De Marathon van Leiden

mei 15, 2011

Na de Breakfastrun en De Lenteloop stond het volgende evenement een week later weer te wachten.  Ik had keus genoeg dit weekend om te gaan lopen wat te denken van Salomon Koning Van Spanje Trail, of de 6 uur van Steenbergen of de marathon van Leiden. Ik ben marathon lopen echt leuk gaan vinden en ze gaan me steeds beter af, niet qua tijd maar qua afstand.

Dus werd het de gratis  marathon van Leiden als duurloop training in aanloop naar de RoPaRun 2011. Al vroeg vertrok ik naar Leiden en had met Claudia afgesproken dat we elkaar in de kerk zouden treffen.

In de kerk elkaar zouden treffen!!!!  Echt wel iets voor de zondag maar voor een marathon is best wel raar. Rond 9.15 in de kerk en het was een drukte van jewelste. Al snel zag ik Claudia en Angeline staan nadat ik mijn start nummer had opgehaald. Startnummer 190. Plots voelde ik een tik op mijn rug, het was Ans die geweldige fotografe die vandaag zelf de halve ging lopen en haar HardlopendeBoer zat een paar honderd kilometer verderop om de Koning van Spanje te gaan doen.

Even bijkletsen en al snel kwamen er vele bekende binnen, Broeder Ronald, Hans en Gudy, Curly, de altijd gezellige Fred, Frank en nog meer bekende. De drankflessen worden ingeleverd door de Beerin Ik ging mij omkleden en de groepsfoto daarna, niet een keer niet twee keer, nee er moest wel 4 keer geschoten worden door omstandigheden maar de foto was nu wel compleet.

Hop naar buiten en de tassen inleveren. Daar komen we Frank tegen, dat is ook een leuk weerzien. Het is echt leuk als je wat jaren loopt hoeveel bekende er inmiddels zijn.  Dus samen met Frank en Claudia gaan we naar het startvak. Nog even een toiletstop en wie kwam  daarvoor bij, Jan. Zoals altijd even positief en hij gaat de halve doen, maar mocht hij zich oke voelen dan misschien een extra ronde.

Niet veel later gingen we van start, we hadden afgesproken om er een ontspannen loop van te maken en dat ging ons goed af. Het weer was prima soms veel wind, soms een te warm zonnetje maar dit alles mag geen naam hebben. Het eerste stuk werd bepaald door de breedte van de weg, wanneer je hier voor een mooie 3.30 zou gaan dan moet je toch echt voorin starten want anders heb je een probleem door de drukte.

Bij de eerste drankpost zochten we ons drinken, helaas niet gezien, zo ook drankpost 2 en bij drankpost 3 vragen we waar de flessen staan. Op de eerste tafel (wij stonden bij de laatste tafel) Dus sprintje naar eerste tafel, nope niks te vinden. Duidelijk verhaal, onze flessen waren verdampt en zo dronken we Born, en is goed te verteren.

De meters gingen goed tot de 18 km, hier moesten we tempo iets laten zaken. Dit hield stand tot de 21 km waarna ik links van het hek ging en Claudia rechts over de eindstreep. De helft zat er op en van drukte was geen enkele sprake meer.

Op ons startnummer stond ook je naam geschreven en kan je vertellen dat het in Leiden goed vertoeven is want je wordt overal aangemoedigd bij naam. Erg leuk en zeer motiverend. Het tempo ging omhoog en een inhaal slag begon, ik voelde me erg goed. Deze marathon heeft echt van alles in zich, door de stad, door de polder, langs het water, door woonwijken, yep het was genieten.

Ook het publiek is er een om te onthouden, niet dat het ram vol staat overal maar waar publiek staat word je gedragen. Ik liep gewoon lekker door en zo kwam ook het einde van de volgende 21 in zicht. Bruggetje hier bruggetje daar, een geweldige straat waar het echt groot feest is, nog een paar keer omhoog omlaag en daar zie ik het bord 500 meter. Kleinstukje verder liep ik over de eindstreep . 3.47.59, mag ook 3.48 zijn geworden. Hierna werd ik verwend met mooie medaille, flesje drinken en tot slot een heerlijk glas bier. Werelds.

Na afloop kom ik Kees, Richard, RitchieLima en Cok tegen, nog even bijkletsen en dan weer tijd voor vertrek.

