RoPaRun 2012 wat een beleving

juni 5, 2012

Zou iets nog leuker kunnen dan de RoParun 2011 vroeg ik me van te voren af, antwoord is Ja RoPaRun 2012.

Oktober 2011 was de start van het RoParun team RTZN238, eerste vergadering, eerste ideeën, eerste ontmoeting met nieuwe leden binnen het team. Gedurende de maanden erna werd er heel veel georganiseerd en gerealiseerd. Tante Toos kreeg een bijzondere face lift en er waren prachtige acties die hier te lezen zijn.

Maar eindelijk naar vele maanden was daar de start, gezellig met 22 man/vrouw op zaterdagmorgen richting Parijs. De stemming zat er gelijk goed in bij ons in de wagen. Gezellige verhalen van vorige RoParun edities worden weer boven tafel gehaald.

Alles ging voorspoedig tot Tante Toos begon te stotteren, dit bracht even wat spanning met zich mee. Vele hebben inmiddels aan de bus gewerkt en iedereen ziet niets liever dat ze weer veilig thuis komt. Kevin weet een filter schoon te maken waarna we weer op pad konden. Een paar keer meer kwamen de problemen terug, er werden nood plannen die gelukkig de ijskast in konden zodat we om half drie het terrein op reden in Parijs.

Even een foto, lekker eten, en massage van Bob of Patricia. De tijd vloog voorbij en zo liep het tegen vijven en gingen we naar de start. Ons team (1) mag starten en onze eerste loper was Maria, daarna hebben Claudia, Ray en ik het spelletje steen, papier en mes gedaan om de volgorde te bepalen.

Onze eerste heat brengt ons door de buiten wijken van Parijs waar het tempo niet hoog leg door de vele verkeerslichten. Maar op het moment dat we de stad verlaten zitten we gelijk weer in het mooie Franse land met vergezichten.

Toen we onze eerste trip hadden volbracht konden we gaan slapen, lag boven met het dakraam open. Maar ondanks dat was het erg warm in de auto en kon ik zeker niet slapen. Later hoorde ik dat de meeste het zelfde probleem hadden gehad.

Zondagmorgen, eerste Pinksterdag  rond 4 uur start onze tweede trip, dit is wel de mooiste etappe. Lopend met goed gezelschap van JP en Jolanda zien we in het Franse rijk de zon opkomen. Heuvels met kasseien waarmee je met plezier je schoonmoeder zo’n berg laat af rijden op een vouwfiets.

Tussen negen en tien komen we in het gezellig plaatsje Bertry, dit steunpunt is een bron gezelligheid en ontbijt stond al klaar. Zelfs Hema worsten werden geserveerd!!  Maar eerst hadden we een super fotomoment, helaas konden de twee chauffeurs Kevin en Kevin er niet bij zijn. En hier was een goeie douche gelegenheid, water was lekker warm, heb dat wel eens anders meegemaakt.

De tafels stonden weer uitgeklapt en Bob en Patricia stonden gereed om onze spieren masseren. Maar ook Peter en Nicole hebben een bijdragen die onuitwisbaar is. Wanneer wij vertrokken om te gaan lopen werd er een kratjes samengesteld met allemaal lekkers. Maar ook de maaltijden werden top verzorgd.

De temperatuur was al behoorlijk opgelopen en om 3 uur in de middag stonden wij weer gereed voor de volgende trip. Team 2 met Jan en Harry op de fiets en, Snelle Ines, Jacq, debutant Rob en Rene en de chauffeurs de altijd vrolijke Niels en Sam kwamen weer aangesneld. Even wat knuffels, even wat verhalen delen, even samen zijn waarna we aan onze zwaarste etappe begonnen.

De zon hoog aan de hemel, een reclame bord gaf 32 graden aan en de gesprekken namen af. Jolanda had zich voldoende ingesmeerd maar kon niet voorkomen dat haar benen begonnen te verbranden. Onderweg even een korte pauze ingelast zodat zij een lange broek aan kon trekken.

Een lange weg en toch ook blijven proberen andere teams in te halen, een sportief wedstrijd element wat nergens om gaat. En zo kwamen we aan in het Belgische plaatsje Ternat. Hier hadden we een ontmoeting met Katrien, even een knuffel en een kus een gezamenlijke foto.

