Marathon Rotterdam 2013

mei 19, 2013

Het verhaal was al lang geschreven maar nog niet gepost. Toch moet het natuurlijk geplaatst worden dus hier het verhaal

En daar gingen we weer, zou ik voor de 8ste keer de eindstreep halen in Rotterdam???  Zaterdag middag startnummer opgehaald en het eerste wat mij opviel was het oranje shirtje, het mooiste shirtje ooit in mijn Rotterdam marathon leven. Fleurig en tot in detail mooi gemaakt. Maar goed, daar loop je nog geen marathon mee uit.

Nee met nieuwe mooie Nikies in Koninklijke blauw met Oranje bovenkant en veters daar moest het wel mee gaan lukken. In de aanloop naar deze dag had ik met Els (dorpsgenoot) afgesproken om samen op pad te gaan. Zij wilde graag rond de vier uur binnen zijn en dan het liefs 3:59:59.

Groeps foto

Rond acht uur vertrokken we richting de stad en in de grote kleedruimte zag ik al snel wat bekende, de broers Piet en Henk, en John en Ans en Kitty. Hier na even naar de Doelstraat voor een ontmoeting met vele bekende waaronder Pim en Yvonne.  Na diverse knuffel momenten en groepsfoto was het tijd om het start vak in te gaan.

Het knuffel momentje met Yvonne

Het zou de eerste mooie zomerdag worden met temperaturen boven de 20 graden maar voor de start was daar weinig van de merken. Nou en daar was hij weer Lee, nee we lopen ook dit keer niet alleen. Knal en daar gaan we weer, in een grote menigte over de startlijn en proberen ons tempo te vinden. We liepen een stukje voor de 4 uur Pacer uit en vertelde tegen Els dat we gewoon proberen om de Pacer voor te blijven.

Els en ik

We liepen constant een tempo van rond de 5.35 de kilometer en er stond opvallend veel publiek langs de kanten. Bij de Slinge was het ook een drukte van jewelste en mij Ahoy stonden Pim en Yvonne weer. En kwamen we aan bij het 23 kilometer punt waarna ik een sanitaire stop moest maken. Ik zei tegen Els “ga maar door, ben zo weer terug” nou dat laatste was dus niet zo.

Ik voelde een blaar opkomen, en wanneer dat gebeurt gaan er irritante signalen naar je bovenkamer. Toch hield ik de moed erin en vlak bij de Blaak tunnel zagen Els en ik elkaar nog een keer, ik maakte een hand gebaar van GAAN. Ze luisterde uitstekkend want bij mij ging het steeds iets langzamer. Bij de 30 km had ik er schoon genoeg van, kramp in mijn kuiten en het was prachtig weer. Toch was er iets wat mij deed besluiten om die eindstreep te halen, dus ploeteren en niet teveel nadenken. Tijd deed er niet toe en zo liep ik gedoseerd verder.  Kwam Rowdy en Bert tegen onderweg (andere dorpsgenoten), Rowdy liep zelfs nog even gezellig met mij mee. Na 38 km leek de kramp wat weg te ebben waarna de snelheid iets hoger was en ik zo naar de Coolsingel liep, daar zag ik Bjorn weer en als je hem ziet is het bijna rechtsaf en eindsprint om die medaille te mogen ontvangen.  

KittyraarpersoonAn

Mijn 4.28 tijd deed er niet toe maar ik was tevreden, ook Els was tevreden zij liep haar tweede marathon in 4.06 en had een vette PR. Het was weer een stralende dag, volgend jaar maar weer eens proberen daar in Rotterdam.

Pim nog bedankt voor de foto’s

Advertenties

Acties RoParun team 238 RTZN

maart 1, 2013

De voorbereidingen zijn alweer in volle gang. Team 238 RTZN start dit jaar voor de vijfde keer en wij hebben er nu al veel zin in.

Maar de reis van Parijs naar Rotterdam is natuurlijk niet het enigste waar wij aan denken.

