Onze hond Beffie en meer

augustus 29, 2011

Zaterdagavond was de afsluiting van het RoPaRun avontuur 2011 in een prachtig jasje gestoken met een BBQ bij Transport bedrijf van Tiel uit Schiedam maar eigenlijk ook gelijk weer de start voor RoPaRun 2012.

Al vroeg in de avond waren de meeste teamleden al dan niet met of zonder partner of kids aanwezig om er een leuke avond van de maken.

Jolanda kwam al gelijk of me af en kreeg gelijk een zak met de DOPJES. Jawel diverse leden sparen trouw voor een Belgische blindengeleidehond.

Zoals jullie wellicht weten is het verhaal totaal uit zijn verband getrokken en zouden wij sparen voor een blind hond met drie pootjes en één oor en een lapje op zijn oog al wandelend met een blinde stok en luisterend naar de naam Beffie.

Zo kreeg ik van Peet, Jolanda, John, Piet en ……… (ik schaam me dood maar weet het niet meer) vele dopjes die ik natuurlijk weer door zal geven.

Dus vrienden, willen jullie misschien de dopjes bewaren!!!!

Het was een leuke avond met af en toe een stortbui maar dat mocht de pret niet deren. Nicolle en Peet hadden de zaken goed voor elkaar en het smaakte heerlijk. Het mooie is ook dat er niets aan de strijkstok blijft hangen van de inkomsten van de sponsoren want de kosten werden netjes gedeeld door alle deelnemers.

Ook wil ik nog even alle sponsoren van RoPaRun Team RTZN 238 bedanken voor hun bijdragen op wat voor manier dan ook. Het ene bedrijf doet een financiële donatie en een ander geeft bouw materialen en de andere een zalm voor bij het sponsordiner. Al deze bedrijven hebben het mede mogelijk gemaakt dat we een mooie donatie van 10.000 euro konden geven aan de stichting RoPaRun.

In 2012 zijn we weer van de partij, het team heeft er al weer zin in.

Dan is er nog sportnieuws, nou schokkend veel niet. Ribbenkast is nog steeds niet over al heb ik van de week wel een test hardlooprondje gemaakt van 5 km, ging niet echt je van het dus toch nog maar even op de fiets vertoeven.

Fietsen gaat wel goed, maar om nu drie uur te gaan fietsen. Nope dat zie ik nog niet zitten terwijl 3 uur hardlopen heerlijk is.

Advertenties

Kijk eens uit naar Dopjes Actie

juni 23, 2011

Zo het was even wat blogstilte, even geen zin in hardlopen. Bestaat dat zou je zeggen, nou toch echt wel. Tot vandaag, vandaag ging de schakelaar weer op loop modus en had er weer echt zin in.

Na het werk gelijk de sportkleren aan en voor een 10 km run. Ik kwam na bijna 3 km bekende tegen en stond gezellig even een 20 minuten te kletsen. Toen door gelopen maar route ingekort. Na 6 km begint het me te hozen, hagelen en te onweren. Dus even schuilen bij een struikje en toen de bui verder trok snel weer gaan lopen. Na acht km verzopen maar heerlijk gelopen.

Er was ook weer eens een buitenland tripje, wederom in een land geweest waar ik nog nimmer was geweest, Rinus en Mo wel. Zij hebben daar een marathon gelopen.

Yep Marokko was dit keer mijn bestemming. Zondag vloog ik Casablanca en per taxi door naar Mohammedia.

Mohammedia (محمدية) is een havenstad in het westen van Marokko, circa 25 km ten noordoosten van Casablanca. De stad werd oorspronkelijk Fedala genoemd, maar werd in 1959 ter ere van Koning Mohammed V hernoemd. Tussen de 14e en 19e eeuw was de haven een belangrijk ontmoetingspunt voor handel tussen Europese handelaars en Marokkaanse kooplieden. In 1913, toen Marokko geannexeerd was door de Fransen, begon de bouw van moderne havenfaciliteiten in de stad. Ik mocht hier een bezoekje brengen aan de Tingis.

Na een lange dag was het probleem opgelost en de volgende dag met daglicht weer richting Nederland. Onderweg verbaasde ik me over de vuilstort plaatsten waar van tijd tot tijd waarschijnlijk de fik erin gaat. Maar voordat dit gebeurd waait er heel wat plastic weg en ligt dit bezaaid over de uitgestrekte vlaktes. Slordig want het is een mooi land wat ik zo even zag.