Hier hebben we de overheerlijke nasi op waarna alles weer ingepakt werd en wij ons verplaatste met Tante Toos naar Kruibeke. Denk dat het rond hals een in de nacht was dat we weer gewekt werden om onze laatste trip te gaan doen als team 1.  De temperatuur was nu heerlijk en we liepen het licht tegemoet. Wanneer je Nederland inkomt gaat de RoParun sfeer omhoog. Er komt steeds meer publieke belangstelling en wij gaan als team door Ossendrecht heen. Wat een sfeer en gezelligheid.

Niet veel later arriveren we in Bergen op Zoom. Hier worden we geregeld geattendeerd dat we verkeerd liepen maar wij wisten wel beter want Toos stond voorbij het zwembad aan de rechterkant.

Weer een wissel en daarna met gedeelte van het team even naar het zwembad geweest, heerlijk al vind ik zwemmen niet. Even gedoucht en de ogen vol shampoo. Kreeg het er amper uit maar zag het daarna wel weer zitten.

Op naar Klaaswaal, samensmelting met team 2 en op naar Rotterdam. Gezellig keuvelen en iedereen heeft wel een loop moment gehad muv Jolanda.

Zelfs JP heeft een stuk gelopen. Ray had de eer om door Nieuw Beijerland te lopen. Vind het daar ook zo gezellig, en langzaam gaan we verder op naar Barendrecht. Daar stonden Yvonne, Pim en Ton ons op te wachten om even een heerlijk knuffelmoment te delen, geeft een goed gevoel.Hierna was het niet ver meer voor we op de Coolsingel aankwamen en we als gehele team in onze mooie groene vestjes een warm onthaal kregen en over de eindstreep gingen.

Wat een geweldige beleving, wat een geweldige dagen wat een geweldig team.

RTZN, runners team zonder naam, We zouden ook Dream Team kunnen heten.

Meer foto’s kan je hier, hier, hier en hier vinden.



Hé, ben je niets vergeten???

februari 11, 2012

Dit was een van de meest opvallende opmerking die ik gehoord heb tijdens deze bijzondere Molentocht zo door de Alblasserwaard.

Waarom deze opmerking zou je denken, nou ik had mijn schaatsen thuis gelaten en besloten om deze tocht te gaan hardlopen op het ijs. Een week naar de Mid Winter Marathon vond ik 25 km wel voldoende.

Rond kwart voor negen liep ik naar de Alblasserdamse IJsclub waar een lange wacht rij stond voor de inschrijving. Even een kort gesprekje Arjan Maat en wat was het koud, rond de -8 gaf de meter aan.Start bewijs gehaald en zo begon de rit richting Kinderdijk, wat een prachtige vergezichten daar. Heerlijke zon maakt een hoop goed met deze kou. Het kwaliteit was prima om te lopen maar om te schaatsen was het niet overal echt mooi ijs.Bij het eerste stempel punt (13) zag ik Peter Stam van Alblasserdam Nieuws en diverse andere journalisten van ondermeer de NOS. Even met Peter staan praten en wat is deze kerel toch geweldig positief. Nadat hij een paar plaatjes schoot was het tijd om verder te gaan, stempel en op richting Alblasserdam.Net na de Kortlandse Brug was er weer een stempelpost (1). Het begon al knap druk te worden en een grote lint van schaatsers volgde de ideale lijn tussen de brede scheuren door. Onderweg met diverse mensen gesproken en natuurlijk hoorde ik nog steeds mensen roepen “hé schaatsen vergeten?”. Maar alle reactie waren even leuk.Bij de stempelpost in Oud Alblas (2) stond mijn teller op 11,6 km en zou nu terug moeten om zo de 25 km gedaan te hebben maar dat leek mij sterk. Dus gewoon doorgaan naar Bleskensgraaf (3) om nog maar een stempel te halen en daar besloot ik rechtsomkeer te maken naar de IJsclub van Alblasserdam.

Het wind tegen gedeelte had ik nu inmiddels gehad en terug met een heerlijk zonnetje erbij zie ik nog steeds duizenden schaatsers voorbij komen maar hardlopers geen één. Bij een koek en zopie tent een korte stop gemaakt om een Snicker te nuttigen want had nu wel trek gekregen.

