De Berlijn marathon 2011

september 27, 2011

Vanuit mijn luie stoel voor de buis op zondag morgen zat ik te genieten van de marathon van Berlijn. Wat hadden ze een prachtweer die lopers. Het bracht mijn gedachte toch even terug naar Berlijn 2010. In dat weekend heb ik zowel de marathon op skeelers als hardlopend volbracht in de stromende regen, dus dat was een schril contrast met dit jaar.Er liepen niet zoveel bekende mee maar toch waren John en Ans, RunSylRun en niet te vergeten de meester gekkebekkentrekken Pim vertegenwoordigd tussen al die andere ruim 40 duizend marathon lopers.

In een paar uur tijd zag ik hoe Makau een nieuw wereld record liep en Gebreselassie na 27 kilometer moest afhaken vanwege long problemen maar daarna zijn weg weer vervolgde. Hij heeft de eindstreep helaas niet gehaald maar moedig gedaan.

Via twitter volgde in de uren daarna een ware follow de Dutchies en de tijden kwam een voor een binnen, ook een tweet van Peet over het weer vorig jaar vond ik erg leuk. We hadden elkaar helaas toen niet gezien alleen Erik kwam ik na afloop tegen. Maar wat een slecht weer toen. Maar zowel Ans, Syl, John en Pim allen gefeliciteerd met het behaalde resultaat.

Maar terug naar deze week, getraind? Jawel. Gelopen, jawel, gefietst, jawel.

De kilometers gaan bij het lopen steeds verder omhoog. Op woensdag heb ik een kleine 18 kilometer gelopen in iets boven de 5 minuut de km dus vet tevreden.

De dag ervoor heb ik een pracht stuk gefietst, ik heb een target van 100 kilometer maar dat duurt nog wel even voor ik die afstand fietst. Maar met 71.5 km ben ik al ruim over de helft. Op Woensdag in de avond snel wat kilometers gepakt met de fiets.

Op vrijdag moest het dan ook maar weer eens gedaan worden, de interval. Om niet gelijk een zware te pakken nam ik de piramide loop. Allemaal in 4 minuut de kilometer was de doelstelling. Op een na waren ze allemaal 4 minuut of minder en uiteindelijk zat deze interval verpakt in een 15 km loop.

En op zondag avond toch nog een 25 km op de fiets weg getrapt. Deze week wil ik meer loop kilometers gaan maken. En lees volgende week maar of dit ook gelukt is. Komende zaterdag staat er wederom een knaller van een marathon te wachten, niet voor mij maar vele bekende gaan daar weer uitbundig genieten. Wens jullie onwijs veel succes tijdens de Zeeuwse Kustmarathon.


Drie landen loop in een week.

september 18, 2011

Nadat ik afgelopen zondag in Wales had gelopen ging ik donderdag via Frankfurt naar Malta. Op Schiphol is een leuke tentoonstelling van de olifant.Bij aankomst op het vliegveld in Malta viel dit onderstaande kunstwerk mij meteen op, erg mooi.Op naar het bootje genaamd Torm Signe. Nadat ik in de loop van de middag gereed was ben ik naar een hotel gebracht in St Julian. In de avond kreeg ik een berichtje om een ander bootje op vrijdag avond te bezoeken in Napoli.Vrijdag morgen had ik nog tijd genoeg om ook mijn sportschoenen de grond van Malta te betreden. Ik vertrok rond half acht maar de temperatuur was al aardig hoog. Al is 23 graden niet zo gek toch voelde het al erg warm.Ik liep langs de promenade maar naar 3.8 km was het alweer afgelopen en kon ik weer terug. Dus weer stuk terug en weer omgedraaid. Uiteindelijk liep ik bijna 8 km en was het echt zweten geblazenAan het begin van de middag werd ik weer naar het vliegveld gebracht en mocht ik naar Rome vliegen om daar weer door te vliegen naar Napoli.

In de avond aangekomen was het gelijk naar het bootje toe. Dit keer was het de Lisa Essberger die wat problemen had. Rond middernacht klaar en de taxi was snel terplaatste al was het hotel op een steenworp afstand.

De volgende ochtend wilde ik natuurlijk ook weer lopen want er is niets leukers om overal eens te lopen indien mogelijk.

De temperatuur was hier een stuk aangenamer  in de morgen. Na een klein kilometer gelopen te hebben ondervond ik ook hier weer dat het met het afval op de staten erg slecht gesteld is. Is gewoon smerig in de straten. Zo verzorgt de mensen zijn zo onverzorgd zijn de straten.Maar ook dit keer liep ik over de boulevard, heerlijk langs het strand en genietend van het uitzicht over zee. Na 12 kilometer Napoli weer terug en kon na de douche gaan ontbijten. Tot zover de loop overzichten in het buitenland.

Ook is er nog een stukje gefietst, op woensdag heb ik het rondje Brandwijk gedaan. Ging weer erg lekker. Met de ribben gaat het ook steeds beter, het is nog niet helemaal weg. Maar het komt goed.


Ik de weg kwijt???

september 14, 2011

Nou nee hoor, maar heb even een combi gemaakt met lopen en fietsen. Het lopen gaat steeds beter dus daarbij voelen de ribben steeds beter.

Nog niet helemaal perfect maar het komt er aan en dan kunnen de lange afstanden en intervallen weer gedaan worden.

Na Trieste heb ik vorige week woensdag gelopen en 12 km in jawel marathon tempo, het voelde goed aan en was best blij. De dag erna weer even op de bike.

