Acties RoParun team 238 RTZN

maart 1, 2013

De voorbereidingen zijn alweer in volle gang. Team 238 RTZN start dit jaar voor de vijfde keer en wij hebben er nu al veel zin in.

Maar de reis van Parijs naar Rotterdam is natuurlijk niet het enigste waar wij aan denken.

Nee als team proberen wij ook een mooie donatie binnen te halen voor de stichting RoParun die de zorg voor mensen met kanker ondersteunen.

De eerste actie was tijdens de première voorstelling van de film “de Marathon” in Landvast wat een leuke donatie opleverde en waarmee we leuke publiciteit hebben gemaakt.

Maar er staan nog een paar actie in de lift waarmee me met vele in de voorbereiding zijn.

flyer 7april

Allereerst word er op 7 april aanstaande een spinning en tennis event gehouden in TopSpin Centre te Zwijndrecht. Je kan je inschrijven voor een 5 uur spinning individueel maar ook als groep.  Ook zijn er twee tennis clinics waarin les en spel gegeven wordt door instructeurs van TopSpin.

De site is inmiddels aangepast en u kunt zich online inschrijven. Ook heeft HaVeKa posters en flyers gedoneerd, hiervoor natuurlijk onze dank.   Voor meer info ga je naar www.rtzn.nl

Maar er is meer want we gaan ook nog twee sponsordiners verzorgen. Allereerst op 28 april in Nieuw Vennep en op 3 mei in Barendrecht maar ook hierover kunt u op onze site meer info vinden. En zo ziet u maar dat RoParun team 238 RTZN hard werkt aan een mooie donatie.

U ons ook kunt steunen door op onderstaand plaatje te klikken en daar heel simpel een donatie te doen. Dit kan op naam van ons team dus steun samen met ons de RoPaRun 2013

doneer hier


Actie tijdens première film De Marathon

oktober 18, 2012

Op 8 oktober was de eerste vergadering van ons RoPaRun team RTZN voor de 2013 editie. Voor ons team zal deze run een extra tintje hebben want het word de eerste lustrum.  Er werden weer vele ideeën geopperd om geld binnen te halen voor de stichting RoPaRun. Deze stichting is er voor de zorg voor mensen met kanker.En de eerste acties is inmiddels een feit. Want gisteren was het eindelijk zover de première van de film De Marathon in Cultureel centrum Landvast in Alblasserdam.

De film De Marathon gaat over vier oer Rotterdammers van boven de veertig die om hun bedrijf te redden de Rotterdam marathon gaan lopen.

Iets na vijf uur kwam Kevin met Tante Toos voorrijden bij mij thuis om ongeveer 15 vuilniszakken met dopjes brengen voor de Blinde Geleide Hondenfonds in België.  Tijdens de eerste vergadering Kreeg ik ook vele zakken met dopjes van Jolanda en van andere leden kwamen ook wat kleinere zakjes. Geweldig bedankt allemaal.Na het uitladen gingen Kevin en ik naar Landvast om Tante Toos een pracht plaatsje te geven voor de ingang.Iets voor zeven was ik terug en Rob was er al, Ton (De Toneelmeester van Landvast) had de loopbanden al opgesteld. Bakkie koffie en Ines en Bernhard stonden nog in de file. Maar ook zij waren op tijd om rond half acht te gaan hardlopen op de band terwijl de bezoekers (Men@Landvast) binnen kwamen.

Bernard die geveld was door de griep zag af van de loopband maar nam daarvoor in de plaats de collectebus ter hand en er kwamen leuke  donaties binnen.  Iets voor 8 uur kwam Wethouder Veerman ook nog even op de loopband staan maar wij hardlopers waren van mening dat de Wethouder het beter bij de vierdaagse van Nijmegen kan houden want in een relax tempo maakt hij zijn tijd vol.Acht uur klaar, op de bios in want wij waren klaar voor De Marathon. De film was echt geweldig, echte Rotterdamse humor, gevloekt wordt er bij de vleet maar het verhaal kent ook een andere kant. Zo merkte ik op dat er onwijs veel gelachen werd maar dat het ook muis stil kon zijn. Super om de opnames te zien die gemaakt zijn tijdens de Rotterdam Marathon want zeg nu eerlijk,  Rotterdam heeft het gezelligste publiek langs de route van Nederland. Tja ik had nog veel meer kunnen vertellen over deze film maar zien is meer de moeite waard .Na afloop was er bier proeverij en de Rotterdamse bitterbal en ook de RoPRun Bussen waren aanwezig. Nog even na gekletst met Ines, Bernard en Kevin die daarna huiswaarts gingen en Rob en ik aan het bierproeven begonnen. Ze smaakte prima en we konden bijna meehelpen met afsluiten.

Wat de actie opgeleverd heeft weten we nog niet maar morgen zal dit waarschijnlijk bekend zijn. Hierbij willen wij Landvast bedanken dat ons team deel uit mocht maken van deze avond.


Het schiet alweer op

april 1, 2012

Zo richting de Rotterdam marathon. Er is de laatste tijd niet veel geschreven om dat er alleen maar getraind is. Sinds mijn laatste blogje is er 21 keer getraind met een totaal van 415 km wat dus prima is. Moet er zelfs bij vertellen dat er één week bij zat waarin slecht 1 keer werd getraind.

In die bewuste week zat nog een leuk Team RTZN activiteit. De teambus ondergaat aan de buiten kant een complete makeover.

