(Nog) Twee weken

december 4, 2011

Twee weken zijn er weer voorbij. Niet veel schokkende zaken in aanloop (twee weken) naar de Spark marathon.De trainingen gingen best lekker en ook zat er een buitenland tripje in. Barcelona was een dag tripje, smorgens vroeg vertrekken en laat in de avond thuis en dit keer zonder enige vorm van mist maar het was een leuke vermoeiende dag maar des te beter geslapen die nacht.Vorige week zondag zat er een lange duurloop in 30 km, na één km voelde ik toch een irritatie in mijn rechter kuit, was nog niet zo schokkend dus besloot gewoon in rustig tempo door te gaan en heb netjes de afstand volbracht.

Na thuis komst en wat rust voelde het niet beter aan. Het baarde me zorgen dus de dagen erna rust genomen en afgelopen donderdag weer een test gedaan.

De test was kijken of ik zonder pijn kon lopen want dat was weg. Je bent dan altijd een beetje bang maar gelukkig ongegrond want na 55 minuten had ik de t10 km gedaan en voelde me best blij.Vrijdag voelde ik totaal geen reactie en zaterdag toch rustdag gehouden. Maar vandaag wilde ik toch weer even opzoek gaan naar de grote zilver reiger en heb er drie gespot vandaag. Iets over achten weer richting de polders waar ik netjes en totaal pijnvrij de 21 km heb gelopen

Dus alles gaat lekker en Spijkenisse, ik kom eraan hoor. Op naar de laatste marathon van 2011, nummer 5 officieel en voor mij de meeste marathons in één jaar tot op heden. Kijken of 2012 een nieuw record zal opleveren, lijkt me leuk.

Advertenties

De week van de kleine wereld,

november 21, 2011

Afgelopen zondag avond vertrok ik richting Portugal. Had in de avond een vlucht dus na het vroege avond eten vertrokken richting Schiphol.

Boarding tijd was prima maar toen we allemaal zaten kwam het bericht dat de vluchten vertraging opliep vanwege opkomende mist, de start van de kleine wereld. Dus wat doe je dan in de tussentijd,….. gezellig kletsen.

Maar een kleine 35 minuten later konden we toch vertrekken om uiteindelijk 3 uur later te landen op het vliegveld van Lissabon. Het weer was trouwens bar en boos en de landing was er een die ik nog niet eerder had mee gemaakt ondanks de vele vluchten.Op naar het hotel en snel slapen. De volgende dag naar het bootje geweest en tussen de buien door mijn werkzaam heden kunnen volbrengen. Dinsdag had ik mooi de ruimte om te lopen alvorens weer terug te vliegen naar Nederland.

Dus s,morgens vroeg even de nieuwe Nikies aan en de route uitgestippeld en zo vertrok ik. Ik dacht dat ik de goeie route had genomen maar na de eerste 500 meter was ik al verloren. Maar gewoon netjes richting het centrum van Setubal en zo richting het strand.Op het strand kwam ik een tentoonstelling tegen, we kennen de beschilderde koeien, olifanten en nu voeg ik daar de dolfijnen aan toe. Op de weg terug volgde ik de herkenningpunten netjes tot dat ik bijna bij het hotel was en het spoor bijster was.

Dus 3 kilometer extra rond getoerd maar met het weerbeeld zat het goed, alleen na de start een hoos bui gehad daarna droog.  Rond de middag weer richting vliegveld om later weer terug naar Adam te vliegen, ook nu was er vertraging vanwege en wederom niet vroeg thuis.Donderdag training was ook in de mist en mijn vrijdag training ging de mist in. Zondag wilde ik graag een lange duurloop doen. Zoals zo vaak ging ik lekker vroeg op pad, ach half acht is niet echt vroeg.

Maar goed, in mijn kanarie gele shirt stapte ik naar buiten en  aanschouwde de kleine wereld. Ik vertrok en na ongeveer 300 meter bedacht ik mezelf, “heb ik de garage deur dicht gedaan” dus even terug, maar had dus netjes alles afgesloten.