Ik ging mijn rondje maken via Brandwijk, in Brandwijk zag ik een fietsroute kaart en besloot een extra rondje te maken. Dus ging ik via Ottoland, Giessenburg, Giessen-Oudekerk (had er nog nooit van gehoord) en zo weer via Hardinxveld richting Bleskensgraaf. En toen heb ik ergens een bordje met 11 erop gemist en kwam ik wederom weer in Brandwijk uit. Dus uiteindelijk had ik bijna 60 km gefietst.Zondag stapte ik weer in het vliegtuig richting Cardiff in Wales om daar weer door te reizen per taxi naar Pembroke (2 uur rijden) om daarna op de Bro Designer een werkstation te installeren.De Bro kwam speciaal even in de buurt van de louche boot en zo ben ik aan boord gegaan. Er stonden beste golven en dan is het best spannend om van het kleine bootje via een touw ladder op het grote bootje te stappen en andersom is nog listiger.Maar het ging allemaal goed en een paar uur later zat ik alweer in de taxi richting Cardiff.

Daar ben ik zondag avond wezen trainen niet zo gek gedaan maar ben door het bos gelopen en naar het strand geweest.Was erg leuk om er te lopen, beetje klimmen en in de bossen zag ik tot 3 keer toe een eekhoorn vlak voor mij. Telkens als ik een foto wilde maken was ik natuurlijk te laat. Maar ik zet geen andere foto van een eekhoorn neer hoor ;-).

De volgende morgen weer terug naar Nederland en de week begon weer goed. diverse keren gebak op, waren allemaal erg lekker.


Good Feeling

september 4, 2011

Het gaat allemaal weer wat beter, loop schoenen worden inmiddels weer aan getrokken maar nog niet maximaal belast.

Maandag weer een test loop van 8 kilometer, en het liep lekker. Wilde na 4 km wel terug om niet gelijk teveel te willen. Maar het was oke voor deze keer.

Donderdag de tweede loop training en nu dubbele cijfers jawel nu gingen we voor 10 km. Ook ditmaal erg lekker gelopen nog beter dan de vorige keer qua gevoel. Snelheid lag iets hoger en ondanks warmte zeer tevreden.

Maar er is meer gedaan, ook de fiets is weer geregeld gepakt en wel op zondag, dinsdag, woensdag en zaterdag.  Dus 6 keer gesport deze week met in totaal 137 km op de fiets en 18 km hardlopend.

Zaterdag was de leukste fiets training met 48 kilometer. S’morgens richting Papendrecht naar Dordrecht en zo over de Moerdijkbrug en dus heel even in Noord Brabant geweest.

Terug via een dijk langs de Dordsekill weer naar Dordrecht, Zwijndrecht en H.I. Ambacht en tenslotte eindstation Alblasserdam. Was een leuke route en ben op plekjes geweest die  ik nog nimmer gezien had.

Voor de brug van Dordrecht/Zwijndrecht moest ik even wachten voor een x aantal zeilbootjes en dit onderstaande ponton.

Maar aankomende week zullen er meer loop km gemaakt gaan worden, latersssssss. 


De ZeeuwseKust trainingsloop

augustus 15, 2011

Al enkele jaren organiseert Curly een leuke trainingsloop door haar alom geprezen provincie. Nou dit Zeeuws meisje heeft alle recht om trots te zijn op haar omgeving.

Zondag was het dan weer zover, vele bloggers en twitteraars of een combi van beiden hadden zich in de ochtend gemeld in Brasserie Salsa in Zoutelande.

Ik was iets later en had mijn auto op het parkeer terrein gezet en dacht wanneer ik daar heen loop kan ik gelijk weer terug dus heb netjes gewacht tot de meute eraan kwam.

Even een knuffel en een kus aan de oude bekende, handen schudden met nieuwe bekende. Waarna we met de bus naar Vrouwenpolder werden gebracht en gedropt. Daar was het nog even wachten op rr die even een redder in nood was voor Paola, een hele gezellige dame uit Goes.

Maar iets over de klok van twaalven kwamen zij eraan en ging de laatste 23 km van de ZeeuwseKust marathon volbracht worden.

De eerste zeven km was over het strand en iedereen koos natuurlijk voor de kustlijn.

Al snel waren de kaarten geschud en waren er diverse groepjes te bespeuren. Hele snelle lopers gingen als een speer ervan tussen en veegde daarna de boel weer op om zo uiteindelijk 32 km te lopen.

Maar ook ons groepje maakte onverhoopt toch ook wat extra meters en wel over het strand.

Met loopgoeroe Tiny voorop liepen de kilometers op naar 8 km ipv 7 en Silvia waarmee ik inmiddels gezellig mee aan de kwebbel was geraakt had al diverse keren gezegd dat we misschien beter even konden vegen. Maar oke met Tiny die ruime ervaring heeft met de Zeeuwsekust ga ik ervan uit dat hij de perfecte gids zou wezen.

Plots kwamen er uit het achterveld (achterstrand) de snelle lopers aangesneld met de mededeling dat we te ver waren dus terug maar weer.

Even wat drinken (onze mobiele verzorgingspost Peet) en weer door, er was een lange blauwe lint ontstaan met een zeer gevarieerde lopers en leuk om te zien hoe snel er groepjes lopers worden gecreëerd. Ik liep nog steeds met Silvia mee want samen hadden we een mooi tempo en ook onze doelstellingen op de marathon zijn gelijk. Zij gaat Berlijn doen en hoop daar de 3.30 te lopen in haar tweede marathon. En ik heb dat doel ook maar dan voor mijn 11de of 12de of 13de marathon.

Maar de kilometers werden met heuvel op en heuvel af goed verteerd en na 24 kilometer was daar de heilige zandbak. Het was een leuke mooie duurloop bijna perfect.

Jacq, bedankt voor de leuke organisatie, Peet bedankt als waterdraagster en natuurlijk niet te vergeten Maurice als top fotograaf vandaag en alle lopers (teveel om allemaal op te noemen) bedankt voor de gezelligheid. 