Tante Toos krijgt een nieuwe kleur en wel oranje. Met vele vrijwilligers werd er in het weekend van 10 en 11 maart geschuurd en geschilderd en oude stickers verwijderd.De Hema Alblasserdam heeft ons ook dit keer weer geholpen. Nee geen Hema worsten maar wel verfbakjes, rolletjes en kwasten gesponsord natuurlijk onze dank hiervoor.Dit leverde de het onderstaande plaatje op na de eerste laklaag.Op 14 en 15 april zal het resterende verfwerk gedaan gaan worden tot die tijd train in gewoon verder.

vandaag nog wel even wezen kijken naar de Dwars Door Dord run, was weer en leuk weerzien met John, Ans en Monique, en Jacqueline, Hans en Gudy en ook Ronnie Duinkerken even gesproken. Voor de start ben ik alweer huiswaarts gegaan  maar kan wel vertellen dat er een PR is gelopen door onze Zeeuwse.

In de komende weken zal er een stuk meer geschreven gaan worden, er staan tenslotte leuke dingen op stapel, werkvakantie, Rdam marathon, Verkerkloop, Breakfastrun, Lenteloop, RoParun, en de Slachte marathon. Dus deze blog is echt niet dood en begraven. Tot snel.


Hé, ben je niets vergeten???

februari 11, 2012

Dit was een van de meest opvallende opmerking die ik gehoord heb tijdens deze bijzondere Molentocht zo door de Alblasserwaard.

Waarom deze opmerking zou je denken, nou ik had mijn schaatsen thuis gelaten en besloten om deze tocht te gaan hardlopen op het ijs. Een week naar de Mid Winter Marathon vond ik 25 km wel voldoende.

Rond kwart voor negen liep ik naar de Alblasserdamse IJsclub waar een lange wacht rij stond voor de inschrijving. Even een kort gesprekje Arjan Maat en wat was het koud, rond de -8 gaf de meter aan.Start bewijs gehaald en zo begon de rit richting Kinderdijk, wat een prachtige vergezichten daar. Heerlijke zon maakt een hoop goed met deze kou. Het kwaliteit was prima om te lopen maar om te schaatsen was het niet overal echt mooi ijs.Bij het eerste stempel punt (13) zag ik Peter Stam van Alblasserdam Nieuws en diverse andere journalisten van ondermeer de NOS. Even met Peter staan praten en wat is deze kerel toch geweldig positief. Nadat hij een paar plaatjes schoot was het tijd om verder te gaan, stempel en op richting Alblasserdam.Net na de Kortlandse Brug was er weer een stempelpost (1). Het begon al knap druk te worden en een grote lint van schaatsers volgde de ideale lijn tussen de brede scheuren door. Onderweg met diverse mensen gesproken en natuurlijk hoorde ik nog steeds mensen roepen “hé schaatsen vergeten?”. Maar alle reactie waren even leuk.Bij de stempelpost in Oud Alblas (2) stond mijn teller op 11,6 km en zou nu terug moeten om zo de 25 km gedaan te hebben maar dat leek mij sterk. Dus gewoon doorgaan naar Bleskensgraaf (3) om nog maar een stempel te halen en daar besloot ik rechtsomkeer te maken naar de IJsclub van Alblasserdam.

Het wind tegen gedeelte had ik nu inmiddels gehad en terug met een heerlijk zonnetje erbij zie ik nog steeds duizenden schaatsers voorbij komen maar hardlopers geen één. Bij een koek en zopie tent een korte stop gemaakt om een Snicker te nuttigen want had nu wel trek gekregen.

 Heerlijk was het laatste stuk naar de ijsclub en na 26.5 kilometer was mijn doel bereikt en had ik dus ook een verdiende medaille.Binnen nog even gekletst met Piet en Marius even een broodje halve warme worst op om daarna in uitloop tempo naar huis te lopen. Super uitstapje op het ijs gehad, een aanrader.Ook was er ander goed nieuws te melden op RoPaRun gebied, er zijn weer een paar nieuwe sponsoren bij die Team 238 (Team RTZN) en ikloopdemarathon een warm hart toedragen.
Allereerst Denise Fotografie die geweldige bruidsreportage maakt maar ook leuke fotoshoots verzorgd.
Maar ook Maurich van Heart for Cars heeft zijn hart op de perfecte plaats en Lizet van Company Flex die zelf ook elk jaar een goede doel actie organiseert is weer van de partij. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.


Rustig begin maar het loopt lekker.

januari 18, 2012

We zijn al weer even begonnen in het nieuwe jaar en het gaat gewoon lekker zijn gang. De trainingen worden goed volbracht en heb er al weer een mooie dertiger tussen zitten. En dat moet natuurlijk wel zo richting de Mid Winter marathon.Ook draaien we met ons RoPaRun team al weer lekker, diverse sponsoren zijn er inmiddels al gevonden en ook de organisatie van de andere acties zijn ook in volle gang.  
Even een kort overzicht van de sponsors 2012 via ikloopdemarathon en natuurlijk staan ze ook op http://www.rtzn.nl : Belder Metaal Handel, Sam Zonwering, Cultureel Centrum Landvast,   Pons en Velthuizen schilder- en totaalonderhoud, Alles in Balans, Wensveen, Rijopleiding Johan v/d Horst,  Bo-Ass Financiële diensten,  Hema Alblasserdam, Cees den Breejen woningstoffering, Adm Kantoor H. de Boer, Maat Transport en Het Rijwielhuis.Afgelopen zaterdag was er ook weer de eerste trainingsloop van ons team, samen met de fietsers zijn we op uitnodiging van Timo een ronde wezen lopen/fietsen in de omgeving van Arnhem. Heel gezellig en na afloop een heerlijke broodmaaltijd met tomatensoep!!!Tot slot ben ik weer even op reis geweest, voor de derde of vierde keer heb ik een bezoek gebracht aan Gibraltar. Wilde er graag even lopen maar wist niet of er ruimte was. Helaas niet want toen ik me net in de trainingsoutfit had gehesen kreeg ik een belletje dat ik een half uur later opgehaald zou worden en dan met een loungebootje naar het probleem bootje zou gaan.  En uiteindelijk kwam ik om 22.00 weer terug in het hotel, probleem opgelost en niet gelopen.  Op naar de volgende keer maar weer.