Kort samengevat, een hele leuke marathon, prima drankposten, pracht publiek, mooie kerk. Was een leuke dag met weerzien van leuke vrienden.


Advertenties

Je zelf opblazen, het kan

mei 8, 2011

Na de Breakfastrun stond het volgende evenement een week later te wachten, De Lenteloop in Papendrecht.

Dus de trainingen een beetje aangepast, en zo ging ik zondag voor een herstel training van niet al te veel en maandag een skeelertocht van 18 km en dinsdag nog een 8 km training. De rest van de week was eigenlijk een twijfeling wat ik zou gaan doen.

Rust nemen en zaterdag toch proberen voor een PR te gaan, of gewoon relax die 15 km gaan doen. Rust bood uitkomst want voor ik het wist was het zaterdag.

Vrijdagavond maakte ik mij plan, ik ga er voor. Zaterdag morgen op tijd uit de veren en rustig aan de morgen door gelummeld en kreeg advies om veel te drinken van te voren. Tegen het middaguur ging ik naar Passaat in Papendrecht. Bij binnenkomst eerst mijn start nummer halen en kreeg het nummer 354.

In de sporthal van PKC (korfbal vereniging) ging ik mij verkleden en wie was er al binnen Broeder John. Tijdens het omkleden onze plannen kenbaar maken en John zou in gepast rust gaan en ik, ik dacht te gaan vlammen. Ook waren daar Piet en Henk Lodder weer , de hardlopende broers.

Na het inlopen, plassen, en nog een laatste fles drinken naar binnen werken gingen John en in het start vak in, elkaar succes wensen en John verteld mij dat ik al gedoucht zal zijn voor hij binnen kwam.

Startschot en weg gingen we. Als een speer baande ik mij een weg naar de vrijheid en liep al snel iets te snel. De eerste km ging in 4.13 waar eigenlijk 4.20 het plan was. Maar in de volgende kilometers paste ik mijn tempo aan.

Dit tot de 4de kilometer, daar ging mijn tijd al in de 4.35 en wist dat ik de motor al opgeblazen had, baalde als een stekker en liet me terug zakken . Mijn gemiddelde hartslag lag op 192 en dat is iets te hoog.

Niet veel later krijg ik een tikje op mijn schouder en John was daar alweer. Ik had het echt helemaal gehad dus samen met John liep ik zeker nog een kilometer verder en vertelde tegen hem dat ik er mee stopte. Wenste hem succes en wandelde even.

Maar uitstappen is toch eigenlijk niet mijn ding, dus rustig verder hobbelen en proberen te genieten. Hartslag bleef constant rond de 182 en kreeg hem alleen omlaag wanneer er gewandeld werd. Kilometer voor kilometer gingen voorbij, bij elke sponspost nam ik een spons mee en die werd gebruikt tot de laatste druppel. Op het 13 kilometerpunt staat een temperatuur bord met 27 graden erop, heerlijk om in de zon te zitten maar niet om te lopen.

Kilometer 14 speelde er plots een behoorlijk buik kramp op die gelukkig weer snel verdwenen was en jippie de laatste km bordje zag ik staan. Gepaste eindsprint en kom binnen in een tijd van 1.17 en een paar seconde. John was al lang binnen en had een mooie tijd van 1.10, gedoucht en al stond hij mij op te wachten samen met Monique die de laatste km mee gefietst is met John. De onderlinge stand is 2-0 voor John, maar het biertje daarna van hem was een heerlijke verkoeling en de leuke verhalen waren weer de moeite waard om weer eens samen gelopen te hebben. Bedankt voor het lachen John.

Ben blij dat ik voor de rest niets geforceerd heb en zo wilde ik vanmorgen gewoon even een rustige 15 kilometer lopen. Zo gezegd zo gedaan, vanmorgen rond half acht even ontspannen een ronde gedaan wat lekker aanvoelde en zo kon ik toch de bittere smaak wegpoetsen. Maar gisteren was het te warm voor mij om te vlammen, nee in de plaats daarvan liep het stoom mij uit de oren, oververhit dus.


Een PR met dubbel gevoel

mei 1, 2011

Een sportieve week achter de rug. In het Paasweekend werd er met uitzondering van zaterdag gewoon lekker gesport. Op de zondag liep ik weer een mooie duurloop van 24 km door de polders van de Alblasserwaard.

