Marathon Rotterdam 2013

mei 19, 2013

Het verhaal was al lang geschreven maar nog niet gepost. Toch moet het natuurlijk geplaatst worden dus hier het verhaal

En daar gingen we weer, zou ik voor de 8ste keer de eindstreep halen in Rotterdam???  Zaterdag middag startnummer opgehaald en het eerste wat mij opviel was het oranje shirtje, het mooiste shirtje ooit in mijn Rotterdam marathon leven. Fleurig en tot in detail mooi gemaakt. Maar goed, daar loop je nog geen marathon mee uit.

Nee met nieuwe mooie Nikies in Koninklijke blauw met Oranje bovenkant en veters daar moest het wel mee gaan lukken. In de aanloop naar deze dag had ik met Els (dorpsgenoot) afgesproken om samen op pad te gaan. Zij wilde graag rond de vier uur binnen zijn en dan het liefs 3:59:59.

Groeps foto

Rond acht uur vertrokken we richting de stad en in de grote kleedruimte zag ik al snel wat bekende, de broers Piet en Henk, en John en Ans en Kitty. Hier na even naar de Doelstraat voor een ontmoeting met vele bekende waaronder Pim en Yvonne.  Na diverse knuffel momenten en groepsfoto was het tijd om het start vak in te gaan.

Het knuffel momentje met Yvonne

Het zou de eerste mooie zomerdag worden met temperaturen boven de 20 graden maar voor de start was daar weinig van de merken. Nou en daar was hij weer Lee, nee we lopen ook dit keer niet alleen. Knal en daar gaan we weer, in een grote menigte over de startlijn en proberen ons tempo te vinden. We liepen een stukje voor de 4 uur Pacer uit en vertelde tegen Els dat we gewoon proberen om de Pacer voor te blijven.

Els en ik

We liepen constant een tempo van rond de 5.35 de kilometer en er stond opvallend veel publiek langs de kanten. Bij de Slinge was het ook een drukte van jewelste en mij Ahoy stonden Pim en Yvonne weer. En kwamen we aan bij het 23 kilometer punt waarna ik een sanitaire stop moest maken. Ik zei tegen Els “ga maar door, ben zo weer terug” nou dat laatste was dus niet zo.

Ik voelde een blaar opkomen, en wanneer dat gebeurt gaan er irritante signalen naar je bovenkamer. Toch hield ik de moed erin en vlak bij de Blaak tunnel zagen Els en ik elkaar nog een keer, ik maakte een hand gebaar van GAAN. Ze luisterde uitstekkend want bij mij ging het steeds iets langzamer. Bij de 30 km had ik er schoon genoeg van, kramp in mijn kuiten en het was prachtig weer. Toch was er iets wat mij deed besluiten om die eindstreep te halen, dus ploeteren en niet teveel nadenken. Tijd deed er niet toe en zo liep ik gedoseerd verder.  Kwam Rowdy en Bert tegen onderweg (andere dorpsgenoten), Rowdy liep zelfs nog even gezellig met mij mee. Na 38 km leek de kramp wat weg te ebben waarna de snelheid iets hoger was en ik zo naar de Coolsingel liep, daar zag ik Bjorn weer en als je hem ziet is het bijna rechtsaf en eindsprint om die medaille te mogen ontvangen.  

KittyraarpersoonAn

Mijn 4.28 tijd deed er niet toe maar ik was tevreden, ook Els was tevreden zij liep haar tweede marathon in 4.06 en had een vette PR. Het was weer een stralende dag, volgend jaar maar weer eens proberen daar in Rotterdam.

Pim nog bedankt voor de foto’s


Trail By The Sea.

februari 26, 2013

Wow, weer een nieuwe dimensie in mijn hardloop bestaan. Het is de laatste maanden best rustig geweest met hardlopen. Trainen, trainen  en nog eens trainen en geen hardloop evenementen op stapel  tot gisteren.

Had verhalen gehoord dat de Trail By The Sea best leuk was vorig jaar dus besloot ik me daar ook eens aan te gaan wagen. Maar naarmate de trail steeds dichter bij kwam begon er ook een spanning te groeien of ik het wel zou aankunnen. Ik werd onzeker, maar kreeg een positieve impuls waardoor ik dacht “kom op, we gaan er voor”.

En zo liep ik gisteren het Strandpark De Zeeuwse kust binnen om aan nieuw avontuur te beginnen. Na binnenkomst was het een leuk weerzien van vrienden, zo zag ik Claudia en Arnold gelijk bij binnenkomst en kwamen Coq, Gerard en Hans ook al snel binnen en tegen half elf was daar Ingrid. Had een warme kleding advies opgevolgd en natuurlijk zaten daar ook handschoenen bij, maar helaas was het er maar een en de andere een sok. Gelukkig had Ingrid nog een handschoen bij en nog wel een linker (had zelf dus een rechter ;-).Coq, ik, Ingrid en ClaudiaNiet veel later liep iedereen gemoedelijk naar de start op het strand van Renesse.  Een brede strook op het strand werd gevuld met allemaal relaxte lopers.   Zo relaxt als de lopers waren zo opgefokt was het weer deze dag.Gerard ik Ingrid CoqDe start sirene klonk en daar begon mijn avontuur. Ik liep samen met Ingrid en Gerard over het strand met de wind lekker in de rug wat ons met gemak voortstuwde.  Al snel liep ik vooruit om even mijn eerste noodstop te maken en daarna sloot ik weer bij Ingrid aan tot we het tweede stuk strand op gingen en er rustig vandoor ging en Gerard weer tegen kwam. Samen met Gerard liep ik soepel door de duinen en was het genieten van de vele vergezichten. Zo door de duinen en bossen waren er weinig problemen met de wind.bergjeopNa 14km de tweede drankpost waar we Jacqueline tegen kwamen, een knuffel en een gezamenlijk foto. Alles ging gemoedelijk en iedereen was gewoon rustig, even je tijd nemen om wat te drinken en te kletsen met de vrijwilligers die ondanks de kou veel warmte uitstraalde en het ook gezellig vonden. Ook nam ik hier een AA gelletje wat mij goed smaakte, van Jacqueline kreeg ik er ook nog een mee voor onderweg (Nog dank je wel daarvoor Jac)