Dit was er weer één, en wat voor één De Berenloop

november 8, 2011

Zaterdag avond laat de tas gepakt, flesjes drinken gevuld dosis zin zat al een week op de loer en kleding keuze was al gemaakt.

Zondagmorgen vroeg vertrokken richting Terschelling, Waar wij om kwart voor negen de afvaart hadden gereserveerd. Wij waren in dit geval Ines, Timo, Claudia en ik.

Omdat ik toch langs Nieuw Vennep kom hadden Claudia en ik afgesproken om met elkaar te rijden. Gezellig even bijkletsen. Rond zeven uur stond ik voor de deur en reden we in sneltreinvaart richting Terschelling. Maar hoe dichterbij we kwamen hoe bezorgder Claudia werd of we wel de boot op tijd zouden halen.

Haar bezorgdheid was niet onterecht want een file bij het parkeren, de sprint die daarop volgde, de buschauffeur die onmiddellijk weg reed konden niet voorkomen dat we de boot miste. Maar ruim op tijd kwamen we aan op het eiland wat in het teken stond van de Berenloop.Bij de vertrekhal had Timo zijn tafel neergezet waar Ines goed gemasseerd werd door hem, na de groet liepen wij naar de Brandaris waar we al snel Broeder John zagen maar ook Tiny en Frank en Gerard en vele andere bekenden. Na de start van de halve gingen we met ze allen naar het startvak van de hele marathon.

Startschot viel en daarna de toeter van de Brandaris en op weg voor de 42195 meter. Samen met de Beerin van 2008 liepen we richting Hoorn. Doel was van te voren al gesteld, eindtijd binnen de 4 uur.

Gezellig keuvelend liepen we met diverse groepjes mee maar telkens gingen we net iets sneller. Voorbij Oostereind liepen we langs het laatste woonhuis en gaan het natuurreservaat in. Heerlijk rustig en de zon probeerde zich een weg te banen door de wolken heen. Het tempo was ronduit goed, soms stond er een straf windje maar daar konden we goed mee leven. Met een tijd van 1.55 op de halve waren we dik tevreden, mooi buffertje en wie weet wat er nog in zou zitten.Op vele plekjes stond publiek en dat is erg gezellig, en zo konden wij ook gewoon blijven lachen. Er was zelfs publiek die dat opmerkten. Na 32 km liepen we het strand op, in vergelijking met de Zeeuwse Kust was dit naar onze mening een makkie, wind in de rug en gewoon doorlopen. Inmiddels haalden we ook al behoorlijk wat lopers in en waar de fotograaf stond zwaaide we er weer op los met een grote glimlach. Twee kilometer later gingen we alweer van het strand af om even een feestje te bouwen bij de drankpost daar waar de muziek van ACDC luid uit de boxen kwam. Even kleine drinkpauze en genieten van al die dansende en swingende vrijwilligers.

Dan de Longway, het laatste slotstuk van een bijzondere loop. Door de bossen en Claudia kreeg het heel even moeilijk maar herpakte zich razend snel met de gedachte dat na het bos Ramona op haar stond te wachten.

Een pracht moment na de Longway is het 41 km punt waar de naam van Claudia werd omgeroepen en dat zij een van de winnaressen was geweest van de Berenloop. Heel veel publiek in die laatste kilometer schreeuwden ons na de rodeloper, was het publiek mat dat maakte ik ze wel even wakker.Op de rodeloper liepen we samen breed lachend en genietend de laatste meters, wat een kippenvel moment, wat een geweldige marathon en wat een geweldige leuke dag en we hebben super gelopen. De tijd die we in gedachten hadden was gerealiseerd. Na afloop kwamen we John nog tegen die een pracht PR had gelopen. En alle 5 teamleden van RTZN waren tevreden met hun resultaten. Opfrissen, heerlijk een biertje op, lekker even wat gegeten en daarna vlug weer terug. Ik heb genoten.


Bosjes PRssss, maar ik niet.

oktober 30, 2011

Nadat de afgelopen nacht de klok een uur terug ging werden er plots tijden gelopen gelopen die zijn weerga niet kende. Tijdens de Droomtijdloop en Tiedkwiet werden er aan blok PRssss gelopen. Ik heb de nacht in gepaste rust doorgebracht  al ben ik wel heeeeel even wakker geweest.

Dus dacht ik, zou ik vandaag ook een snelle tijd lopen!!! Dus iets over zeven uur op pad voor 21 km. Het was heerlijk weer en nadat de zomer op de herfst leek lijkt het nu in de herfst een beetje zomers.  Maar schijn bedriegt, de bladeren vallen van de bomen dus het is herfst. De mooie kleurschakeringen geven een mooi landschap. De kilometers gingen lekker en zag na een kilometer of vijf de zon opkomen.
Iets anders dan al die andere lopers had ik al door dat er geen wonderbaarlijke tijd inzat maar ik heb dan wel lekker geslapen. Ten tijden dat ik dit blogje schrijf zie ik de ene naar de andere hardloper zeggen twusten en slaap lekker.

De laatste weken waren niet zo bijzonder te noemen, of toch wel. Op hardloop gebied heb ik netjes mijn trainingen gedaan.

Vorig weekend wilde ik 30 kilometer lopen maar er kwam een bootje tussen. Vrijdag avond vertrok ik toen  vanuit Kiel (De) door het kanaal naar de Waddenzee. We voeren via de Waddenzee naar de Noordzee en op zondag middag stapte ik weer van boord in de Rotterdamse haven. Was wel indrukwekkend om eens op een niet al te groot bootje mee te varen.


Voor de rest valt er mede te delen dat het RoParun team 238 weer begonnen is met het organiseren van evenementen in de aanloop naar de RoParun 2012 waaraan ik wederom zal deelnemen als loper.

