Genoten van mijn duurloop

april 17, 2011

Zo eindelijk weer eens een blogje, de afgelopen week lijkt er een van rust geweest te zijn.  Maar dat was niet helemaal waar. Nee ik zat op een bootje in Polen en was daar heel de week. Op maandag vloog ik naar Warschau en door naar Gdansk.

Net aangekomen in Gdansk zie ik nergens een taxi chauffeur dus maar even geduld houden. Maar na enige tijd neem ik toch maar even contact op met de agent van het bootje. Agent aan de lijn en ik vertel dat ik op de luchthaven sta van Gdansk en dat de chauffeur er nog niet is. Zegt de agent “Gdansk, je moet in Szczecin zijn”!!! Maar dat is wel 360 km vanaf waar ik nu sta.

Maar al snel waren de problemen opgelost en kon ik de avond doorbrengen in Gdansk en de volgende dag met de trein naar Szczecin. Dus in de avond even de old town van Gdansk bezocht. zijn een must voor het oog.  En de volgende ochtend heb ik mijn reis voortgezet naar het bootje. Hier kan je zien welke reis ik gemaakt heb vanaf Gdansk.

Vrijdag avond weer terug in Nederland waar het in tegenstelling tot in Polen mooi weer was. Zaterdag morgen dan maar snel de hardloop schoenen aan getrokken en een draf loopje van 10 km gemaakt. Heerlijk en bedacht me al dat zondag maar weer eens een twintiger gelopen moest worden. Heb Rotterdam super doorstaan en een week niet gelopen heeft goed gedaan.

Dus vandaag rond half acht ging ik de deur uit, Garmin om, aan gezet, jammer vergeten op te laden de laatste tijd en geeft aan een kort leven te hebben. Dus op stap zonder km informatie.

Nou het weer was erg lekker en deze duurloop was er een om tot het uiterste van te genieten. Heerlijk door de polder lopen en mijn gedachte de vrije loop te laten zelfs nog een paar leuke plaatjes geschoten. Deze duurloop was er een om te onthouden.

Kwam één grote zilver reiger tegen en het riet schiet nu ook uit de oevers , de lente is echt begonnen en na iets meer dan 20 km was ik weer thuis.

En morgen, morgen gaan we een dagje naar Trieste, kijken of ik daar nog even kan lopen.


En allemaal mee eten

januari 13, 2011

Het verhaal wat eigenlijk niets nieuws is maar op zondag loop ik altijd een wat langere duurloop, zo ook vandaag. Wederom een halve marathon in een nette tempo en ook nu versnel ik de laatste 5 km en gebruik km 21 om weer uit te lopen.

Verder stond er een ritje naar Sicilië op stapel, inmiddels de derde keer dat ik dit eiland in de middellandse zee bezoek. Het weer was mooi en op woensdagmorgen zag ik toch een kans om even te gaan lopen. Naar 4km werd ik “aangevallen” door 2 jonge honden en zoals altijd vlieg mijn hartslag omhoog en daalt het tempo naar laag want ik wil niet het Rinus syndroom krijgen. Heb daar ook nog een plaatje geschoten van de Vulkaan de Etna en na 9 km weer bij mijn slaap verblijf om daarna na het plaatsje Augusta te gaan waar ik service heb gegeven aan de Santa Ana.

Had een vaag vermoeden dat de Etna een beetje actief was want ik zag er rook uitkomen. Maar gezien de afstand had ik twijfels want ik ben geen kenner. Een 15 uur later werd mijn vermoeden bevestigd en stroomde er lava uit de vulkaan, helaas niet met eigen ogen gezien. Vanmorgen was de terugvlucht en vertrok met vertraging vanwege een aswolk (waar hebben we dat meer gezien/gehoord?) waardoor ik de aansluiting miste in Rome, dat werd dus een lange reisdag.

5 Jaar lang heb ik de Doe een Wens stichting gesteund en dat heb ik met veel plezier gedaan. De cheque overhandiging zal binnenkort plaats vinden en ik kan iedereen vertellen dat ik trots bent op de donatie van 2010 maar dit laat nog heel even op zich wachten.

Maar 2011 kent een ander doel, jullie hadden natuurlijk al gezien dat mijn kop van de website een metamorfose heeft ondergaan.  Ik ga de RoPaRun meelopen in Team 238 RTZN. De voorbereidingen zijn begonnen en  er zijn al 2 cup cakejes acties geweest waarbij we cupecakejes hebben verkocht tijdens 2 kerstmarkten in Hekelingen en Hellevoetsluis.

En allemaal mee eten, tijdens de Groet in Schoorl Run zal er op zaterdagavond een Bloggers Twitter Facebook Pasta Party gehouden worden in het door ons team gehuurd huisje.

Team 238 zal onder toezicht van onze Meesterkok Ray een heerlijke pasta maaltijd serveren voor maar 15 euro p.p. In 2010 mocht ik zelf van deze maaltijd genieten en believe me, tis heerlijk en je loopt er een toptijd op.

Dus Schrijf je in via claudiaroparun@gmail.com en steun tijdens deze ludieke actie ons team zodat wij als RTZN team een mooie donatie gaan samenstellen de komende maanden.


Ooit een walvis in het echt gezien?

oktober 27, 2010

Afgelopen zondag stond er weer een werkreisje op schema, het was Gibraltar. Bijna een jaar geleden was ik daar voor het eerst en nu voor de tweede keer.

Dus zondag optijd richting Schiphol en had gelezen dat Curly, Ronald en Frank (nee niet de Boertjes) die middag in de Wheel of Energie hun meters zouden gaan maken om 16.00 uur. Dus even gebeld met Broeder Ronald maar zag er naar uit dat ik hun niet zou treffen. Maar mijn vlucht had ruime vertraging dus zodoende kon ik toch de bloggers even komen steunen.