 Heerlijk was het laatste stuk naar de ijsclub en na 26.5 kilometer was mijn doel bereikt en had ik dus ook een verdiende medaille.Binnen nog even gekletst met Piet en Marius even een broodje halve warme worst op om daarna in uitloop tempo naar huis te lopen. Super uitstapje op het ijs gehad, een aanrader.Ook was er ander goed nieuws te melden op RoPaRun gebied, er zijn weer een paar nieuwe sponsoren bij die Team 238 (Team RTZN) en ikloopdemarathon een warm hart toedragen.
Allereerst Denise Fotografie die geweldige bruidsreportage maakt maar ook leuke fotoshoots verzorgd.
Maar ook Maurich van Heart for Cars heeft zijn hart op de perfecte plaats en Lizet van Company Flex die zelf ook elk jaar een goede doel actie organiseert is weer van de partij. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.


sportvatsen, wie is er niet groot mee geworden

december 24, 2011

De week na de Sparkmarathon is uitermate rustig verlopen. Echt veel klachten waren er niet alleen werkte de kuit nog niet echt mee, bezoek fysio was een onverwachts bezoek maar Hans, bedankt dat ik even langs kon komen.

Dus deze week was er een zonder sport en alle voorbereidingen treffen voor een weekend sportvatsen. Over sportvatsen gesproken, ik heb me verbaasd over het sportvatsen, sportvasten en bietensap kuur. Op twitter werd er veel over gesproken en blogjes werden er aan besteed.

Ook ik heb mijn mening het en der geventileerd en ben sterk van mening dat ik het beste om kan gaan met sportvatsen.

De planning voor 2012 is alweer in volle gang en we gaan er weer voor, diverse mooie marathons staan op de planning. Tijd is niet meer zo belangrijk maar wil gewoon meer van de omgeving genieten. Natuurlijk zal ik dan toch een beetje aangepast sportvatsen en me netjes gedragen.

Ik bedacht mij net om even te gaan zoeken naar plaatjes en dacht laat ik een kijken of er sportvats plaatjes zijn via Google, nope niet te vinden maar er waren toch vele plaatjes gelinkt aan mijn blog, raar want zoveel gebruik ik het woord sportvatsen niet, oke in vergelijking met sportvasten tja, groot contrast.

Maar al om al heb ik in dit blogje het woord sportvats(en) alweer tien keer gebruikt. Zo genoeg onzin geschreven zo op kerstavond en hierbij En geniet allemaal van de mooiste sportvats momenten anno 2011, btw vond trouwens wel dat dit woord toegevoegd had mogen worden in de Dikke van Dale, past toch goed bij de bedrijfspoedel en wordfeuden.


De Zeeuwsekust marathon, gaaf

oktober 3, 2011

Via twitter werd er al dagen naartoe geleefd, de ZeeuwseKust marathon. Niet door mij want had me niet ingeschreven en dacht. Nou die komt later wel is een keer, in 2008 stond ik ook ingeschreven maar moest afhaken ivm blessure.

Maar op vrijdagavond krijg ik de kans om toch te gaan lopen en een startbewijs was snel gevonden en zo zou ik dus starten onder de naam Jeroen met start nummer 569 . Had me totaal niet voorbereid op deze marathon en dacht bij mezelf, we zien het wel.

Zaterdagnacht toch een paar keer wakker geworden en zaterdag morgen vroeg uit de veren. Rond half acht vertrok ik naar Zoutelande, even aan Curly gevraagd waar ik de auto het beste neer kon zetten. De reis ging voortvarend en om iets over negen was ik al op de parkeerplaats en kwam gelijk Ton tegen. Jeroen kwam me netjes ophalen en zo reden we samen naar Burgh Haamstede.

Voor de ingang kwam ik Paola tegen die haar debuut ging maken en in de sporthal aangekomen kwam ik gelijk al weer een dot bekende tegen, Curly, Kees, John, Richard, Tiny met zoons en niet veel later kwam Ronnie ook aanwaaien en Ilonka was Rik aan het zoeken.

Rond half twaalf op naar het start vak, daar even rondlopend kwam ik Claudia tegen. Ze had afgesproken om samen met Martine en Ingrid te starten maar kon hun niet vinden dus kwam ze bij ons staan (ons = bloggers groep die in geniet tempo weg zouden gaan).Iets na twaalf uur ging ik samen met Claudia en Martine (die had Claudia al snel gevonden) over de start lijn.