Er zitten alweer leuke evenementen in pen waaronder twee sponsorlopen en een sponsordiner. Maar ook gaan we weer naar Schoorl waar we zoals al enkele jaren een pasta party organiseren de dag voor de Groet uit Schoorl run. Meer info is te vinden op www.rtzn.nl.

Nog een week en dan sta ik wederom aan de start voor een marathon, de vierde alweer dit jaar en daarbuiten heb ik ook een marathon gelopen als training. Ik heb er alweer zin in, het is de eerste keer voor mij dat ik de Berenloop ga doen. De aankomende week rustig aandoen en morgen maar eens de warmte opzoeken voor een paar dagen.


Onze hond Beffie en meer

augustus 29, 2011

Zaterdagavond was de afsluiting van het RoPaRun avontuur 2011 in een prachtig jasje gestoken met een BBQ bij Transport bedrijf van Tiel uit Schiedam maar eigenlijk ook gelijk weer de start voor RoPaRun 2012.

Al vroeg in de avond waren de meeste teamleden al dan niet met of zonder partner of kids aanwezig om er een leuke avond van de maken.

Jolanda kwam al gelijk of me af en kreeg gelijk een zak met de DOPJES. Jawel diverse leden sparen trouw voor een Belgische blindengeleidehond.

Zoals jullie wellicht weten is het verhaal totaal uit zijn verband getrokken en zouden wij sparen voor een blind hond met drie pootjes en één oor en een lapje op zijn oog al wandelend met een blinde stok en luisterend naar de naam Beffie.

Zo kreeg ik van Peet, Jolanda, John, Piet en ……… (ik schaam me dood maar weet het niet meer) vele dopjes die ik natuurlijk weer door zal geven.

Dus vrienden, willen jullie misschien de dopjes bewaren!!!!

Het was een leuke avond met af en toe een stortbui maar dat mocht de pret niet deren. Nicolle en Peet hadden de zaken goed voor elkaar en het smaakte heerlijk. Het mooie is ook dat er niets aan de strijkstok blijft hangen van de inkomsten van de sponsoren want de kosten werden netjes gedeeld door alle deelnemers.

Ook wil ik nog even alle sponsoren van RoPaRun Team RTZN 238 bedanken voor hun bijdragen op wat voor manier dan ook. Het ene bedrijf doet een financiële donatie en een ander geeft bouw materialen en de andere een zalm voor bij het sponsordiner. Al deze bedrijven hebben het mede mogelijk gemaakt dat we een mooie donatie van 10.000 euro konden geven aan de stichting RoPaRun.

In 2012 zijn we weer van de partij, het team heeft er al weer zin in.

Dan is er nog sportnieuws, nou schokkend veel niet. Ribbenkast is nog steeds niet over al heb ik van de week wel een test hardlooprondje gemaakt van 5 km, ging niet echt je van het dus toch nog maar even op de fiets vertoeven.

Fietsen gaat wel goed, maar om nu drie uur te gaan fietsen. Nope dat zie ik nog niet zitten terwijl 3 uur hardlopen heerlijk is.


RoPaRun 2011 wat een ervaring

juni 16, 2011

Van maanden van voorbereiding was afgelopen weekend het kersje op de taart. De start van RoPaRun, mijn debuut met team 238. Zaterdag morgen in Spijkenisse alles inladen. Ook de Hema van Alblasserdam heeft een leuke donatie gedaan waaronder de vertrouwde Hema worst voor elk team lid een halve.

Merel en Lex bedankt voor jullie lekkere donatie

Nadat de bus was volgepropt met tassen (1 per persoon!!)en de groepsfoto een feit was werden de zitplaatsen in de verschillende busjes en Tante Toos bemand en gingen we richting Parijs.

Met een paar tussenstops onderweg kwamen we al snel in gesprek met andere teams en ook kwamen we Gudy (de wederhelft van Hans) tegen, even leuk gekletst en weer verder. In Parijs aangekomen was het toch nog een piep klein stukje verkeerd rijden maar dit mag geen naam hebben. Op het RoPaRun terrein was het een giga parkeerplaats van alle voertuigen en teams, overal stonden tafels en massage tafels buiten waar vaak al lopers of fietsers de massage kregen zo net voor de start.

Bussen geparkeerd en al snel was de koffie klaar die verzorgt werd door Nicole en Peet, deze twee kanjers hebben er voor gezorgd dat er voor iedereen eten en drinken klaar stond, complimenten voor de super verzorging.

Die avond hadden we lekker een bord nasi die team maatje Ray had voorbereid, smaakte heerlijk en toetjes kwark na. Toen team één rond de klok van 19.30 gereed stond voor de start van team 238 kwam ik team 81 tegen waar onder andere een oude klasgenoot Hugo die een bijdrage als loper ging leveren.

RoPaRun Team RTZN 238 is er klaar voor

Eindelijk was het zover, het begon RR 2011. Toen we team 1 hadden uitgezwaaid vertrokken wij daarna naar onze eerste wisselpunt, aangekomen in het plaatsje St. Gauveur waar ik al snel even onder de wol kroop. Echt slapen is er eigenlijk niet bij want je lijf zit vol spanning te wachten tot het onze beurt is.

Maar team 1 liep heel goed, ze liepen een uur voor op schema tenminste zo werd het begrepen. Met het busje met twee geweldige chauffeurs Peter en Niels  naar ons start punt. Na enige tijden wachten kregen we een belletje van Piet dat het nog wel even duurde (klein foutje). Maar toch kwam ons start moment, we haalde ons team 1 met flair binnen en even een knuffel en succeswensen en toen was het onze beurt. Maria onze vrolijke Brabantse was begonnen en ik ging mee als 2de loper op de fiets omdat we door het bos gingen. Samen met onze twee fietsers Jolanda en John liepen we heerlijk en volgde onze voorgangers. Na 2 km mocht ik dan gaan lopen, wij volgden trouw onze voorgangers en helaas liepen die verkeerd en zo ook wij als andere teams. Maar al snel was de route weer terug gevonden en gingen onze kilometers in de donkere en toch ook frisse nacht gestaag.