Eerst kwam RR met Miranda en kids daarna Frank.  Stonden gezellig te beppen en plots kwam daar een andere oud gediende onder de bloggers. Het was Frank met dochter die de halve marathon van Mallorca had gelopen maar ook Patries kwam er bij die samen met familie vliegtuigen kwamen spoten. Alleen Curly was er nog niet want zij moest een monsterrit maken vanuit Zeeland.  Nadat Frank en RR gestart waren met de hamsterrace heb ik toch ook even in het rad gestaan om te ervaren hoe dat ging. En eindelijk daar was Jacq en niet veel later was het vertrektijd. Nam afscheid en op naar Gibraltar.

Ik kwam daar laat in de avond daar en al snel mijn koffer ingedoken. De volgende morgen even de agent gebeld want schema’s zijn er om van afgeweken te worden. Ook vandaag want hij kwam niet om 9 uur binnen maar later, op zijn vroegst 14.00 uur. Dus loopschoenen aan en een rondje Gibraltar.

Vanuit hotel via centrum naar Europa point om daar de Rock op te gaan. De Rock is een leuke attractie waar ze graag een slaatje uit slaan dus wanneer je de berg wil bezichtigen dan kost dat al gauw 10 pond. Maar toen ik bij de kassa aankwam vroeg de man of ik een hardloper was waarop ik natuurlijk Ja antwoordde mocht ik gratis door (erg vriendelijk). In de bergen weer de Berberapen gezien en vlug weer door naar hotel.

Het weer was heerlijk, iets boven de 21 graden en had uiteindelijk 17 km gelopen en dik tevreden. Daarna douchen en even geluncht. 14.00 uur nog steeds geen nieuws dus buiten heerlijk in de zon het boek “de Zandloper” verder gelezen.

Maar om 17.00 uur kwam er een belletje dat ik samen met iemand anders even buitengaats zou gaan om service te verlenen aan de North Point. Iets later taxi voor de deur en hop op naar het loungebootje.

Met het loungebootje gingen we naar buiten en er stonden behoorlijke golfen. Maar net iets op zee kreeg ik iets moois te zien wat ik geweldig vond, geweldig nou super eigenlijk. Op een meter of 50 sprong er een jonge walvis uit het water. Het Loungebootje stopte even en nog een paar keer sprong deze walvis helemaal uit het water. Vol trots heb ik toch een mooi plaatje kunnen schieten.

Daarna snel naar bootje en na service gelijk door naar ander bootje met probleem in de haven waarna ik per taxi naar Malaga ben gegaan om vervolgens weer koers te zetten naar ons koude natte kikkerlandje waar het regende en hondenweer was.


We zijn weer in Ferrol

oktober 16, 2010

John en ik hebben eigenlijk een geweldig beroep. Gaan veel op stap en zien best wel veel van de wereld. John ging de afgelopen week naar Tsjechië en ik reageerde in zijn blog dat hij aardig aan het inlopen was.

Nou deze week is het dus weer mijn beurt, ik zit in Ferrol in Spanje waar ik de laatste dagen van de Sad inspectie mocht mee afronden. Een Engelse collega moest door persoonlijke omstandigheden naar huis.

Ferrol is een stad in de Spaanse autonome regio Galicië, in de provincie A Coruña. Ferrol ligt per boot ongeveer 10 kilometer ten noorden van de stad A Coruña. Het is een echte kuststad, met een grote haven, kades, scheepswerven, stranden, en een aantal van de beste restaurants met vis en zeevruchten ter wereld. Maar Ferrol is dus ook een gezellige stad en ook ik ga er graag lopen.

Op woensdag j.l. kwam ik weer na een reis van ruim 10 uur aan bij hotel Almirante. Dit hotel heb ik als eerder bezocht dus weet de weg.  En gelijk even collega opgebeld of mijn aanwezigheid nog vereist was deze dag maar nee. Dus je raad het al, als eerste de hardloop kleding uit de koffer en een 10 km tochtje maken. Het was mooi weer dus helemaal top.

Donderdag dan toch naar het bootje en heb daar een lange dag gemaakt maar ook vrijdag was er een van meer dan normaal. Geeft niets natuurlijk want ik kom om te werken.

Het bootje na toe ben geweest heet de LNG Cross Rivier en heeft 4 tanken. Totaal kan deze LNG tanker 141.000 m3 gas vervoeren. De tanks zijn 4 grote bollen en hebben een diepte van 46 meter. En de lengte van dit bootje is 289 meter. Na alle testen die gedaan moeten worden moeten er uit de tanks een plug gehaald worden. Deze taak nam ik op mij als sportieveling maar met overal, rugtas en masker op is dit niet echt een pretje en dan is 46 meter klimmen een best end en dat maal 4. Dus het zweet stond dik op mijn rug.

Vandaag de laatste dingen getest en de klus afgerond. Zo was ik rond tweeën in het hotel en had mijn gedachte al gezet om een leuk tochtje te gaan maken. Ben weer even de bergen ingedoken en na wat op en neer kwam ik bij het kasteel  de San Felipo.

In de 16e eeuw heeft Felipe II orders gegeven om dit kasteel of beter fort te bouwen ter bescherming van de stad Ferrol tegen aanvallen via de Ría de Ferrol, maar ook vanuit het land. In de 18e eeuw is het herbouwd. Aan de overkant van de Ría staat nog een Castelo. Het is een imposant bouwwerk en goed te bezichtigen voor slechts € 1,10 p.p. Met behulp van een automaat kun je een kaartje kopen, maar helaas kwam ik niet verder dan de ingang want ik had geen geld meegenomen. Dus even een paar plaatjes geschoten en weer terug naar het hotel. Met 18 km op de teller was ik tevree.

Was weer een mooie klus in een mooie omgeving. De foto’s komen snel weer online en geef wel een seintje. Helaas loopt de actie voor de Doe een Wens een kleine stagnatie op maar volgende week weer aan de slag om sponsoren te krijgen. Heb er inmiddels al diverse gevonden, maar wil er meer. Natuurlijk zijn er nog kaarten te koop voor Back to Vinyl dus nog geen kaartje? Ga naar Landvast want ook zij zijn een verkoop punt.