*OPMERKELIJK NIEUWS* De dopjes actie.

Ik ben natuurlijk al jaren een goede doelen liefhebber. Nu kwam Connie laatst bij ons thuis met het verhaal dat iemand van haar werk dopjes spaart voor een blindengeleidehond. Dus tijdens de RoPaRun heeft team 238 hun beste beentje voor gezet en hadden na de RoPaRun een mooie zak vol fles dopjes.

Het verhaal ging natuurlijk een geheel eigen leven lijden en alsof je bij een groep mensen iets in het oor fluistert en aan het einde een heel ander woord krijgt te horen zo ging het dus ook bij ons. Het werd dus de blinde hond met drie pootjes en een oor en een lapje op zijn oog al wandelend met blinde stok.

Was heel erg leuk en deze spontane actie krijgt een vervolg want team 238 gaat gewoon verder met sparen. Maar vrienden/bloggers en andere bekende. Willen jullie misschien ook dopjes sparen voor een blindengeleidehond? Lees dan even dit verhaal en bewaar de dopjes voor mij en we zien elkaar vast wel bij een loop evenement en dan neem ik ze graag in ontvangst.  Ik weet dus niet of het dus een Belgische of een Hollandse blindengeleide hond zal worden. Maar doet dit er iets toe.


RoPaRun 2011 wat een ervaring

juni 16, 2011

Van maanden van voorbereiding was afgelopen weekend het kersje op de taart. De start van RoPaRun, mijn debuut met team 238. Zaterdag morgen in Spijkenisse alles inladen. Ook de Hema van Alblasserdam heeft een leuke donatie gedaan waaronder de vertrouwde Hema worst voor elk team lid een halve.

Merel en Lex bedankt voor jullie lekkere donatie

Nadat de bus was volgepropt met tassen (1 per persoon!!)en de groepsfoto een feit was werden de zitplaatsen in de verschillende busjes en Tante Toos bemand en gingen we richting Parijs.

Met een paar tussenstops onderweg kwamen we al snel in gesprek met andere teams en ook kwamen we Gudy (de wederhelft van Hans) tegen, even leuk gekletst en weer verder. In Parijs aangekomen was het toch nog een piep klein stukje verkeerd rijden maar dit mag geen naam hebben. Op het RoPaRun terrein was het een giga parkeerplaats van alle voertuigen en teams, overal stonden tafels en massage tafels buiten waar vaak al lopers of fietsers de massage kregen zo net voor de start.

Bussen geparkeerd en al snel was de koffie klaar die verzorgt werd door Nicole en Peet, deze twee kanjers hebben er voor gezorgd dat er voor iedereen eten en drinken klaar stond, complimenten voor de super verzorging.

Die avond hadden we lekker een bord nasi die team maatje Ray had voorbereid, smaakte heerlijk en toetjes kwark na. Toen team één rond de klok van 19.30 gereed stond voor de start van team 238 kwam ik team 81 tegen waar onder andere een oude klasgenoot Hugo die een bijdrage als loper ging leveren.

RoPaRun Team RTZN 238 is er klaar voor

Eindelijk was het zover, het begon RR 2011. Toen we team 1 hadden uitgezwaaid vertrokken wij daarna naar onze eerste wisselpunt, aangekomen in het plaatsje St. Gauveur waar ik al snel even onder de wol kroop. Echt slapen is er eigenlijk niet bij want je lijf zit vol spanning te wachten tot het onze beurt is.

Maar team 1 liep heel goed, ze liepen een uur voor op schema tenminste zo werd het begrepen. Met het busje met twee geweldige chauffeurs Peter en Niels  naar ons start punt. Na enige tijden wachten kregen we een belletje van Piet dat het nog wel even duurde (klein foutje). Maar toch kwam ons start moment, we haalde ons team 1 met flair binnen en even een knuffel en succeswensen en toen was het onze beurt. Maria onze vrolijke Brabantse was begonnen en ik ging mee als 2de loper op de fiets omdat we door het bos gingen. Samen met onze twee fietsers Jolanda en John liepen we heerlijk en volgde onze voorgangers. Na 2 km mocht ik dan gaan lopen, wij volgden trouw onze voorgangers en helaas liepen die verkeerd en zo ook wij als andere teams. Maar al snel was de route weer terug gevonden en gingen onze kilometers in de donkere en toch ook frisse nacht gestaag.