Er werd heel veel lol gemaakt en om bij het team te horen mocht je ook boeren en winden laten, alleen wel buiten de auto natuurlijk die winden. In middels had ik ontdekt dat er Red Bull was en dronk geregeld een blikje weg. En dan is dit nog maar een ding van de foerage wat onze catering allemaal in de bus had gestopt, Snickers, Marsen, Cola, Fanta, Sultana’s en oja ook nog gezond spul zoals appels en bananen.

Gedurende de nacht liepen we het licht tegemoet, en plots kwam daar de zon op. Even snel een plaatje schieten en weer door naar het plaatje Esmery Hallon waar wij als compleet lopers team met fietsers en vooruit rijdend ons busje warm onthaald werden door de rest van ons team, super de eerste etappe zat erop (zal niet vertellen dat we in de plaatst van de laatste 500 meter wel 2500 meter liepen)

Heerlijk gelopen en geweldig genoten hebben we even koffie gedaan en broodjes genuttigd (zakje chips) om daarna in de bus even lekker van de wereld te zijn om weer in Troisville te ontwaken. Tijdens een wandeling naar het toilet liepen we Ronald tegen het lijf, kort kletspraatje en snel de dixi in. Terug bij Tante Toos konden we even we lekker van de zon genieten en was het hier een drukte vanjewelste en werd het wachten op de tweede etappe, niet iedereen kwam even ongeschonden uit de eerste rit waardoor we even de joker in moesten zetten.

En rond 12.15 begon we aan het tweede stukje van 65 km. Het was heerlijk weer en onderweg werden Maria en Timo door TV Brabant geintervieuwd. Ook tijdens deze rit werd er smakelijk gelachen en veel gegeten en hadden we geweldige muziek van Bløf wat geleverd was door onze hofleverancier van de stroopwafels het stroopwafelmeisje Claudia. Ook deze rit ging voorspoedig al voelde ik inmiddels wel wat kleine pijntjes in mijn lijf. Twee blaren deden van zich spreken maar gewoon lekker doorgaan. Tada, ook aan deze rit kwam een einde en zo plofte we neer in het plaatsje Saint Chislain (B) waar er weer even werd geknuffeld en de goede verzorging van Peet en Nicole werd voortgezet door middel van een heerlijk bord macaroni. 

Ook hadden wij Bob, nee niet Bob de Bouwer maar Bob de Masseur. Bob ging hier weer als een speer aan het werk om ondermeer John en Claudia even op te lappen met Electro Therapie. Al snel had ik mijn mand weer gevonden en zo bracht of Piet of Erik ons naar het plaatsje Ternat. Hier stonden we klem langs de weg waar alle teams voorbij kwamen en Nicole zich schor schreeuwde met aanmoedigingen, helemaal maf maar erg leuk.

Ook Bob kon hier weer aan de slag en masseerde die en gene, ondermeer mij waarna ik me weer echt lekker voelde. Zo aan het invallen de duisternis was etappe drie daar voor ons. Hier hebben we wat klein improvisaties gemaakt onderweg maar als team waren we zeer efficiënt en deed een ieder een beroep op zijn beste beentjes. Een echt gevoel van saamhorigheid en klaarstaan voor elkaar. Dan gaan we door Zele heen, heel erg leuk maar gezien het tijdstip van de passage was het niet zo gek druk. De kilometers werden volbracht en de vermoeidheid begon merkbaar te worden en ook hier stond de catering weer klaar en ditmaal met een broodje Hema worst en gehaktballen. Snel hierna in een diepe slaap verzonken en heb werkelijk niets van de verplaatsing gemerkt en werd s’morgens gewekt met de mededeling dat team 1 op 10 kilometer zat. Poeh dat was haasten voor mijn gevoel.

Tandenpoetsen, haar in de gel en toiletbezoek en tot slot heeft Bob mijn hamstring nog even onderhanden genomen waardoor ik positief aan de laatste etappe begon. Lopen door Bergen op Zoom gaf toch echt een kippenvel moment, veel publiek en een applaus van ongekende weelde dit is zo mooi gevoel. Doorlopend door heel wat dorpen kregen we op diverse plaatsen een warm onthaal en liepen en  fietsten met een hoop lol richting Klaaswaal, helaas miste ik toch onze Niels en Peter wel tijdens deze rit want alles werd lopend en per fiets gedaan. In Klaaswaal werden de beide loop teams samen gesmolten en zo fietsten en liepen we richting de Coolsingel. Twee andere kippenvel momenten waren toen we door Oud Beijerland liepen, wat een publiek en een applaus en toen we langs de Daniel de Hoed liepen want voor de zorg voor mensen met kanker daar liepen we voor. Door Barendrecht lopen was ook erg leuk met uitzondering dat het kei hard regende op dat moment. Wel zag ik twee bekende, Ton en Hans schreeuwde er echt oplos helaas heb ik Pim gemist al was hij wel zij het niet zo uitbundig.

Bij de Coolsingel kwam er bijna een einde aan een ongelofelijke ervaring, ik wil echt iedereen uit het team bedanken voor de eenheid, saamhorigheid, behulpzaamheid en giga gezelligheid. En namens ons blindehondje befje, bedankttttttttttttt voor die dopjessssss.

Team RTZN  (eigenlijk gewoon een DreamTeam)  is 97ste geworden met een snelheid van 11.96 km/h en heeft er 43 uur en 31 minuten overgedaan van Parijs naar Rotterdam, we have done it.


Kameroen, leuk.

juni 4, 2011

Komkommer tijd, ja het is inderdaad komkommertijd  hopelijk worden we er niet ziek of worden we gevloerd.

De voorbij weken kwam er weinig van blogjes maken terecht, nee Rich stopt echt niet met bloggen. Maar het was gewoon even erg busy.