Een virus, maar we houden vol.

augustus 1, 2011

Al een kleine 2 weken loop ik te blaffen als de wel bekende zeehond. Dus de trainingen werden wat aangepast. Vorige week maandag liep ik  een rustige 15 km en was daar best tevreden mee.

Maar de woensdag training heb ik om diverse reden overgeslagen maar de grootste reden was de verkoudheid. S’morgens vroeg wel lekker een 1,5 uur wezen wandelen en kwam een enkele verdwaalde fietser tegen en in de namiddag naar de wielerronde van Alblasserdam geweest.

Maar toen ik er arriveerde werden de dranghekken al verwijderd en waren de wielrijders al richting huis vertrokken maar er heerste nog wel een leuke sfeer tijdens de after party en  heb een paar sapjes op.

Niet te veel want een dag later mocht ik in alle vroegte weer eens op werkvakantie. Voor de tweede maal dit jaar ging de reis naar Trieste (Italië).

Was er al voor de lunch dus ben ergens een terrasje wezen opzoeken en daar een lekkere pasta op. Daarna naar het bootje geweest en in de avond eerst weer een wandeling gemaakt en tja wat anders, weer op een terrasje gestand en daar mijn avond eten genoten.

De volgende dag ging ik alweer retour en was er noodweer op München (tussenlanding), boarding time was 17.00 uur maar al snel stond er 17.25.

Toen we allemaal op onze zetel zaten In de vliegbak en de veiligheidsinstructies werden doorgenomen kwam daarna het bericht van de kapitein dat we een uur moesten wachten, reden wist hij ook niet. Dus iedereen gelijk bellen naar de mensen in NL die hun zouden ophalen met de mededeling dat het nog een uur langer duurde.

5 minuten later kwam er weer een bericht en dat was dat we toch gingen vertrekken (storm in een glas water) Dus uiteindelijk viel het toch best wel mee.

Zaterdag rustig aan want zondag wilde ik eens wijd weg voor een lange duurloop. Maar zondag morgen dacht ik “ga wel hier in de buurt”.

Was weer een traditioneel rondje maar na 25 km was ik het helemaal zat. Door al dat hoesten deden mijn buikspieren behoorlijk zeer en als je dan ook nog eens een lange duurloop gaat doen kom je jezelf plots tegen.

De laatste 3 km was het harken en ik was verrot, en dat met een tempo van 5.45 gemiddeld. Was misschien niet helemaal verstandig geweest om zover te gaan maar had het toch gedaan, missie geslaagd.

Daarna vermoeid op de bank gaan zitten en binnen enkele ogenblikken waren de kijkers dicht. Toen ik wakker werd had ik nog steeds het gevoel dat er een tank over me heen gereden was.


Let op wat je doet met je blog

juli 25, 2011

Even werd mijn liefde voor het webloggen een gevoelige slag toegebracht.

Al jaren schrijf ik in mijn ogen leuke verhalen en niet alleen over het hardlopen maar ook over de mooie natuur erom heen.

Op werk vakantie schiet ik altijd foto’s maar wanneer ik in ons kikkerland loop neem ik geen camera mee.

Dus zoek je een plaatje op van de desbetreffende vogel of ander willekeurig dier en plaats deze dan op je blog.

Nou daar ik heb mee geleerd, er zijn mensen die vinden het niet erg als je een plaatje gebruikt van hun als je het maar vraag.

Maar soms legt dit anders, wanneer ik een foto gebruik van iemand anders dan ben ik strafbaar mits met toestemming. En dat kan je duur komen te staan, dit heb ik ten dele ondervonden en ben dus actief geweest met het verwijderen van alle foto’s behalve die van mij zelf of van bekende vrienden/lopers.

Ineens is mijn blog zonder kleur geworden, ik ben destijds begonnen aan het bloggen om er goede doelen mee te steunen en stop daar heel veel vrije tijd en plezier in. Dit plezier werd mij even ontnomen.  

Dus even een waarschuwing, gebruik niet ongevraagd foto’s van een ander, want dan steel je en dan ben je een dief/crimineel en het kan je bovendien een berg geld kosten want je brengt enorme schade toe aan de desbetreffende fotograaf en dat komt hij wel even duidelijk maken.

Maar er is ook nog goed nieuws, we blijven bloggen en hardlopen en het goede doel steunen. Oke het hardlopen gaat prima al is het weer niet altijd even mooi in ons kikkerlandje. Er worden duurlopen, tempo trainingen en intervallen gedaan.

Dus het glas is weer half vol en we gaan weer verder.


De Etna toch telkens,

juli 17, 2011

Afgelopen week kwam er een job in de lucht voor Sicilië. Nu ben ik daar al drie keer eerder geweest maar vind het daar best lekker warm.

Dus zou ik weldra afreizen naar dit eiland in de middellandse zee, maar net als de laatste keer kon de Etna roet in het eten gooien of anders gezegd roet in het vliegtuig motoren gooien.

Dus was er even stress, maar het vliegveld werd al weer snel geopend en kon de reis naar Sicilië toch doorgaan.

Het weer was erg lekker en super rustig op de weg, was gewoon een rit om van te genieten met  blikjes cola in de koelbox va, hel leek wel vakantie. Maar helaas er moest gewerkt gaan worden.

Op Sicilië was het ook erg zomers, met 33 graden geen reden tot klagen, of toch wel?

Maandag het bootje bezocht en rond de middag al klaar dus terug in het hotel aangekomen was het al echt heerlijk warm. Wilde wel even een stuk gaan wandelen, even naar het strand maar voor ik ging eerst even een biertje gevat op het terras.

Op naar het strand daarna, maar geen strand gezien en anderhalf uur gewandeld en weer neergestreken en genoten van het zonnetje, biertje en water.