Nee als team proberen wij ook een mooie donatie binnen te halen voor de stichting RoParun die de zorg voor mensen met kanker ondersteunen.

De eerste actie was tijdens de première voorstelling van de film “de Marathon” in Landvast wat een leuke donatie opleverde en waarmee we leuke publiciteit hebben gemaakt.

Maar er staan nog een paar actie in de lift waarmee me met vele in de voorbereiding zijn.

flyer 7april

Allereerst word er op 7 april aanstaande een spinning en tennis event gehouden in TopSpin Centre te Zwijndrecht. Je kan je inschrijven voor een 5 uur spinning individueel maar ook als groep.  Ook zijn er twee tennis clinics waarin les en spel gegeven wordt door instructeurs van TopSpin.

De site is inmiddels aangepast en u kunt zich online inschrijven. Ook heeft HaVeKa posters en flyers gedoneerd, hiervoor natuurlijk onze dank.   Voor meer info ga je naar www.rtzn.nl

Maar er is meer want we gaan ook nog twee sponsordiners verzorgen. Allereerst op 28 april in Nieuw Vennep en op 3 mei in Barendrecht maar ook hierover kunt u op onze site meer info vinden. En zo ziet u maar dat RoParun team 238 RTZN hard werkt aan een mooie donatie.

U ons ook kunt steunen door op onderstaand plaatje te klikken en daar heel simpel een donatie te doen. Dit kan op naam van ons team dus steun samen met ons de RoPaRun 2013

doneer hier


Actie tijdens première film De Marathon

oktober 18, 2012

Op 8 oktober was de eerste vergadering van ons RoPaRun team RTZN voor de 2013 editie. Voor ons team zal deze run een extra tintje hebben want het word de eerste lustrum.  Er werden weer vele ideeën geopperd om geld binnen te halen voor de stichting RoPaRun. Deze stichting is er voor de zorg voor mensen met kanker.En de eerste acties is inmiddels een feit. Want gisteren was het eindelijk zover de première van de film De Marathon in Cultureel centrum Landvast in Alblasserdam.

De film De Marathon gaat over vier oer Rotterdammers van boven de veertig die om hun bedrijf te redden de Rotterdam marathon gaan lopen.

Iets na vijf uur kwam Kevin met Tante Toos voorrijden bij mij thuis om ongeveer 15 vuilniszakken met dopjes brengen voor de Blinde Geleide Hondenfonds in België.  Tijdens de eerste vergadering Kreeg ik ook vele zakken met dopjes van Jolanda en van andere leden kwamen ook wat kleinere zakjes. Geweldig bedankt allemaal.Na het uitladen gingen Kevin en ik naar Landvast om Tante Toos een pracht plaatsje te geven voor de ingang.Iets voor zeven was ik terug en Rob was er al, Ton (De Toneelmeester van Landvast) had de loopbanden al opgesteld. Bakkie koffie en Ines en Bernhard stonden nog in de file. Maar ook zij waren op tijd om rond half acht te gaan hardlopen op de band terwijl de bezoekers (Men@Landvast) binnen kwamen.

Bernard die geveld was door de griep zag af van de loopband maar nam daarvoor in de plaats de collectebus ter hand en er kwamen leuke  donaties binnen.  Iets voor 8 uur kwam Wethouder Veerman ook nog even op de loopband staan maar wij hardlopers waren van mening dat de Wethouder het beter bij de vierdaagse van Nijmegen kan houden want in een relax tempo maakt hij zijn tijd vol.Acht uur klaar, op de bios in want wij waren klaar voor De Marathon. De film was echt geweldig, echte Rotterdamse humor, gevloekt wordt er bij de vleet maar het verhaal kent ook een andere kant. Zo merkte ik op dat er onwijs veel gelachen werd maar dat het ook muis stil kon zijn. Super om de opnames te zien die gemaakt zijn tijdens de Rotterdam Marathon want zeg nu eerlijk,  Rotterdam heeft het gezelligste publiek langs de route van Nederland. Tja ik had nog veel meer kunnen vertellen over deze film maar zien is meer de moeite waard .Na afloop was er bier proeverij en de Rotterdamse bitterbal en ook de RoPRun Bussen waren aanwezig. Nog even na gekletst met Ines, Bernard en Kevin die daarna huiswaarts gingen en Rob en ik aan het bierproeven begonnen. Ze smaakte prima en we konden bijna meehelpen met afsluiten.