Na deze stop kwam er een pracht route door de bossen van een kleine 7 kilometer waar veel pieken en dalen inzaten, zoiets als de buitencategorie zeg maar. Maar ik kon me goed staande houden en zo kwamen we aan bij de drankpost op 22 km. Weer een gelletje (nou nou) en een lekker flesje drinken.fotorunnerOpvallend dat het nog zo makkelijk ging maar ook daar komt wel eens een einde aan want nadat wij bij drankpost km punt 27,5 mijn laatste gelletje en sapje nuttigde ging het mooie er snel van af en moest ik rond kilometer 29 Gerard vaarwel zeggen (maar super bedankt nog, was gezellig).

Nu begon het echt zwaar te worden, met nog drie strandstukken en een paar natte poten was het slotakkoord er een om te mogen vaststellen dat deze debuut trail echt wel zwaar was. Had inmiddels weer een pact gesloten met Simone en Marco Heestermans. Simone kreeg geregeld kramp in haar bekken en hamstring (tja in al mijn andere verhalen komt het woord kramp altijd voor maar dan bij mij dus …. Dit keer niet :-).vlagHet eerste”strand” stuk was op de rand van een onderwater staand gedeelte, en dan kom er plots een moment dat er een keuze gemaakt moet worden of rechts of links door het water. Maar zowel links als rechts bezorgde je natte voeten.

Of te wel de laatste twee strand delen met natte voeten en een harde wind die de sneeuwvlokken tot hagelsteentjes maakte en zich hard op je gezicht lieten slaan was toch het einde, jawel het einde van een geweldige trail waarin alles zat wat ik van te voren niet zou hebben durven voorspellen en het nog te volbrengen ook.

Het was geweldig, organisatie en al die vrijwilligers die ons voorzagen van heerlijk drinken en de nodige opkikkers dankjewel voor de goede zorgen, het was de kers op de taart.

Na afloop nog even gekletst, gedoucht  en gekletst en hop naar huis waar om 23.00 uur de ogen moe maar voldaan dicht vielen.tbts medaile


Toch nog één PR

mei 13, 2012

Na de Marathon van Rotterdam ben ik al weer aardig hersteld, en zo stonden de afgelopen paar weken korte afstanden op het menu. Wilde graag wat PR’s verbeteren. Hieronder wat verslagen.

Op Koninginnedag staat altijd in het teken van vroeg opstaan en de Breakfastrun lopen in Hendrik Ido Ambacht.

Al rond 5.15 meld ik mij voor het ophalen van mijn startnummer  en al snel kwam ik Henk Lodder en Andrea tegen. Even praatje want had ineens tijd genoeg, de start was om 6.15 waar ik dacht 6 uur. Niet veel later kwam ook Piet Lodder binnen. Henk ging 10 Nordic walking doen en Piet, Andrea en ik gingen voor de 10 kilometer hardlopen. Buiten was het heerlijk, weinig wind en opkomend zonnetje.

Het plan was om onder de 41.50 minuten te gaan lopen, na het start schot zag ik Piet voor mij uit gaan en haalde ik Andrea al vrij snel in. Dit moest ook zo zijn, niet te snel starten maar ook niet gelijk tijd inleveren.  Ging lekker op weg en hield de eerste 5 km een mooie gem van 4.12 de km daarna liepen de tijden langzaam wat op en kwam ik over de eindstreep in een tijd van 42.13 of te wel geen PR dit keer.

Maar niet getreurd, ik ben tevreden want van de 156 deelnemers op de 10 kilometer was ik toch wel 25ste .

De Verkerkloop op 9 mei in Zwijndrecht is ook zo’n loop die ik ook elk jaar loop, heb er vaak de 10 km gedaan maar in 2010 en nu de 5 km. Ook hier heb ik PR ideeën. Mijn tijd staat op 20.24 en wil graag op de 20 minuten uitkomen. 

Half negen in de avond was de start, even leek het erop dat de start vertraagd zou worden door een gaslek maar na enkele minuten werd het toch weer terug gedraaid naar half negen. Met iets meer dan 1500 lopers werd er dus op tijd gestart, het is dan zaak dat je redelijk vooraan staat maar dit lukte mij niet dus begon al heel snel met slalommen.

De eerste 2 km kon ik op snelheid blijven maar daarna was het gebeurd, tijden liepen op en km 3 en 4 gingen niet goed meer. De laatste km kon ik nog wel een lage 4 minuten eruit persen maar PR was ver te zoeken maar bleef wel onder de 21 minuten, maar niet getreurd, we hebben de Lenteloop in Papendrecht nog.

Zaterdagmiddag  12 mei, de laatste korte loop stond op het programma. Samen met John al weken geboomd voor wat voor tijd we zouden gaan. Ok, proberen voor de 1.07.00. Helaas moest John verstek laten gaan en ging ik alleen op pad (met vele andere).

