag heb ik het rondje Brandwijk gedaan. Ging weer erg lekker. Met de ribben gaat het ook steeds beter, het is nog niet helemaal weg. Maar het komt goed.


Ik de weg kwijt???

september 14, 2011

Nou nee hoor, maar heb even een combi gemaakt met lopen en fietsen. Het lopen gaat steeds beter dus daarbij voelen de ribben steeds beter.

Nog niet helemaal perfect maar het komt er aan en dan kunnen de lange afstanden en intervallen weer gedaan worden.

Na Trieste heb ik vorige week woensdag gelopen en 12 km in jawel marathon tempo, het voelde goed aan en was best blij. De dag erna weer even op de bike.

Ik ging mijn rondje maken via Brandwijk, in Brandwijk zag ik een fietsroute kaart en besloot een extra rondje te maken. Dus ging ik via Ottoland, Giessenburg, Giessen-Oudekerk (had er nog nooit van gehoord) en zo weer via Hardinxveld richting Bleskensgraaf. En toen heb ik ergens een bordje met 11 erop gemist en kwam ik wederom weer in Brandwijk uit. Dus uiteindelijk had ik bijna 60 km gefietst.Zondag stapte ik weer in het vliegtuig richting Cardiff in Wales om daar weer door te reizen per taxi naar Pembroke (2 uur rijden) om daarna op de Bro Designer een werkstation te installeren.De Bro kwam speciaal even in de buurt van de louche boot en zo ben ik aan boord gegaan. Er stonden beste golven en dan is het best spannend om van het kleine bootje via een touw ladder op het grote bootje te stappen en andersom is nog listiger.Maar het ging allemaal goed en een paar uur later zat ik alweer in de taxi richting Cardiff.

Daar ben ik zondag avond wezen trainen niet zo gek gedaan maar ben door het bos gelopen en naar het strand geweest.Was erg leuk om er te lopen, beetje klimmen en in de bossen zag ik tot 3 keer toe een eekhoorn vlak voor mij. Telkens als ik een foto wilde maken was ik natuurlijk te laat. Maar ik zet geen andere foto van een eekhoorn neer hoor ;-).

De volgende morgen weer terug naar Nederland en de week begon weer goed. diverse keren gebak op, waren allemaal erg lekker.


3 x is niet altijd scheepsrecht

september 6, 2011

Afgelopen maandag mocht ik weer in het vliegtuig stappen om wederom via München naar Trieste te vliegen.

Het was voor mij de derde keer om naar deze stad te gaan maar er rust daar een koffervloek. Mijn hardloopschoenen gaan weer netjes in de koffer en voor de middag stap ik op Italiaanse bodem waar het 24 graden is maar het ook van tijd tot tijd behoorlijk regende.

Dan even de koffer halen, en daar loopt het wederom fout. Alle koffers op die van iemand anders en die van mij na. Maar de medewerker van de bagage afhandeling vertelde dat er die dag nog drie vluchten binnen komen dus het zou goed komen.

Met de taxi naar Trieste om eerst bij de agent langs te gaan. En verteld dat mijn koffer vertraging had. Maar het zou goed komen toch.

Eerst naar het hotel gegaan en even niets gedaan waarna de agent belde dat de vlucht van 14.40 vertraging had dus de koffer zou nog iets later komen, maar de agent ging naar het bootje toe die buitengaats lag en vroeg welk plan ik wilde maken. Oke dan maar zonder hardware aan boord gaan van de Evridiki en kijken of ik het anders kan oplossen. Nou dat lukte, bios correct gezet, cd rom speler uit een andere PC gehaald, floppy drive stofvrij gemaakt en kon dus de software en database weer installeren op de probleem PC. Het werkte weer, even wachten of alles bleef draaien en we konden weer terug naar het hotel.

Was daar content mee en ook vertelde de agent dat de koffer om 19.00 uur bezorgd zou worden in het hotel. Ik wilde nu wel eens hier gaan hardlopen dus dacht, het komt goed.

Helaas 19.00, 20.00, 21.00 nog geen koffer en het was al donker. Was ook alweer de maag wezen vullen dus daar ging derde kans hier. 21.15. daar was de lang verwachte  koffer dan eindelijk.

Kon ik toch nog even heerlijk onder de douche springen met eigen toiletspullen. Hotel toilet spullen zien er altijd mooi uit, prachtig van kleur en geur. Maar om te gebruiken, nee doe maar niet.

Dus mocht ik weer naar Trieste gaan, gaan de hardloopschoenen gewoon weer mee en zien of het voor de vierde keer gaat lukken.