Van Noord naar Zuid

augustus 28, 2010

Van Noord naar Zuid, lijkt een heel duidelijk verhaal. Begin van de week zat ik in het Noorden van Noorwegen en nu schrijf ik mijn blogje van uit zuiden van Italië. Ditmaal zit ik op het eiland Sardinië  in het Plaatsje Porto Torres. Donderdag vertrokken en gelijk door naar het bootje, afspraak was om afgezet te worden bij een hotel en dan vrijdag aan boord gaan. Maar afspraken zijn er om gewijzigd te worden.

Dus gelijk aan het werk gegaan en tot in de late uurtjes een begin gemaakt. Want als je denk ik kom voor twee uur werk dan is het altijd anders. Maar oke, vrijdag de klus geklaard en weer  een tevreden klant. Dus vandaag om ongeveer 16.00 uur werd ik weer op de kade gezet en op nog geen 100 meter was het hotel. Het ene hotel is toch echt het andere niet, dit hotel heeft echt weinig en de 3 sterren zijn er mij inziens zelfs een te veel. Maar daarna even de buurt verkent en daarna even een kort slaapje gedaan om rond 18.00 uur te gaan lopen.

De route was heel simpel, gewoon langs het strand lopen op de openbare weg. Maar ook vond ik een pad naast de weg waar je gewoon langs de rotswand loopt. Daarna het strand opgelopen en even langs de kustlijn stappen, na 7 km was het keerpunt waar een strandtent mijn aandacht trok om er even wat water te gaan drinken. 4 Flesje koel water met een totaal van 1 liter gingen achter elkaar naar binnen.  Waarna ik mijn weg terug volgde. Ik zag vele mensen door het bos lopen aan de andere zijde van de weg en bedacht me geen moment en ging daar ook even heen. Vele lokaaloos lopen daar hun rondjes in de schaduw maar helaas was dit voor mij te kort en na een paar honderd meter liep ik alweer op de autoweg.

Een paar dingen die mij hier op gevallen zijn is dat zij hun afval nadat zij bij het strand geweest zijn gewoon laten leggen langs de kant van de weg. Maar zeker dat hier heel veel mensen hardlopen. Ik denk zo dat ik op de terugweg richting het hotel wel 75 mensen heb zien lopen. Die zie ik nooit bij ons in de polder maar wij kunnen natuurlijk lopen over de gehele dag vaak en hier is het rond 18.00 uur ideaal loopweer.

Nou ik ga zo nog een klein rondje maken en dan rond 13.00 uur staat de taxi weer voor de deur om mij weer naar Alghero te brengen waarna ik met Ryanair terugvlieg naar Eindhoven. En morgen weer een lange duurloop. Fijn weekend een ieder.



Een heuveltraining in Hammerfest

augustus 24, 2010

Jetlag, nee hoor. Gewoon druk met diverse dingen. Oke zondag 15 aug toen vele webloggers afgereisd waren in Zeeland om deel te nemen aan de Zeeland webloggersloop door Jacq heb ik wel lekker uitgeslapen. Daarna 18.5 km gelopen in een marathon tempo of misschien net iets te snel. Maandag was het een rustdag, o nee het was gewoon trainings dag. Deed deze dag 10 km in een mooi tempo.

Dinsdag was er een autoreis dit keer naar Le Havre. Daar service gedaan op een bootje, de klus geklaard maar was toch over tienen thuis. Maar woensdag wilde ik graag toch weer trainen en wel een interval. Garmin ingesteld op 3 x 5 x 300 meter in een 3.40 de km met na elke sessie 3 minuten rust. Rust had ik niet ingesteld zodat ik gewoon na elke sessie even de tijd stil zou zetten, even drie minuten op de klok gekeken. Daarna was mijn training weg dus weer overnieuw gedaan en ditmaal op gevoel 3 minuten rust gehouden. Was een zware training.

Donderdag even uitlopen en vrijdag rust. Zaterdag op auto zoektocht en geslaagd met een Renault Megane uit 2000 voor Lydia. Het is voor bij de deur want tja ik ben nog wel eens weg en dan is een auto makkelijk.

Dan stond er voor zondag een dl van 31 km op programma. Maar zoals wel meer gebeurd was er wederom een klus iets buiten de ARA. Ditmaal ging de trip naar Hammerfest. In deze plaats in het noorden van Noorwegen lag op de terminal aldaar de Alam Bistari. En zo ging mijn lange dl niet door. Het was een behoorlijke lange reis, niet qua afstand maar meer met overstappen. Er waren ditmaal 3 vluchten nodig. Zondag avond en maandag morgen de service gedaan.

De tanker verweg is degene waar ik geweest ben.

Maar ik zou op dinsdag morgen terug vliegen. Maar even contact met de zaak en er werden deze dag alvast 2 vluchten geplaatst zodat ik de nacht in Oslo door zou brengen.

Maar ik had voldoende tijd om een heuvel training te gaan doen. De aardige dame die mij naar het hotel bracht vertelde waar ik moest starten. En dat ik naar de bergtop van de “Tjuven” moest gaan. Niet omdat het de hoogste berg van Kvaloya eiland is, maar het uitzicht over Hammerfest en Ripefjord is uniek.

“Tjuven” betekend dief en dankt zijn naam aan het feit dat hij de zon elke dag steelt. Nou de zon scheen wel maar het was niet echt warm en er stond veel wind. Even door een dal heen waar aardig wat huizen staan en zelfs een atletiekbaan om daarna mijn route naar de top te gaan volgen.

Ik kom langs waterstromingen en bijna maanaanzichten. Tot mijn grote vreugde als natuurvriend heb ik toch echt een paar rendieren gezien en vast gelegd op de camera. Na 9 km bereik ik de top en heb een zeker 400 hoogte meters gemaakt wat een geweldig uitzicht over Hammerfest en ver daar buiten.

Een geweldige route met prachtige vergezichten met veel groen maar ook plaatsten waar het koud is en amper geen groen groeit. De terugweg deed ik in de verkorte versie dus snel naar beneden. Dit was echt trailwerk  en had daar ofcourse niet het goeie schoeisel voor.

