Het was het even niet of toch wel.

september 30, 2012

De zomer zit er alweer op en de afgelopen maanden zijn heel divers geweest.

Heb onwijs veel leuke werk vakanties gehad, zo mocht ik eerst naar Aruba. Helaas liep dat niet helemaal gesmeerd, door een slijmbeurs ontsteking kreeg ik een beste koorts dus kwam er van lopen niet zoveel.zoek de dolfijnenDaarna even door gesukkeld met de ontsteking maar deze wilde niet verdwijnen dus een bezoekje aan de dokter werd noodzakelijk. Helaas sloegen de twee eerste antibiotica kuren niet aan maar na de derde was het weer oke.

Ik had ineens niet echt de lust om te trainen en het voelde niet echt top daarna. Toch kwamen er wel weer leuke werk vakantie’s aan.Allereerst kwam Dubai eraan, wat een pracht stad maar met wel twee gezichten. Bushokjes met Airco, en veel moet net iets meer zijn dan meer.Maar ik heb ook de andere kant van de stad gezien waar mensen het niet zo breed hebben als die vele die dat wel hebben.

Bij De Burj KhalifaIk had op vrijdag een vrijdag dus ben met een Turkse collega opstap geweest en leuke dingen gezien van Dubai.Dit is dus de andere kant van Dubai, overtocht kost werkelijk niets.Enige weken later kwam er een bootje in Tampa Florida, kleine week geweest en genoten van het weer al was het ook hier erg warm. Van lopen kwam nog steeds niets, geen lust en veel te warm.Na het avontuur in Florida kwam ik op zaterdag terug en zondag vertrokken we alweer naar Turkije.Pamukkale betekent "kasteel van katoen" in het Turks en is een natuurfenomeen in Turkije.Ditmaal was het geen werkvakantie maar gewoon vakantie. 9 dagen Kusadasi en wederom heerlijk warm.Dit is het grote Celcius BibliotheekMaar in deze periode werden de loopschoenen verplicht aangetrokken. Er moest weer wat gedaan worden. Heb twee keer getraind en het ging echt niet makkelijk.Dit is Nike de Griekse Godin van de overwinning. Zie het logo hierin. Vakantie was snel voorbij en heerlijk rustig aan gedaan maar vanaf september moest het roer echt om TRAINEN. Dus vol goede moet begon ik vanaf 1 september en binnen een week had ik bijna net zoveel km als in 2 maanden gelopen.En om het niet af te leren stond mijn laatste werkvakantie voor de deur. Ditmaal Panama. Al eens eerder geweest maar in eerste instantie zou dit een quick en go klus worden.De Skyline van Panama City Nou dat viel iets anders want er kwam een tweede bootje in beeld die 4 dagen later zou gaan bezoeken. Ze hadden een pracht hotel voor me geregeld en had gewoon 3 volle dagen vakantie.Mijn huiskamer in het Trump Hotel in PanamaEn omdat er getraind moest worden ontkwam ik er ook hier niet aan. Een keer een uur op de loopband geweest maar daar wordt ik niet vrolijk van, tweede dag 15 km maar nadat de zon opkwam was het giga warm en al snel was ik verzuurt.Prachtige boulevard waar je erg goed kon lopen.Geen water bij me en ook geen geld. Nou 15 km gelopen maar das ook al. Paar dagen later ben ik nog een keer geweest voor een 10 km loop en dat ging goed. Geld mee genomen en fles water gekocht onderweg TOP.Drie verschillende hoogte nivo'sOok ben ik dit keer door het kanaal gevaren en het was wederom een mooi gezicht.passage Panama kanaal met bootje waar ik op zat.En nu, nu trainen we weer volop door de Nederlandse polders en daar kunnen al die warme oorden niet tegen op, of kan ik niet tegen die warmte op. Denk het laatste. We zijn terug en heb er weer zin in.De Pelikaan


Een stad om te onthouden

april 10, 2012

Zo twee weken voor de Rotterdam marathon stond er ineens een mooie klus op stapel.

Een mooie reis naar Zuid Amerika, nadat ik al eens in Panama en Venezuela was geweest ging ik dit keer naar Argentinië, Buenos Aires.Hier lag een bootje in drydock waar een inspectie gedaan moest worden van ons systeem. Zo vertrok ik op maandag morgen met de trein via Dordrecht naar Schiphol om rond 10 uur in de morgen te vertrekken.

Om rond 7 uur plaatselijke tijd (- 5 uur NL tijd) te landen, en mijn eerste indruk was dat ik heel snel langs de douane was, gaf best een goed gevoel want het kan ook anders.