Ik wilde namelijk ook nog even gaan hardlopen en rond zes uur in de avond weg gegaan. Had een route uitgestippeld die uiteindelijk niks was. Maar na bijna 10 km weer terug bij het hotel, even douchen, eten en jawel daarna weer op het terras geploft.Dinsdag weer terug in kikkerland waar het ook deze dag weer mooi weer was geweest maar dit zou snel veranderen.

Het vliegtuig stond mooi op tijd aan de grond  en mijn koffer was er ook snel, door stagnatie op de terugweg naar huis was het toch redelijk laat voor ik thuis was en de zonnige periode waren ten einde maar het waren leuke dagen geweest tijdens deze werkvakantie.

Op woensdag was het weer eens interval  tijd, ik voel dat mijn lijf weer goed is herstelt dus moet het maar weer eens. Ga voor 6 x 1000 meter in 4.15 de km. Het ging prima met uitzondering van km 2, hier stond een straffe tegenwind en ook viel er een flinke bui op mijn hoofd. Maar het intervallen ging uitstekend en ben zeer tevreden, dus daarna rustig uitlopen

Maar plots zie ik iets zwarts/bruin over het fietspad rennen. Het was een Hermelijn met waarschijnlijk een muis in zijn bek. Het liep naar de rand van de sloot en bleef daar mooi even staan kijken naar wat ik zou doen. Nou plaatjes schieten dus.

Vandaag zo op zondagmorgen weer eens een lange duurloop van 21 km, nadat ik de eerste 3 km in een 5.25 gemiddeld liep ging daarna het tempo mooi omhoog in een gemiddeld tempo van 5.05 de km, dus zeer tevreden.


Een tocht vol slakken

juli 2, 2011

Vorige week stond er sinds een tijd weer een 21ger door de polder op het programma. Het had in die nacht ook wat geregend en wanneer ik richting Nieuw Lekkerland loop kom ik vele grote naaktslakken tegen.

Deze naakt slakken zijn echte kamikaze slakken. Kamikaze slakken zul je denken nou ik zal het eens uitleggen.


Naaktslakken trekken over het natte asfalt heen en worden vervolgen overreden door een fietser, of bromfietser of platgestampt door een hardloper.

Niet door mij overigens hoor, nee ik vind het zo goor om er op te gaan staan dat ik bij de gedachte al gruwel.  Nee ik slalom en zigzag mij een baan door de vele slakken die in een slakkengang een oversteek maken.

Maar slakken zijn niet alleen langzaam maar zoeken de doden slakken ook nog eens op en doen dan gewoon aan kannibalisme.

In een groepje peuzelen de overblijfselen van een mede slak op om vervolgens ook weer aangereden of platgestampt te worden door die fietser of hardloper zo wordt het daar een regelrechte slagveld van naaktslakken.

Maar mijn schoenen bleven ook dit maal schoon en zo liep een nette 21 km door de polders al was mijn bpm toch nog redelijk hoog.


Omdat ik de trainingen weer gewoon wil oppakken stond ook weer  een Interval training op stapel, op woensdag een piramide loop in 4 minuut de km. Das snel zat voor mij en kon dit goed behappen. Het liep heerlijk en ik probeer mijn rust tussendoor wat ruimer te nemen. Lukte prima en de 4 minuut de km werd netjes gehaald.

Vrijdag de 15 km ronde gepakt, niet te snel maar rond de 5.15 de km en schoot na een km of 3 een plaatje van deze paarden toen er plots een auto naast mij stopte met daarin Jacqueline uit ons RoPaRun daarin, even een kort praatje en daarna weer door.

Zo dus dat waren weer eens normale kilometers voor een week, zeker niet teveel maar wel weer goed begonnen, target nee nog even niet.


RoPaRun 2011 wat een ervaring

juni 16, 2011

Van maanden van voorbereiding was afgelopen weekend het kersje op de taart. De start van RoPaRun, mijn debuut met team 238. Zaterdag morgen in Spijkenisse alles inladen. Ook de Hema van Alblasserdam heeft een leuke donatie gedaan waaronder de vertrouwde Hema worst voor elk team lid een halve.

Merel en Lex bedankt voor jullie lekkere donatie

Nadat de bus was volgepropt met tassen (1 per persoon!!)en de groepsfoto een feit was werden de zitplaatsen in de verschillende busjes en Tante Toos bemand en gingen we richting Parijs.

Met een paar tussenstops onderweg kwamen we al snel in gesprek met andere teams en ook kwamen we Gudy (de wederhelft van Hans) tegen, even leuk gekletst en weer verder. In Parijs aangekomen was het toch nog een piep klein stukje verkeerd rijden maar dit mag geen naam hebben. Op het RoPaRun terrein was het een giga parkeerplaats van alle voertuigen en teams, overal stonden tafels en massage tafels buiten waar vaak al lopers of fietsers de massage kregen zo net voor de start.

Bussen geparkeerd en al snel was de koffie klaar die verzorgt werd door Nicole en Peet, deze twee kanjers hebben er voor gezorgd dat er voor iedereen eten en drinken klaar stond, complimenten voor de super verzorging.

Die avond hadden we lekker een bord nasi die team maatje Ray had voorbereid, smaakte heerlijk en toetjes kwark na. Toen team één rond de klok van 19.30 gereed stond voor de start van team 238 kwam ik team 81 tegen waar onder andere een oude klasgenoot Hugo die een bijdrage als loper ging leveren.

RoPaRun Team RTZN 238 is er klaar voor

Eindelijk was het zover, het begon RR 2011. Toen we team 1 hadden uitgezwaaid vertrokken wij daarna naar onze eerste wisselpunt, aangekomen in het plaatsje St. Gauveur waar ik al snel even onder de wol kroop. Echt slapen is er eigenlijk niet bij want je lijf zit vol spanning te wachten tot het onze beurt is.