Tuurlijk is er wel getraind al was het wel op een laag pitje na de marathon van Leiden. Prestatie gezien ben ik zeer tevreden en het was een leuke dag in Leiden.

Daarna langzaam de draad weer opgevat na een paar dagen rust en niet te veel gedaan. Maar het was druk met werken waardoor de km er bij inschoten. Maar ook een weekendje Brussel stond op het programma, cultuur uitje van de bovenste plank, tjeetje wat smaken die Belgische biertjes toch heerlijk!!!!

Met oude buurtjes een weekendje op stap, was al weer heel wat jaren terug dat wij te samen weg geweest waren maar het voelde als vanouds, mannen op terrasje en vrouwen duh shoppen natuurlijk.

We hadden een vast terrasje op een kleine honderd meter van het hotel dus de weg naar huis was kort. Op die zaterdag kwamen we ook een leuke groep dames tegen uit Winterswijk. 8 Dames bestaande uit zussen en nichten, klein praatje maar enkele uren later kwamen we ze weer tegen en zijn even weer naar ons terrasje gegaan en gezamenlijk wat gedronken. Onze eigen dames nog steeds aan het winkelen!!!!

Tijdens dit weekend werd het al enigszins duidelijk dat er een ver weg klusje aan stond te komen. Ook hadden we internet in het hotel en kon zo de twitter info blijven volgen. Ben zelf niet iemand die veel twitter maar volgen blijft leuk.

Ik zou begin vorige week naar Kameroen gaan, leek me helemaal geweldig want ben nog nooit in Afrika geweest.

Maar telkens werd het wat dagen uitgesteld, en zo zou ik vrijdag naar Kameroen vliegen. Maar vrijdag stond er ook een activiteit van ons RoPaRun team op stapel.

Een sponsor diner, ik had mij opgegeven om mee te helpen met koken maar had mij maandag afgemeld omdat vrijdag vliegdag was. Dus alle moed opgegeven en donderdag kwam het bericht dat bootje later werd en zondag vertrekdag zou zijn. Dus toch mee koken met Team RTZN want als oud leerling kok leek het mij leuk om te assisteren. Vrijdag rond 14.00 uur in Barendrecht waar Peet en Raymond al waren zijn we gestart met het maken van een 5 gangen menu niet veel later voegde Rene zich toe aan het kookgezelschap.

Ik heb niets echt gek gedaan, dus aardappelschillen voor de verse puree maar ook peterselie gehakt. Ook andere dingen gedaan die geen naam behoeven te hebben. Maar tegen 17.00 kwamen de eerste serveersters binnen en de laatste enkele uren later ivm het file leed. Maar de bijna 50tigtallig gezelschap brachten toch meer dan 2000 euro in het laatje van het team waarmee we zeer tevreden waren. En na een leuke actie was het rond 23 uur time to leave.

Zondag was mijn vertrekdag richting Parijs om door te vliegen naar Kameroen. Vertrok om 07.45 van huis en was om 21.00 uur in mijn hotel in Kameroen. Een biertje op. Kreeg ook een mailtje waarin stond dat het bootje pas op dinsdag morgen binnen zou komen in Limbe dus dagje wachten.

Douala, de stad waar ik verbleef kent 3 miljoen inwoners en om daar zo maar ongestoord de straat op te gaan zag ik niet zo zitten. Misschien geheel onterecht maar toch!!. Dus een Engelstalig sprekende portier wilde mij wel een rondleiding geven. Dus voor een leuke tip liet hij mij wat van de omgeving zien in Douala. Deze stad is een echte arbeiders stad en heeft dus weinig om handen. Maar we zijn naar een markt geweest en een tentje voor een biertje en naar het treinstation. Hier waren veel jonge gasten verzonken in hun studie boeken want het was daar heerlijk rustig. Ook hier is het dus examentijd!!

Dinsdag morgen vertrokken naar de havenplaats Limbe, de wegen zijn in een schril contrast met zoals wij dat kennen naar dat nemen we voor lief.

Bootje lag buitengaats en na een paar reisuren stond ik op mijn bootje. Na een dagje werken was alles gedaan en de meeste problemen opgelost of gelokaliseerd.

Maar doordat het bootje een dag later aangekomen was werd mijn vlucht ook om geboekt naar woensdag 22.45!! Dat zag ik niet zo zitten en vroeg aan de Kapitein of hij dit nog kon wijzigen. Niet veel later kwam het goede bericht dat ik die avond nog terug kon reizen.

Het was gaaf om er geweest te zijn, heb mij uitstekend vermaakt maar was blij om weer terug te gaan naar NL.

Op woensdag morgen kwam ik weer aan op Schiphol en relax naar huis gereden. Heerlijk en zo vertrouwd.

De rest van de week waren er ook bootjes dus per dag schoof mijn trainingen iets op en zo werd het zaterdag, had heel veel zin om te lopen

en zo ging ik om iets voor acht weer eens op stap voor een 10 km run, het was al behoorlijk warm en met de trainingsintensiviteit van de  afgelopen weken was het niet even gemakkelijk. Maar in iets meer dan 50 minuten waren we weer terug bij start. Zo we zijn weer bij gekletst,maar over een week gaan we voor de volgende evenement, dan staat mijn debuut voor de RoPaRun te wachten, heb er heel veel zin in.    


Mooie RoPaRun zaken en meer.

april 23, 2011

De voorbije week begon met een leuk tripje naar Trieste (Italië).

Dus maandag morgen om zeven uur was mijn vlucht via München naar Trieste. Dus s’morgen om 4 uur de deur uit want 2 uur van tevoren dient men aanwezig te zijn op Schiphol. Heerlijk rustig op de weg dus netjes op tijd daar.

Bij binnenkomst bij de vertrekhal is het eerste wat ik doe is kijken waar ik mag inchecken. En wat schetst mijn verbazing, er staat dat de vlucht is geannuleerd.