Er werd heel veel lol gemaakt en om bij het team te horen mocht je ook boeren en winden laten, alleen wel buiten de auto natuurlijk die winden. In middels had ik ontdekt dat er Red Bull was en dronk geregeld een blikje weg. En dan is dit nog maar een ding van de foerage wat onze catering allemaal in de bus had gestopt, Snickers, Marsen, Cola, Fanta, Sultana’s en oja ook nog gezond spul zoals appels en bananen.

Gedurende de nacht liepen we het licht tegemoet, en plots kwam daar de zon op. Even snel een plaatje schieten en weer door naar het plaatje Esmery Hallon waar wij als compleet lopers team met fietsers en vooruit rijdend ons busje warm onthaald werden door de rest van ons team, super de eerste etappe zat erop (zal niet vertellen dat we in de plaatst van de laatste 500 meter wel 2500 meter liepen)

Heerlijk gelopen en geweldig genoten hebben we even koffie gedaan en broodjes genuttigd (zakje chips) om daarna in de bus even lekker van de wereld te zijn om weer in Troisville te ontwaken. Tijdens een wandeling naar het toilet liepen we Ronald tegen het lijf, kort kletspraatje en snel de dixi in. Terug bij Tante Toos konden we even we lekker van de zon genieten en was het hier een drukte vanjewelste en werd het wachten op de tweede etappe, niet iedereen kwam even ongeschonden uit de eerste rit waardoor we even de joker in moesten zetten.

En rond 12.15 begon we aan het tweede stukje van 65 km. Het was heerlijk weer en onderweg werden Maria en Timo door TV Brabant geintervieuwd. Ook tijdens deze rit werd er smakelijk gelachen en veel gegeten en hadden we geweldige muziek van Bløf wat geleverd was door onze hofleverancier van de stroopwafels het stroopwafelmeisje Claudia. Ook deze rit ging voorspoedig al voelde ik inmiddels wel wat kleine pijntjes in mijn lijf. Twee blaren deden van zich spreken maar gewoon lekker doorgaan. Tada, ook aan deze rit kwam een einde en zo plofte we neer in het plaatsje Saint Chislain (B) waar er weer even werd geknuffeld en de goede verzorging van Peet en Nicole werd voortgezet door middel van een heerlijk bord macaroni. 

Ook hadden wij Bob, nee niet Bob de Bouwer maar Bob de Masseur. Bob ging hier weer als een speer aan het werk om ondermeer John en Claudia even op te lappen met Electro Therapie. Al snel had ik mijn mand weer gevonden en zo bracht of Piet of Erik ons naar het plaatsje Ternat. Hier stonden we klem langs de weg waar alle teams voorbij kwamen en Nicole zich schor schreeuwde met aanmoedigingen, helemaal maf maar erg leuk.

Ook Bob kon hier weer aan de slag en masseerde die en gene, ondermeer mij waarna ik me weer echt lekker voelde. Zo aan het invallen de duisternis was etappe drie daar voor ons. Hier hebben we wat klein improvisaties gemaakt onderweg maar als team waren we zeer efficiënt en deed een ieder een beroep op zijn beste beentjes. Een echt gevoel van saamhorigheid en klaarstaan voor elkaar. Dan gaan we door Zele heen, heel erg leuk maar gezien het tijdstip van de passage was het niet zo gek druk. De kilometers werden volbracht en de vermoeidheid begon merkbaar te worden en ook hier stond de catering weer klaar en ditmaal met een broodje Hema worst en gehaktballen. Snel hierna in een diepe slaap verzonken en heb werkelijk niets van de verplaatsing gemerkt en werd s’morgens gewekt met de mededeling dat team 1 op 10 kilometer zat. Poeh dat was haasten voor mijn gevoel.