Maar team 1 liep heel goed, ze liepen een uur voor op schema tenminste zo werd het begrepen. Met het busje met twee geweldige chauffeurs Peter en Niels  naar ons start punt. Na enige tijden wachten kregen we een belletje van Piet dat het nog wel even duurde (klein foutje). Maar toch kwam ons start moment, we haalde ons team 1 met flair binnen en even een knuffel en succeswensen en toen was het onze beurt. Maria onze vrolijke Brabantse was begonnen en ik ging mee als 2de loper op de fiets omdat we door het bos gingen. Samen met onze twee fietsers Jolanda en John liepen we heerlijk en volgde onze voorgangers. Na 2 km mocht ik dan gaan lopen, wij volgden trouw onze voorgangers en helaas liepen die verkeerd en zo ook wij als andere teams. Maar al snel was de route weer terug gevonden en gingen onze kilometers in de donkere en toch ook frisse nacht gestaag.

Er werd heel veel lol gemaakt en om bij het team te horen mocht je ook boeren en winden laten, alleen wel buiten de auto natuurlijk die winden. In middels had ik ontdekt dat er Red Bull was en dronk geregeld een blikje weg. En dan is dit nog maar een ding van de foerage wat onze catering allemaal in de bus had gestopt, Snickers, Marsen, Cola, Fanta, Sultana’s en oja ook nog gezond spul zoals appels en bananen.

Gedurende de nacht liepen we het licht tegemoet, en plots kwam daar de zon op. Even snel een plaatje schieten en weer door naar het plaatje Esmery Hallon waar wij als compleet lopers team met fietsers en vooruit rijdend ons busje warm onthaald werden door de rest van ons team, super de eerste etappe zat erop (zal niet vertellen dat we in de plaatst van de laatste 500 meter wel 2500 meter liepen)

Heerlijk gelopen en geweldig genoten hebben we even koffie gedaan en broodjes genuttigd (zakje chips) om daarna in de bus even lekker van de wereld te zijn om weer in Troisville te ontwaken. Tijdens een wandeling naar het toilet liepen we Ronald tegen het lijf, kort kletspraatje en snel de dixi in. Terug bij Tante Toos konden we even we lekker van de zon genieten en was het hier een drukte vanjewelste en werd het wachten op de tweede etappe, niet iedereen kwam even ongeschonden uit de eerste rit waardoor we even de joker in moesten zetten.

En rond 12.15 begon we aan het tweede stukje van 65 km. Het was heerlijk weer en onderweg werden Maria en Timo door TV Brabant geintervieuwd. Ook tijdens deze rit werd er smakelijk gelachen en veel gegeten en hadden we geweldige muziek van Bløf wat geleverd was door onze hofleverancier van de stroopwafels het stroopwafelmeisje Claudia. Ook deze rit ging voorspoedig al voelde ik inmiddels wel wat kleine pijntjes in mijn lijf. Twee blaren deden van zich spreken maar gewoon lekker doorgaan. Tada, ook aan deze rit kwam een einde en zo plofte we neer in het plaatsje Saint Chislain (B) waar er weer even werd geknuffeld en de goede verzorging van Peet en Nicole werd voortgezet door middel van een heerlijk bord macaroni. 

Ook hadden wij Bob, nee niet Bob de Bouwer maar Bob de Masseur. Bob ging hier weer als een speer aan het werk om ondermeer John en Claudia even op te lappen met Electro Therapie. Al snel had ik mijn mand weer gevonden en zo bracht of Piet of Erik ons naar het plaatsje Ternat. Hier stonden we klem langs de weg waar alle teams voorbij kwamen en Nicole zich schor schreeuwde met aanmoedigingen, helemaal maf maar erg leuk.

Ook Bob kon hier weer aan de slag en masseerde die en gene, ondermeer mij waarna ik me weer echt lekker voelde. Zo aan het invallen de duisternis was etappe drie daar voor ons. Hier hebben we wat klein improvisaties gemaakt onderweg maar als team waren we zeer efficiënt en deed een ieder een beroep op zijn beste beentjes. Een echt gevoel van saamhorigheid en klaarstaan voor elkaar. Dan gaan we door Zele heen, heel erg leuk maar gezien het tijdstip van de passage was het niet zo gek druk. De kilometers werden volbracht en de vermoeidheid begon merkbaar te worden en ook hier stond de catering weer klaar en ditmaal met een broodje Hema worst en gehaktballen. Snel hierna in een diepe slaap verzonken en heb werkelijk niets van de verplaatsing gemerkt en werd s’morgens gewekt met de mededeling dat team 1 op 10 kilometer zat. Poeh dat was haasten voor mijn gevoel.

Tandenpoetsen, haar in de gel en toiletbezoek en tot slot heeft Bob mijn hamstring nog even onderhanden genomen waardoor ik positief aan de laatste etappe begon. Lopen door Bergen op Zoom gaf toch echt een kippenvel moment, veel publiek en een applaus van ongekende weelde dit is zo mooi gevoel. Doorlopend door heel wat dorpen kregen we op diverse plaatsen een warm onthaal en liepen en  fietsten met een hoop lol richting Klaaswaal, helaas miste ik toch onze Niels en Peter wel tijdens deze rit want alles werd lopend en per fiets gedaan. In Klaaswaal werden de beide loop teams samen gesmolten en zo fietsten en liepen we richting de Coolsingel. Twee andere kippenvel momenten waren toen we door Oud Beijerland liepen, wat een publiek en een applaus en toen we langs de Daniel de Hoed liepen want voor de zorg voor mensen met kanker daar liepen we voor. Door Barendrecht lopen was ook erg leuk met uitzondering dat het kei hard regende op dat moment. Wel zag ik twee bekende, Ton en Hans schreeuwde er echt oplos helaas heb ik Pim gemist al was hij wel zij het niet zo uitbundig.