Dus op naar de laatste PR poging, na de start ging ik al snel iets te snel, de kilometers gingen in 4.23 dus pakte hier op elke km 5 seconde en kon deze mooie spaar actie volhouden tot de 7 km.

Samen met loper 33 (weet zijn naam niet) was het vaak stuivertje wisselen. Lopend over de dijk langs de Merwede de jachthaven gingen we gewoon verder naar de Ketelweg.

Het was allerminst koud en heb ik bij km 11 even een beker water genomen  zoals zo vaak begon ik wel langzaam mijn spaar tegoed weg te geven aan de tijd. Maar ik hield stand, en had genoeg reserve opgebouwd om een mooie PR te lopen. Over de eindstreep bedank ik nummer 33 voor de samenwerking.

 Ben dik tevreden want ik heb ruim een minuut er afgelopen en dat geeft een goed gevoel zo op de valreep.


De Rotterdam Marathon, yes.

april 17, 2012

Er zijn mensen die hebben inmiddels de 100 marathons al gepasseerd andere hebben de 25 marathons gepasseerd en vandaag was het alweer mijn 15de marathon. Valt in het niet ten opzichte van de rest maar ik heb er een biertje op genomen.

De marathon van Rotterdam, de eerste was in 2006 dus het zou de zevende keer gaan worden hier.Dan de dag van de waarheid, zou het kloppen? Uit bed gestapt en na het opfrissen mijn shake, en magnesium pillen en natuurlijk 2 paracetamolletjes. Preventief tegen elk pijntje gedurende de marathon (dom bijgeloof). Op tijd in de stad en bij het Zakine College mij omgekleed, uiterst relax en nog even waren er grote twijfels omtrent de bovenkleding. Maar hulp bood uitkomst, het werd een lang shirtje ;-).

Op naar de Meet en Greet, daar even bijkletsen met die en geen, paar foto momenten waaronder samen met Pim (gekke bekken momentje), eentje samen met Yvonne en een met Broeder John. En tot slot tot twee keer toe een groepsfoto.Maar nu het werd hoog tijd om het start vak in te gaan, als vee drijven we ons vak in en na het You never walk alone moment en de opzwepende muziek klinkt het start schot.

Het gemiddelde de km zou moeten leggen rond de 4.58 de km maar daar kon ik in de eerste kilometer niet aan komen door de drukte maar daarna gingen het mooi naar wens. Op de stationsweg  passeerde ik Petra (Pink Panter Peet). Ze liep daar samen met Leo die de Haas van de Dag was en haar geweldig geholpen heeft.

Het weer was prima om te lopen en zelfs de wind vond ik meevallen. Drankposten liet ik voor wat ze waren want had mijn eigen flesjes meegenomen en er een aan M@urice mee gegeven voor onderweg. Op de Kreekhuizenweg (9km) kwam ik Katrien tegen, helaas gaf zij te kennen dat ze last van haar kuit had dus we konden niet samen op pad gaan zo vervolgde ik mijn weg alleen tussen vele lopers.

Paar kilometer later voelde ik een klein tikje op mijn schouder, daar was Broeder John. We liepen samen even op maar ik liet me niet verleiden om bij hem te blijven, nee hij had andere doelen.

Maar na pakweg 10 km kroop ik achter een groepje van 3 personen, Nienke Kluft, Pedro Afonso (beide van AV Castricum) En Sjaak van der Zanden uit Meersen. Zij hadden een tempo waarmee ik me goed voelde en zo liepen we met elkaar weer richting de Erasmusbrug, en er werd netjes gewerkt met elkaar, ieder deed kopwerk waar geen woord over vuil gemaakt werd en door een ieder werd gewaardeerd.  Toen we over de Erasmus kwamen ging het gas er perongelijk even op maar voor de West Blaak hadden we het oude ritme weer te pakken.

Na ongeveer 28 km moest Sjaak lossen en met ze drieën weer verder maar helaas moest ik na km 30 ook afhaken nadat ik mijn flesje drinken van Maurice had gekregen. Dus het laatste stuk mocht ik alleen beleven. Maar door het Kralingsebos liep ik gewoon lekker door al begon ik mijn spaarminuten langzaam te verzilveren. Hier stond het verzorgingspunt van Energie Barendrecht en zag daar Ton staan waarvan ik een gelletje kreeg, super.

Op de Boszoom (34 km)  stond een mooi lichtreclame bord en daar verschenen een paar meldingen op waaronder er een van Bert was voor mij, geweldig om dat te krijgen (dankjewel Bert TOP). Het ritme van rond de 5.00 de km bleef ik nog steeds volhouden. Het zat goed in mijn hoofd en benen. Vandaag moest het dan toch echt gaan gebeuren ik zou het halen die geweldige target.Bij het 39 km punt schiet Maurice wat foto’s maar de glimlach is al aardig verdwenen, maar lets go for the last 3 km. Pak nog even wat drinken en neem daar even de tijd voor, nu op naar de finish. De laatste km, daar zag ik Yvonne en Pim (klik foto),niet veel later hoorde ik Henk Lodder schreeuwen (samen met Jolanda) en natuurlijk op ongeveer 800 meter van de streep zag ik Bjorn samen met EOS. Rechts af en laatste sprint eruit trekken. Voldaan en zonder kramp kom in over de eindstreep YES We I did it. Een verbetering van bijna 9 minuten maar het mooiste was toch die grens, eindelijk onder de 3.30.Daarna omkleden en wie zag ik daar Kees en John, beide ook een PR gelopen. Onderweg naar de metro kwam ik Marco en Ronald en Frank en ……….. (sorry) nog meer tegen, zij gingen een biertje en warme choco halen. Nog even snel met Marco geklets en op naar een biertje en frietjes thuis, mijn sportvats moment dit weekend.