Tandenpoetsen, haar in de gel en toiletbezoek en tot slot heeft Bob mijn hamstring nog even onderhanden genomen waardoor ik positief aan de laatste etappe begon. Lopen door Bergen op Zoom gaf toch echt een kippenvel moment, veel publiek en een applaus van ongekende weelde dit is zo mooi gevoel. Doorlopend door heel wat dorpen kregen we op diverse plaatsen een warm onthaal en liepen en  fietsten met een hoop lol richting Klaaswaal, helaas miste ik toch onze Niels en Peter wel tijdens deze rit want alles werd lopend en per fiets gedaan. In Klaaswaal werden de beide loop teams samen gesmolten en zo fietsten en liepen we richting de Coolsingel. Twee andere kippenvel momenten waren toen we door Oud Beijerland liepen, wat een publiek en een applaus en toen we langs de Daniel de Hoed liepen want voor de zorg voor mensen met kanker daar liepen we voor. Door Barendrecht lopen was ook erg leuk met uitzondering dat het kei hard regende op dat moment. Wel zag ik twee bekende, Ton en Hans schreeuwde er echt oplos helaas heb ik Pim gemist al was hij wel zij het niet zo uitbundig.

Bij de Coolsingel kwam er bijna een einde aan een ongelofelijke ervaring, ik wil echt iedereen uit het team bedanken voor de eenheid, saamhorigheid, behulpzaamheid en giga gezelligheid. En namens ons blindehondje befje, bedankttttttttttttt voor die dopjessssss.

Team RTZN  (eigenlijk gewoon een DreamTeam)  is 97ste geworden met een snelheid van 11.96 km/h en heeft er 43 uur en 31 minuten overgedaan van Parijs naar Rotterdam, we have done it.


Kameroen, leuk.

juni 4, 2011

Komkommer tijd, ja het is inderdaad komkommertijd  hopelijk worden we er niet ziek of worden we gevloerd.

De voorbij weken kwam er weinig van blogjes maken terecht, nee Rich stopt echt niet met bloggen. Maar het was gewoon even erg busy.

Tuurlijk is er wel getraind al was het wel op een laag pitje na de marathon van Leiden. Prestatie gezien ben ik zeer tevreden en het was een leuke dag in Leiden.

Daarna langzaam de draad weer opgevat na een paar dagen rust en niet te veel gedaan. Maar het was druk met werken waardoor de km er bij inschoten. Maar ook een weekendje Brussel stond op het programma, cultuur uitje van de bovenste plank, tjeetje wat smaken die Belgische biertjes toch heerlijk!!!!

Met oude buurtjes een weekendje op stap, was al weer heel wat jaren terug dat wij te samen weg geweest waren maar het voelde als vanouds, mannen op terrasje en vrouwen duh shoppen natuurlijk.

We hadden een vast terrasje op een kleine honderd meter van het hotel dus de weg naar huis was kort. Op die zaterdag kwamen we ook een leuke groep dames tegen uit Winterswijk. 8 Dames bestaande uit zussen en nichten, klein praatje maar enkele uren later kwamen we ze weer tegen en zijn even weer naar ons terrasje gegaan en gezamenlijk wat gedronken. Onze eigen dames nog steeds aan het winkelen!!!!

Tijdens dit weekend werd het al enigszins duidelijk dat er een ver weg klusje aan stond te komen. Ook hadden we internet in het hotel en kon zo de twitter info blijven volgen. Ben zelf niet iemand die veel twitter maar volgen blijft leuk.

Ik zou begin vorige week naar Kameroen gaan, leek me helemaal geweldig want ben nog nooit in Afrika geweest.

Maar telkens werd het wat dagen uitgesteld, en zo zou ik vrijdag naar Kameroen vliegen. Maar vrijdag stond er ook een activiteit van ons RoPaRun team op stapel.

Een sponsor diner, ik had mij opgegeven om mee te helpen met koken maar had mij maandag afgemeld omdat vrijdag vliegdag was. Dus alle moed opgegeven en donderdag kwam het bericht dat bootje later werd en zondag vertrekdag zou zijn. Dus toch mee koken met Team RTZN want als oud leerling kok leek het mij leuk om te assisteren. Vrijdag rond 14.00 uur in Barendrecht waar Peet en Raymond al waren zijn we gestart met het maken van een 5 gangen menu niet veel later voegde Rene zich toe aan het kookgezelschap.