Na de koffer van de band gehaald te hebben en door de exit te zijn gegaan stond de taxi chauffeur al te wachten en even later werd ik naar Hotel 562 Nogaro gebracht midden in het centrum.Het hotel had geen restaurant maar even oversteken en na 100 meter aan de rechterkant was Cabildo de Buenos Aires. Hier liet ik mijn maar verrassen met een maaltijd. Was een steak, niet slecht maar de vonken vlogen er ook niet echt af. Het was in middels al weer een paar uur later en zocht snel mijn bed op want de volgende morgen moest er gewerkt worden.De volgende dag heel de dag op het bootje mijn werkzaamheden verricht en was in de avond al gereed. Dus het plan was om een dag eerder terug te reizen, maar er waren geen stoelen meer vrij behalve 1 maar die koste een aanzienlijk bedrag waar de klant niet vrolijk van  zou worden.Dus de woensdag werd gebruikt voor sightseeing en zo stond ik smorgens vroeg niet al te laat op een rondje te gaan hardlopen. Ik heb in deze stad geen enkel gevoel van onveiligheid en met een map in mijn handen loop ik richting de kust waar een mooi natuur reservaat is.

Bij de ingang stond bewaking en iets verder was het heerlijk rustig. Zag er diverse vogels maar de mooiste vogels die ik ook hier weer aan trof was de grote zilverreiger.Na ruim 15 km vond ik het welletjes, het was 24 graden en heb zowel zon als regen gehad. Later die dag ben ik gaan wandelen een slordige 8 km.De straten en gebouwen hebben veel weg van Parijs, alle straten zijn opgebouwd in blokken zoals in New York. Kan niet anders zeggen dat ik genoten heb. Ook ik had hier last van de storing van Vodafone maar gelukkig was er bijna overal wel gratis wifi dus kon er toch gebeld/gewhatsup/getwitterd worden. In de avond was ik net zoals de dagen ervoor weer in het zelfde restaurant en toen ik net binnen was brak er een geweldige onweersbui uit en dit duurde ruim een uur. Er bleken 13 mensen te zijn omgekomen  door de tornado’s en storm.

Donderdag was het weer tijd om naar huis te reizen, onderweg naar het vliegveld kon ik de vele omgevallen bomen en vernielde reclame borden zien wat door de storm was veroorzaakt. De temperatuur was nu 27 graden en een prachtige blauwe lucht.

Vrijdag kwam ik weer via Parijs aan in Amsterdam en wat anders kan ik zeggen dan dat het een geweldige ervaring was. Ze mogen me gerust nog eens sturen, wil nog wel meer zien daar.

Met lopen gaat het prima, sterk aan het afbouwen en opbouwen voor de 15de, heb er zin in.    


Weer open na 5 maanden.

januari 29, 2012

Normaal wanneer ik vertrek vanuit huis loop ik via de Kortlandse brug de polder in, vanaf dag één was dit de gewoonte. Maar sinds medio september kon dit niet meer want deze brug werd vervangen door een nieuwe.En zo kon ik dit weekend weer over de Kortlandse brug die geheel vernieuwd is en ook een stuk breder is geworden.Vorig weekend heb ik 2 leuke trainingen gedaan en wilde deze week in het buitenland lopen. Vaak wordt er via twitter gezegd “zit je weer eens in een warm oort!!!!” Nou ditmaal was het andere koek.Ik zat in Gdansk waar het behoorlijk koud was en het ook van tijd tot tijd best sneeuwde. En helaas ontbrak mij de tijd om bij daglicht te lopen en in de avond en onder deze omstandigheden leek het mij beter om het niet te doen.
Oke dan maar weer een weekend training, iets minder kilometers als vorig weekend maar met 15 gisteren en 21 vandaag vond ik het prima om nu af te bouwen naar volgende week zondag.
Op naar de Mid Winter Marathon, ben er klaar voor hoor. Ben benieuwd hoe het weerbeeld zal zijn, wordt het een zomerse outfit of moeten we de potten vaseline en lippen balsem meenemen!!!!


Rustig begin maar het loopt lekker.

januari 18, 2012

We zijn al weer even begonnen in het nieuwe jaar en het gaat gewoon lekker zijn gang. De trainingen worden goed volbracht en heb er al weer een mooie dertiger tussen zitten. En dat moet natuurlijk wel zo richting de Mid Winter marathon.Ook draaien we met ons RoPaRun team al weer lekker, diverse sponsoren zijn er inmiddels al gevonden en ook de organisatie van de andere acties zijn ook in volle gang.  
Even een kort overzicht van de sponsors 2012 via ikloopdemarathon en natuurlijk staan ze ook op http://www.rtzn.nl : Belder Metaal Handel, Sam Zonwering, Cultureel Centrum Landvast,   Pons en Velthuizen schilder- en totaalonderhoud, Alles in Balans, Wensveen, Rijopleiding Johan v/d Horst,  Bo-Ass Financiële diensten,  Hema Alblasserdam, Cees den Breejen woningstoffering, Adm Kantoor H. de Boer, Maat Transport en Het Rijwielhuis.Afgelopen zaterdag was er ook weer de eerste trainingsloop van ons team, samen met de fietsers zijn we op uitnodiging van Timo een ronde wezen lopen/fietsen in de omgeving van Arnhem. Heel gezellig en na afloop een heerlijke broodmaaltijd met tomatensoep!!!Tot slot ben ik weer even op reis geweest, voor de derde of vierde keer heb ik een bezoek gebracht aan Gibraltar. Wilde er graag even lopen maar wist niet of er ruimte was. Helaas niet want toen ik me net in de trainingsoutfit had gehesen kreeg ik een belletje dat ik een half uur later opgehaald zou worden en dan met een loungebootje naar het probleem bootje zou gaan.  En uiteindelijk kwam ik om 22.00 weer terug in het hotel, probleem opgelost en niet gelopen.  Op naar de volgende keer maar weer.