Bij de Coolsingel kwam er bijna een einde aan een ongelofelijke ervaring, ik wil echt iedereen uit het team bedanken voor de eenheid, saamhorigheid, behulpzaamheid en giga gezelligheid. En namens ons blindehondje befje, bedankttttttttttttt voor die dopjessssss.

Team RTZN  (eigenlijk gewoon een DreamTeam)  is 97ste geworden met een snelheid van 11.96 km/h en heeft er 43 uur en 31 minuten overgedaan van Parijs naar Rotterdam, we have done it.


De Marathon van Leiden

mei 15, 2011

Na de Breakfastrun en De Lenteloop stond het volgende evenement een week later weer te wachten.  Ik had keus genoeg dit weekend om te gaan lopen wat te denken van Salomon Koning Van Spanje Trail, of de 6 uur van Steenbergen of de marathon van Leiden. Ik ben marathon lopen echt leuk gaan vinden en ze gaan me steeds beter af, niet qua tijd maar qua afstand.

Dus werd het de gratis  marathon van Leiden als duurloop training in aanloop naar de RoPaRun 2011. Al vroeg vertrok ik naar Leiden en had met Claudia afgesproken dat we elkaar in de kerk zouden treffen.

In de kerk elkaar zouden treffen!!!!  Echt wel iets voor de zondag maar voor een marathon is best wel raar. Rond 9.15 in de kerk en het was een drukte van jewelste. Al snel zag ik Claudia en Angeline staan nadat ik mijn start nummer had opgehaald. Startnummer 190. Plots voelde ik een tik op mijn rug, het was Ans die geweldige fotografe die vandaag zelf de halve ging lopen en haar HardlopendeBoer zat een paar honderd kilometer verderop om de Koning van Spanje te gaan doen.

Even bijkletsen en al snel kwamen er vele bekende binnen, Broeder Ronald, Hans en Gudy, Curly, de altijd gezellige Fred, Frank en nog meer bekende. De drankflessen worden ingeleverd door de Beerin Ik ging mij omkleden en de groepsfoto daarna, niet een keer niet twee keer, nee er moest wel 4 keer geschoten worden door omstandigheden maar de foto was nu wel compleet.

Hop naar buiten en de tassen inleveren. Daar komen we Frank tegen, dat is ook een leuk weerzien. Het is echt leuk als je wat jaren loopt hoeveel bekende er inmiddels zijn.  Dus samen met Frank en Claudia gaan we naar het startvak. Nog even een toiletstop en wie kwam  daarvoor bij, Jan. Zoals altijd even positief en hij gaat de halve doen, maar mocht hij zich oke voelen dan misschien een extra ronde.

Niet veel later gingen we van start, we hadden afgesproken om er een ontspannen loop van te maken en dat ging ons goed af. Het weer was prima soms veel wind, soms een te warm zonnetje maar dit alles mag geen naam hebben. Het eerste stuk werd bepaald door de breedte van de weg, wanneer je hier voor een mooie 3.30 zou gaan dan moet je toch echt voorin starten want anders heb je een probleem door de drukte.

Bij de eerste drankpost zochten we ons drinken, helaas niet gezien, zo ook drankpost 2 en bij drankpost 3 vragen we waar de flessen staan. Op de eerste tafel (wij stonden bij de laatste tafel) Dus sprintje naar eerste tafel, nope niks te vinden. Duidelijk verhaal, onze flessen waren verdampt en zo dronken we Born, en is goed te verteren.

De meters gingen goed tot de 18 km, hier moesten we tempo iets laten zaken. Dit hield stand tot de 21 km waarna ik links van het hek ging en Claudia rechts over de eindstreep. De helft zat er op en van drukte was geen enkele sprake meer.

Op ons startnummer stond ook je naam geschreven en kan je vertellen dat het in Leiden goed vertoeven is want je wordt overal aangemoedigd bij naam. Erg leuk en zeer motiverend. Het tempo ging omhoog en een inhaal slag begon, ik voelde me erg goed. Deze marathon heeft echt van alles in zich, door de stad, door de polder, langs het water, door woonwijken, yep het was genieten.

Ook het publiek is er een om te onthouden, niet dat het ram vol staat overal maar waar publiek staat word je gedragen. Ik liep gewoon lekker door en zo kwam ook het einde van de volgende 21 in zicht. Bruggetje hier bruggetje daar, een geweldige straat waar het echt groot feest is, nog een paar keer omhoog omlaag en daar zie ik het bord 500 meter. Kleinstukje verder liep ik over de eindstreep . 3.47.59, mag ook 3.48 zijn geworden. Hierna werd ik verwend met mooie medaille, flesje drinken en tot slot een heerlijk glas bier. Werelds.

Na afloop kom ik Kees, Richard, RitchieLima en Cok tegen, nog even bijkletsen en dan weer tijd voor vertrek.

Kort samengevat, een hele leuke marathon, prima drankposten, pracht publiek, mooie kerk. Was een leuke dag met weerzien van leuke vrienden.



Je zelf opblazen, het kan

mei 8, 2011

Na de Breakfastrun stond het volgende evenement een week later te wachten, De Lenteloop in Papendrecht.

Dus de trainingen een beetje aangepast, en zo ging ik zondag voor een herstel training van niet al te veel en maandag een skeelertocht van 18 km en dinsdag nog een 8 km training. De rest van de week was eigenlijk een twijfeling wat ik zou gaan doen.

Rust nemen en zaterdag toch proberen voor een PR te gaan, of gewoon relax die 15 km gaan doen. Rust bood uitkomst want voor ik het wist was het zaterdag.