Ik heb niets echt gek gedaan, dus aardappelschillen voor de verse puree maar ook peterselie gehakt. Ook andere dingen gedaan die geen naam behoeven te hebben. Maar tegen 17.00 kwamen de eerste serveersters binnen en de laatste enkele uren later ivm het file leed. Maar de bijna 50tigtallig gezelschap brachten toch meer dan 2000 euro in het laatje van het team waarmee we zeer tevreden waren. En na een leuke actie was het rond 23 uur time to leave.

Zondag was mijn vertrekdag richting Parijs om door te vliegen naar Kameroen. Vertrok om 07.45 van huis en was om 21.00 uur in mijn hotel in Kameroen. Een biertje op. Kreeg ook een mailtje waarin stond dat het bootje pas op dinsdag morgen binnen zou komen in Limbe dus dagje wachten.

Douala, de stad waar ik verbleef kent 3 miljoen inwoners en om daar zo maar ongestoord de straat op te gaan zag ik niet zo zitten. Misschien geheel onterecht maar toch!!. Dus een Engelstalig sprekende portier wilde mij wel een rondleiding geven. Dus voor een leuke tip liet hij mij wat van de omgeving zien in Douala. Deze stad is een echte arbeiders stad en heeft dus weinig om handen. Maar we zijn naar een markt geweest en een tentje voor een biertje en naar het treinstation. Hier waren veel jonge gasten verzonken in hun studie boeken want het was daar heerlijk rustig. Ook hier is het dus examentijd!!

Dinsdag morgen vertrokken naar de havenplaats Limbe, de wegen zijn in een schril contrast met zoals wij dat kennen naar dat nemen we voor lief.

Bootje lag buitengaats en na een paar reisuren stond ik op mijn bootje. Na een dagje werken was alles gedaan en de meeste problemen opgelost of gelokaliseerd.

Maar doordat het bootje een dag later aangekomen was werd mijn vlucht ook om geboekt naar woensdag 22.45!! Dat zag ik niet zo zitten en vroeg aan de Kapitein of hij dit nog kon wijzigen. Niet veel later kwam het goede bericht dat ik die avond nog terug kon reizen.

Het was gaaf om er geweest te zijn, heb mij uitstekend vermaakt maar was blij om weer terug te gaan naar NL.

Op woensdag morgen kwam ik weer aan op Schiphol en relax naar huis gereden. Heerlijk en zo vertrouwd.

De rest van de week waren er ook bootjes dus per dag schoof mijn trainingen iets op en zo werd het zaterdag, had heel veel zin om te lopen

en zo ging ik om iets voor acht weer eens op stap voor een 10 km run, het was al behoorlijk warm en met de trainingsintensiviteit van de  afgelopen weken was het niet even gemakkelijk. Maar in iets meer dan 50 minuten waren we weer terug bij start. Zo we zijn weer bij gekletst,maar over een week gaan we voor de volgende evenement, dan staat mijn debuut voor de RoPaRun te wachten, heb er heel veel zin in.    


Mooie RoPaRun zaken en meer.

april 23, 2011

De voorbije week begon met een leuk tripje naar Trieste (Italië).

Dus maandag morgen om zeven uur was mijn vlucht via München naar Trieste. Dus s’morgen om 4 uur de deur uit want 2 uur van tevoren dient men aanwezig te zijn op Schiphol. Heerlijk rustig op de weg dus netjes op tijd daar.

Bij binnenkomst bij de vertrekhal is het eerste wat ik doe is kijken waar ik mag inchecken. En wat schetst mijn verbazing, er staat dat de vlucht is geannuleerd.

Dus hop even langs de balie van Lufthansa en daar werd netjes mijn vlucht opgeboekt naar de KLM alleen ging ik dus nu eerst naar Rome en daarna naar Trieste.  Ook de vertrektijd was ipv 7 uur nu 9.40 uur. Dus ineens alle tijd om te gaan ontbijten en lekker relaxen in de lounge. Ook een groot voordeel was dat ik business class vloog in dit geval. Allemaal voordeel dus.

Ik had een klein koffertje mee genomen want het probleem zou waarschijnlijk iets met de software zijn maar natuurlijk ook een paar hardware onderdelen mee. Maar er was nog altijd genoeg ruimte in de koffer om er een paar hardloopschoenen in te stoppen en passende kleding.

In Rome aan gekomen kon ik nog even via een alternatieve weg via mijn mobiel op het internet om even lekker bezig te zijn en daarna op naar Trieste.