Na zeven km even gestopt en wat had ik een paar koude knuisten, had geen handschoenen meegenomen maar het was -2. Na 12 kilometer nog even gestopt om wat te drinken maar kon bijna het flesje niet leeg knijpen zo koud waren mijn handen, als mij een paar handschoenen waren aangereikt dan had ik ze echt aangetrokken.

Daarna werd de temperatuur wat warmer en kwam het gevoel weer terug. De wereld bleef ook na 25 km klein en toch heb ik niet alleen gelopen. Heb ook 5 grote zilver Reigers gespot die weer in grote getale te zien zijn.

Vanavond zou er een vergadering zijn van ons RoPaRun team RTZN en je kan het vast al raden, deze werd uitgesteld ivm de kleine wereld.


Klein Jaar terug maar ook vooruit lopend

november 13, 2011

Alweer een jaar terug stond ik op de loopband voor de Doe een Wens stichting. Samen met het team van Back to Vinyl hebben we een geweldige promo avond gehouden en ook meer dan 2000 euro opgehaald.Ook nu gaat het team van Back to Vinyl weer een pracht avond  organiseren en tegelijkertijd het goede doel steunen. Op 26 november staan de mannen weer paraat met de vinyl plaatjes in Landvast, een deel van de opbrengst komt ten goede van de Voedselbank Alblasserdam.Back to Vinyl is niet alleen back to vinyl, maar ook een avond waarin het een weerzien is van vrienden en bekende verpakt in een geweldige sfeer, I will be there.

Een kleine week terug was de Berenloop, en de trainingen zijn weer hervat. Met drie trainingen tot vandaag ben ik al weer aardig hersteld. Zonder er echt bij stil gestaan te hebben kwam ik tot de ontdekking dat mijn hardloop schoenen teveel asfalt hebben gezien en echt versleten waren.Of te wel, er moesten nieuwe gehaald worden, gisteren naar Runnerworld geweest en daar de Nike Lunarglide 3 aan laten meten. Vandaag een training gedaan van 15 km met mijn eigen inlays erin. Niet geheel verstandig, want het voelde erg krap en moest geregeld even stoppen om mijn voeten beetje rust te geven zeg maar. Maar na 10 kilometer voelde het al beter. De komende week toch maar wat meters maken en zo werken we langzaam naar de volgende marathon toe.Vanavond vlieg ik weer voor een paar dagen richting het zuiden, maar het weer ziet er niet zo fraai uit.


Dit was er weer één, en wat voor één De Berenloop

november 8, 2011

Zaterdag avond laat de tas gepakt, flesjes drinken gevuld dosis zin zat al een week op de loer en kleding keuze was al gemaakt.

Zondagmorgen vroeg vertrokken richting Terschelling, Waar wij om kwart voor negen de afvaart hadden gereserveerd. Wij waren in dit geval Ines, Timo, Claudia en ik.

Omdat ik toch langs Nieuw Vennep kom hadden Claudia en ik afgesproken om met elkaar te rijden. Gezellig even bijkletsen. Rond zeven uur stond ik voor de deur en reden we in sneltreinvaart richting Terschelling. Maar hoe dichterbij we kwamen hoe bezorgder Claudia werd of we wel de boot op tijd zouden halen.

Haar bezorgdheid was niet onterecht want een file bij het parkeren, de sprint die daarop volgde, de buschauffeur die onmiddellijk weg reed konden niet voorkomen dat we de boot miste. Maar ruim op tijd kwamen we aan op het eiland wat in het teken stond van de Berenloop.Bij de vertrekhal had Timo zijn tafel neergezet waar Ines goed gemasseerd werd door hem, na de groet liepen wij naar de Brandaris waar we al snel Broeder John zagen maar ook Tiny en Frank en Gerard en vele andere bekenden. Na de start van de halve gingen we met ze allen naar het startvak van de hele marathon.

Startschot viel en daarna de toeter van de Brandaris en op weg voor de 42195 meter. Samen met de Beerin van 2008 liepen we richting Hoorn. Doel was van te voren al gesteld, eindtijd binnen de 4 uur.