Daarna snel naar hotel en nagenieten van bijna 15 km pracht omgeving. In de avond terug richting Oslo en het was wederom een geweldige ervaring in een nog mooiere omgeving. Deze heuveltraining zal ik nog lang heugen. Als je hier klik zie je een foto overzicht van Hammerfest

Vandaag terug in onze winderig kikkerlandje heb ik een 10 km rondje gelopen en kwam Henk weer eens tegen. Even hallo en snel door.


Van Caracas naar Puerto La Cruz

augustus 14, 2010

Het moge je gelijk al duidelijk zijn geworden dat ik weer een werkreisje heb gehad en dit keer naar Venezuela. Woensdag morgen 4 uur liep de wekker af om richting Schiphol af te reizen. Het zou een reis worden van 4 dagen

Nou ik heb een leuke indruk gekregen en zeker opvallende dingen gezien. Na ongeveer 19 uur reizen kwam ik aan in het behoorlijk drukkende warmte van Caracas. Daar ik geen werkvisum had kwam ik gewoon als toerist binnen en de onderdelen zou ik overdragen aan mijn collega aldaar. Door de scanner moest ik dus gelijk mijn koffers open maken en verklaren waarom ik speciaal een PC kwam afleveren.

Na het open maken verdween de beambte ut het zicht en bleef ik netjes wachten. Geduld werd op de proefgesteld tot er uiteindelijk een dame (ook douanebeambte) aan mijn vroeg waarop ik wachtte. Antwoord zal duidelijk zijn, zij dus op zoek naar die bewuste collega die daarna met handgebaren mij duidelijk maakte dat het goed was zonder ook maar iets te controleren.

Aan de andere kant stond Yizmik (Saab marine agent van Venezuela) te wachten en daarna op naar de stad zelf om even te gaan eten. Samen met zijn verloofde Jessica heb ik heerlijk genoten van een soort pita broodje met rundvlees en heel veel kaas. Ook een paar biertjes en daarna op naar mijn nacht verblijf Hotel Montana. Bij dit hotel heb ik snel mijn bed opgezocht want we zouden s,morgens naar Puerto La Cruz rijden om ons bootje te bezoeken een kleine 300 km rijden.

De weg hierheen is veelal 2 rijbanen en ook zitten er vele gaten in. De auto blijft op slot dit voor de veiligheid,  ook worden er vaak controles uitgevoerd door de politie. Voor de controle zette Yizmik zijn baseball pet af en ik mijn zonnebril, dit om maar geen aanleiding te geven om staande gehouden te worden. De weg richting Barcelona was ergens afgesloten en dat zorgde voor 1 uur vertraging waardoor wij na ruim 6 uur arriveerde in Puerto La Cruz.

Daar gingen we met een lounge bootje naar ons bootje die op ongeveer 1,5 uur varen lag. Aan boord aangekomen gingen de werkzaamheden super al hadden we nog wel 5 uurtjes werk verzet. Hup weer terug naar een appartement in deze stad om de volgende morgen te gaan lopen. Dit liep anders, bij het ontwaken een behoorlijke hoofdpijn en beste buikkramp. Helaas niet lopen en nog even van mijn rust genoten. De huizen zijn hier allemaal voorzien van tralies bij zowel de ramen als de voordeur die veelal van staal zijn.

10 uur in de morgen weer terug naar Caracas , vertrektijd 17.00 uur. Ontbijt even onderweg gestopt en ook gelijk even getankt. Tanken doe je hier echt met plezier want voor 4 Bolivar tank je hier ruim 40 liter loodvrij. En 4 Bolivar is bijna gelijk aan 1 Dollar.  En voor dat geld staat er ook nog iemand die je auto vol gooit, zeg maar nice price.

Na ongeveer 6 uur kwamen we weer aan bij Airport Caracas kwamen de volgende verrassingen. Iemand help jou even de weg te wijzen naar de incheck ballie waarna een militair mijn aanspreek waar de reis heen gaat. Vertel het netjes en ik word verzocht mee te gaan voor controle want ja Amsterdam als eindbestemming!!! Bagage gecontroleerd hier en daar wat vingerafdrukken zetten daarna lopen ik en iemand (jou helper) en de militair richting de incheck balie. Yizmik was er inmiddels ook al want hij had eerst zijn auto even geparkeerd. Maar hij belde waar ik was, en we stonden enkele meters bij elkaar vandaan. Hij sprak de militair in vloeiend Spaans toe waarna ik kon gaan inchecken, althans dat was de bedoeling.

Volgende probleem, je moest hier dus 4 uur voor vertrek aanwezig zijn en tot 3 uur kon ik inchecken. Maar door de controle was dit niet meer mogelijk. “Mijn helper”was ook nog in de buurt en haalde de militair even op die gelukkig regelde dat ik toch kon inchecken bij de business class. Na het inchecken mocht ik om onduidelijke reden nog wel even een belasting betalen en “mijn helper”wilde ook een degelijke vergoeding voor zijn hulp. Dankzij Yizmik bleef de schade beperkt al kost dit alles zo 100 euries.

Kort samengevat, ook deze werkreis was er een die veel indruk heeft gemaakt. Prachtige groene natuur gebieden met vele bergen. Weer een punaise kwijt voor een land waar ik nog niet ben geweest.

Morgen maar weer een lopen. Btw, voor ik weg ging had ik nog wel een interval gedaan met daarin 6 x 1000 meter in 4.20 de km. Was echt baggerweer maar resultaat was super goed. Helaas zal ik morgen niet aanwezig zijn bij Jacq maar wens wel haar en alle deelnemers heel veel plezier.


Rustig bloggen we verder

juli 8, 2010

Zo hier weer blog, het is tenslotte vakantie tijd en de temperaturen zijn nu ook niet zo van ik ga even heerlijk op stap. Maar er natuurlijk wel het een en andere gebeurd de voorbije week, allereerst was er de diploma uitreiking van Tessa vorige week woensdag.