Smsje/Whatsupjes/FB berichtjes/ telefoontjes volgde in rap tempo en langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve felicitaties en voor het kleding advies. Dit was mijn Rotterdam marathon moment, heerlijk. Foto zijn van Pim, Maurice en Bjorn dankjewel super.


Het schiet alweer op

april 1, 2012

Zo richting de Rotterdam marathon. Er is de laatste tijd niet veel geschreven om dat er alleen maar getraind is. Sinds mijn laatste blogje is er 21 keer getraind met een totaal van 415 km wat dus prima is. Moet er zelfs bij vertellen dat er één week bij zat waarin slecht 1 keer werd getraind.

In die bewuste week zat nog een leuk Team RTZN activiteit. De teambus ondergaat aan de buiten kant een complete makeover.

Tante Toos krijgt een nieuwe kleur en wel oranje. Met vele vrijwilligers werd er in het weekend van 10 en 11 maart geschuurd en geschilderd en oude stickers verwijderd.De Hema Alblasserdam heeft ons ook dit keer weer geholpen. Nee geen Hema worsten maar wel verfbakjes, rolletjes en kwasten gesponsord natuurlijk onze dank hiervoor.Dit leverde de het onderstaande plaatje op na de eerste laklaag.Op 14 en 15 april zal het resterende verfwerk gedaan gaan worden tot die tijd train in gewoon verder.

vandaag nog wel even wezen kijken naar de Dwars Door Dord run, was weer en leuk weerzien met John, Ans en Monique, en Jacqueline, Hans en Gudy en ook Ronnie Duinkerken even gesproken. Voor de start ben ik alweer huiswaarts gegaan  maar kan wel vertellen dat er een PR is gelopen door onze Zeeuwse.

In de komende weken zal er een stuk meer geschreven gaan worden, er staan tenslotte leuke dingen op stapel, werkvakantie, Rdam marathon, Verkerkloop, Breakfastrun, Lenteloop, RoParun, en de Slachte marathon. Dus deze blog is echt niet dood en begraven. Tot snel.


Hé, ben je niets vergeten???

februari 11, 2012

Dit was een van de meest opvallende opmerking die ik gehoord heb tijdens deze bijzondere Molentocht zo door de Alblasserwaard.

Waarom deze opmerking zou je denken, nou ik had mijn schaatsen thuis gelaten en besloten om deze tocht te gaan hardlopen op het ijs. Een week naar de Mid Winter Marathon vond ik 25 km wel voldoende.

Rond kwart voor negen liep ik naar de Alblasserdamse IJsclub waar een lange wacht rij stond voor de inschrijving. Even een kort gesprekje Arjan Maat en wat was het koud, rond de -8 gaf de meter aan.Start bewijs gehaald en zo begon de rit richting Kinderdijk, wat een prachtige vergezichten daar. Heerlijke zon maakt een hoop goed met deze kou. Het kwaliteit was prima om te lopen maar om te schaatsen was het niet overal echt mooi ijs.Bij het eerste stempel punt (13) zag ik Peter Stam van Alblasserdam Nieuws en diverse andere journalisten van ondermeer de NOS. Even met Peter staan praten en wat is deze kerel toch geweldig positief. Nadat hij een paar plaatjes schoot was het tijd om verder te gaan, stempel en op richting Alblasserdam.Net na de Kortlandse Brug was er weer een stempelpost (1). Het begon al knap druk te worden en een grote lint van schaatsers volgde de ideale lijn tussen de brede scheuren door. Onderweg met diverse mensen gesproken en natuurlijk hoorde ik nog steeds mensen roepen “hé schaatsen vergeten?”. Maar alle reactie waren even leuk.Bij de stempelpost in Oud Alblas (2) stond mijn teller op 11,6 km en zou nu terug moeten om zo de 25 km gedaan te hebben maar dat leek mij sterk. Dus gewoon doorgaan naar Bleskensgraaf (3) om nog maar een stempel te halen en daar besloot ik rechtsomkeer te maken naar de IJsclub van Alblasserdam.

Het wind tegen gedeelte had ik nu inmiddels gehad en terug met een heerlijk zonnetje erbij zie ik nog steeds duizenden schaatsers voorbij komen maar hardlopers geen één. Bij een koek en zopie tent een korte stop gemaakt om een Snicker te nuttigen want had nu wel trek gekregen.

 Heerlijk was het laatste stuk naar de ijsclub en na 26.5 kilometer was mijn doel bereikt en had ik dus ook een verdiende medaille.Binnen nog even gekletst met Piet en Marius even een broodje halve warme worst op om daarna in uitloop tempo naar huis te lopen. Super uitstapje op het ijs gehad, een aanrader.Ook was er ander goed nieuws te melden op RoPaRun gebied, er zijn weer een paar nieuwe sponsoren bij die Team 238 (Team RTZN) en ikloopdemarathon een warm hart toedragen.
Allereerst Denise Fotografie die geweldige bruidsreportage maakt maar ook leuke fotoshoots verzorgd.
Maar ook Maurich van Heart for Cars heeft zijn hart op de perfecte plaats en Lizet van Company Flex die zelf ook elk jaar een goede doel actie organiseert is weer van de partij. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.