(Nog) Twee weken

december 4, 2011

Twee weken zijn er weer voorbij. Niet veel schokkende zaken in aanloop (twee weken) naar de Spark marathon.De trainingen gingen best lekker en ook zat er een buitenland tripje in. Barcelona was een dag tripje, smorgens vroeg vertrekken en laat in de avond thuis en dit keer zonder enige vorm van mist maar het was een leuke vermoeiende dag maar des te beter geslapen die nacht.Vorige week zondag zat er een lange duurloop in 30 km, na één km voelde ik toch een irritatie in mijn rechter kuit, was nog niet zo schokkend dus besloot gewoon in rustig tempo door te gaan en heb netjes de afstand volbracht.

Na thuis komst en wat rust voelde het niet beter aan. Het baarde me zorgen dus de dagen erna rust genomen en afgelopen donderdag weer een test gedaan.

De test was kijken of ik zonder pijn kon lopen want dat was weg. Je bent dan altijd een beetje bang maar gelukkig ongegrond want na 55 minuten had ik de t10 km gedaan en voelde me best blij.Vrijdag voelde ik totaal geen reactie en zaterdag toch rustdag gehouden. Maar vandaag wilde ik toch weer even opzoek gaan naar de grote zilver reiger en heb er drie gespot vandaag. Iets over achten weer richting de polders waar ik netjes en totaal pijnvrij de 21 km heb gelopen

Dus alles gaat lekker en Spijkenisse, ik kom eraan hoor. Op naar de laatste marathon van 2011, nummer 5 officieel en voor mij de meeste marathons in één jaar tot op heden. Kijken of 2012 een nieuw record zal opleveren, lijkt me leuk.


De week van de kleine wereld,

november 21, 2011

Afgelopen zondag avond vertrok ik richting Portugal. Had in de avond een vlucht dus na het vroege avond eten vertrokken richting Schiphol.

Boarding tijd was prima maar toen we allemaal zaten kwam het bericht dat de vluchten vertraging opliep vanwege opkomende mist, de start van de kleine wereld. Dus wat doe je dan in de tussentijd,….. gezellig kletsen.

Maar een kleine 35 minuten later konden we toch vertrekken om uiteindelijk 3 uur later te landen op het vliegveld van Lissabon. Het weer was trouwens bar en boos en de landing was er een die ik nog niet eerder had mee gemaakt ondanks de vele vluchten.Op naar het hotel en snel slapen. De volgende dag naar het bootje geweest en tussen de buien door mijn werkzaam heden kunnen volbrengen. Dinsdag had ik mooi de ruimte om te lopen alvorens weer terug te vliegen naar Nederland.

Dus s,morgens vroeg even de nieuwe Nikies aan en de route uitgestippeld en zo vertrok ik. Ik dacht dat ik de goeie route had genomen maar na de eerste 500 meter was ik al verloren. Maar gewoon netjes richting het centrum van Setubal en zo richting het strand.Op het strand kwam ik een tentoonstelling tegen, we kennen de beschilderde koeien, olifanten en nu voeg ik daar de dolfijnen aan toe. Op de weg terug volgde ik de herkenningpunten netjes tot dat ik bijna bij het hotel was en het spoor bijster was.

Dus 3 kilometer extra rond getoerd maar met het weerbeeld zat het goed, alleen na de start een hoos bui gehad daarna droog.  Rond de middag weer richting vliegveld om later weer terug naar Adam te vliegen, ook nu was er vertraging vanwege en wederom niet vroeg thuis.Donderdag training was ook in de mist en mijn vrijdag training ging de mist in. Zondag wilde ik graag een lange duurloop doen. Zoals zo vaak ging ik lekker vroeg op pad, ach half acht is niet echt vroeg.

Maar goed, in mijn kanarie gele shirt stapte ik naar buiten en  aanschouwde de kleine wereld. Ik vertrok en na ongeveer 300 meter bedacht ik mezelf, “heb ik de garage deur dicht gedaan” dus even terug, maar had dus netjes alles afgesloten.

Na zeven km even gestopt en wat had ik een paar koude knuisten, had geen handschoenen meegenomen maar het was -2. Na 12 kilometer nog even gestopt om wat te drinken maar kon bijna het flesje niet leeg knijpen zo koud waren mijn handen, als mij een paar handschoenen waren aangereikt dan had ik ze echt aangetrokken.

Daarna werd de temperatuur wat warmer en kwam het gevoel weer terug. De wereld bleef ook na 25 km klein en toch heb ik niet alleen gelopen. Heb ook 5 grote zilver Reigers gespot die weer in grote getale te zien zijn.

Vanavond zou er een vergadering zijn van ons RoPaRun team RTZN en je kan het vast al raden, deze werd uitgesteld ivm de kleine wereld.