Klein vliegveld, 2 bagage banden en snel de koffers op de band. En ik maar wachten en wachten, helaas mijn koffer er dus niet bij. Dus geen hardloopschoenen en geen hardware voor mijn werk. Dus hopelijk zou het probleem software matig zijn en dit bleek dus ook het geval geweest te zijn.

Was uiteindelijk om half acht in mijn hotel kamer en ben nog even wat plaatjes wezen schieten. En daarna van mijn maaltijd genoten, zeker van het voorgerecht.

De dag erna stond mijn koffer netjes te wachten op mij en konden we samen weer terug naar NL. De vlucht ging voorspoedig en na aankomst was de koffer er snel dus hup de auto in.

Dus moest er woensdag wel gesport worden, heb een 10 km gelopen in een strak tempo om te zien of er een kans is dat ik mijn 10 km PR zou kunnen gaan aanscherpen. Nou die kans bestaat wel.

Donderdag was er weer een actiedag van ons RTZN team, oke niet helemaal onze actie maar de basis school t’Schrijverke  hield een mooie sponsorloop waar een deel van de opbrengst ten goede komt van de RoParun. Dus ik ben daar in de morgen gezellig een bezoekje komen brengen en heb daar vele kinderen zien hardlopen alsof hun leven er vanaf hing, geweldig. Na afloop kregen de kids een fles drinken en was er voor elke klas gelegenheid om even in onze Tante Toos Bus te komen kijken. Helemaal geslaagd.

Natuurlijk kregen de kids een rondleiding in onze Tante Toos

In de loop van deze dag kwam ons ook het bericht wat5 de opbrengst van een andere sponsorloop was die mede georganiseerd was door de teamleden Maria en Tiny in Veghel. Nou zie aan de cheque wat de opbrengst was, helemaal geweldig.

Dan gisteren, ik wilde graag lopen en was mooi tijd thuis. Snel slofjes aan en gaan. Het was erg warm maar stond daar niet echt bij stil. Tot km 12, ik was het echt helemaal zat en moest en nog een klein 3 km maken. Dit was dus een training om snel te vergeten. Morgen maar weer proberen. Nog even wat successen gewenst voor een ieder die de TT-run gaat doen maar natuurlijk ook veel suc7 gewenst voor de gene die op maandag de 60 van Texel gaan doen maar ook de 2 bekende bloggers Leonie en Richard die de 120 gaan doen daar.

Tot slot iedereen een



Mooie RoPaRun Actie Team 238

maart 20, 2011

Na afgelopen zondag zijn er een viertal trainingen geweest. Drie daarvan hadden een lengte van 10 km dus niet echt schokkend.

Een ervan was een interval, dit keer de leuke piramide training. In deze training is geprobeerd om rond de 4 minuten de km te gaan en dat is gelukt. De andere 2 trainingen waren gewoon iets te snelle marathon tempo’s.

Vandaag hebben vele deelnemers aan de Rotterdam marathon hun langste duurloop de 30 tot 35 kmters. Ik had de mijn vorige week al gedaan dus ik ging voor een 25 km training.

Toen ik uit bed kwam waren de daken wit dus kleding keuze was eenvoudig, lang dus. Tegen acht uur vertrok ik en al het groen was voorzien van mooi fonkelend ijskristal en de zon was inmiddels al gaan schijnen.

Dus het ijskristal zou weldra weer verdwijnen en de groene deken kwam tevoorschijn. Na 4 km begon mijn muziek over te slaan, maar de iPhone  is toch echt geen platen speler. Dus even uitgezet en weer aan, verkeerde pincode dus weer even uit en aan en nu wel goed.

De kilometers gingen lekker, ik probeerde rond de 5.10 te lopen en succesvol. Maar na een km of veertien zag ik iemand op zo’n 500 meter voor me lopen die als een rode lap werkte. Ik versnelde iets en na kilometer 18 ging het gas er nog meer op. Steeds kwam ik iets dichter bij en op een gegeven moment moest de loper even stopen en drinken.