Blij dat ze het heeft afgerond en nu weer mooi verder leren. Dan vrijdag, Oranje against de Kanaries, keek er naar uit en in de ochtend even naar een bootje voor een klein klusje.

Helaas kwam er het een en ander tevoorschijn waar de bemanning niet naar gekeken had en zo gebeurde het dat ik acht uur thuis kwam en geen seconde voetbal had gezien. Werd overigens wel op de hoogte gehouden met de standen.

Zoek een malloot met Badman bril en yep dat ben ik

Zaterdag was er weer een feestje, samen met Kevin en zijn maatje Kreuk zijn we naar Sensation White geweest. Was weer een top feest die voor ons om half vier eindigde want ik moest weer op tijd vertrekken op zondag naar Schiphol.

Yep Rich ging weer naar een nieuwe bestemming op onze aardbol. Dit keer was het Letland in de hoofdstad Riga. Dus na een paar uur slapen was het alweer tijd om te gaan, iets eerder vertrokken om de eventuele file’s bij Rotterdam voor te zijn ivm de Tour de France. Maar de heenreis verliep voorspoedig en kwam netjes optijd aan.  Er stond al wel een lange rij bij het inchecken en dat ging tergend langzaam. Maargoed tijd zat.


In het vliegtuig geslapen al was het niet comfortabel, had een stijve nek maar dat zou ook nog van de feest avond geweest kunnen zijn. Aangekomen in Riga werd ik opgewacht door iemand van het agentschap die mijn naar het Metropool Hotel bracht.  Had een mooie voorbereiding gedaan om in de omgeving wat te gaan bekijken samen met mijn hardloopschoenen.

Deze combi loop was leuk en Riga heeft een mooie DownTown.   Het centrum van Riga is bijna een openluchtmuseum van de art-nouveaustijl. De geallieerde bombardementen op Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog vernielde veel van deze bouwstijl in Europa, maar de Letse hoofdstad staat er nog vol mee. De beste voorbeelden ziet u in de Alberta-, Elizabetes-, Valdemara- en Strelniekustraat, maar ook elders ziet u fraaie Jugendstilgebouwen. Op Strelniekustraat moet u vooral kijken naar de decoraties van de huizen op nummers 1, 2, 4a, 6, 13 en 17. De Albertastraat is voor het grootste deel vormgegeven door architect Mikhail Eisenstein, de vader van de beroemde filmregisseur Sergey Eisenstein.


Het Huis met de Katten staat in de Meistarustraat. De eigenaar van dit huis was het lidmaatschap van het Grote Gilde ertegenover geweigerd, omdat hij Let was (alleen Duitsers konden lid worden van het gilde). Daarop liet hij een beeldhouwer katten maken met de staart omhoog. Die beelden werden op het huis geplaatst met hun achterwerk naar het gilde. Dat gilde nam het niet en spande een rechtszaak aan. Het gilde won, de katten moesten worden gedraaid. Meer foto’s kan je hier zien.


Maandag CheckUp op de North Point gedaan en hier waren kleine probleempjes die een dag weg in het vooruitzicht bood. In de avond nog even rond gewandeld, wilde graag gaan hardlopen maar het was benauwd en het regende warm water. Later werd het droog en heb ik een terrasje gepakt waar ik een heerlijke tournedos geflambeerd met rum op heb, dikke tien voor het eten hier in de stad.

Dinsdag morgen weer terug richting Holland om de wedstrijd te gaan zien van Oranje, verhaal is dus geschreven vanaf het vliegveld van Riga.


Natuurlijk mogen genieten van de overwinning van Oranje. En ook al is het inmiddels donderdag, we lopen gewoon door.


Vliegenvanger

juni 18, 2010

Maandag een rustdag en dinsdag uitgelopen met 9 km in lekker tempo met veel wind. Die wind die weet wat dit jaar, vinden jullie ook niet dat er veel harde wind is de laatste maanden. Maakt een training soms iets zwaarder.

Woensdag was er weer een werkreisje en of ik er nog niet genoeg geweest bent de laatste tijd ging ik dit keer wederom naar Turkije.

Rechtboven was mijn apartement

Ditmaal de kustplaats Tuzla,  dit is Turkije’s grootste scheepsbouw gebied en ligt even ten zuiden van Istanbul. Daar lag het bootje met de naam Maritea inmiddels al weer in het water nadat ze enige tijd in dok heeft gelegen voor groot onderhoud. Mijn taak was het controleren van ons systeem.

Ik kwam aan op woensdag middag op de luchthaven Atatürk en was reuze benieuwd of Tessa geslaagd zou zijn, dus even bellen maar was net iets te vroeg dus ze hing gelijk op maar een paar minuten kwam voor haar het verlossende telefoontje met het goede nieuws want ze is geslaagd met mooie cijfers.


Ben gelijk naar het bootje gegaan om een start te maken. Het was aardig boven de 30 graden dus water druppels kwamen al zonder inspanning. Maar ons systeem zag er goed uit en ik kon dus dezelfde dag mijn werkzaamheden afronden.

Mijn retour vlucht was eigenlijk vrijdag maar gezien de omstandigheden kon ik ook donderdag weer terug. Maar ook nu wil ik natuurlijk wel even een training volbrengen in een andere omgeving. Wilde ook graag uitslapen maar dan zou het veels te warm zijn dus dan de wekker maar zetten om half zeven en snel op pad.

Het was al warm te noemen voor onze begrippen maar niet zeuren. Liep langs de kust en er was een mooi groen parkje met daarbij een gravelbaan. En het eerste wat me opviel daar waren de vele mensen die aan het hardlopen waren maar ook vele wandelaars in sneltempo .

Mijn route ging natuurlijk weer verder en na 4 km was er weer eens een vlieg die voor de nodige opschudding zorgde en plaats nam ergens in mijn keel. Kokhalzend deed ik een poging  om het beestje te bevrijden maar hij verdween toch echt naar binnen, yep mijn eerste ontbijt en zo heeft het vliegje een end te gaan voor hij de uitgang bereikt.

Het was vroeg, vrolijk ja, warm ja, genoten ja, moe ja, alleen te vroeg om te lachen.