Weer open na 5 maanden.

januari 29, 2012

Normaal wanneer ik vertrek vanuit huis loop ik via de Kortlandse brug de polder in, vanaf dag één was dit de gewoonte. Maar sinds medio september kon dit niet meer want deze brug werd vervangen door een nieuwe.En zo kon ik dit weekend weer over de Kortlandse brug die geheel vernieuwd is en ook een stuk breder is geworden.Vorig weekend heb ik 2 leuke trainingen gedaan en wilde deze week in het buitenland lopen. Vaak wordt er via twitter gezegd “zit je weer eens in een warm oort!!!!” Nou ditmaal was het andere koek.Ik zat in Gdansk waar het behoorlijk koud was en het ook van tijd tot tijd best sneeuwde. En helaas ontbrak mij de tijd om bij daglicht te lopen en in de avond en onder deze omstandigheden leek het mij beter om het niet te doen.
Oke dan maar weer een weekend training, iets minder kilometers als vorig weekend maar met 15 gisteren en 21 vandaag vond ik het prima om nu af te bouwen naar volgende week zondag.
Op naar de Mid Winter Marathon, ben er klaar voor hoor. Ben benieuwd hoe het weerbeeld zal zijn, wordt het een zomerse outfit of moeten we de potten vaseline en lippen balsem meenemen!!!!


(Nog) Twee weken

december 4, 2011

Twee weken zijn er weer voorbij. Niet veel schokkende zaken in aanloop (twee weken) naar de Spark marathon.De trainingen gingen best lekker en ook zat er een buitenland tripje in. Barcelona was een dag tripje, smorgens vroeg vertrekken en laat in de avond thuis en dit keer zonder enige vorm van mist maar het was een leuke vermoeiende dag maar des te beter geslapen die nacht.Vorige week zondag zat er een lange duurloop in 30 km, na één km voelde ik toch een irritatie in mijn rechter kuit, was nog niet zo schokkend dus besloot gewoon in rustig tempo door te gaan en heb netjes de afstand volbracht.

Na thuis komst en wat rust voelde het niet beter aan. Het baarde me zorgen dus de dagen erna rust genomen en afgelopen donderdag weer een test gedaan.

De test was kijken of ik zonder pijn kon lopen want dat was weg. Je bent dan altijd een beetje bang maar gelukkig ongegrond want na 55 minuten had ik de t10 km gedaan en voelde me best blij.Vrijdag voelde ik totaal geen reactie en zaterdag toch rustdag gehouden. Maar vandaag wilde ik toch weer even opzoek gaan naar de grote zilver reiger en heb er drie gespot vandaag. Iets over achten weer richting de polders waar ik netjes en totaal pijnvrij de 21 km heb gelopen

Dus alles gaat lekker en Spijkenisse, ik kom eraan hoor. Op naar de laatste marathon van 2011, nummer 5 officieel en voor mij de meeste marathons in één jaar tot op heden. Kijken of 2012 een nieuw record zal opleveren, lijkt me leuk.


De week van de kleine wereld,

november 21, 2011

Afgelopen zondag avond vertrok ik richting Portugal. Had in de avond een vlucht dus na het vroege avond eten vertrokken richting Schiphol.

Boarding tijd was prima maar toen we allemaal zaten kwam het bericht dat de vluchten vertraging opliep vanwege opkomende mist, de start van de kleine wereld. Dus wat doe je dan in de tussentijd,….. gezellig kletsen.

Maar een kleine 35 minuten later konden we toch vertrekken om uiteindelijk 3 uur later te landen op het vliegveld van Lissabon. Het weer was trouwens bar en boos en de landing was er een die ik nog niet eerder had mee gemaakt ondanks de vele vluchten.Op naar het hotel en snel slapen. De volgende dag naar het bootje geweest en tussen de buien door mijn werkzaam heden kunnen volbrengen. Dinsdag had ik mooi de ruimte om te lopen alvorens weer terug te vliegen naar Nederland.

Dus s,morgens vroeg even de nieuwe Nikies aan en de route uitgestippeld en zo vertrok ik. Ik dacht dat ik de goeie route had genomen maar na de eerste 500 meter was ik al verloren. Maar gewoon netjes richting het centrum van Setubal en zo richting het strand.Op het strand kwam ik een tentoonstelling tegen, we kennen de beschilderde koeien, olifanten en nu voeg ik daar de dolfijnen aan toe. Op de weg terug volgde ik de herkenningpunten netjes tot dat ik bijna bij het hotel was en het spoor bijster was.

Dus 3 kilometer extra rond getoerd maar met het weerbeeld zat het goed, alleen na de start een hoos bui gehad daarna droog.  Rond de middag weer richting vliegveld om later weer terug naar Adam te vliegen, ook nu was er vertraging vanwege en wederom niet vroeg thuis.Donderdag training was ook in de mist en mijn vrijdag training ging de mist in. Zondag wilde ik graag een lange duurloop doen. Zoals zo vaak ging ik lekker vroeg op pad, ach half acht is niet echt vroeg.

Maar goed, in mijn kanarie gele shirt stapte ik naar buiten en  aanschouwde de kleine wereld. Ik vertrok en na ongeveer 300 meter bedacht ik mezelf, “heb ik de garage deur dicht gedaan” dus even terug, maar had dus netjes alles afgesloten.