Drie landen loop in een week.

september 18, 2011

Nadat ik afgelopen zondag in Wales had gelopen ging ik donderdag via Frankfurt naar Malta. Op Schiphol is een leuke tentoonstelling van de olifant.Bij aankomst op het vliegveld in Malta viel dit onderstaande kunstwerk mij meteen op, erg mooi.Op naar het bootje genaamd Torm Signe. Nadat ik in de loop van de middag gereed was ben ik naar een hotel gebracht in St Julian. In de avond kreeg ik een berichtje om een ander bootje op vrijdag avond te bezoeken in Napoli.Vrijdag morgen had ik nog tijd genoeg om ook mijn sportschoenen de grond van Malta te betreden. Ik vertrok rond half acht maar de temperatuur was al aardig hoog. Al is 23 graden niet zo gek toch voelde het al erg warm.Ik liep langs de promenade maar naar 3.8 km was het alweer afgelopen en kon ik weer terug. Dus weer stuk terug en weer omgedraaid. Uiteindelijk liep ik bijna 8 km en was het echt zweten geblazenAan het begin van de middag werd ik weer naar het vliegveld gebracht en mocht ik naar Rome vliegen om daar weer door te vliegen naar Napoli.

In de avond aangekomen was het gelijk naar het bootje toe. Dit keer was het de Lisa Essberger die wat problemen had. Rond middernacht klaar en de taxi was snel terplaatste al was het hotel op een steenworp afstand.

De volgende ochtend wilde ik natuurlijk ook weer lopen want er is niets leukers om overal eens te lopen indien mogelijk.

De temperatuur was hier een stuk aangenamer  in de morgen. Na een klein kilometer gelopen te hebben ondervond ik ook hier weer dat het met het afval op de staten erg slecht gesteld is. Is gewoon smerig in de straten. Zo verzorgt de mensen zijn zo onverzorgd zijn de straten.Maar ook dit keer liep ik over de boulevard, heerlijk langs het strand en genietend van het uitzicht over zee. Na 12 kilometer Napoli weer terug en kon na de douche gaan ontbijten. Tot zover de loop overzichten in het buitenland.

Ook is er nog een stukje gefietst, op woensdag heb ik het rondje Brandwijk gedaan. Ging weer erg lekker. Met de ribben gaat het ook steeds beter, het is nog niet helemaal weg. Maar het komt goed.


Ik de weg kwijt???

september 14, 2011

Nou nee hoor, maar heb even een combi gemaakt met lopen en fietsen. Het lopen gaat steeds beter dus daarbij voelen de ribben steeds beter.

Nog niet helemaal perfect maar het komt er aan en dan kunnen de lange afstanden en intervallen weer gedaan worden.

Na Trieste heb ik vorige week woensdag gelopen en 12 km in jawel marathon tempo, het voelde goed aan en was best blij. De dag erna weer even op de bike.

Ik ging mijn rondje maken via Brandwijk, in Brandwijk zag ik een fietsroute kaart en besloot een extra rondje te maken. Dus ging ik via Ottoland, Giessenburg, Giessen-Oudekerk (had er nog nooit van gehoord) en zo weer via Hardinxveld richting Bleskensgraaf. En toen heb ik ergens een bordje met 11 erop gemist en kwam ik wederom weer in Brandwijk uit. Dus uiteindelijk had ik bijna 60 km gefietst.Zondag stapte ik weer in het vliegtuig richting Cardiff in Wales om daar weer door te reizen per taxi naar Pembroke (2 uur rijden) om daarna op de Bro Designer een werkstation te installeren.De Bro kwam speciaal even in de buurt van de louche boot en zo ben ik aan boord gegaan. Er stonden beste golven en dan is het best spannend om van het kleine bootje via een touw ladder op het grote bootje te stappen en andersom is nog listiger.Maar het ging allemaal goed en een paar uur later zat ik alweer in de taxi richting Cardiff.

Daar ben ik zondag avond wezen trainen niet zo gek gedaan maar ben door het bos gelopen en naar het strand geweest.Was erg leuk om er te lopen, beetje klimmen en in de bossen zag ik tot 3 keer toe een eekhoorn vlak voor mij. Telkens als ik een foto wilde maken was ik natuurlijk te laat. Maar ik zet geen andere foto van een eekhoorn neer hoor ;-).

De volgende morgen weer terug naar Nederland en de week begon weer goed. diverse keren gebak op, waren allemaal erg lekker.


3 x is niet altijd scheepsrecht

september 6, 2011

Afgelopen maandag mocht ik weer in het vliegtuig stappen om wederom via München naar Trieste te vliegen.

Het was voor mij de derde keer om naar deze stad te gaan maar er rust daar een koffervloek. Mijn hardloopschoenen gaan weer netjes in de koffer en voor de middag stap ik op Italiaanse bodem waar het 24 graden is maar het ook van tijd tot tijd behoorlijk regende.