Wat de actie opgeleverd heeft weten we nog niet maar morgen zal dit waarschijnlijk bekend zijn. Hierbij willen wij Landvast bedanken dat ons team deel uit mocht maken van deze avond.


De Rotterdam Marathon, yes.

april 17, 2012

Er zijn mensen die hebben inmiddels de 100 marathons al gepasseerd andere hebben de 25 marathons gepasseerd en vandaag was het alweer mijn 15de marathon. Valt in het niet ten opzichte van de rest maar ik heb er een biertje op genomen.

De marathon van Rotterdam, de eerste was in 2006 dus het zou de zevende keer gaan worden hier.Dan de dag van de waarheid, zou het kloppen? Uit bed gestapt en na het opfrissen mijn shake, en magnesium pillen en natuurlijk 2 paracetamolletjes. Preventief tegen elk pijntje gedurende de marathon (dom bijgeloof). Op tijd in de stad en bij het Zakine College mij omgekleed, uiterst relax en nog even waren er grote twijfels omtrent de bovenkleding. Maar hulp bood uitkomst, het werd een lang shirtje ;-).

Op naar de Meet en Greet, daar even bijkletsen met die en geen, paar foto momenten waaronder samen met Pim (gekke bekken momentje), eentje samen met Yvonne en een met Broeder John. En tot slot tot twee keer toe een groepsfoto.Maar nu het werd hoog tijd om het start vak in te gaan, als vee drijven we ons vak in en na het You never walk alone moment en de opzwepende muziek klinkt het start schot.

Het gemiddelde de km zou moeten leggen rond de 4.58 de km maar daar kon ik in de eerste kilometer niet aan komen door de drukte maar daarna gingen het mooi naar wens. Op de stationsweg  passeerde ik Petra (Pink Panter Peet). Ze liep daar samen met Leo die de Haas van de Dag was en haar geweldig geholpen heeft.

Het weer was prima om te lopen en zelfs de wind vond ik meevallen. Drankposten liet ik voor wat ze waren want had mijn eigen flesjes meegenomen en er een aan M@urice mee gegeven voor onderweg. Op de Kreekhuizenweg (9km) kwam ik Katrien tegen, helaas gaf zij te kennen dat ze last van haar kuit had dus we konden niet samen op pad gaan zo vervolgde ik mijn weg alleen tussen vele lopers.

Paar kilometer later voelde ik een klein tikje op mijn schouder, daar was Broeder John. We liepen samen even op maar ik liet me niet verleiden om bij hem te blijven, nee hij had andere doelen.

Maar na pakweg 10 km kroop ik achter een groepje van 3 personen, Nienke Kluft, Pedro Afonso (beide van AV Castricum) En Sjaak van der Zanden uit Meersen. Zij hadden een tempo waarmee ik me goed voelde en zo liepen we met elkaar weer richting de Erasmusbrug, en er werd netjes gewerkt met elkaar, ieder deed kopwerk waar geen woord over vuil gemaakt werd en door een ieder werd gewaardeerd.  Toen we over de Erasmus kwamen ging het gas er perongelijk even op maar voor de West Blaak hadden we het oude ritme weer te pakken.

Na ongeveer 28 km moest Sjaak lossen en met ze drieën weer verder maar helaas moest ik na km 30 ook afhaken nadat ik mijn flesje drinken van Maurice had gekregen. Dus het laatste stuk mocht ik alleen beleven. Maar door het Kralingsebos liep ik gewoon lekker door al begon ik mijn spaarminuten langzaam te verzilveren. Hier stond het verzorgingspunt van Energie Barendrecht en zag daar Ton staan waarvan ik een gelletje kreeg, super.