Na zeven km even gestopt en wat had ik een paar koude knuisten, had geen handschoenen meegenomen maar het was -2. Na 12 kilometer nog even gestopt om wat te drinken maar kon bijna het flesje niet leeg knijpen zo koud waren mijn handen, als mij een paar handschoenen waren aangereikt dan had ik ze echt aangetrokken.

Daarna werd de temperatuur wat warmer en kwam het gevoel weer terug. De wereld bleef ook na 25 km klein en toch heb ik niet alleen gelopen. Heb ook 5 grote zilver Reigers gespot die weer in grote getale te zien zijn.

Vanavond zou er een vergadering zijn van ons RoPaRun team RTZN en je kan het vast al raden, deze werd uitgesteld ivm de kleine wereld.


Klein Jaar terug maar ook vooruit lopend

november 13, 2011

Alweer een jaar terug stond ik op de loopband voor de Doe een Wens stichting. Samen met het team van Back to Vinyl hebben we een geweldige promo avond gehouden en ook meer dan 2000 euro opgehaald.Ook nu gaat het team van Back to Vinyl weer een pracht avond  organiseren en tegelijkertijd het goede doel steunen. Op 26 november staan de mannen weer paraat met de vinyl plaatjes in Landvast, een deel van de opbrengst komt ten goede van de Voedselbank Alblasserdam.Back to Vinyl is niet alleen back to vinyl, maar ook een avond waarin het een weerzien is van vrienden en bekende verpakt in een geweldige sfeer, I will be there.

Een kleine week terug was de Berenloop, en de trainingen zijn weer hervat. Met drie trainingen tot vandaag ben ik al weer aardig hersteld. Zonder er echt bij stil gestaan te hebben kwam ik tot de ontdekking dat mijn hardloop schoenen teveel asfalt hebben gezien en echt versleten waren.Of te wel, er moesten nieuwe gehaald worden, gisteren naar Runnerworld geweest en daar de Nike Lunarglide 3 aan laten meten. Vandaag een training gedaan van 15 km met mijn eigen inlays erin. Niet geheel verstandig, want het voelde erg krap en moest geregeld even stoppen om mijn voeten beetje rust te geven zeg maar. Maar na 10 kilometer voelde het al beter. De komende week toch maar wat meters maken en zo werken we langzaam naar de volgende marathon toe.Vanavond vlieg ik weer voor een paar dagen richting het zuiden, maar het weer ziet er niet zo fraai uit.


Dit was er weer één, en wat voor één De Berenloop

november 8, 2011

Zaterdag avond laat de tas gepakt, flesjes drinken gevuld dosis zin zat al een week op de loer en kleding keuze was al gemaakt.

Zondagmorgen vroeg vertrokken richting Terschelling, Waar wij om kwart voor negen de afvaart hadden gereserveerd. Wij waren in dit geval Ines, Timo, Claudia en ik.

Omdat ik toch langs Nieuw Vennep kom hadden Claudia en ik afgesproken om met elkaar te rijden. Gezellig even bijkletsen. Rond zeven uur stond ik voor de deur en reden we in sneltreinvaart richting Terschelling. Maar hoe dichterbij we kwamen hoe bezorgder Claudia werd of we wel de boot op tijd zouden halen.

Haar bezorgdheid was niet onterecht want een file bij het parkeren, de sprint die daarop volgde, de buschauffeur die onmiddellijk weg reed konden niet voorkomen dat we de boot miste. Maar ruim op tijd kwamen we aan op het eiland wat in het teken stond van de Berenloop.Bij de vertrekhal had Timo zijn tafel neergezet waar Ines goed gemasseerd werd door hem, na de groet liepen wij naar de Brandaris waar we al snel Broeder John zagen maar ook Tiny en Frank en Gerard en vele andere bekenden. Na de start van de halve gingen we met ze allen naar het startvak van de hele marathon.

Startschot viel en daarna de toeter van de Brandaris en op weg voor de 42195 meter. Samen met de Beerin van 2008 liepen we richting Hoorn. Doel was van te voren al gesteld, eindtijd binnen de 4 uur.

Gezellig keuvelend liepen we met diverse groepjes mee maar telkens gingen we net iets sneller. Voorbij Oostereind liepen we langs het laatste woonhuis en gaan het natuurreservaat in. Heerlijk rustig en de zon probeerde zich een weg te banen door de wolken heen. Het tempo was ronduit goed, soms stond er een straf windje maar daar konden we goed mee leven. Met een tijd van 1.55 op de halve waren we dik tevreden, mooi buffertje en wie weet wat er nog in zou zitten.Op vele plekjes stond publiek en dat is erg gezellig, en zo konden wij ook gewoon blijven lachen. Er was zelfs publiek die dat opmerkten. Na 32 km liepen we het strand op, in vergelijking met de Zeeuwse Kust was dit naar onze mening een makkie, wind in de rug en gewoon doorlopen. Inmiddels haalden we ook al behoorlijk wat lopers in en waar de fotograaf stond zwaaide we er weer op los met een grote glimlach. Twee kilometer later gingen we alweer van het strand af om even een feestje te bouwen bij de drankpost daar waar de muziek van ACDC luid uit de boxen kwam. Even kleine drinkpauze en genieten van al die dansende en swingende vrijwilligers.

Dan de Longway, het laatste slotstuk van een bijzondere loop. Door de bossen en Claudia kreeg het heel even moeilijk maar herpakte zich razend snel met de gedachte dat na het bos Ramona op haar stond te wachten.