Na 9 km had ik het wel gezien en stond ik voor het Istanbul Park Hotel maar 9 km is toch ook niet de afstand die ik wilde dus toch maar even 500 meter door en terug en zo de 10 km volbracht. Gelijk even kijken wat de hartslag was, helaas er stond niets en voel gelijk op mijn borst en yep vergeten.

Daarna even ontbeten en nog even onder de wol gedoken met de airco op 20 graden. Goed vertoeven, en later die dag weer richting Holland waar de temp ook heerlijk warm was en ook hier is alles ook mooi groen, echt zomers dus.


Paar dagen Setúbal

mei 18, 2010

Na het loop avontuur in Papendrecht vertrok ik zondag morgen richting Schiphol om daarna te vertrekken richting Setúbal.

In de koffer ondermeer de sportkleding en schoenen om die dag ook even uit te lopen. Geen vuiltje in de lucht verkoos de 737 rond 13.00 uur het luchtruim en om 15.40 lokale tijd was ik weer op vaste bodem op Lissabon waar de taxi al gereed stond om mijn naar het hotel in Setúbal te brengen.

Setúbal is de vierde stad van Portugal met 91.300 inwoners (2001) en de hoofdstad van het gelijknamige district Setúbal. De stad ligt aan de noordkant van het estuarium van de rivier de Sado. Het is de derde zeehaven van het land met een belangrijke scheepsbouwindustrie.

Na aankomst even gauw de spullen boven brengen en hardloopkleding aan. Had me niet helemaal goed voorbereid want was mijn hartslagmeter vergeten maar ook de scheerapparaat stond nog netjes thuis.

Bij receptie gevraagd waar ik het makkelijkste heen kon lopen om een beetje van de omgeving te genieten. Natuurlijk wilde ik richting het strand, foto camera in de hand mee.

De benen voelde zich prima en zo liep ik richting een promenade waar vele lokaloos genoten van het geweldige weer wat rond de 25 graden was. Aan het einde van de promonade kon ik zigzaggend omhoog gaan en na 4 km vond ik het tijd om terug te gaan.

Terug bij het hotel aangekomen te zijn heb ik eerst een lekkere cerveza gevat. Nou het was een mooi rondje en nam mij voor om maandag wanneer ik optijd klaar zou zijn met het bootje ik nog een grotere ronde zou gaan maken.

Maandag heb ik dus service verleend op de Chemtrans Sun die in drydok lag. Ook die dag was het top weer en wanneer ik op het dek was genoot ik super van de temperatuur. Helaas was ik laat klaar en kwam er niets meer van hardlopen.En vanmorgen vroeg stond de taxi weer klaar in alle vroegte want Schiphol was weer open na de aswolk die gisteren daar dreef. En zo kwam er weer een einde aan een mooi avontuur en heb ik na thuiskomst de scheerapparaat even leeg gemaakt en ben ik van mijn Bokito look af.

Morgen gaan we nog een keer proberen om een PR te lopen tijdens de Verkerkloop in Zwijndrecht en na verluid komen daar ook ruim optijd Ingrid en Martine en hopelijk is John er ook. Een tijdje geleden vertelde in iets over de Kinderdijkrun op 26 juni, je kan je daar nu voor inschrijven en op deze site meer info over hoe en wat.


Een week in vogelvlucht

maart 20, 2010

De week is voorbij gevlogen. Maandag was er een hersteltraining die in langzamer tempo moest dan 6 minuut de km, helaas weer verkeerd gelezen en had hem gewoon netjes in 6 minuut de km gelopen. Trainer attendeerde mij daar op al was het inmiddels al eind van de week!!!! Maar hij had wel gelijk!!!!

Dinsdagavond rond de klok van acht zat ik op mijn gemakje mijn Garmin te vullen met training zie ik waarachtig dat ik moet trainen die dag in de plaats van woensdag. Maar woensdag moest ik naar Teessite in de UK en zou er aan het eind van de middag zijn, dus dan de training daar doen.

Woensdag gepakt en gezakt op weg richting Schiphol en vertrek altijd op tijd om onvoorziene weerstanden voor te zijn. Maar alles zat vandaag mee.

Met lichte vertraging vertrok ik rond half vijf naar de UK en lande om half vijf op Tees site Airport. Het was een Fokker 70 die ons er naar toebracht en zat totaal niet vol, kleine info, de Fokker 70 neemt dus het werk over van de fokker 50 de laatste fokker 50 van de KLM zal op 28 maart zijn laatste vlucht gaan maken.

Dus even snel de koffer pakken en hub naar hotel, helaas geen koffer grrrrrrrr. Waarom grrrrrrr nou mijn sportkleren zaten er in buiten een pc en andere hardware. Of te wel, dag training. Om 22.00 uur werd ik gebeld dat er een koerier bij de balie stond met mijn koffer. Die nacht om 1 uur stond de taxi klaar en kon ik naar de Euro Ambra (nu inmiddels Crystal Ambra). Ook daar zat het tegen want de kraan van het schip deed het niet en de gainway kwam dus niet op zijn plaats. Om half vier eindelijk aanboord. Daar mijn ding gedaan en om half acht was ik weer in hotel.

Even achter PC en daarna heerlijk geslapen tot 12 uur om daarna eens de hardloopschoenen aan te trekken. Even naar de balie en zij lagen mij een route voor van ongeveer 15 km. Nou hij had helemaal gelijk, was een leuke route maar ik heb er hier vele mooiere gelopen.

Na mijn run had ik behoorlijk dorst en ben gelijk door gelopen naar de bar en heb daar een groot biertje besteld, hoe krom kan ik wezen!!! Maar hij smaakte subliem.  Om 3 uur stond de taxi weer gereed en begon de terug reis, nu had ik al eens een keer mijn Garmin getest in het vliegtuig en dat werkte, dus nu de hele vlucht eens opgenomen en zie hier het resultaat.

Zaterdag morgen, een wissel training. In overleg met Hans hebben we de heuveltraining er uitgehaald. Op een of andere manier gaat er geen heuveltraining plaatsvinden.