Op de Boszoom (34 km)  stond een mooi lichtreclame bord en daar verschenen een paar meldingen op waaronder er een van Bert was voor mij, geweldig om dat te krijgen (dankjewel Bert TOP). Het ritme van rond de 5.00 de km bleef ik nog steeds volhouden. Het zat goed in mijn hoofd en benen. Vandaag moest het dan toch echt gaan gebeuren ik zou het halen die geweldige target.Bij het 39 km punt schiet Maurice wat foto’s maar de glimlach is al aardig verdwenen, maar lets go for the last 3 km. Pak nog even wat drinken en neem daar even de tijd voor, nu op naar de finish. De laatste km, daar zag ik Yvonne en Pim (klik foto),niet veel later hoorde ik Henk Lodder schreeuwen (samen met Jolanda) en natuurlijk op ongeveer 800 meter van de streep zag ik Bjorn samen met EOS. Rechts af en laatste sprint eruit trekken. Voldaan en zonder kramp kom in over de eindstreep YES We I did it. Een verbetering van bijna 9 minuten maar het mooiste was toch die grens, eindelijk onder de 3.30.Daarna omkleden en wie zag ik daar Kees en John, beide ook een PR gelopen. Onderweg naar de metro kwam ik Marco en Ronald en Frank en ……….. (sorry) nog meer tegen, zij gingen een biertje en warme choco halen. Nog even snel met Marco geklets en op naar een biertje en frietjes thuis, mijn sportvats moment dit weekend.

Smsje/Whatsupjes/FB berichtjes/ telefoontjes volgde in rap tempo en langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve felicitaties en voor het kleding advies. Dit was mijn Rotterdam marathon moment, heerlijk. Foto zijn van Pim, Maurice en Bjorn dankjewel super.


Een stad om te onthouden

april 10, 2012

Zo twee weken voor de Rotterdam marathon stond er ineens een mooie klus op stapel.

Een mooie reis naar Zuid Amerika, nadat ik al eens in Panama en Venezuela was geweest ging ik dit keer naar Argentinië, Buenos Aires.Hier lag een bootje in drydock waar een inspectie gedaan moest worden van ons systeem. Zo vertrok ik op maandag morgen met de trein via Dordrecht naar Schiphol om rond 10 uur in de morgen te vertrekken.

Om rond 7 uur plaatselijke tijd (- 5 uur NL tijd) te landen, en mijn eerste indruk was dat ik heel snel langs de douane was, gaf best een goed gevoel want het kan ook anders.

Na de koffer van de band gehaald te hebben en door de exit te zijn gegaan stond de taxi chauffeur al te wachten en even later werd ik naar Hotel 562 Nogaro gebracht midden in het centrum.Het hotel had geen restaurant maar even oversteken en na 100 meter aan de rechterkant was Cabildo de Buenos Aires. Hier liet ik mijn maar verrassen met een maaltijd. Was een steak, niet slecht maar de vonken vlogen er ook niet echt af. Het was in middels al weer een paar uur later en zocht snel mijn bed op want de volgende morgen moest er gewerkt worden.De volgende dag heel de dag op het bootje mijn werkzaamheden verricht en was in de avond al gereed. Dus het plan was om een dag eerder terug te reizen, maar er waren geen stoelen meer vrij behalve 1 maar die koste een aanzienlijk bedrag waar de klant niet vrolijk van  zou worden.Dus de woensdag werd gebruikt voor sightseeing en zo stond ik smorgens vroeg niet al te laat op een rondje te gaan hardlopen. Ik heb in deze stad geen enkel gevoel van onveiligheid en met een map in mijn handen loop ik richting de kust waar een mooi natuur reservaat is.