Gezellig keuvelend liepen we met diverse groepjes mee maar telkens gingen we net iets sneller. Voorbij Oostereind liepen we langs het laatste woonhuis en gaan het natuurreservaat in. Heerlijk rustig en de zon probeerde zich een weg te banen door de wolken heen. Het tempo was ronduit goed, soms stond er een straf windje maar daar konden we goed mee leven. Met een tijd van 1.55 op de halve waren we dik tevreden, mooi buffertje en wie weet wat er nog in zou zitten.Op vele plekjes stond publiek en dat is erg gezellig, en zo konden wij ook gewoon blijven lachen. Er was zelfs publiek die dat opmerkten. Na 32 km liepen we het strand op, in vergelijking met de Zeeuwse Kust was dit naar onze mening een makkie, wind in de rug en gewoon doorlopen. Inmiddels haalden we ook al behoorlijk wat lopers in en waar de fotograaf stond zwaaide we er weer op los met een grote glimlach. Twee kilometer later gingen we alweer van het strand af om even een feestje te bouwen bij de drankpost daar waar de muziek van ACDC luid uit de boxen kwam. Even kleine drinkpauze en genieten van al die dansende en swingende vrijwilligers.

Dan de Longway, het laatste slotstuk van een bijzondere loop. Door de bossen en Claudia kreeg het heel even moeilijk maar herpakte zich razend snel met de gedachte dat na het bos Ramona op haar stond te wachten.

Een pracht moment na de Longway is het 41 km punt waar de naam van Claudia werd omgeroepen en dat zij een van de winnaressen was geweest van de Berenloop. Heel veel publiek in die laatste kilometer schreeuwden ons na de rodeloper, was het publiek mat dat maakte ik ze wel even wakker.Op de rodeloper liepen we samen breed lachend en genietend de laatste meters, wat een kippenvel moment, wat een geweldige marathon en wat een geweldige leuke dag en we hebben super gelopen. De tijd die we in gedachten hadden was gerealiseerd. Na afloop kwamen we John nog tegen die een pracht PR had gelopen. En alle 5 teamleden van RTZN waren tevreden met hun resultaten. Opfrissen, heerlijk een biertje op, lekker even wat gegeten en daarna vlug weer terug. Ik heb genoten.


Brrrrrrrr het wordt fris!!

oktober 17, 2011

Weer een week overview, het gaat weer lekker met lopen waarmee ik dus de fiets weer even aan de kant heb gezet.

Maandag een rustdag maar daar in tegen was dinsdag een echte buffel trainingsdag voor mij. Weer eens een interval en dit keer 14 x 400 meter. Er stond een kei harde wind en koos er voor om in de open vlakte 7 keer heen en weer te lopen. Eerst 400 tegenwind en 200 meter uitlopen en daarna weer omkeren om met wind in de rug mijn taak uit te voeren en dit ging best goed.

Woensdag was het echt miezerig buiten maar het weerhield me niet om even op pad te gaan, lukte prima al was ik toen ik thuis kwam doorweekt en kon ik de schoenen vullen met oud papier.

Donderdag was het tegenovergesteld qua weerbeeld en heb lekker gelopen. Planning was om vrijdag er 15 te pakken maar dat ging niet door. In de avond een smsje met de mededeling dat er een bootje in Barcelona aan zat te komen.En ja, vrijdag in de namiddag richting Barcelona en om 20.00 uur naar het hotel om daar mijn koffer te droppen en even op stap te gaan. Ik zat in het centrum van Barcelona dus op naar de Ramblas. Zelfs rond het tijdstip dat ik er kwam was het nog erg druk en waren er zelfs nog levende stambeelden te vinden en andere straat artiesten.

Na de wandel op een terrasje neergestreken en even lekker gegeten. De volgende morgen naar het bootje en om 13.15 vertrok ik alweer naar Nederland. Was leuk om er weer even te zijn geweest.Dan gisteren, al vroeg werd ik wakker en wilde een lange duurloop gaan doen. Sportkleding lag al klaar, kort en kort met lange sokken. En zo ging ik naar buiten en merkte dat het best fris was brrrrrrrr. Maar met de gedachte dat het mooi weer zou worden vond ik het wel goed zo.