Maar oke vandaag stond er een wisselloop op schema, rond half tien de deur uit en het was heerlijk weer en te warm gekleed. Maar ga natuurlijk niet terug om wat uit te trekken. Ging allemaal super al was de wind weer eens nadrukkelijk aanwezig en een paar regen buitjes konden mijn niet uit balans brengen dit keer. Toen ik voorbij de Zijdenbrug liep en een eenzame boom passeerde vloog er een Buizerd weg die daarna gevolgd werd door een Kraai. Die kraai zocht de confrontatie op maar  de Buizerd vloog netjes weg. Hierna kwam er een scholekster die ook de aanval koos wat een mooi schouwspel opleverde.

Na bijna 15 km was ik weer op het honk en was zeer content met de hardslag wederom. Morgen nog een lange duurloop en dan komt mijn nieuwe schema er weer aan voor de komende 3 weken. En dan, dan is D-Day de Rotterdam Marathon 2010 ik voel me uitstekend en heb er bijzonder veel zin in.


Wat Een Droom Klus

maart 4, 2010

Wat is het leven toch soms zo verschrikkelijk aangenaam, een paar bekenden waren al op de hoogte van een bootje ver hier vandaan die een probleem had en Rich mocht daar heen.

Behoorlijk in mijn nopje,  want het was niet in Europa maar in het overheerlijke Caribische gebied.

Dinsdag morgen iets over drie in de morgen stap ik uit bed en om 4 uur rij ik richting Schiphol waar ik om 7 uur vertrek richting, Londen wat mijn tussenstop is. Moest wel een paar uur wachten dus heb even heerlijk ontbeten en beetje rond gesnuffeld in taxfree shops. Maar om elf uur zit ik een Boeing 777 op weg naar mijn eindbestemming.

Het was de International Airport Hewanorra in Saint Lucia. Toen ik daar uitstapte met mijn winterjas onder de armen liep je dan ook gelijk tegen een warmte muur op wat weer even wennen is vanuit ons koude landje.

Dus vanuit Vieux Fort vertrok ik met de taxi langs de Noord zijde van dit eiland om via Dennery daarna cross over naar de zuid zijde te rijden door het mooie groene hart van dit eiland. Er groeit hier echt van alles bananen, kokosnoten, ananas en mango zijn maar een kleine greep uit al die heerlijk vruchten. Onderweg zag ik diverse honden lopen en als je die ziet gaan je gedachten onmiddellijk naar Ratteplan uit Lucky Luck maar ook de koeien die ik gezien heb hadden een super strak lijf en leken wel op ezels.

Dan komen we aan in de plaats Charlotte. Op dit plekje komen dagelijks giga cruise schepen om daar de bevolking economisch te steunen. Maar mijn hotel lag niet ietsjes hoger richting de top van het eiland. Ja mijn hotel is in Gros Islet, niet om nu te zeggen o wat luxe maar in een omgeving waar het weer toch echt belangrijker is dan de accommodatie zeg ik oké.

Het was inmiddels al 6 uur in de avond toen ik incheckte en om 7 uur ging de keuken open. Oftewel even een douche en daarna heerlijk gegeten een voorgerecht met Chicken wings en het hoofdgerecht was een combi tussen een steak en gamba’s en best op tijd naar bed.

De volgende morgen eerst de agent gebeld met de vraag hoe laat het bootje binnen zo komen, er werd verwacht rond 13.00 uur dus werd ik om 12 uur opgehaald. Dat kwam mooi uit want wilde graag even op ontdekkingsreis uit in hardloop tenue.

Niet veel later in trainingsoutfit en heerlijk zomers op stap voor een interval training. Dat had ik beter niet kennen doen kwam ik al vrij snel achter. Binnen een mum van tijd was de koek op en heb ik de interval gelaten voor wat het was en ben recreatief gaan wandelen in combinatie met hardlopen. Uiteindelijk toch bijna 10 km op pad geweest en mooie stranden gezien, mmmmm aan te raden hoor. Na het douchen even in het zonnetje gezeten.

Rond de middag naar het bootje toe, ook nu kwamen we weer door Charlotte en daar lagen op dat moment 5 giga cruiseschepen dat is wel een hele mooie gewaar wording om te zien. Daarna snel naar de Hess Oil Terminal om dat te gaan doen waar ik voor op pad was, werken dus.

Na een kleine 2 uur was het systeem weer werkend en kon ik met een gerust hart weer naar huis. Door dat zongenieten had ik wel behoorlijke rode armen en mijn snoet heeft ook een behoorlijk tint (kleur moet nog bijtrekken). Na de klus was het weer richting Airport om daar om 21.00 uur weer naar Londen te gaan, daar 6 uur vertoeven en uiteindelijk rond 19.30 weer thuis. Dit was er weer zo een, onvergetelijk.


Paar dagen Boston

januari 7, 2010

Zo eerst maar weer eens een verhaaltje schrijven want het lijkt wel eeuwen geleden. Dinsdag morgen kwam ik niets vermoedend op de zaak met de gedachte we hebben geen bootje vandaag. Maar daar kwam tegen 9 uur toch echt verandering in. Er lag een bootje in Boston en of wij daar misschien naar toe konden gaan. Dus werd er gevraagd “Rich heb jij zin om te gaan”, stomme vraag natuurlijk. Dus snel naar huis om even wat kleding te halen en hub in de auto om naar Schiphol te gaan.

Om 14.00 uur zouden we vertrekken maar door alle strenge veiligheidsmaatregelen was dit onmogelijk en zo vertrokken we pas 2,5 uur later. Had een heerlijk stoel want vloog  business class, ja Rich word verwend zeg.

Zo kwam ik uiteindelijk rond zes uur in de avond in Boston aan waar de taxi al stond te wachten en mij direct naar het bootje genaamd de Baltic Monarch bracht. Nu hebben wij in Nederland echt strenge maatregelen omtrent veiligheid en toelating op de terminal dus zou je denken dat is in de US nog erger, nou totaal niet, een houten terminal die zelf op sommige plaatsen de zijkanten miste. Maar oke dit even ter info. Daarna de nieuwe werkstation geïnstalleerd en nog wat andere dingen verholpen en kon dus met gerust hart van boord gaan, en de C/O en Master waren super blij dat hun problemen opgelost waren.