Vrijdagavond maakte ik mij plan, ik ga er voor. Zaterdag morgen op tijd uit de veren en rustig aan de morgen door gelummeld en kreeg advies om veel te drinken van te voren. Tegen het middaguur ging ik naar Passaat in Papendrecht. Bij binnenkomst eerst mijn start nummer halen en kreeg het nummer 354.

In de sporthal van PKC (korfbal vereniging) ging ik mij verkleden en wie was er al binnen Broeder John. Tijdens het omkleden onze plannen kenbaar maken en John zou in gepast rust gaan en ik, ik dacht te gaan vlammen. Ook waren daar Piet en Henk Lodder weer , de hardlopende broers.

Na het inlopen, plassen, en nog een laatste fles drinken naar binnen werken gingen John en in het start vak in, elkaar succes wensen en John verteld mij dat ik al gedoucht zal zijn voor hij binnen kwam.

Startschot en weg gingen we. Als een speer baande ik mij een weg naar de vrijheid en liep al snel iets te snel. De eerste km ging in 4.13 waar eigenlijk 4.20 het plan was. Maar in de volgende kilometers paste ik mijn tempo aan.

Dit tot de 4de kilometer, daar ging mijn tijd al in de 4.35 en wist dat ik de motor al opgeblazen had, baalde als een stekker en liet me terug zakken . Mijn gemiddelde hartslag lag op 192 en dat is iets te hoog.

Niet veel later krijg ik een tikje op mijn schouder en John was daar alweer. Ik had het echt helemaal gehad dus samen met John liep ik zeker nog een kilometer verder en vertelde tegen hem dat ik er mee stopte. Wenste hem succes en wandelde even.

Maar uitstappen is toch eigenlijk niet mijn ding, dus rustig verder hobbelen en proberen te genieten. Hartslag bleef constant rond de 182 en kreeg hem alleen omlaag wanneer er gewandeld werd. Kilometer voor kilometer gingen voorbij, bij elke sponspost nam ik een spons mee en die werd gebruikt tot de laatste druppel. Op het 13 kilometerpunt staat een temperatuur bord met 27 graden erop, heerlijk om in de zon te zitten maar niet om te lopen.

Kilometer 14 speelde er plots een behoorlijk buik kramp op die gelukkig weer snel verdwenen was en jippie de laatste km bordje zag ik staan. Gepaste eindsprint en kom binnen in een tijd van 1.17 en een paar seconde. John was al lang binnen en had een mooie tijd van 1.10, gedoucht en al stond hij mij op te wachten samen met Monique die de laatste km mee gefietst is met John. De onderlinge stand is 2-0 voor John, maar het biertje daarna van hem was een heerlijke verkoeling en de leuke verhalen waren weer de moeite waard om weer eens samen gelopen te hebben. Bedankt voor het lachen John.

Ben blij dat ik voor de rest niets geforceerd heb en zo wilde ik vanmorgen gewoon even een rustige 15 kilometer lopen. Zo gezegd zo gedaan, vanmorgen rond half acht even ontspannen een ronde gedaan wat lekker aanvoelde en zo kon ik toch de bittere smaak wegpoetsen. Maar gisteren was het te warm voor mij om te vlammen, nee in de plaats daarvan liep het stoom mij uit de oren, oververhit dus.


Een PR met dubbel gevoel

mei 1, 2011

Een sportieve week achter de rug. In het Paasweekend werd er met uitzondering van zaterdag gewoon lekker gesport. Op de zondag liep ik weer een mooie duurloop van 24 km door de polders van de Alblasserwaard.

Rond te klok van 9 uur vertrokken richting Nieuw Lekkerland en via de Elzen weg en Oude Tientweg naar Streefkerk. Onderweg kwam ik tijdens deze duurloop mooie natuurmomenten tegen. Een eend met kleintjes en een karper die zich in alle rust relax door het water bewoog. Bij de Zijdebrug waren diverse ganzen gezinnen een poging aan het doen om onder deze brug door te zwemmen maar ze zijn erg bang en voorzichtig met hun kroost.

Op 2de PaasHaasdag stonden er pannenkoeken op het menu, en ik zou ze gaan bakken. Maar een paaruur eerder had ik lekker bakkend in de zon bedacht dat ik wel eens een skeeler tochtje kon gaan maken.

Na het bakken en verorberen van de pannenkoeken ben ik op stap gegaan. Er stond veel wind en soms was het best ploeteren. Maar met wind in de rug haalde ik zelfs één km met een gemiddelde snelheid van 26 km p/u. Dus ben het niet verleerd na Berlijn.

Dinsdag heb ik een 10 km gelopen in marathon tempo en dan de woensdag de laatste training voor de wedstrijd, dit werd een interval op advies. Niet te lang dus gekozen voor de piramide val. Ging prima en elke versnelling ging binnen de 4.00 de km.

En dan gisteren, zoals het blogje al doet vermoeden is er iets gevoelsmatig. Maar beginnen vooraf aan, 04.45 gaat de wekker af en al snel daarna stap ik opgefrist de auto in naar H.I Ambacht voor de 10 km Breakfastrun. Bij binnen komst rond 5.20 was het al redelijk druk, en dan eerst mijn start nummer ophalen. Ik krijg dan nummer 11 aangereikt. Mijn eerste gedachte is “dat start nummer heb ik meer gehad maar waar?”.

Ineens zie ik de gebroeders Lodder lopen en dat is altijd weer een leuk weerzien met Piet en Henk. Met deze twee kanjers heb ik samen met vele andere een hoop plezier in Berlijn gehad. Oke omkleden en daarna even warme lopen met Piet samen. Iets voor 6 uur stond ik redelijk vooraan in het startvak, de plaatsvervangende Lee Towers was in een verreiker gestapt en na You never walk allone gaf de burgervader het startschot.