Vandaag weer terug in het grote regen gebied, maar kan toch terug kijken naar een mooie tijd.


Good Feeling

september 4, 2011

Het gaat allemaal weer wat beter, loop schoenen worden inmiddels weer aan getrokken maar nog niet maximaal belast.

Maandag weer een test loop van 8 kilometer, en het liep lekker. Wilde na 4 km wel terug om niet gelijk teveel te willen. Maar het was oke voor deze keer.

Donderdag de tweede loop training en nu dubbele cijfers jawel nu gingen we voor 10 km. Ook ditmaal erg lekker gelopen nog beter dan de vorige keer qua gevoel. Snelheid lag iets hoger en ondanks warmte zeer tevreden.

Maar er is meer gedaan, ook de fiets is weer geregeld gepakt en wel op zondag, dinsdag, woensdag en zaterdag.  Dus 6 keer gesport deze week met in totaal 137 km op de fiets en 18 km hardlopend.

Zaterdag was de leukste fiets training met 48 kilometer. S’morgens richting Papendrecht naar Dordrecht en zo over de Moerdijkbrug en dus heel even in Noord Brabant geweest.

Terug via een dijk langs de Dordsekill weer naar Dordrecht, Zwijndrecht en H.I. Ambacht en tenslotte eindstation Alblasserdam. Was een leuke route en ben op plekjes geweest die  ik nog nimmer gezien had.

Voor de brug van Dordrecht/Zwijndrecht moest ik even wachten voor een x aantal zeilbootjes en dit onderstaande ponton.

Maar aankomende week zullen er meer loop km gemaakt gaan worden, latersssssss. 


Onze hond Beffie en meer

augustus 29, 2011

Zaterdagavond was de afsluiting van het RoPaRun avontuur 2011 in een prachtig jasje gestoken met een BBQ bij Transport bedrijf van Tiel uit Schiedam maar eigenlijk ook gelijk weer de start voor RoPaRun 2012.

Al vroeg in de avond waren de meeste teamleden al dan niet met of zonder partner of kids aanwezig om er een leuke avond van de maken.

Jolanda kwam al gelijk of me af en kreeg gelijk een zak met de DOPJES. Jawel diverse leden sparen trouw voor een Belgische blindengeleidehond.

Zoals jullie wellicht weten is het verhaal totaal uit zijn verband getrokken en zouden wij sparen voor een blind hond met drie pootjes en één oor en een lapje op zijn oog al wandelend met een blinde stok en luisterend naar de naam Beffie.

Zo kreeg ik van Peet, Jolanda, John, Piet en ……… (ik schaam me dood maar weet het niet meer) vele dopjes die ik natuurlijk weer door zal geven.

Dus vrienden, willen jullie misschien de dopjes bewaren!!!!

Het was een leuke avond met af en toe een stortbui maar dat mocht de pret niet deren. Nicolle en Peet hadden de zaken goed voor elkaar en het smaakte heerlijk. Het mooie is ook dat er niets aan de strijkstok blijft hangen van de inkomsten van de sponsoren want de kosten werden netjes gedeeld door alle deelnemers.

Ook wil ik nog even alle sponsoren van RoPaRun Team RTZN 238 bedanken voor hun bijdragen op wat voor manier dan ook. Het ene bedrijf doet een financiële donatie en een ander geeft bouw materialen en de andere een zalm voor bij het sponsordiner. Al deze bedrijven hebben het mede mogelijk gemaakt dat we een mooie donatie van 10.000 euro konden geven aan de stichting RoPaRun.

In 2012 zijn we weer van de partij, het team heeft er al weer zin in.

Dan is er nog sportnieuws, nou schokkend veel niet. Ribbenkast is nog steeds niet over al heb ik van de week wel een test hardlooprondje gemaakt van 5 km, ging niet echt je van het dus toch nog maar even op de fiets vertoeven.

Fietsen gaat wel goed, maar om nu drie uur te gaan fietsen. Nope dat zie ik nog niet zitten terwijl 3 uur hardlopen heerlijk is.


2 keer gesport van de week

augustus 21, 2011

Na de Trainingsloop van vorige week heb ik helaas maar 2 keer gesport en nog geen eens gelopen. Verder in het verhaal wordt het vast duidelijk.

Mijn maatje heeft een prachtige speedboot gekocht en natuurlijk hoort daar iets achter te hangen. Met zijn twee zoons gaat hij geregeld wakeboarden.

Een jaar of 20 terug was ik ook fanatiek watersporter en stond altijd graag op de waterskies waar ik goed mee uit de voeten kon destijds.