Dan even de koffer halen, en daar loopt het wederom fout. Alle koffers op die van iemand anders en die van mij na. Maar de medewerker van de bagage afhandeling vertelde dat er die dag nog drie vluchten binnen komen dus het zou goed komen.

Met de taxi naar Trieste om eerst bij de agent langs te gaan. En verteld dat mijn koffer vertraging had. Maar het zou goed komen toch.

Eerst naar het hotel gegaan en even niets gedaan waarna de agent belde dat de vlucht van 14.40 vertraging had dus de koffer zou nog iets later komen, maar de agent ging naar het bootje toe die buitengaats lag en vroeg welk plan ik wilde maken. Oke dan maar zonder hardware aan boord gaan van de Evridiki en kijken of ik het anders kan oplossen. Nou dat lukte, bios correct gezet, cd rom speler uit een andere PC gehaald, floppy drive stofvrij gemaakt en kon dus de software en database weer installeren op de probleem PC. Het werkte weer, even wachten of alles bleef draaien en we konden weer terug naar het hotel.

Was daar content mee en ook vertelde de agent dat de koffer om 19.00 uur bezorgd zou worden in het hotel. Ik wilde nu wel eens hier gaan hardlopen dus dacht, het komt goed.

Helaas 19.00, 20.00, 21.00 nog geen koffer en het was al donker. Was ook alweer de maag wezen vullen dus daar ging derde kans hier. 21.15. daar was de lang verwachte  koffer dan eindelijk.

Kon ik toch nog even heerlijk onder de douche springen met eigen toiletspullen. Hotel toilet spullen zien er altijd mooi uit, prachtig van kleur en geur. Maar om te gebruiken, nee doe maar niet.

Dus mocht ik weer naar Trieste gaan, gaan de hardloopschoenen gewoon weer mee en zien of het voor de vierde keer gaat lukken.

Vandaag weer terug in het grote regen gebied, maar kan toch terug kijken naar een mooie tijd.


Een virus, maar we houden vol.

augustus 1, 2011

Al een kleine 2 weken loop ik te blaffen als de wel bekende zeehond. Dus de trainingen werden wat aangepast. Vorige week maandag liep ik  een rustige 15 km en was daar best tevreden mee.

Maar de woensdag training heb ik om diverse reden overgeslagen maar de grootste reden was de verkoudheid. S’morgens vroeg wel lekker een 1,5 uur wezen wandelen en kwam een enkele verdwaalde fietser tegen en in de namiddag naar de wielerronde van Alblasserdam geweest.

Maar toen ik er arriveerde werden de dranghekken al verwijderd en waren de wielrijders al richting huis vertrokken maar er heerste nog wel een leuke sfeer tijdens de after party en  heb een paar sapjes op.

Niet te veel want een dag later mocht ik in alle vroegte weer eens op werkvakantie. Voor de tweede maal dit jaar ging de reis naar Trieste (Italië).

Was er al voor de lunch dus ben ergens een terrasje wezen opzoeken en daar een lekkere pasta op. Daarna naar het bootje geweest en in de avond eerst weer een wandeling gemaakt en tja wat anders, weer op een terrasje gestand en daar mijn avond eten genoten.

De volgende dag ging ik alweer retour en was er noodweer op München (tussenlanding), boarding time was 17.00 uur maar al snel stond er 17.25.

Toen we allemaal op onze zetel zaten In de vliegbak en de veiligheidsinstructies werden doorgenomen kwam daarna het bericht van de kapitein dat we een uur moesten wachten, reden wist hij ook niet. Dus iedereen gelijk bellen naar de mensen in NL die hun zouden ophalen met de mededeling dat het nog een uur langer duurde.

5 minuten later kwam er weer een bericht en dat was dat we toch gingen vertrekken (storm in een glas water) Dus uiteindelijk viel het toch best wel mee.

Zaterdag rustig aan want zondag wilde ik eens wijd weg voor een lange duurloop. Maar zondag morgen dacht ik “ga wel hier in de buurt”.

Was weer een traditioneel rondje maar na 25 km was ik het helemaal zat. Door al dat hoesten deden mijn buikspieren behoorlijk zeer en als je dan ook nog eens een lange duurloop gaat doen kom je jezelf plots tegen.

De laatste 3 km was het harken en ik was verrot, en dat met een tempo van 5.45 gemiddeld. Was misschien niet helemaal verstandig geweest om zover te gaan maar had het toch gedaan, missie geslaagd.

Daarna vermoeid op de bank gaan zitten en binnen enkele ogenblikken waren de kijkers dicht. Toen ik wakker werd had ik nog steeds het gevoel dat er een tank over me heen gereden was.


De Etna toch telkens,

juli 17, 2011

Afgelopen week kwam er een job in de lucht voor Sicilië. Nu ben ik daar al drie keer eerder geweest maar vind het daar best lekker warm.

Dus zou ik weldra afreizen naar dit eiland in de middellandse zee, maar net als de laatste keer kon de Etna roet in het eten gooien of anders gezegd roet in het vliegtuig motoren gooien.

Dus was er even stress, maar het vliegveld werd al weer snel geopend en kon de reis naar Sicilië toch doorgaan.