Dus hop even langs de balie van Lufthansa en daar werd netjes mijn vlucht opgeboekt naar de KLM alleen ging ik dus nu eerst naar Rome en daarna naar Trieste.  Ook de vertrektijd was ipv 7 uur nu 9.40 uur. Dus ineens alle tijd om te gaan ontbijten en lekker relaxen in de lounge. Ook een groot voordeel was dat ik business class vloog in dit geval. Allemaal voordeel dus.

Ik had een klein koffertje mee genomen want het probleem zou waarschijnlijk iets met de software zijn maar natuurlijk ook een paar hardware onderdelen mee. Maar er was nog altijd genoeg ruimte in de koffer om er een paar hardloopschoenen in te stoppen en passende kleding.

In Rome aan gekomen kon ik nog even via een alternatieve weg via mijn mobiel op het internet om even lekker bezig te zijn en daarna op naar Trieste.

Klein vliegveld, 2 bagage banden en snel de koffers op de band. En ik maar wachten en wachten, helaas mijn koffer er dus niet bij. Dus geen hardloopschoenen en geen hardware voor mijn werk. Dus hopelijk zou het probleem software matig zijn en dit bleek dus ook het geval geweest te zijn.

Was uiteindelijk om half acht in mijn hotel kamer en ben nog even wat plaatjes wezen schieten. En daarna van mijn maaltijd genoten, zeker van het voorgerecht.

De dag erna stond mijn koffer netjes te wachten op mij en konden we samen weer terug naar NL. De vlucht ging voorspoedig en na aankomst was de koffer er snel dus hup de auto in.

Dus moest er woensdag wel gesport worden, heb een 10 km gelopen in een strak tempo om te zien of er een kans is dat ik mijn 10 km PR zou kunnen gaan aanscherpen. Nou die kans bestaat wel.

Donderdag was er weer een actiedag van ons RTZN team, oke niet helemaal onze actie maar de basis school t’Schrijverke  hield een mooie sponsorloop waar een deel van de opbrengst ten goede komt van de RoParun. Dus ik ben daar in de morgen gezellig een bezoekje komen brengen en heb daar vele kinderen zien hardlopen alsof hun leven er vanaf hing, geweldig. Na afloop kregen de kids een fles drinken en was er voor elke klas gelegenheid om even in onze Tante Toos Bus te komen kijken. Helemaal geslaagd.

Natuurlijk kregen de kids een rondleiding in onze Tante Toos

In de loop van deze dag kwam ons ook het bericht wat5 de opbrengst van een andere sponsorloop was die mede georganiseerd was door de teamleden Maria en Tiny in Veghel. Nou zie aan de cheque wat de opbrengst was, helemaal geweldig.

Dan gisteren, ik wilde graag lopen en was mooi tijd thuis. Snel slofjes aan en gaan. Het was erg warm maar stond daar niet echt bij stil. Tot km 12, ik was het echt helemaal zat en moest en nog een klein 3 km maken. Dit was dus een training om snel te vergeten. Morgen maar weer proberen. Nog even wat successen gewenst voor een ieder die de TT-run gaat doen maar natuurlijk ook veel suc7 gewenst voor de gene die op maandag de 60 van Texel gaan doen maar ook de 2 bekende bloggers Leonie en Richard die de 120 gaan doen daar.

Tot slot iedereen een



Mooie RoPaRun Actie Team 238

maart 20, 2011

Na afgelopen zondag zijn er een viertal trainingen geweest. Drie daarvan hadden een lengte van 10 km dus niet echt schokkend.

Een ervan was een interval, dit keer de leuke piramide training. In deze training is geprobeerd om rond de 4 minuten de km te gaan en dat is gelukt. De andere 2 trainingen waren gewoon iets te snelle marathon tempo’s.

Vandaag hebben vele deelnemers aan de Rotterdam marathon hun langste duurloop de 30 tot 35 kmters. Ik had de mijn vorige week al gedaan dus ik ging voor een 25 km training.

Toen ik uit bed kwam waren de daken wit dus kleding keuze was eenvoudig, lang dus. Tegen acht uur vertrok ik en al het groen was voorzien van mooi fonkelend ijskristal en de zon was inmiddels al gaan schijnen.

Dus het ijskristal zou weldra weer verdwijnen en de groene deken kwam tevoorschijn. Na 4 km begon mijn muziek over te slaan, maar de iPhone  is toch echt geen platen speler. Dus even uitgezet en weer aan, verkeerde pincode dus weer even uit en aan en nu wel goed.

De kilometers gingen lekker, ik probeerde rond de 5.10 te lopen en succesvol. Maar na een km of veertien zag ik iemand op zo’n 500 meter voor me lopen die als een rode lap werkte. Ik versnelde iets en na kilometer 18 ging het gas er nog meer op. Steeds kwam ik iets dichter bij en op een gegeven moment moest de loper even stopen en drinken.

Nu  waren de meter gereduceerd tot een 150 meter. Maar nog altijd had de onbekende loper er goed de gang in. Ik hoopte dat ik heb zou passeren voor ik bij de voetstapbrug zou zijn en dit lukte mij. We maakte gezellig een praatje en hij vertelde dat hij mijn website wel eens had bezocht. Hij was in training voor de RopaRun die hij nu voor de 5de keer ging doen. Al kwebbelend liepen we samen verder tot de ene links en de andere rechtsaf moest. Was leuk om kennis gemaakt te hebben met een loper van team 84 (als ik me niet vergis). Maar na 26.5 km was ik weer tevreden thuis, het was heerlijk loop weer, zonnetje was een welkome gast. Dit was een voorjaarsgevoelmoment.

Nu we het toch over de RoPaRun hebben is er ook nieuws van het RTZN team.

Iedereen een fijne werkweek en het afbouwen naar Rotterdam is begonnen.