Maar na 500 meter hoorde ik toch een raar geluid, een jonge dame stond haar auto ruiten te krabben. Het was dus echt fris, en dat heb ik gemerkt.Mijn vingers vonden het allerminst fijn en ik kon met goed fatsoen niet in mijn drank flesjes knijpen en ook veelvuldig even een plasstop moeten maken. Maar nadat de zon achter de horizon vandaan kroop en de maan zich weer verstopte kregen de vingers weer gevoel.

Heerlijk met de zon in mijn rug liep ik de laatste 12 km om uiteindelijk iets meer dan 150 minuten onderweg geweest te zijn. Dit was weer eens een ouderwetse trainingsweek.

Na thuiskomst de Marathon van Amsterdam gekeken maar wat een non publieke belangstelling is het daar toch. Doe mij maar gewoon de Rotterdam Marathon, daar is het altijd een feest met publiek.


Mijn kramp syndroom.

oktober 10, 2011

Kramp, vaak wanneer ik een marathon loop of een PR race doen gebeurt het erg vaak dat ik kramp in mijn kuiten krijg. Zo ook de laatste 10 km tijdens de Zeeuwse Kust marathon. Telkens voelde ik de kramp opkomen, alsof er een soort bal zich voortdurend rolt in de bovenzijde van mijn kuiten.

Meestal stop ik dan even om voorzichtig te rekken en strekken maar ik moet dit eigenlijk voor zien te blijven dus wat te doen.

Allereerst hoe kom je er eigenlijk aan, het kan zijn door intensief sporten maar dat doe ik al heel lang. Te weinig drinken tijdens een marathon, nou ik geloof dat ik me best heb laten vol lopen van te voren maar ook tijdens de loop.

Misschien door het ouder worden? Kom op zeg, zo oud ben ik nog niet. Of misschien door magnesium tekort.Dit tekort kan je eventueel opvangen door dagelijks een banaan te eten, helaas bah die lust ik niet. Heb laatst nog eens geprobeerd een fruitcocktail met daarin best veel banaan maar kreeg het niet weg.

Plots kon ik mij weer herinneren wat John mij ooit vertelde en ik weet dat ik toen wel goed liep aan het einde van een marathon en zonder kramp. In de kast stond idd nog een potje met magnesium pillen dus ben gestart met mijn dagelijkse dosis en we zullen gaan zien of dit resultaat op gaat opleveren tijdens de Berenloop.Een week na die geweldige ZeeuwseKust marathon hebben we de draad weer opgepakt. En is er al weer lekker getraind, op zondag in alle vroegte even de MTB gepakt en gewoon een stuk gefietst om mijn bovenbenen weer los te krijgen en dat werkte goed. Ook de belofte om op deze dag de boven ramen en de kozijnen en rolluiken te lappen heb ik ook ingelost.

Maandag een rustig loopje van 4 kilometer en op woensdag de fiets weer en met 26 kilometer en wat meer snelheid voelde alles weer goed aan. Vrijdag en de herfst is nadrukkelijk aanwezig, ik wilde wel weer graag lopen en besloot na het eten te gaan. Een 10 km was het plan, ik vertrok richting de molens van Kinderdijk en het begon al weer aardig te regenen. Plots realiseer ik mij dat ik mijn Foon niet in een zakje had gestopt en zo ben ik na iets meer na 5 km even een restaurant binnen gewandeld om een zakje te vragen. Gekregen en de foon was gered en daarna gewoon mijn training afgerond in de beoogde afstand.

Gisteren al vroeg op stap gegaan voor een 2 uurs loop, het was fris maar droog. Even een oude route uit de hoed getoverd en heerlijk 22 km weg gestapt. Bij de molens zag ik daglicht rood kleuren en kon het niet laten om er een plaatje van te schieten.



De Zeeuwsekust marathon, gaaf

oktober 3, 2011

Via twitter werd er al dagen naartoe geleefd, de ZeeuwseKust marathon. Niet door mij want had me niet ingeschreven en dacht. Nou die komt later wel is een keer, in 2008 stond ik ook ingeschreven maar moest afhaken ivm blessure.