Nu  waren de meter gereduceerd tot een 150 meter. Maar nog altijd had de onbekende loper er goed de gang in. Ik hoopte dat ik heb zou passeren voor ik bij de voetstapbrug zou zijn en dit lukte mij. We maakte gezellig een praatje en hij vertelde dat hij mijn website wel eens had bezocht. Hij was in training voor de RopaRun die hij nu voor de 5de keer ging doen. Al kwebbelend liepen we samen verder tot de ene links en de andere rechtsaf moest. Was leuk om kennis gemaakt te hebben met een loper van team 84 (als ik me niet vergis). Maar na 26.5 km was ik weer tevreden thuis, het was heerlijk loop weer, zonnetje was een welkome gast. Dit was een voorjaarsgevoelmoment.

Nu we het toch over de RoPaRun hebben is er ook nieuws van het RTZN team.

Iedereen een fijne werkweek en het afbouwen naar Rotterdam is begonnen.


De marathon van Acht

maart 13, 2011

Daar heeft vast niemand ooit iets van gehoord, zelfs ik niet maar verder in het verhaal wordt het duidelijker.

De hoogtij dagen qua training voor Rotterdam zijn aangebroken en we gaan binnenkort afbouwen. Maar na mijn laatste blogje zijn er best wat trainingen geweest.

Zo was er maandag een 10 km training, onderweg kwam ik Henk Lodder tegen die een bruine tint had opgelopen tijdens de wintersport de week ervoor. Hij had een week niet gelopen en had een redelijk stevig tempo dus volgde braaf.

Eerder op die dag was er nog een RoPaRun nieuwtje, want ik was al diverse keren bij Hema geweest maar Merel was erg druk maar nadat ik wat boodschappen had gedaan heeft zij een leuke donatie gedaan in de vorm van voedingswaren en andere producten.  Merel namens team RTZN dank je wel voor de donatie. Iets anders, onze bus”Tante Toos” is weer helemaal gerestyled alleen zijn wij nog op zoek naar 2 onder keuken kastjes het liefst het formaat 60 x 60 cm, dus mocht iemand ons kunnen helpen mail naar info@ikloopdemarathon.nl .

Dinsdag rust dag en woensdag een 15 km, donderdag een kleine 8km en vrijdag wederom een 15 km training.

Dan de dag van vandaag, ik wilde een lange duurloop gaan maken. Dus vanuit Bergambacht de polders in te duiken en via diverse omwegen naar de Reeuwijkse plassen te gaan en daarvandaan weer terug naar Bergambacht.

Had een route uitgeprint en zo ging ik iets na zeven uur richting Bovenberg en daarna door het plaatsje Vlist. Na 13 km kom ik in het plaatsje Haastrecht, hier staat een prachtig mooi Raadhuis. Maar duik daarna de dijk op naar Stein en kom vele hardlopers tegen daar.

Met het weer zit werkelijk alles mee, gelukkig voor mij want zodoende kan ik mijn briefje blijven volgen. Dit is wel eens anders geweest. Kwam weer grote zilverreigers tegen maar ook een ooievaar en lammetjes al spelend in de wei, het voorjaarsgevoel was er echt wel.

Maar het loop allemaal lekker en zo kom ik bij Driebruggen waarna ik even langs de Reeuwijkse plassen loop en een karekiet spot. Hier naar links daar naar recht, weer recht weer links en zo het Goudse Hout in. Daar ga ik dus ergens de fout in en moest even pas op de plaatst maken om uit tevogelen waar ik mij bevond.

koste me tijd dus Garmin even gestopt, later zou dit nog een paar keer gebeuren. Maar uiteindelijk vond ik de weg terug en zo zette ik mijn weg voort naar Haastrecht waarna ik via Stolwijk weer bij de auto aankwam in Bergambacht en de Garmin gestopt op 43.26 km. Heerlijk gelopen al was mijn kleding keuze iets te warm maar tevreden huiswaarts gekeerd.

Waarom de marathon van Acht zou je denken, zie de route en het lijkt een beetje op een acht dus dacht we maken er de Achtmarathon van voor de rest slaat het nergens op.

Na mijn laatste blogje zijn er weer zeven dagen verstreken en deze week heb ik dus een totaal aantal km van 91.5 gemaakt. Is best veel en had zoiets van, dit is het matje qua tijd. Vind het top dat er mensen zijn die deze kilometers ruim overschrijden en dat wekelijks doen en dat ook nog combineren met hun baan. Petje af.