Dus werd ik later netje voor het Courtyard Marriott Hotel afgezet en na een biertje snel naar bed want was op. De volgende morgen optijd uit bed want er moet wel getraind worden met de Garmin want anders loop mijn schema al in de eerste week averij op.

Er stond een interval training op met 6 x 1000 meter info volgt later. Dus op tijd naar buiten en had het ontbijt gepland voor daarna. Kijk in mijn Garmin en zie een training staan van 2010 dus klik ik aan en starten maar. Moest eerst 15 minuten inlopen. Maar na 15 minuten gebeurde er niets dus dacht ik misschien heb ik er wel 3 km ingezet. Helaas ook niet dus toen zette ik de boel stop en ging verder kijken. Dom dom dom dus want dit was degene van 2 januari, en zo ging ik maar eerst weer terug naar mijn hotel om het schema aan te passen en opnieuw te starten. Helaas is het hier ook niet zomers en was het -4 graden met een ijzig windje erbij maar niets weerhield mij ervan om toch de geplande training te gaan doen.

Hub weer naar buiten en nu ging het als een gesmeerde machine, netjes alles gedaan alleen was het volgende gebeurd, verdwaald en dacht dat ik op de goeie weg zat. Dus bleek ik nog ongeveer 5 km van hotel te zijn dus kunnen we stellen dat mijn interval training een totaal had van bijna 22 km en kwam uiteindelijk  moegestreden aan mijn ontbijt maar gaf bijna licht zo gloeide ik. Later terug kijkend had ik niet echt om hoeven lopen volgens mijn overview.

Tuurlijk ben ik met de trein naar Downtown geweest om een indruk te krijgen in wat stad ik was. Leuke mooie stad en de mensen zijn hier ook erg vriendelijk, soms voor onze begrippen denk ik iets te vriendelijk. Op woensdag avond nog wel geprobeerd om een vlucht te krijgen maar helaas waren die kosten zo hoog dat er niets anders restte om nog een dag langer hier te blijven en had ook de trainer alle info gegeven en zo kwam de dag van vandaag er weer bij. Mocht vandaag een herstelloop doen van dertig minuten en Hans heeft inmiddels het schema iets aangepast. Heb heerlijk getraint al was het kort maar dat hoort nu eenmaal zo bij een herstelloopje.

Wederom daarna Amerikaans ontbeten met gebakken aardappeltjes en bacon en een omelet ham kaas en als toetje nog wat meloen. Wederom met de bleuline de stad in geweest en even in de winkels gelopen en uiteindelijk een Iphone armhouder en nieuwe Nike muts gekocht en straks gaan we weer richting Nederland en zo komt er weer een eind aan een geweldige rit waar ik nog lang van zal genieten. En sorry dat het verhaal zo lang is geworden maar het was een beleving.



Terugblikjes en klein vooruitblikje

december 9, 2009

Natuurlijk gaan we ook dit jaar zowel vooruit als terug kijken van 2009 naar2010. En ik kan terug kijken op een geweldig jaar als het gaat om werk. In januari startte ik met mijn nieuwe uitdaging, werken aan Saab Tankradar Systemen (Emerson).

En dat ging niet altijd vanzelf, maar mijn collega’s hebben me vertrouwen gegeven en ga tegenwoordig alleen naar bootjes in zowel NL als soms ver daarbuiten.

Tuurlijk was de mooiste ervaring de reis naar Panama waar ik samen met Peter onze werkzaamheden hebben uitgevoerd tijdens de rit door het Panama Kanaal onvergetelijk. Ook zijn er dit jaar vele Europese landen bezocht zoals Malta, Spanje, Polen, Engeland, Noorwegen, Italië, België, Frankrijk en Gibraltar.

Maar op sportief gebied zijn er ook geweldige dingen gedaan, in Panama twee keer gelopen bij een temp van ruim 30 graden maar ook in Gibraltar 2 uur rond gerend en kwam daar de beroemde aapjes tegen. Ook tijdens mijn werkzaamheden in Ferrol (Spanje) heb ik vele km gemaakt door de bergen heen.

Ook werd de Rotterdam marathon voor de 4de keer gelopen in wederom geen mooie tijd en had daar een geweldige steun aan Ingrid die mij echt ongelooflijk geholpen heeft nadat ik met mijn nieuwe inlays last kreeg van mijn linker knie.

En dan nog maar niet te spreken van mijn 30 km in Schoorl waar de kramp voor mij echt een dramatische hoofdrol heeft gespeeld en waarna ik ook nog eens 45 minuten op de behandeltafel van Menno Huiberts heb gelegen om mijn kuit kramp weg te werken.

Menigeen heeft daarna kramp van het lachen gehad, maar was eigenlijk best tevreden met het behaalde resultaat ondanks alles toen. Ook zijn er nog een paar PRs gelopen ondermeer tijdens de Verkerkloop in Zwijndrecht op de 5 km en op de halve marathon tijdens de Tis voor Niks loop waar het ook dit keer weer een top weerzien van vriendinnen en vrienden was.

Alles bij elkaar was het een mooi loop jaar maar helaas zaten er toch ook diverse blessure te betreuren. Eerst mijn knie en later ook nog eens de aanhechting in mijn rechter bil van de Hamstring. Maar nu weer volop aan het trainen en het gaat ToP.

Vandaag weer een miezerige training afgewerkt, 10.1 km in 50 minuten en een paar seconden. Was een echte hardlooptraining en kwam weer verzopen thuis. Maar wat het vooruitkijken naar 2010 wacht ik nog even af tot volgende week, ja dan ga ik al mijn plannen bloot leggen. Oké ik heb nog een nieuwtje voor jullie, ik kom naar Lindschoten voor een 21 km run al moet ik me er nog wel inschrijven.