De Ed vroeg mij om eens mee te gaan en mijn antwoord was positief. Of te wel dinsdag avond in een mooi pak gehesen en wakeboard onder de voeten en laten we het maar eens gaan proberen. Let wel proberen!!!!

Helaas hield ik mijn armen de eerste 3 of 4 keer niet correct waardoor ik een giga last kreeg van mijn ribben. En toen ze vertelde dat ik mijn armen anders moest houden stond ik daarna vrij snel op al was het leed al geleden.

Mooi strak water op de Lek en het ging best wel goed, maar wel even wennen hoe te sturen. Even verkeerd sturen en pats, daar lag ik weer.

Zo ging dat nog een paar keer door tot ik voorover klapte en dan lijkt water gewoon op asfalt. Moest even met het koppie schudden en vond het welletjes geweest.

De volgende morgen toen ik wakker werd had ik het gevoel dat er een Leopard over me heen gereden was. Had spijt als haar op mijn hoofd en trainingen stonden plots even stil.

Vandaag eens op de MTB gekropen om te kijken of dat ging, jippie dat ging wel. Dus even een toertocht gemaakt van 41 kilometer en kon het natuurlijk niet laten om toch een lusje te maken van 1.2 km om een marathon gefietst te hebben.

Want hoe het ook went of keert, een loper wil een loper blijven in zijn of haar hart. Ik hoop snel weer gewoon rustig aan te beginnen met lopen.

Fijne week iedereen.


De ZeeuwseKust trainingsloop

augustus 15, 2011

Al enkele jaren organiseert Curly een leuke trainingsloop door haar alom geprezen provincie. Nou dit Zeeuws meisje heeft alle recht om trots te zijn op haar omgeving.

Zondag was het dan weer zover, vele bloggers en twitteraars of een combi van beiden hadden zich in de ochtend gemeld in Brasserie Salsa in Zoutelande.

Ik was iets later en had mijn auto op het parkeer terrein gezet en dacht wanneer ik daar heen loop kan ik gelijk weer terug dus heb netjes gewacht tot de meute eraan kwam.

Even een knuffel en een kus aan de oude bekende, handen schudden met nieuwe bekende. Waarna we met de bus naar Vrouwenpolder werden gebracht en gedropt. Daar was het nog even wachten op rr die even een redder in nood was voor Paola, een hele gezellige dame uit Goes.

Maar iets over de klok van twaalven kwamen zij eraan en ging de laatste 23 km van de ZeeuwseKust marathon volbracht worden.

De eerste zeven km was over het strand en iedereen koos natuurlijk voor de kustlijn.

Al snel waren de kaarten geschud en waren er diverse groepjes te bespeuren. Hele snelle lopers gingen als een speer ervan tussen en veegde daarna de boel weer op om zo uiteindelijk 32 km te lopen.

Maar ook ons groepje maakte onverhoopt toch ook wat extra meters en wel over het strand.

Met loopgoeroe Tiny voorop liepen de kilometers op naar 8 km ipv 7 en Silvia waarmee ik inmiddels gezellig mee aan de kwebbel was geraakt had al diverse keren gezegd dat we misschien beter even konden vegen. Maar oke met Tiny die ruime ervaring heeft met de Zeeuwsekust ga ik ervan uit dat hij de perfecte gids zou wezen.

Plots kwamen er uit het achterveld (achterstrand) de snelle lopers aangesneld met de mededeling dat we te ver waren dus terug maar weer.

Even wat drinken (onze mobiele verzorgingspost Peet) en weer door, er was een lange blauwe lint ontstaan met een zeer gevarieerde lopers en leuk om te zien hoe snel er groepjes lopers worden gecreëerd. Ik liep nog steeds met Silvia mee want samen hadden we een mooi tempo en ook onze doelstellingen op de marathon zijn gelijk. Zij gaat Berlijn doen en hoop daar de 3.30 te lopen in haar tweede marathon. En ik heb dat doel ook maar dan voor mijn 11de of 12de of 13de marathon.

Maar de kilometers werden met heuvel op en heuvel af goed verteerd en na 24 kilometer was daar de heilige zandbak. Het was een leuke mooie duurloop bijna perfect.

Jacq, bedankt voor de leuke organisatie, Peet bedankt als waterdraagster en natuurlijk niet te vergeten Maurice als top fotograaf vandaag en alle lopers (teveel om allemaal op te noemen) bedankt voor de gezelligheid. 


Een virus, maar we houden vol.

augustus 1, 2011

Al een kleine 2 weken loop ik te blaffen als de wel bekende zeehond. Dus de trainingen werden wat aangepast. Vorige week maandag liep ik  een rustige 15 km en was daar best tevreden mee.