Bij de ingang stond bewaking en iets verder was het heerlijk rustig. Zag er diverse vogels maar de mooiste vogels die ik ook hier weer aan trof was de grote zilverreiger.Na ruim 15 km vond ik het welletjes, het was 24 graden en heb zowel zon als regen gehad. Later die dag ben ik gaan wandelen een slordige 8 km.De straten en gebouwen hebben veel weg van Parijs, alle straten zijn opgebouwd in blokken zoals in New York. Kan niet anders zeggen dat ik genoten heb. Ook ik had hier last van de storing van Vodafone maar gelukkig was er bijna overal wel gratis wifi dus kon er toch gebeld/gewhatsup/getwitterd worden. In de avond was ik net zoals de dagen ervoor weer in het zelfde restaurant en toen ik net binnen was brak er een geweldige onweersbui uit en dit duurde ruim een uur. Er bleken 13 mensen te zijn omgekomen  door de tornado’s en storm.

Donderdag was het weer tijd om naar huis te reizen, onderweg naar het vliegveld kon ik de vele omgevallen bomen en vernielde reclame borden zien wat door de storm was veroorzaakt. De temperatuur was nu 27 graden en een prachtige blauwe lucht.

Vrijdag kwam ik weer via Parijs aan in Amsterdam en wat anders kan ik zeggen dan dat het een geweldige ervaring was. Ze mogen me gerust nog eens sturen, wil nog wel meer zien daar.

Met lopen gaat het prima, sterk aan het afbouwen en opbouwen voor de 15de, heb er zin in.    


Het schiet alweer op

april 1, 2012

Zo richting de Rotterdam marathon. Er is de laatste tijd niet veel geschreven om dat er alleen maar getraind is. Sinds mijn laatste blogje is er 21 keer getraind met een totaal van 415 km wat dus prima is. Moet er zelfs bij vertellen dat er één week bij zat waarin slecht 1 keer werd getraind.

In die bewuste week zat nog een leuk Team RTZN activiteit. De teambus ondergaat aan de buiten kant een complete makeover.

Tante Toos krijgt een nieuwe kleur en wel oranje. Met vele vrijwilligers werd er in het weekend van 10 en 11 maart geschuurd en geschilderd en oude stickers verwijderd.De Hema Alblasserdam heeft ons ook dit keer weer geholpen. Nee geen Hema worsten maar wel verfbakjes, rolletjes en kwasten gesponsord natuurlijk onze dank hiervoor.Dit leverde de het onderstaande plaatje op na de eerste laklaag.Op 14 en 15 april zal het resterende verfwerk gedaan gaan worden tot die tijd train in gewoon verder.

vandaag nog wel even wezen kijken naar de Dwars Door Dord run, was weer en leuk weerzien met John, Ans en Monique, en Jacqueline, Hans en Gudy en ook Ronnie Duinkerken even gesproken. Voor de start ben ik alweer huiswaarts gegaan  maar kan wel vertellen dat er een PR is gelopen door onze Zeeuwse.

In de komende weken zal er een stuk meer geschreven gaan worden, er staan tenslotte leuke dingen op stapel, werkvakantie, Rdam marathon, Verkerkloop, Breakfastrun, Lenteloop, RoParun, en de Slachte marathon. Dus deze blog is echt niet dood en begraven. Tot snel.


RoPaRun 2011 wat een ervaring

juni 16, 2011

Van maanden van voorbereiding was afgelopen weekend het kersje op de taart. De start van RoPaRun, mijn debuut met team 238. Zaterdag morgen in Spijkenisse alles inladen. Ook de Hema van Alblasserdam heeft een leuke donatie gedaan waaronder de vertrouwde Hema worst voor elk team lid een halve.

Merel en Lex bedankt voor jullie lekkere donatie

Nadat de bus was volgepropt met tassen (1 per persoon!!)en de groepsfoto een feit was werden de zitplaatsen in de verschillende busjes en Tante Toos bemand en gingen we richting Parijs.