Een pracht moment na de Longway is het 41 km punt waar de naam van Claudia werd omgeroepen en dat zij een van de winnaressen was geweest van de Berenloop. Heel veel publiek in die laatste kilometer schreeuwden ons na de rodeloper, was het publiek mat dat maakte ik ze wel even wakker.Op de rodeloper liepen we samen breed lachend en genietend de laatste meters, wat een kippenvel moment, wat een geweldige marathon en wat een geweldige leuke dag en we hebben super gelopen. De tijd die we in gedachten hadden was gerealiseerd. Na afloop kwamen we John nog tegen die een pracht PR had gelopen. En alle 5 teamleden van RTZN waren tevreden met hun resultaten. Opfrissen, heerlijk een biertje op, lekker even wat gegeten en daarna vlug weer terug. Ik heb genoten.


Brrrrrrrr het wordt fris!!

oktober 17, 2011

Weer een week overview, het gaat weer lekker met lopen waarmee ik dus de fiets weer even aan de kant heb gezet.

Maandag een rustdag maar daar in tegen was dinsdag een echte buffel trainingsdag voor mij. Weer eens een interval en dit keer 14 x 400 meter. Er stond een kei harde wind en koos er voor om in de open vlakte 7 keer heen en weer te lopen. Eerst 400 tegenwind en 200 meter uitlopen en daarna weer omkeren om met wind in de rug mijn taak uit te voeren en dit ging best goed.

Woensdag was het echt miezerig buiten maar het weerhield me niet om even op pad te gaan, lukte prima al was ik toen ik thuis kwam doorweekt en kon ik de schoenen vullen met oud papier.

Donderdag was het tegenovergesteld qua weerbeeld en heb lekker gelopen. Planning was om vrijdag er 15 te pakken maar dat ging niet door. In de avond een smsje met de mededeling dat er een bootje in Barcelona aan zat te komen.En ja, vrijdag in de namiddag richting Barcelona en om 20.00 uur naar het hotel om daar mijn koffer te droppen en even op stap te gaan. Ik zat in het centrum van Barcelona dus op naar de Ramblas. Zelfs rond het tijdstip dat ik er kwam was het nog erg druk en waren er zelfs nog levende stambeelden te vinden en andere straat artiesten.

Na de wandel op een terrasje neergestreken en even lekker gegeten. De volgende morgen naar het bootje en om 13.15 vertrok ik alweer naar Nederland. Was leuk om er weer even te zijn geweest.Dan gisteren, al vroeg werd ik wakker en wilde een lange duurloop gaan doen. Sportkleding lag al klaar, kort en kort met lange sokken. En zo ging ik naar buiten en merkte dat het best fris was brrrrrrrr. Maar met de gedachte dat het mooi weer zou worden vond ik het wel goed zo.

Maar na 500 meter hoorde ik toch een raar geluid, een jonge dame stond haar auto ruiten te krabben. Het was dus echt fris, en dat heb ik gemerkt.Mijn vingers vonden het allerminst fijn en ik kon met goed fatsoen niet in mijn drank flesjes knijpen en ook veelvuldig even een plasstop moeten maken. Maar nadat de zon achter de horizon vandaan kroop en de maan zich weer verstopte kregen de vingers weer gevoel.

Heerlijk met de zon in mijn rug liep ik de laatste 12 km om uiteindelijk iets meer dan 150 minuten onderweg geweest te zijn. Dit was weer eens een ouderwetse trainingsweek.

Na thuiskomst de Marathon van Amsterdam gekeken maar wat een non publieke belangstelling is het daar toch. Doe mij maar gewoon de Rotterdam Marathon, daar is het altijd een feest met publiek.


Mijn kramp syndroom.

oktober 10, 2011

Kramp, vaak wanneer ik een marathon loop of een PR race doen gebeurt het erg vaak dat ik kramp in mijn kuiten krijg. Zo ook de laatste 10 km tijdens de Zeeuwse Kust marathon. Telkens voelde ik de kramp opkomen, alsof er een soort bal zich voortdurend rolt in de bovenzijde van mijn kuiten.

Meestal stop ik dan even om voorzichtig te rekken en strekken maar ik moet dit eigenlijk voor zien te blijven dus wat te doen.

Allereerst hoe kom je er eigenlijk aan, het kan zijn door intensief sporten maar dat doe ik al heel lang. Te weinig drinken tijdens een marathon, nou ik geloof dat ik me best heb laten vol lopen van te voren maar ook tijdens de loop.

Misschien door het ouder worden? Kom op zeg, zo oud ben ik nog niet. Of misschien door magnesium tekort.Dit tekort kan je eventueel opvangen door dagelijks een banaan te eten, helaas bah die lust ik niet. Heb laatst nog eens geprobeerd een fruitcocktail met daarin best veel banaan maar kreeg het niet weg.

Plots kon ik mij weer herinneren wat John mij ooit vertelde en ik weet dat ik toen wel goed liep aan het einde van een marathon en zonder kramp. In de kast stond idd nog een potje met magnesium pillen dus ben gestart met mijn dagelijkse dosis en we zullen gaan zien of dit resultaat op gaat opleveren tijdens de Berenloop.Een week na die geweldige ZeeuwseKust marathon hebben we de draad weer opgepakt. En is er al weer lekker getraind, op zondag in alle vroegte even de MTB gepakt en gewoon een stuk gefietst om mijn bovenbenen weer los te krijgen en dat werkte goed. Ook de belofte om op deze dag de boven ramen en de kozijnen en rolluiken te lappen heb ik ook ingelost.