Het weer was erg lekker en super rustig op de weg, was gewoon een rit om van te genieten met  blikjes cola in de koelbox va, hel leek wel vakantie. Maar helaas er moest gewerkt gaan worden.

Op Sicilië was het ook erg zomers, met 33 graden geen reden tot klagen, of toch wel?

Maandag het bootje bezocht en rond de middag al klaar dus terug in het hotel aangekomen was het al echt heerlijk warm. Wilde wel even een stuk gaan wandelen, even naar het strand maar voor ik ging eerst even een biertje gevat op het terras.

Op naar het strand daarna, maar geen strand gezien en anderhalf uur gewandeld en weer neergestreken en genoten van het zonnetje, biertje en water.

Ik wilde namelijk ook nog even gaan hardlopen en rond zes uur in de avond weg gegaan. Had een route uitgestippeld die uiteindelijk niks was. Maar na bijna 10 km weer terug bij het hotel, even douchen, eten en jawel daarna weer op het terras geploft.Dinsdag weer terug in kikkerland waar het ook deze dag weer mooi weer was geweest maar dit zou snel veranderen.

Het vliegtuig stond mooi op tijd aan de grond  en mijn koffer was er ook snel, door stagnatie op de terugweg naar huis was het toch redelijk laat voor ik thuis was en de zonnige periode waren ten einde maar het waren leuke dagen geweest tijdens deze werkvakantie.

Op woensdag was het weer eens interval  tijd, ik voel dat mijn lijf weer goed is herstelt dus moet het maar weer eens. Ga voor 6 x 1000 meter in 4.15 de km. Het ging prima met uitzondering van km 2, hier stond een straffe tegenwind en ook viel er een flinke bui op mijn hoofd. Maar het intervallen ging uitstekend en ben zeer tevreden, dus daarna rustig uitlopen

Maar plots zie ik iets zwarts/bruin over het fietspad rennen. Het was een Hermelijn met waarschijnlijk een muis in zijn bek. Het liep naar de rand van de sloot en bleef daar mooi even staan kijken naar wat ik zou doen. Nou plaatjes schieten dus.

Vandaag zo op zondagmorgen weer eens een lange duurloop van 21 km, nadat ik de eerste 3 km in een 5.25 gemiddeld liep ging daarna het tempo mooi omhoog in een gemiddeld tempo van 5.05 de km, dus zeer tevreden.


Kijk eens uit naar Dopjes Actie

juni 23, 2011

Zo het was even wat blogstilte, even geen zin in hardlopen. Bestaat dat zou je zeggen, nou toch echt wel. Tot vandaag, vandaag ging de schakelaar weer op loop modus en had er weer echt zin in.

Na het werk gelijk de sportkleren aan en voor een 10 km run. Ik kwam na bijna 3 km bekende tegen en stond gezellig even een 20 minuten te kletsen. Toen door gelopen maar route ingekort. Na 6 km begint het me te hozen, hagelen en te onweren. Dus even schuilen bij een struikje en toen de bui verder trok snel weer gaan lopen. Na acht km verzopen maar heerlijk gelopen.

Er was ook weer eens een buitenland tripje, wederom in een land geweest waar ik nog nimmer was geweest, Rinus en Mo wel. Zij hebben daar een marathon gelopen.

Yep Marokko was dit keer mijn bestemming. Zondag vloog ik Casablanca en per taxi door naar Mohammedia.

Mohammedia (محمدية) is een havenstad in het westen van Marokko, circa 25 km ten noordoosten van Casablanca. De stad werd oorspronkelijk Fedala genoemd, maar werd in 1959 ter ere van Koning Mohammed V hernoemd. Tussen de 14e en 19e eeuw was de haven een belangrijk ontmoetingspunt voor handel tussen Europese handelaars en Marokkaanse kooplieden. In 1913, toen Marokko geannexeerd was door de Fransen, begon de bouw van moderne havenfaciliteiten in de stad. Ik mocht hier een bezoekje brengen aan de Tingis.

Na een lange dag was het probleem opgelost en de volgende dag met daglicht weer richting Nederland. Onderweg verbaasde ik me over de vuilstort plaatsten waar van tijd tot tijd waarschijnlijk de fik erin gaat. Maar voordat dit gebeurd waait er heel wat plastic weg en ligt dit bezaaid over de uitgestrekte vlaktes. Slordig want het is een mooi land wat ik zo even zag.

*OPMERKELIJK NIEUWS* De dopjes actie.

Ik ben natuurlijk al jaren een goede doelen liefhebber. Nu kwam Connie laatst bij ons thuis met het verhaal dat iemand van haar werk dopjes spaart voor een blindengeleidehond. Dus tijdens de RoPaRun heeft team 238 hun beste beentje voor gezet en hadden na de RoPaRun een mooie zak vol fles dopjes.

Het verhaal ging natuurlijk een geheel eigen leven lijden en alsof je bij een groep mensen iets in het oor fluistert en aan het einde een heel ander woord krijgt te horen zo ging het dus ook bij ons. Het werd dus de blinde hond met drie pootjes en een oor en een lapje op zijn oog al wandelend met blinde stok.