Met een paar tussenstops onderweg kwamen we al snel in gesprek met andere teams en ook kwamen we Gudy (de wederhelft van Hans) tegen, even leuk gekletst en weer verder. In Parijs aangekomen was het toch nog een piep klein stukje verkeerd rijden maar dit mag geen naam hebben. Op het RoPaRun terrein was het een giga parkeerplaats van alle voertuigen en teams, overal stonden tafels en massage tafels buiten waar vaak al lopers of fietsers de massage kregen zo net voor de start.

Bussen geparkeerd en al snel was de koffie klaar die verzorgt werd door Nicole en Peet, deze twee kanjers hebben er voor gezorgd dat er voor iedereen eten en drinken klaar stond, complimenten voor de super verzorging.

Die avond hadden we lekker een bord nasi die team maatje Ray had voorbereid, smaakte heerlijk en toetjes kwark na. Toen team één rond de klok van 19.30 gereed stond voor de start van team 238 kwam ik team 81 tegen waar onder andere een oude klasgenoot Hugo die een bijdrage als loper ging leveren.

RoPaRun Team RTZN 238 is er klaar voor

Eindelijk was het zover, het begon RR 2011. Toen we team 1 hadden uitgezwaaid vertrokken wij daarna naar onze eerste wisselpunt, aangekomen in het plaatsje St. Gauveur waar ik al snel even onder de wol kroop. Echt slapen is er eigenlijk niet bij want je lijf zit vol spanning te wachten tot het onze beurt is.

Maar team 1 liep heel goed, ze liepen een uur voor op schema tenminste zo werd het begrepen. Met het busje met twee geweldige chauffeurs Peter en Niels  naar ons start punt. Na enige tijden wachten kregen we een belletje van Piet dat het nog wel even duurde (klein foutje). Maar toch kwam ons start moment, we haalde ons team 1 met flair binnen en even een knuffel en succeswensen en toen was het onze beurt. Maria onze vrolijke Brabantse was begonnen en ik ging mee als 2de loper op de fiets omdat we door het bos gingen. Samen met onze twee fietsers Jolanda en John liepen we heerlijk en volgde onze voorgangers. Na 2 km mocht ik dan gaan lopen, wij volgden trouw onze voorgangers en helaas liepen die verkeerd en zo ook wij als andere teams. Maar al snel was de route weer terug gevonden en gingen onze kilometers in de donkere en toch ook frisse nacht gestaag.

Er werd heel veel lol gemaakt en om bij het team te horen mocht je ook boeren en winden laten, alleen wel buiten de auto natuurlijk die winden. In middels had ik ontdekt dat er Red Bull was en dronk geregeld een blikje weg. En dan is dit nog maar een ding van de foerage wat onze catering allemaal in de bus had gestopt, Snickers, Marsen, Cola, Fanta, Sultana’s en oja ook nog gezond spul zoals appels en bananen.

Gedurende de nacht liepen we het licht tegemoet, en plots kwam daar de zon op. Even snel een plaatje schieten en weer door naar het plaatje Esmery Hallon waar wij als compleet lopers team met fietsers en vooruit rijdend ons busje warm onthaald werden door de rest van ons team, super de eerste etappe zat erop (zal niet vertellen dat we in de plaatst van de laatste 500 meter wel 2500 meter liepen)

Heerlijk gelopen en geweldig genoten hebben we even koffie gedaan en broodjes genuttigd (zakje chips) om daarna in de bus even lekker van de wereld te zijn om weer in Troisville te ontwaken. Tijdens een wandeling naar het toilet liepen we Ronald tegen het lijf, kort kletspraatje en snel de dixi in. Terug bij Tante Toos konden we even we lekker van de zon genieten en was het hier een drukte vanjewelste en werd het wachten op de tweede etappe, niet iedereen kwam even ongeschonden uit de eerste rit waardoor we even de joker in moesten zetten.