Maar op vrijdagavond krijg ik de kans om toch te gaan lopen en een startbewijs was snel gevonden en zo zou ik dus starten onder de naam Jeroen met start nummer 569 . Had me totaal niet voorbereid op deze marathon en dacht bij mezelf, we zien het wel.

Zaterdagnacht toch een paar keer wakker geworden en zaterdag morgen vroeg uit de veren. Rond half acht vertrok ik naar Zoutelande, even aan Curly gevraagd waar ik de auto het beste neer kon zetten. De reis ging voortvarend en om iets over negen was ik al op de parkeerplaats en kwam gelijk Ton tegen. Jeroen kwam me netjes ophalen en zo reden we samen naar Burgh Haamstede.

Voor de ingang kwam ik Paola tegen die haar debuut ging maken en in de sporthal aangekomen kwam ik gelijk al weer een dot bekende tegen, Curly, Kees, John, Richard, Tiny met zoons en niet veel later kwam Ronnie ook aanwaaien en Ilonka was Rik aan het zoeken.

Rond half twaalf op naar het start vak, daar even rondlopend kwam ik Claudia tegen. Ze had afgesproken om samen met Martine en Ingrid te starten maar kon hun niet vinden dus kwam ze bij ons staan (ons = bloggers groep die in geniet tempo weg zouden gaan).Iets na twaalf uur ging ik samen met Claudia en Martine (die had Claudia al snel gevonden) over de start lijn.

Ik hoef echt niet uit te leggen dat het warm was, maar de eerste kilometers gingen in net tempo van rond de 5.40. Was een mooi tempo al moest Martine al snel even afhaken voor een aftap stop en even later was ze er weer bij en langzaam vertrok ze ook weer uit het zicht.Op naar de Neeltje Jans, heerlijk asfalt onder de voeten en dat beviel me goed want met de gedachte wat er nog ging komen zag ik al een bui hangen op deze zonnige dag. Het zou zwaar, zwaarder en het zwaarste moest nog komen. Bij de Banjaard hoorde we op afstand al een fluit en wie anders kon dat zijn dan onze Petra en Erik, even drinken en dropje pakken.Na een kleine 19 km het strand weer op, hier moest ik na een paar km een sanitaire stop maken en raakte achterop. Het schone was er nu al vanaf en tempo ging achteruit. Na het strand dook de Beerin weer op want ook zij moest een noodstop maken en zo gingen we verder op stap.De pijntjes stapelde zich op en bij elke drankpost werd uitgebreid gedronken en hadden alle tijd, zelfs Arnold (man van Claudia) had zich als vrijwilliger opgeworpen bij een van de drankposten en had twee uur lang bekertjes staan vullen.De kuiten begonnen te verkrampen bij mij maar Claudia wist constant een target te maken, over 1 km of drankpost gaan we weer even rustig aandoen. Na 50 meter stond daar Hans met een fles water (dat was snel). Even drinken en hop weer verder.Trappen en heuveltjes hier konden we heerlijk even schelden en daar dook plots onze fotograaf Maurice op. Yep we konden weer even lachen voor de foto, maar in werkelijkheid had ik het wel gehad. Meter voor meter gingen we richting Zoutelande, de finish, de eindstreep, de medaille het trotste gevoel.

Maar eerst nog even langs de tank, nog wat klimmetjes en toen het strand op voor de laatste 2 kilometer. Ook dit waren niet de makkelijkste meters, we liepen tegen de kustlijn aan door het water en mulle zand gevolgd op korte afstand Jacq die ook een knappe eindsprint had. En dan zien we Bjorn, ook hij schoot weer mooie plaatjes vandaag.Nog even gestopt bij de walk of fame en met de wetenschap dat het stel Ilonka en Rik samen beslag hadden gelegd op de overwinning konden we op de eindstreep af gaan en kwamen we na 4.42 over de eindstreep. Geweldig was het, een gevoel van trots want het was niet makkelijk. Heb gezellig met Claudia gelopen, gelachen, gescholden en genoten van deze super mooie marathon.Vrijdagmorgen had ik niet bedacht dat ik zaterdag morgen aan de start zou staan en zondagmorgen genoot ik nog steeds van deze spontane marathon.  Wat een geweldige dag.