Maar de woensdag training heb ik om diverse reden overgeslagen maar de grootste reden was de verkoudheid. S’morgens vroeg wel lekker een 1,5 uur wezen wandelen en kwam een enkele verdwaalde fietser tegen en in de namiddag naar de wielerronde van Alblasserdam geweest.

Maar toen ik er arriveerde werden de dranghekken al verwijderd en waren de wielrijders al richting huis vertrokken maar er heerste nog wel een leuke sfeer tijdens de after party en  heb een paar sapjes op.

Niet te veel want een dag later mocht ik in alle vroegte weer eens op werkvakantie. Voor de tweede maal dit jaar ging de reis naar Trieste (Italië).

Was er al voor de lunch dus ben ergens een terrasje wezen opzoeken en daar een lekkere pasta op. Daarna naar het bootje geweest en in de avond eerst weer een wandeling gemaakt en tja wat anders, weer op een terrasje gestand en daar mijn avond eten genoten.

De volgende dag ging ik alweer retour en was er noodweer op München (tussenlanding), boarding time was 17.00 uur maar al snel stond er 17.25.

Toen we allemaal op onze zetel zaten In de vliegbak en de veiligheidsinstructies werden doorgenomen kwam daarna het bericht van de kapitein dat we een uur moesten wachten, reden wist hij ook niet. Dus iedereen gelijk bellen naar de mensen in NL die hun zouden ophalen met de mededeling dat het nog een uur langer duurde.

5 minuten later kwam er weer een bericht en dat was dat we toch gingen vertrekken (storm in een glas water) Dus uiteindelijk viel het toch best wel mee.

Zaterdag rustig aan want zondag wilde ik eens wijd weg voor een lange duurloop. Maar zondag morgen dacht ik “ga wel hier in de buurt”.

Was weer een traditioneel rondje maar na 25 km was ik het helemaal zat. Door al dat hoesten deden mijn buikspieren behoorlijk zeer en als je dan ook nog eens een lange duurloop gaat doen kom je jezelf plots tegen.

De laatste 3 km was het harken en ik was verrot, en dat met een tempo van 5.45 gemiddeld. Was misschien niet helemaal verstandig geweest om zover te gaan maar had het toch gedaan, missie geslaagd.

Daarna vermoeid op de bank gaan zitten en binnen enkele ogenblikken waren de kijkers dicht. Toen ik wakker werd had ik nog steeds het gevoel dat er een tank over me heen gereden was.


Let op wat je doet met je blog

juli 25, 2011

Even werd mijn liefde voor het webloggen een gevoelige slag toegebracht.

Al jaren schrijf ik in mijn ogen leuke verhalen en niet alleen over het hardlopen maar ook over de mooie natuur erom heen.

Op werk vakantie schiet ik altijd foto’s maar wanneer ik in ons kikkerland loop neem ik geen camera mee.

Dus zoek je een plaatje op van de desbetreffende vogel of ander willekeurig dier en plaats deze dan op je blog.

Nou daar ik heb mee geleerd, er zijn mensen die vinden het niet erg als je een plaatje gebruikt van hun als je het maar vraag.

Maar soms legt dit anders, wanneer ik een foto gebruik van iemand anders dan ben ik strafbaar mits met toestemming. En dat kan je duur komen te staan, dit heb ik ten dele ondervonden en ben dus actief geweest met het verwijderen van alle foto’s behalve die van mij zelf of van bekende vrienden/lopers.

Ineens is mijn blog zonder kleur geworden, ik ben destijds begonnen aan het bloggen om er goede doelen mee te steunen en stop daar heel veel vrije tijd en plezier in. Dit plezier werd mij even ontnomen.  

Dus even een waarschuwing, gebruik niet ongevraagd foto’s van een ander, want dan steel je en dan ben je een dief/crimineel en het kan je bovendien een berg geld kosten want je brengt enorme schade toe aan de desbetreffende fotograaf en dat komt hij wel even duidelijk maken.

Maar er is ook nog goed nieuws, we blijven bloggen en hardlopen en het goede doel steunen. Oke het hardlopen gaat prima al is het weer niet altijd even mooi in ons kikkerlandje. Er worden duurlopen, tempo trainingen en intervallen gedaan.

Dus het glas is weer half vol en we gaan weer verder.


De Etna toch telkens,

juli 17, 2011

Afgelopen week kwam er een job in de lucht voor Sicilië. Nu ben ik daar al drie keer eerder geweest maar vind het daar best lekker warm.

Dus zou ik weldra afreizen naar dit eiland in de middellandse zee, maar net als de laatste keer kon de Etna roet in het eten gooien of anders gezegd roet in het vliegtuig motoren gooien.