Was heel erg leuk en deze spontane actie krijgt een vervolg want team 238 gaat gewoon verder met sparen. Maar vrienden/bloggers en andere bekende. Willen jullie misschien ook dopjes sparen voor een blindengeleidehond? Lees dan even dit verhaal en bewaar de dopjes voor mij en we zien elkaar vast wel bij een loop evenement en dan neem ik ze graag in ontvangst.  Ik weet dus niet of het dus een Belgische of een Hollandse blindengeleide hond zal worden. Maar doet dit er iets toe.


Kameroen, leuk.

juni 4, 2011

Komkommer tijd, ja het is inderdaad komkommertijd  hopelijk worden we er niet ziek of worden we gevloerd.

De voorbij weken kwam er weinig van blogjes maken terecht, nee Rich stopt echt niet met bloggen. Maar het was gewoon even erg busy.

Tuurlijk is er wel getraind al was het wel op een laag pitje na de marathon van Leiden. Prestatie gezien ben ik zeer tevreden en het was een leuke dag in Leiden.

Daarna langzaam de draad weer opgevat na een paar dagen rust en niet te veel gedaan. Maar het was druk met werken waardoor de km er bij inschoten. Maar ook een weekendje Brussel stond op het programma, cultuur uitje van de bovenste plank, tjeetje wat smaken die Belgische biertjes toch heerlijk!!!!

Met oude buurtjes een weekendje op stap, was al weer heel wat jaren terug dat wij te samen weg geweest waren maar het voelde als vanouds, mannen op terrasje en vrouwen duh shoppen natuurlijk.

We hadden een vast terrasje op een kleine honderd meter van het hotel dus de weg naar huis was kort. Op die zaterdag kwamen we ook een leuke groep dames tegen uit Winterswijk. 8 Dames bestaande uit zussen en nichten, klein praatje maar enkele uren later kwamen we ze weer tegen en zijn even weer naar ons terrasje gegaan en gezamenlijk wat gedronken. Onze eigen dames nog steeds aan het winkelen!!!!

Tijdens dit weekend werd het al enigszins duidelijk dat er een ver weg klusje aan stond te komen. Ook hadden we internet in het hotel en kon zo de twitter info blijven volgen. Ben zelf niet iemand die veel twitter maar volgen blijft leuk.

Ik zou begin vorige week naar Kameroen gaan, leek me helemaal geweldig want ben nog nooit in Afrika geweest.

Maar telkens werd het wat dagen uitgesteld, en zo zou ik vrijdag naar Kameroen vliegen. Maar vrijdag stond er ook een activiteit van ons RoPaRun team op stapel.

Een sponsor diner, ik had mij opgegeven om mee te helpen met koken maar had mij maandag afgemeld omdat vrijdag vliegdag was. Dus alle moed opgegeven en donderdag kwam het bericht dat bootje later werd en zondag vertrekdag zou zijn. Dus toch mee koken met Team RTZN want als oud leerling kok leek het mij leuk om te assisteren. Vrijdag rond 14.00 uur in Barendrecht waar Peet en Raymond al waren zijn we gestart met het maken van een 5 gangen menu niet veel later voegde Rene zich toe aan het kookgezelschap.

Ik heb niets echt gek gedaan, dus aardappelschillen voor de verse puree maar ook peterselie gehakt. Ook andere dingen gedaan die geen naam behoeven te hebben. Maar tegen 17.00 kwamen de eerste serveersters binnen en de laatste enkele uren later ivm het file leed. Maar de bijna 50tigtallig gezelschap brachten toch meer dan 2000 euro in het laatje van het team waarmee we zeer tevreden waren. En na een leuke actie was het rond 23 uur time to leave.

Zondag was mijn vertrekdag richting Parijs om door te vliegen naar Kameroen. Vertrok om 07.45 van huis en was om 21.00 uur in mijn hotel in Kameroen. Een biertje op. Kreeg ook een mailtje waarin stond dat het bootje pas op dinsdag morgen binnen zou komen in Limbe dus dagje wachten.

Douala, de stad waar ik verbleef kent 3 miljoen inwoners en om daar zo maar ongestoord de straat op te gaan zag ik niet zo zitten. Misschien geheel onterecht maar toch!!. Dus een Engelstalig sprekende portier wilde mij wel een rondleiding geven. Dus voor een leuke tip liet hij mij wat van de omgeving zien in Douala. Deze stad is een echte arbeiders stad en heeft dus weinig om handen. Maar we zijn naar een markt geweest en een tentje voor een biertje en naar het treinstation. Hier waren veel jonge gasten verzonken in hun studie boeken want het was daar heerlijk rustig. Ook hier is het dus examentijd!!

Dinsdag morgen vertrokken naar de havenplaats Limbe, de wegen zijn in een schril contrast met zoals wij dat kennen naar dat nemen we voor lief.

Bootje lag buitengaats en na een paar reisuren stond ik op mijn bootje. Na een dagje werken was alles gedaan en de meeste problemen opgelost of gelokaliseerd.