Maandag een rustig loopje van 4 kilometer en op woensdag de fiets weer en met 26 kilometer en wat meer snelheid voelde alles weer goed aan. Vrijdag en de herfst is nadrukkelijk aanwezig, ik wilde wel weer graag lopen en besloot na het eten te gaan. Een 10 km was het plan, ik vertrok richting de molens van Kinderdijk en het begon al weer aardig te regenen. Plots realiseer ik mij dat ik mijn Foon niet in een zakje had gestopt en zo ben ik na iets meer na 5 km even een restaurant binnen gewandeld om een zakje te vragen. Gekregen en de foon was gered en daarna gewoon mijn training afgerond in de beoogde afstand.

Gisteren al vroeg op stap gegaan voor een 2 uurs loop, het was fris maar droog. Even een oude route uit de hoed getoverd en heerlijk 22 km weg gestapt. Bij de molens zag ik daglicht rood kleuren en kon het niet laten om er een plaatje van te schieten.



De Zeeuwsekust marathon, gaaf

oktober 3, 2011

Via twitter werd er al dagen naartoe geleefd, de ZeeuwseKust marathon. Niet door mij want had me niet ingeschreven en dacht. Nou die komt later wel is een keer, in 2008 stond ik ook ingeschreven maar moest afhaken ivm blessure.

Maar op vrijdagavond krijg ik de kans om toch te gaan lopen en een startbewijs was snel gevonden en zo zou ik dus starten onder de naam Jeroen met start nummer 569 . Had me totaal niet voorbereid op deze marathon en dacht bij mezelf, we zien het wel.

Zaterdagnacht toch een paar keer wakker geworden en zaterdag morgen vroeg uit de veren. Rond half acht vertrok ik naar Zoutelande, even aan Curly gevraagd waar ik de auto het beste neer kon zetten. De reis ging voortvarend en om iets over negen was ik al op de parkeerplaats en kwam gelijk Ton tegen. Jeroen kwam me netjes ophalen en zo reden we samen naar Burgh Haamstede.

Voor de ingang kwam ik Paola tegen die haar debuut ging maken en in de sporthal aangekomen kwam ik gelijk al weer een dot bekende tegen, Curly, Kees, John, Richard, Tiny met zoons en niet veel later kwam Ronnie ook aanwaaien en Ilonka was Rik aan het zoeken.

Rond half twaalf op naar het start vak, daar even rondlopend kwam ik Claudia tegen. Ze had afgesproken om samen met Martine en Ingrid te starten maar kon hun niet vinden dus kwam ze bij ons staan (ons = bloggers groep die in geniet tempo weg zouden gaan).Iets na twaalf uur ging ik samen met Claudia en Martine (die had Claudia al snel gevonden) over de start lijn.

Ik hoef echt niet uit te leggen dat het warm was, maar de eerste kilometers gingen in net tempo van rond de 5.40. Was een mooi tempo al moest Martine al snel even afhaken voor een aftap stop en even later was ze er weer bij en langzaam vertrok ze ook weer uit het zicht.Op naar de Neeltje Jans, heerlijk asfalt onder de voeten en dat beviel me goed want met de gedachte wat er nog ging komen zag ik al een bui hangen op deze zonnige dag. Het zou zwaar, zwaarder en het zwaarste moest nog komen. Bij de Banjaard hoorde we op afstand al een fluit en wie anders kon dat zijn dan onze Petra en Erik, even drinken en dropje pakken.Na een kleine 19 km het strand weer op, hier moest ik na een paar km een sanitaire stop maken en raakte achterop. Het schone was er nu al vanaf en tempo ging achteruit. Na het strand dook de Beerin weer op want ook zij moest een noodstop maken en zo gingen we verder op stap.De pijntjes stapelde zich op en bij elke drankpost werd uitgebreid gedronken en hadden alle tijd, zelfs Arnold (man van Claudia) had zich als vrijwilliger opgeworpen bij een van de drankposten en had twee uur lang bekertjes staan vullen.De kuiten begonnen te verkrampen bij mij maar Claudia wist constant een target te maken, over 1 km of drankpost gaan we weer even rustig aandoen. Na 50 meter stond daar Hans met een fles water (dat was snel). Even drinken en hop weer verder.Trappen en heuveltjes hier konden we heerlijk even schelden en daar dook plots onze fotograaf Maurice op. Yep we konden weer even lachen voor de foto, maar in werkelijkheid had ik het wel gehad. Meter voor meter gingen we richting Zoutelande, de finish, de eindstreep, de medaille het trotste gevoel.

Maar eerst nog even langs de tank, nog wat klimmetjes en toen het strand op voor de laatste 2 kilometer. Ook dit waren niet de makkelijkste meters, we liepen tegen de kustlijn aan door het water en mulle zand gevolgd op korte afstand Jacq die ook een knappe eindsprint had. En dan zien we Bjorn, ook hij schoot weer mooie plaatjes vandaag.Nog even gestopt bij de walk of fame en met de wetenschap dat het stel Ilonka en Rik samen beslag hadden gelegd op de overwinning konden we op de eindstreep af gaan en kwamen we na 4.42 over de eindstreep. Geweldig was het, een gevoel van trots want het was niet makkelijk. Heb gezellig met Claudia gelopen, gelachen, gescholden en genoten van deze super mooie marathon.Vrijdagmorgen had ik niet bedacht dat ik zaterdag morgen aan de start zou staan en zondagmorgen genoot ik nog steeds van deze spontane marathon.  Wat een geweldige dag.