Rond te klok van 9 uur vertrokken richting Nieuw Lekkerland en via de Elzen weg en Oude Tientweg naar Streefkerk. Onderweg kwam ik tijdens deze duurloop mooie natuurmomenten tegen. Een eend met kleintjes en een karper die zich in alle rust relax door het water bewoog. Bij de Zijdebrug waren diverse ganzen gezinnen een poging aan het doen om onder deze brug door te zwemmen maar ze zijn erg bang en voorzichtig met hun kroost.

Op 2de PaasHaasdag stonden er pannenkoeken op het menu, en ik zou ze gaan bakken. Maar een paaruur eerder had ik lekker bakkend in de zon bedacht dat ik wel eens een skeeler tochtje kon gaan maken.

Na het bakken en verorberen van de pannenkoeken ben ik op stap gegaan. Er stond veel wind en soms was het best ploeteren. Maar met wind in de rug haalde ik zelfs één km met een gemiddelde snelheid van 26 km p/u. Dus ben het niet verleerd na Berlijn.

Dinsdag heb ik een 10 km gelopen in marathon tempo en dan de woensdag de laatste training voor de wedstrijd, dit werd een interval op advies. Niet te lang dus gekozen voor de piramide val. Ging prima en elke versnelling ging binnen de 4.00 de km.

En dan gisteren, zoals het blogje al doet vermoeden is er iets gevoelsmatig. Maar beginnen vooraf aan, 04.45 gaat de wekker af en al snel daarna stap ik opgefrist de auto in naar H.I Ambacht voor de 10 km Breakfastrun. Bij binnen komst rond 5.20 was het al redelijk druk, en dan eerst mijn start nummer ophalen. Ik krijg dan nummer 11 aangereikt. Mijn eerste gedachte is “dat start nummer heb ik meer gehad maar waar?”.

Ineens zie ik de gebroeders Lodder lopen en dat is altijd weer een leuk weerzien met Piet en Henk. Met deze twee kanjers heb ik samen met vele andere een hoop plezier in Berlijn gehad. Oke omkleden en daarna even warme lopen met Piet samen. Iets voor 6 uur stond ik redelijk vooraan in het startvak, de plaatsvervangende Lee Towers was in een verreiker gestapt en na You never walk allone gaf de burgervader het startschot.

Ik ging behoudend van start want ik wilde proberen een constante snelheid te houden en niet in km 1 al mijn kruit verschieten. Al snel liep ik samen met Gerard Verweer (Energie) en Cor Hamels. Met ze drieën bleven we netjes rond de 4.10 de km lopen en werd er goed samengewerkt. Maar na 5.5 km viel Gerard iets terug en liep ik samen met Cor verder maar na 7 km staat er een stevige wind en moet helaas lossen en zie Cor iets weg lopen.

Dit was dan ook mijn slechte km en heb me daarna weer wat hersteld. Loop lekker door en na jawel 9.7 km (Garmin) kom ik over de eindstreep en ben dan net nog even ingehaald door Gerard. Het is een geweldige tijd van 40.34 netto. Maar nadat ik Henk en Piet sprak en wij onze Garmin tijden vergeleken bleek het dus allemaal rond de 9.7 km te zijn.

Volgens de website zou de route geijkt zijn maar als wij er allemaal 300 meter naast zitten gaat de twijfel toch echt toeslaan. Terwijl vorig jaar de start 150 meter terug lag en dus ook de finish 150 meter verder lag verklaard dus het verschil. Dus vind ik persoonlijk dat ik mijn PR moet bijstellen na mijn gemiddelde km snelheid over 10 km en zou dan een tijd hebben behaald van

 en daarmee komt dan wel een reële tijd tot stand. Dus alsnog een nieuwe PR op de 10 kilometer met een verbetering van 1 minuut en 43 seconde en 31ste plaats van de 199 deelnemers ben er blij mee op deze manier.

Bij thuiskomst gelijk even op het bord gekeken waar mijn andere startnummer 11 was. Niet te vinden, maar waarom zo bekend,  even het blogarchief in gedoken en hier staat de uitkomst van het mysterie.


PR en nu tevreden.

februari 15, 2011

Het Schoorl weekend staat altijd bol van bloggers al leek het dit jaar iet wat tegen te gaan vallen. Natuurlijk had ons team RTZN weer een pasta party georganiseerd. Onder leiding van Chefkok Ray, Tiny, Jan en Maria de organisatie was niet alleen door teamleden georganiseerd maar ook door Johan en Ines die uit ervaring wisten dat dit een gezellige gezelschap is.