Maar doordat het bootje een dag later aangekomen was werd mijn vlucht ook om geboekt naar woensdag 22.45!! Dat zag ik niet zo zitten en vroeg aan de Kapitein of hij dit nog kon wijzigen. Niet veel later kwam het goede bericht dat ik die avond nog terug kon reizen.

Het was gaaf om er geweest te zijn, heb mij uitstekend vermaakt maar was blij om weer terug te gaan naar NL.

Op woensdag morgen kwam ik weer aan op Schiphol en relax naar huis gereden. Heerlijk en zo vertrouwd.

De rest van de week waren er ook bootjes dus per dag schoof mijn trainingen iets op en zo werd het zaterdag, had heel veel zin om te lopen

en zo ging ik om iets voor acht weer eens op stap voor een 10 km run, het was al behoorlijk warm en met de trainingsintensiviteit van de  afgelopen weken was het niet even gemakkelijk. Maar in iets meer dan 50 minuten waren we weer terug bij start. Zo we zijn weer bij gekletst,maar over een week gaan we voor de volgende evenement, dan staat mijn debuut voor de RoPaRun te wachten, heb er heel veel zin in.    


Mooie RoPaRun zaken en meer.

april 23, 2011

De voorbije week begon met een leuk tripje naar Trieste (Italië).

Dus maandag morgen om zeven uur was mijn vlucht via München naar Trieste. Dus s’morgen om 4 uur de deur uit want 2 uur van tevoren dient men aanwezig te zijn op Schiphol. Heerlijk rustig op de weg dus netjes op tijd daar.

Bij binnenkomst bij de vertrekhal is het eerste wat ik doe is kijken waar ik mag inchecken. En wat schetst mijn verbazing, er staat dat de vlucht is geannuleerd.

Dus hop even langs de balie van Lufthansa en daar werd netjes mijn vlucht opgeboekt naar de KLM alleen ging ik dus nu eerst naar Rome en daarna naar Trieste.  Ook de vertrektijd was ipv 7 uur nu 9.40 uur. Dus ineens alle tijd om te gaan ontbijten en lekker relaxen in de lounge. Ook een groot voordeel was dat ik business class vloog in dit geval. Allemaal voordeel dus.

Ik had een klein koffertje mee genomen want het probleem zou waarschijnlijk iets met de software zijn maar natuurlijk ook een paar hardware onderdelen mee. Maar er was nog altijd genoeg ruimte in de koffer om er een paar hardloopschoenen in te stoppen en passende kleding.

In Rome aan gekomen kon ik nog even via een alternatieve weg via mijn mobiel op het internet om even lekker bezig te zijn en daarna op naar Trieste.

Klein vliegveld, 2 bagage banden en snel de koffers op de band. En ik maar wachten en wachten, helaas mijn koffer er dus niet bij. Dus geen hardloopschoenen en geen hardware voor mijn werk. Dus hopelijk zou het probleem software matig zijn en dit bleek dus ook het geval geweest te zijn.

Was uiteindelijk om half acht in mijn hotel kamer en ben nog even wat plaatjes wezen schieten. En daarna van mijn maaltijd genoten, zeker van het voorgerecht.

De dag erna stond mijn koffer netjes te wachten op mij en konden we samen weer terug naar NL. De vlucht ging voorspoedig en na aankomst was de koffer er snel dus hup de auto in.

Dus moest er woensdag wel gesport worden, heb een 10 km gelopen in een strak tempo om te zien of er een kans is dat ik mijn 10 km PR zou kunnen gaan aanscherpen. Nou die kans bestaat wel.

Donderdag was er weer een actiedag van ons RTZN team, oke niet helemaal onze actie maar de basis school t’Schrijverke  hield een mooie sponsorloop waar een deel van de opbrengst ten goede komt van de RoParun. Dus ik ben daar in de morgen gezellig een bezoekje komen brengen en heb daar vele kinderen zien hardlopen alsof hun leven er vanaf hing, geweldig. Na afloop kregen de kids een fles drinken en was er voor elke klas gelegenheid om even in onze Tante Toos Bus te komen kijken. Helemaal geslaagd.

Natuurlijk kregen de kids een rondleiding in onze Tante Toos

In de loop van deze dag kwam ons ook het bericht wat5 de opbrengst van een andere sponsorloop was die mede georganiseerd was door de teamleden Maria en Tiny in Veghel. Nou zie aan de cheque wat de opbrengst was, helemaal geweldig.

Dan gisteren, ik wilde graag lopen en was mooi tijd thuis. Snel slofjes aan en gaan. Het was erg warm maar stond daar niet echt bij stil. Tot km 12, ik was het echt helemaal zat en moest en nog een klein 3 km maken. Dit was dus een training om snel te vergeten. Morgen maar weer proberen. Nog even wat successen gewenst voor een ieder die de TT-run gaat doen maar natuurlijk ook veel suc7 gewenst voor de gene die op maandag de 60 van Texel gaan doen maar ook de 2 bekende bloggers Leonie en Richard die de 120 gaan doen daar.

Tot slot iedereen een