Ik ging behoudend van start want ik wilde proberen een constante snelheid te houden en niet in km 1 al mijn kruit verschieten. Al snel liep ik samen met Gerard Verweer (Energie) en Cor Hamels. Met ze drieën bleven we netjes rond de 4.10 de km lopen en werd er goed samengewerkt. Maar na 5.5 km viel Gerard iets terug en liep ik samen met Cor verder maar na 7 km staat er een stevige wind en moet helaas lossen en zie Cor iets weg lopen.

Dit was dan ook mijn slechte km en heb me daarna weer wat hersteld. Loop lekker door en na jawel 9.7 km (Garmin) kom ik over de eindstreep en ben dan net nog even ingehaald door Gerard. Het is een geweldige tijd van 40.34 netto. Maar nadat ik Henk en Piet sprak en wij onze Garmin tijden vergeleken bleek het dus allemaal rond de 9.7 km te zijn.

Volgens de website zou de route geijkt zijn maar als wij er allemaal 300 meter naast zitten gaat de twijfel toch echt toeslaan. Terwijl vorig jaar de start 150 meter terug lag en dus ook de finish 150 meter verder lag verklaard dus het verschil. Dus vind ik persoonlijk dat ik mijn PR moet bijstellen na mijn gemiddelde km snelheid over 10 km en zou dan een tijd hebben behaald van

 en daarmee komt dan wel een reële tijd tot stand. Dus alsnog een nieuwe PR op de 10 kilometer met een verbetering van 1 minuut en 43 seconde en 31ste plaats van de 199 deelnemers ben er blij mee op deze manier.

Bij thuiskomst gelijk even op het bord gekeken waar mijn andere startnummer 11 was. Niet te vinden, maar waarom zo bekend,  even het blogarchief in gedoken en hier staat de uitkomst van het mysterie.


Mooie RoPaRun zaken en meer.

april 23, 2011

De voorbije week begon met een leuk tripje naar Trieste (Italië).

Dus maandag morgen om zeven uur was mijn vlucht via München naar Trieste. Dus s’morgen om 4 uur de deur uit want 2 uur van tevoren dient men aanwezig te zijn op Schiphol. Heerlijk rustig op de weg dus netjes op tijd daar.

Bij binnenkomst bij de vertrekhal is het eerste wat ik doe is kijken waar ik mag inchecken. En wat schetst mijn verbazing, er staat dat de vlucht is geannuleerd.

Dus hop even langs de balie van Lufthansa en daar werd netjes mijn vlucht opgeboekt naar de KLM alleen ging ik dus nu eerst naar Rome en daarna naar Trieste.  Ook de vertrektijd was ipv 7 uur nu 9.40 uur. Dus ineens alle tijd om te gaan ontbijten en lekker relaxen in de lounge. Ook een groot voordeel was dat ik business class vloog in dit geval. Allemaal voordeel dus.

Ik had een klein koffertje mee genomen want het probleem zou waarschijnlijk iets met de software zijn maar natuurlijk ook een paar hardware onderdelen mee. Maar er was nog altijd genoeg ruimte in de koffer om er een paar hardloopschoenen in te stoppen en passende kleding.

In Rome aan gekomen kon ik nog even via een alternatieve weg via mijn mobiel op het internet om even lekker bezig te zijn en daarna op naar Trieste.

Klein vliegveld, 2 bagage banden en snel de koffers op de band. En ik maar wachten en wachten, helaas mijn koffer er dus niet bij. Dus geen hardloopschoenen en geen hardware voor mijn werk. Dus hopelijk zou het probleem software matig zijn en dit bleek dus ook het geval geweest te zijn.

Was uiteindelijk om half acht in mijn hotel kamer en ben nog even wat plaatjes wezen schieten. En daarna van mijn maaltijd genoten, zeker van het voorgerecht.

De dag erna stond mijn koffer netjes te wachten op mij en konden we samen weer terug naar NL. De vlucht ging voorspoedig en na aankomst was de koffer er snel dus hup de auto in.

Dus moest er woensdag wel gesport worden, heb een 10 km gelopen in een strak tempo om te zien of er een kans is dat ik mijn 10 km PR zou kunnen gaan aanscherpen. Nou die kans bestaat wel.

Donderdag was er weer een actiedag van ons RTZN team, oke niet helemaal onze actie maar de basis school t’Schrijverke  hield een mooie sponsorloop waar een deel van de opbrengst ten goede komt van de RoParun. Dus ik ben daar in de morgen gezellig een bezoekje komen brengen en heb daar vele kinderen zien hardlopen alsof hun leven er vanaf hing, geweldig. Na afloop kregen de kids een fles drinken en was er voor elke klas gelegenheid om even in onze Tante Toos Bus te komen kijken. Helemaal geslaagd.

Natuurlijk kregen de kids een rondleiding in onze Tante Toos

In de loop van deze dag kwam ons ook het bericht wat5 de opbrengst van een andere sponsorloop was die mede georganiseerd was door de teamleden Maria en Tiny in Veghel. Nou zie aan de cheque wat de opbrengst was, helemaal geweldig.

Dan gisteren, ik wilde graag lopen en was mooi tijd thuis. Snel slofjes aan en gaan. Het was erg warm maar stond daar niet echt bij stil. Tot km 12, ik was het echt helemaal zat en moest en nog een klein 3 km maken. Dit was dus een training om snel te vergeten. Morgen maar weer proberen. Nog even wat successen gewenst voor een ieder die de TT-run gaat doen maar natuurlijk ook veel suc7 gewenst voor de gene die op maandag de 60 van Texel gaan doen maar ook de 2 bekende bloggers Leonie en Richard die de 120 gaan doen daar.

Tot slot iedereen een