Samen met Ray de macaroni en saus warm gemaakt terwijl Ines zich bezig hield met het maken van de salade. Rond de klok van zessen kwamen de eters een voor een  binnen Andrea, Ronald, John&Ans, John en Rinus. Na het eten werd er nog na gekwebbeld en gingen de verhalen veel over sport, hardlopen, schaatsen en voetballen. Ook Claudia kwam later op de avond met de verlossing voor velen, een rol toiletpapier.

Niet al te laat vertrok ik richting BSH waar ik op tijd ben gaan slapen met het oog op de run op de 13de.

S’morgens besloot ik om toch voor een kort tenue te gaan en tegen de klok van elf uur liepen we met ze allen richting de start. Maar dat is een crime en zo gebeurt het altijd dat je nooit in je eigenstart vak start. We komen vele bekende tegen ondermeer Jan, Gerald, en John wederom ook Ronald treffen we even.

Langzaam zet de groep zich in beweging en samen met Claudia en Ray vertrekken wij voor onze 30 km. Het weer is super en vind mijn kleding keuze oke.

De eerste km was het veel inhalen en proberen tempo te maken, dit ging niet echt lekker en zo was de eerste km in 5.25 en dat terwijl ik en Ray voor de 5.00 de km willen gaan. Maar al snel vinden we de flow en gaan de km ogenschijnlijk gemakkelijk.  Claudia die geen target had kreeg het iets moeilijker en laat zich terug vallen en zo gingen Ray en Ik verder.

De kilometers blijven allemaal geweldig goed gaan en zelf in de laatste 2 kilometer kunnen we nog versnellen. In een tijd van 2.28.16 lopen wij gebroederlijk over de eindstreep en hebben dus samen een mooie PR gelopen en 5 minuten van mijn tijd af geknabbeld.

2 Paar minuten later kwam ook Claudia over de eindstreep en ondanks dat ze niet lekker liep had ze toch een goeie 13de plaats in haar leeftijdscategorie. Niet veel later komen we Kees en John tegen en zo waren er toch best veel bloggers.

Op naar de fietsen maar het krampspook van Schoorl ligt op de loer dus ga heel voorzichtig achter opzitten. Later even een fiets geleend en naar BSH gegaan om er even een verfrissing te nemen. Op naar het RTZN huisje en na een blikje en een koffie en wat praatjes word de terugreis ingezet en komt er een einde aan een gezellig weekend Schoorl. Ray de pasta was weer klasse tnx.

Ook zijn er wederom weer nieuwe RoPaRun sponsoren te melden Ford Wensveen, Adviesburo Alles in Balans, Schilders en totaalonderhoud Pons en Velthuizen. Dank voor jullie medewerking en donatie. Maar natuurlijk moet er meer bedankt worden want ook de eters tijdens de RTZN Pasta Party hartelijk dank voor jullie bijdrage.




Een vette PR en niet tevreden!

januari 31, 2011

Is natuurlijk wel een heel dubbel begin van een dit blogje. Maar ga het even uitleggen. Gisteren in Uithoorn geweest om daar de 10EM te gaan lopen.

Even vlug en dan weer vlug terug. Rond half elf kwam ik er aan en moest me behoorlijk haasten voor de inschrijving. Vond na mijn inschrijving redelijk rap de Snelle Beerin die vol positieve spanning al klaar stond om te starten.

Na het omkleden snel naar buiten maar in een drukke sporthal zag ik daar ineens de rappe Leonie die ook de 10 EM ging lopen in een gepast tempo. Buiten even beetje ingelopen en het was best koud dus handschoenen aan was geen overbodige luxe.

Om elf uur werden we weg geschoten en liep samen met Claudia in een grote groep in een tempo van 4.18 in de eerste km maar weldra liepen de km tijden toch iets op. Na 5 km was het voor mij genoeg, kreeg een rot gevoel in mijn maag waardoor ik me terug liet vallen en Claudia succes wenste die een vertrouwde haas had gevonden of was het nu andersom.