En rond 12.15 begon we aan het tweede stukje van 65 km. Het was heerlijk weer en onderweg werden Maria en Timo door TV Brabant geintervieuwd. Ook tijdens deze rit werd er smakelijk gelachen en veel gegeten en hadden we geweldige muziek van Bløf wat geleverd was door onze hofleverancier van de stroopwafels het stroopwafelmeisje Claudia. Ook deze rit ging voorspoedig al voelde ik inmiddels wel wat kleine pijntjes in mijn lijf. Twee blaren deden van zich spreken maar gewoon lekker doorgaan. Tada, ook aan deze rit kwam een einde en zo plofte we neer in het plaatsje Saint Chislain (B) waar er weer even werd geknuffeld en de goede verzorging van Peet en Nicole werd voortgezet door middel van een heerlijk bord macaroni. 

Ook hadden wij Bob, nee niet Bob de Bouwer maar Bob de Masseur. Bob ging hier weer als een speer aan het werk om ondermeer John en Claudia even op te lappen met Electro Therapie. Al snel had ik mijn mand weer gevonden en zo bracht of Piet of Erik ons naar het plaatsje Ternat. Hier stonden we klem langs de weg waar alle teams voorbij kwamen en Nicole zich schor schreeuwde met aanmoedigingen, helemaal maf maar erg leuk.

Ook Bob kon hier weer aan de slag en masseerde die en gene, ondermeer mij waarna ik me weer echt lekker voelde. Zo aan het invallen de duisternis was etappe drie daar voor ons. Hier hebben we wat klein improvisaties gemaakt onderweg maar als team waren we zeer efficiënt en deed een ieder een beroep op zijn beste beentjes. Een echt gevoel van saamhorigheid en klaarstaan voor elkaar. Dan gaan we door Zele heen, heel erg leuk maar gezien het tijdstip van de passage was het niet zo gek druk. De kilometers werden volbracht en de vermoeidheid begon merkbaar te worden en ook hier stond de catering weer klaar en ditmaal met een broodje Hema worst en gehaktballen. Snel hierna in een diepe slaap verzonken en heb werkelijk niets van de verplaatsing gemerkt en werd s’morgens gewekt met de mededeling dat team 1 op 10 kilometer zat. Poeh dat was haasten voor mijn gevoel.

Tandenpoetsen, haar in de gel en toiletbezoek en tot slot heeft Bob mijn hamstring nog even onderhanden genomen waardoor ik positief aan de laatste etappe begon. Lopen door Bergen op Zoom gaf toch echt een kippenvel moment, veel publiek en een applaus van ongekende weelde dit is zo mooi gevoel. Doorlopend door heel wat dorpen kregen we op diverse plaatsen een warm onthaal en liepen en  fietsten met een hoop lol richting Klaaswaal, helaas miste ik toch onze Niels en Peter wel tijdens deze rit want alles werd lopend en per fiets gedaan. In Klaaswaal werden de beide loop teams samen gesmolten en zo fietsten en liepen we richting de Coolsingel. Twee andere kippenvel momenten waren toen we door Oud Beijerland liepen, wat een publiek en een applaus en toen we langs de Daniel de Hoed liepen want voor de zorg voor mensen met kanker daar liepen we voor. Door Barendrecht lopen was ook erg leuk met uitzondering dat het kei hard regende op dat moment. Wel zag ik twee bekende, Ton en Hans schreeuwde er echt oplos helaas heb ik Pim gemist al was hij wel zij het niet zo uitbundig.

Bij de Coolsingel kwam er bijna een einde aan een ongelofelijke ervaring, ik wil echt iedereen uit het team bedanken voor de eenheid, saamhorigheid, behulpzaamheid en giga gezelligheid. En namens ons blindehondje befje, bedankttttttttttttt voor die dopjessssss.

Team RTZN  (eigenlijk gewoon een DreamTeam)  is 97ste geworden met een snelheid van 11.96 km/h en heeft er 43 uur en 31 minuten overgedaan van Parijs naar Rotterdam, we have done it.