De marathon van Acht

maart 13, 2011

Daar heeft vast niemand ooit iets van gehoord, zelfs ik niet maar verder in het verhaal wordt het duidelijker.

De hoogtij dagen qua training voor Rotterdam zijn aangebroken en we gaan binnenkort afbouwen. Maar na mijn laatste blogje zijn er best wat trainingen geweest.

Zo was er maandag een 10 km training, onderweg kwam ik Henk Lodder tegen die een bruine tint had opgelopen tijdens de wintersport de week ervoor. Hij had een week niet gelopen en had een redelijk stevig tempo dus volgde braaf.

Eerder op die dag was er nog een RoPaRun nieuwtje, want ik was al diverse keren bij Hema geweest maar Merel was erg druk maar nadat ik wat boodschappen had gedaan heeft zij een leuke donatie gedaan in de vorm van voedingswaren en andere producten.  Merel namens team RTZN dank je wel voor de donatie. Iets anders, onze bus”Tante Toos” is weer helemaal gerestyled alleen zijn wij nog op zoek naar 2 onder keuken kastjes het liefst het formaat 60 x 60 cm, dus mocht iemand ons kunnen helpen mail naar info@ikloopdemarathon.nl .

Dinsdag rust dag en woensdag een 15 km, donderdag een kleine 8km en vrijdag wederom een 15 km training.

Dan de dag van vandaag, ik wilde een lange duurloop gaan maken. Dus vanuit Bergambacht de polders in te duiken en via diverse omwegen naar de Reeuwijkse plassen te gaan en daarvandaan weer terug naar Bergambacht.

Had een route uitgeprint en zo ging ik iets na zeven uur richting Bovenberg en daarna door het plaatsje Vlist. Na 13 km kom ik in het plaatsje Haastrecht, hier staat een prachtig mooi Raadhuis. Maar duik daarna de dijk op naar Stein en kom vele hardlopers tegen daar.

Met het weer zit werkelijk alles mee, gelukkig voor mij want zodoende kan ik mijn briefje blijven volgen. Dit is wel eens anders geweest. Kwam weer grote zilverreigers tegen maar ook een ooievaar en lammetjes al spelend in de wei, het voorjaarsgevoel was er echt wel.

Maar het loop allemaal lekker en zo kom ik bij Driebruggen waarna ik even langs de Reeuwijkse plassen loop en een karekiet spot. Hier naar links daar naar recht, weer recht weer links en zo het Goudse Hout in. Daar ga ik dus ergens de fout in en moest even pas op de plaatst maken om uit tevogelen waar ik mij bevond.

koste me tijd dus Garmin even gestopt, later zou dit nog een paar keer gebeuren. Maar uiteindelijk vond ik de weg terug en zo zette ik mijn weg voort naar Haastrecht waarna ik via Stolwijk weer bij de auto aankwam in Bergambacht en de Garmin gestopt op 43.26 km. Heerlijk gelopen al was mijn kleding keuze iets te warm maar tevreden huiswaarts gekeerd.

Waarom de marathon van Acht zou je denken, zie de route en het lijkt een beetje op een acht dus dacht we maken er de Achtmarathon van voor de rest slaat het nergens op.

Na mijn laatste blogje zijn er weer zeven dagen verstreken en deze week heb ik dus een totaal aantal km van 91.5 gemaakt. Is best veel en had zoiets van, dit is het matje qua tijd. Vind het top dat er mensen zijn die deze kilometers ruim overschrijden en dat wekelijks doen en dat ook nog combineren met hun baan. Petje af.


Van de Doe een Wens naar de RoPaRun

maart 6, 2011

Heeft iets langer geduurd voor alle donatie binnen waren maar eindelijk kon ik gisteren een mooie cheque overhandigen.

Had ditmaal Tessa en Debby (Doe een Wens Kanjers) gevraagd om hem in ontvangst te komen nemen, helaas zit Debby in de lappenmand maar Tessa kwam wel. Dus om 10.00 uur in de morgen naar Cees den Breejen om daar de overhandiging te doen.

Cees een mooi bloemetje en Tessa kon ik een mooie symbolische cheque geven met een mooi bedrag.

Dit bedrag kwam via vele wegen tot stand, natuurlijk door de vele bedrijven die hier rechts gepresenteerd staan maar ook was er de Doe een Wens weblogloop met lunch.

Maar ook kwamen er spontane donatie’s van mensen die begaan zijn met de Doe een Wens. En tot slot heb ik samen met het Back to Vinyl team en de dames van de Doe een Wens een bedrag van 2250 euro opgehaald tijdens de Back To Vinyl avond in november.

Langs deze weg wil ik iedereen die meegeholpen hebben om deze mooie donatie tot stand te brengen bedanken voor hun gulheid. Mede dankzij jullie kan er weer een mooie wens in vervulling gaan. Dank Je Wel.

Vandaag stond er weer een gezellig loop in Uden plaats,  met de lopers en enkele fietsers hebben we een mooie tocht gemaakt die uitgezet was door Maria. Zij was de gastvrouw van vandaag en heeft ons lekker in de watten gelegd. Bij aankomst een lekker bakkie met stroopwafel.

De route die Maria had uitgestippeld was erg leuk en met ze allen liepen we al keuvelend onze kilometers. Na 15 km waren we weer bij MariaHome en toen nog even uitlopen en een rondleiding bij de Keien , zij hebben een mooie accommodatie en een mooie baan.  Na afloop van het lopen werden we getrakteerd op een lekker soepje en belegde broodjes, Maria bedankt voor de goede zorgen, het was super.

Ik was de fotograaf van de dag en tot mijn enorme ongenoegen heb ik de foto’s gewist nadat ik ze via Picasa wilde uploaden. Jammer want het waren leuke plaatjes met prachtige zonnestralen.

New update: Dankzij Jan ben ik even op zoek gegaan naar een undelete programma en zie hier. Dank je wel voor de mooie tip 😉