Het tempo was redelijk vol te houden al ging het niet van een leien dakje, maar kwam niet boven de 5 minuut de kilometer. Een tijd lang kon ik de groep waarin ik startte zien maar langzaam maar zeker werd iedereen kleiner en kleiner.

Na ongeveer 13 km kwam daar ineens Leonie naast me lopen, heel even gepraat al had ik niet zoveel praatjes dan anders. Maar gewoon door gaan en ook moest ik Leonie laten gaan. Maar toch kwam de eindstreep in zicht en liep ik in een tijd van 1:14:50 over de eindstreep.

Was niet helemaal tevreden over de eindtijd al liep ik iets meer dan 10 minuten van mijn PR af. Toen ik even een blik werpte op mijn Garmin zag ik dat mijn hartslag gemiddeld 183 was en dat verklaart best wel een hoop. Weet niet wat er op de loer ligt maar we wachten even af. Normaal ligt mijn bpm veel lager.


Slot conclusie, vette PR en niet tevreden met het resultaat maar wel weer een gezellig weerzien van Leonie en Claudia die beide wel zeer tevreden waren met hun tijden. Al heb ik Leonie wel even horen mopperen.

Ook op het front van de RoPaRun loop ik ook hard, ben weer sponsoren aan het werven en  het gaat lekker. Zaterdag even bij Denise Fotografie en Belder metaalhandel geweest en zij waren positief en hebben een leuke donatie gedaan. Thuis even gebeld met Sam Zonwering en ook zijn deelname is bevestigd. Maar wat te denken van Landvast, Adm kantoor H. de Boer, LV belettering, Maat Transport, SME Service ook deze bedrijven steunen de RoPaRun actie 2011. Het gaat dus erg lekker en heb er zin in.

Er is ook nog uitgelopen vandaan, wilde even kijken of mijn bpm nog zo hoog zal maar viel mee, zullen we het erop houden dat het mijn dag gisteren niet was.


Een mooie PR op de marathon

november 28, 2010

Het was voor mij de eerste en de laatste keer dat ik de Zuiderzee marathon heb gelopen, tenminste naar wat de organisatie ons heeft verteld want een comeback kan altijd natuurlijk.

S,morgens vroeg al vertrokken en heb Claudia bij de AC Bodegraven opgehaald om samen door te rijden naar Zwolle. Want we zouden samen weer eens een marathon gaan lopen. Met het mooie resultaat van Rotterdam in ons achterhoofd en mijn voorbije trainingen zou er wel eens een PR in zitten. Met alleen dit verschil dat ze nu niet mijn konijn was maar wel samen te lopen.

Onderweg diverse sneeuwbuien en dat geeft je te denken, maar aan gekomen bij de Atletiek verenging P.E.C. 1910 was het droog en witjes. Al heel snel zagen we Kees, Pieter en Gerjanna . Leuk om kennis te maken met (nieuwe) bloggers. Iets later kwam Rinus binnen die vandaag zijn flitsende snel schoenen van vorige week gaat uittesten op de hele marathon. Snel omkleden en wie stapt daar binnen Mo. Even geklets en zijn motiverende woorden geven mij moed.

Rond 09.15 vertrekken we met 3 bussen naar Urk waar we in een bedrijfspand wat koffie en de laatste toilet bezoeken kunnen nemen.

Alles voelt goed, geen pijntjes dus om elf uur gaat een gemotiveerde Leeuw op stap met een beerin links van hem. Al snel worden de kaarten geschud en sluiten wij aan in grote groep waar Mo en Gerrie de kop hebben. De kilometers gingen lekker in een tempo van rond de 4.50 de km. Bij Schokland kregen Claudia en ik de koppositie (van peloton) doordat ik mijn drinken zo verdeeld had over 4 posten hoefde ik niet te stopen en sloot Claudia met alle gemak weer aan.

De wind was niet al te hard maar werkt ook niet als voordeel wanneer hij op je snufferd staat zolang, maar bij kilometer 14 zou dat veranderen want toen liepen we langs de dijk en die zou ons zo mogelijk uit de wind houden, niet dus.

Een van de lopers sprak met Claudia over het psychologische stuk tussen de 20 en de 25 kilometer, want wanneer je langs de 25 was dan komt Kampen in zicht. Nou in dit stuk van de tocht was het inderdaad voor Claudia afzien en ging er van alles door haar hoofd heen, zelfs uitstappen. Maar gelukkig was haar motivatie om door de gaan groter dan die van uitstappen en zo gingen de kilometers gewoon strak verder.