Dus was er even stress, maar het vliegveld werd al weer snel geopend en kon de reis naar Sicilië toch doorgaan.

Het weer was erg lekker en super rustig op de weg, was gewoon een rit om van te genieten met  blikjes cola in de koelbox va, hel leek wel vakantie. Maar helaas er moest gewerkt gaan worden.

Op Sicilië was het ook erg zomers, met 33 graden geen reden tot klagen, of toch wel?

Maandag het bootje bezocht en rond de middag al klaar dus terug in het hotel aangekomen was het al echt heerlijk warm. Wilde wel even een stuk gaan wandelen, even naar het strand maar voor ik ging eerst even een biertje gevat op het terras.

Op naar het strand daarna, maar geen strand gezien en anderhalf uur gewandeld en weer neergestreken en genoten van het zonnetje, biertje en water.

Ik wilde namelijk ook nog even gaan hardlopen en rond zes uur in de avond weg gegaan. Had een route uitgestippeld die uiteindelijk niks was. Maar na bijna 10 km weer terug bij het hotel, even douchen, eten en jawel daarna weer op het terras geploft.Dinsdag weer terug in kikkerland waar het ook deze dag weer mooi weer was geweest maar dit zou snel veranderen.

Het vliegtuig stond mooi op tijd aan de grond  en mijn koffer was er ook snel, door stagnatie op de terugweg naar huis was het toch redelijk laat voor ik thuis was en de zonnige periode waren ten einde maar het waren leuke dagen geweest tijdens deze werkvakantie.

Op woensdag was het weer eens interval  tijd, ik voel dat mijn lijf weer goed is herstelt dus moet het maar weer eens. Ga voor 6 x 1000 meter in 4.15 de km. Het ging prima met uitzondering van km 2, hier stond een straffe tegenwind en ook viel er een flinke bui op mijn hoofd. Maar het intervallen ging uitstekend en ben zeer tevreden, dus daarna rustig uitlopen

Maar plots zie ik iets zwarts/bruin over het fietspad rennen. Het was een Hermelijn met waarschijnlijk een muis in zijn bek. Het liep naar de rand van de sloot en bleef daar mooi even staan kijken naar wat ik zou doen. Nou plaatjes schieten dus.

Vandaag zo op zondagmorgen weer eens een lange duurloop van 21 km, nadat ik de eerste 3 km in een 5.25 gemiddeld liep ging daarna het tempo mooi omhoog in een gemiddeld tempo van 5.05 de km, dus zeer tevreden.


Een tocht vol slakken

juli 2, 2011

Vorige week stond er sinds een tijd weer een 21ger door de polder op het programma. Het had in die nacht ook wat geregend en wanneer ik richting Nieuw Lekkerland loop kom ik vele grote naaktslakken tegen.

Deze naakt slakken zijn echte kamikaze slakken. Kamikaze slakken zul je denken nou ik zal het eens uitleggen.


Naaktslakken trekken over het natte asfalt heen en worden vervolgen overreden door een fietser, of bromfietser of platgestampt door een hardloper.

Niet door mij overigens hoor, nee ik vind het zo goor om er op te gaan staan dat ik bij de gedachte al gruwel.  Nee ik slalom en zigzag mij een baan door de vele slakken die in een slakkengang een oversteek maken.

Maar slakken zijn niet alleen langzaam maar zoeken de doden slakken ook nog eens op en doen dan gewoon aan kannibalisme.

In een groepje peuzelen de overblijfselen van een mede slak op om vervolgens ook weer aangereden of platgestampt te worden door die fietser of hardloper zo wordt het daar een regelrechte slagveld van naaktslakken.

Maar mijn schoenen bleven ook dit maal schoon en zo liep een nette 21 km door de polders al was mijn bpm toch nog redelijk hoog.


Omdat ik de trainingen weer gewoon wil oppakken stond ook weer  een Interval training op stapel, op woensdag een piramide loop in 4 minuut de km. Das snel zat voor mij en kon dit goed behappen. Het liep heerlijk en ik probeer mijn rust tussendoor wat ruimer te nemen. Lukte prima en de 4 minuut de km werd netjes gehaald.

Vrijdag de 15 km ronde gepakt, niet te snel maar rond de 5.15 de km en schoot na een km of 3 een plaatje van deze paarden toen er plots een auto naast mij stopte met daarin Jacqueline uit ons RoPaRun daarin, even een kort praatje en daarna weer door.

Zo dus dat waren weer eens normale kilometers voor een week, zeker niet teveel maar wel weer goed begonnen, target nee nog even niet.