Vanaf kilometer 31 ging het iets minder maar tot kilometer 36 was er geen vuiltje aan de lucht, ach oke het schone was er langzaam wel af maar tijd technische gezien zou het een geweldige tijd worden. Maar daar kwamen bij mij de krampen weer eens tevoorschijn, als een tennisbal boven in mijn kuiten rolde deze heen en weer.  Toen werd het weer ouderwets harken.

Tot het 38 kilometer punt ging mijn tempo naar beneden en achterons zagen we een groep aankomen met de vrouw in het blauw. We wisten dat Claudia op de derde plaats liep bij de vrouwen en om niet een plaatst te zakken besloten we dat ieder even zijn eigen weg moest gaan. Mijn PR liep geen gevaar en zij kon er nog een hele mooie tijd van maken. En zo geschiede, mijn laatste kilometers gingen nog langzamer en die van Claudia des te sneller.

Claudia met handen in de lucht en een goed gevoel over de eindstreep in 3:32:47 met een mooie derde plaats en ik in een nieuwe PR tijd van 3:38:01. De moeder van Claudia was ook aanwezig om haar dochter over de eindstreep te zien komen en dat was een leuke verrassing voor haar. Zowel Claudia als ik kregen een bosje rozen, dankjewel hiervoor. Tenslotte even heerlijk aan de snert gegaan gevolgd door de prijsuitreiking. Rinus had een geweldige eindtijd die je toch niet zomaar verzint want 3:33:33 is er een om te onthouden. Mo heeft dit keer niet goed gelopen voor zijn doen 4:01:17 maar heeft mij goed gemotiveerd vooraf dus gewoon een dikke pluim voor hem. Kees was tevreden met 3.30:05 en wat te denken van Pieter met 3:11:11 ook voor hem weer een vette PR. Na de groepsfoto met ook daarbij Jannet 4:07:18. Ook Raymond en Ronald waren van de partij alleen zij schoten vele plaatjes.

Oke time to go, op naar huis en onderweg heerlijk even aan de chips en daarna  patat met saté als afsluiting van een superdag.

58ste plaats van de 184 deelnemers ik zeg alleen maar, het was geweldig en Claudia bedankt voor jou hulp en gezelligheid want we hebben het toch maar weer mooi gedaan. Ook een beetje leergeld betaald, ga niet te lang op kop lopen als er nog vele achter je lopen en ga nu trainen op de laatste 5 km voor die magische streef tijd van 3:30. En natuurlijk mogen we een paar dingen niet vergeten, ten eerste de organisatie en vrijwilligers en ten tweede een groepje toeschouwers die ons tijdens de gehele loop hebben toe gejuicht langs het parkoers op vele punten, Bedankt allemaal.




Startnummer Pimpen

november 25, 2010

Daar zijn we weer eens een keer tijdens de rustige dagen voor de Zuiderzee marathon. Beetje aan het stapelen en ook nog even een bootje in La Havre gisteren.

Hardlopen hebben we niet echt meer gedaan behalve vandaag even, even de beentjes strekken. Maar toen ik naar buiten ging hadden we net weer een bui of een buitje, geen idee wat het was maar onze enige echte weerman Piet gebruikte deze termen vandaag wel heel erg veel.

Maar goed ik ging even erop uit weer of geen weer. Klein half uurtje, gewoon 5 km en meer niet.

Iets anders, inmiddels hebben alle deelnemers aan de Zuider Zee Marathon hun startnummer gekregen maar dit is wel een heel kaal start nummer. En dan heb ik nog wel een driecijferig getal maar stel je eens voor dat je nummer 1 of 5 of (oke iets langer) 42 hebt als startnummer. Nou dat is wel een heel karig blaadje als startnummer.

Dus even wat advies ingewonnen en heb mijn startnummer een wat meer elegante uitstraling gegeven. Volgende probleem zal de kleding keuze zijn, word een grote tas denk ik!!!

Oke weer genoeg gedaan voor vandaag en ga weer verder met rusten, in mijn volgende blogje komt hopelijk te staan dat ik weer even mag rusten en zeer tevreden ben met het behaalde resultaat.

Alle deelnemers aan de Zuiderzee marathon en aan de ‘t is (voor) niks loop wens ik heel veel plezier en succes toe.