Ik hoef echt niet uit te leggen dat het warm was, maar de eerste kilometers gingen in net tempo van rond de 5.40. Was een mooi tempo al moest Martine al snel even afhaken voor een aftap stop en even later was ze er weer bij en langzaam vertrok ze ook weer uit het zicht.Op naar de Neeltje Jans, heerlijk asfalt onder de voeten en dat beviel me goed want met de gedachte wat er nog ging komen zag ik al een bui hangen op deze zonnige dag. Het zou zwaar, zwaarder en het zwaarste moest nog komen. Bij de Banjaard hoorde we op afstand al een fluit en wie anders kon dat zijn dan onze Petra en Erik, even drinken en dropje pakken.Na een kleine 19 km het strand weer op, hier moest ik na een paar km een sanitaire stop maken en raakte achterop. Het schone was er nu al vanaf en tempo ging achteruit. Na het strand dook de Beerin weer op want ook zij moest een noodstop maken en zo gingen we verder op stap.De pijntjes stapelde zich op en bij elke drankpost werd uitgebreid gedronken en hadden alle tijd, zelfs Arnold (man van Claudia) had zich als vrijwilliger opgeworpen bij een van de drankposten en had twee uur lang bekertjes staan vullen.De kuiten begonnen te verkrampen bij mij maar Claudia wist constant een target te maken, over 1 km of drankpost gaan we weer even rustig aandoen. Na 50 meter stond daar Hans met een fles water (dat was snel). Even drinken en hop weer verder.Trappen en heuveltjes hier konden we heerlijk even schelden en daar dook plots onze fotograaf Maurice op. Yep we konden weer even lachen voor de foto, maar in werkelijkheid had ik het wel gehad. Meter voor meter gingen we richting Zoutelande, de finish, de eindstreep, de medaille het trotste gevoel.

Maar eerst nog even langs de tank, nog wat klimmetjes en toen het strand op voor de laatste 2 kilometer. Ook dit waren niet de makkelijkste meters, we liepen tegen de kustlijn aan door het water en mulle zand gevolgd op korte afstand Jacq die ook een knappe eindsprint had. En dan zien we Bjorn, ook hij schoot weer mooie plaatjes vandaag.Nog even gestopt bij de walk of fame en met de wetenschap dat het stel Ilonka en Rik samen beslag hadden gelegd op de overwinning konden we op de eindstreep af gaan en kwamen we na 4.42 over de eindstreep. Geweldig was het, een gevoel van trots want het was niet makkelijk. Heb gezellig met Claudia gelopen, gelachen, gescholden en genoten van deze super mooie marathon.Vrijdagmorgen had ik niet bedacht dat ik zaterdag morgen aan de start zou staan en zondagmorgen genoot ik nog steeds van deze spontane marathon.  Wat een geweldige dag.     


2 keer gesport van de week

augustus 21, 2011

Na de Trainingsloop van vorige week heb ik helaas maar 2 keer gesport en nog geen eens gelopen. Verder in het verhaal wordt het vast duidelijk.

Mijn maatje heeft een prachtige speedboot gekocht en natuurlijk hoort daar iets achter te hangen. Met zijn twee zoons gaat hij geregeld wakeboarden.

Een jaar of 20 terug was ik ook fanatiek watersporter en stond altijd graag op de waterskies waar ik goed mee uit de voeten kon destijds.

De Ed vroeg mij om eens mee te gaan en mijn antwoord was positief. Of te wel dinsdag avond in een mooi pak gehesen en wakeboard onder de voeten en laten we het maar eens gaan proberen. Let wel proberen!!!!

Helaas hield ik mijn armen de eerste 3 of 4 keer niet correct waardoor ik een giga last kreeg van mijn ribben. En toen ze vertelde dat ik mijn armen anders moest houden stond ik daarna vrij snel op al was het leed al geleden.

Mooi strak water op de Lek en het ging best wel goed, maar wel even wennen hoe te sturen. Even verkeerd sturen en pats, daar lag ik weer.

Zo ging dat nog een paar keer door tot ik voorover klapte en dan lijkt water gewoon op asfalt. Moest even met het koppie schudden en vond het welletjes geweest.

De volgende morgen toen ik wakker werd had ik het gevoel dat er een Leopard over me heen gereden was. Had spijt als haar op mijn hoofd en trainingen stonden plots even stil.

Vandaag eens op de MTB gekropen om te kijken of dat ging, jippie dat ging wel. Dus even een toertocht gemaakt van 41 kilometer en kon het natuurlijk niet laten om toch een lusje te maken van 1.2 km om een marathon gefietst te hebben.

Want hoe het ook went of keert, een loper wil een loper blijven in zijn of haar hart. Ik hoop snel weer gewoon rustig aan te beginnen met lopen.

Fijne week iedereen.


Let op wat je doet met je blog

juli 25, 2011

Even werd mijn liefde voor het webloggen een gevoelige slag toegebracht.

Al jaren schrijf ik in mijn ogen leuke verhalen en niet alleen over het hardlopen maar ook over de mooie natuur erom heen.

Op werk vakantie schiet ik altijd foto’s maar wanneer ik in ons kikkerland loop neem ik geen camera mee.

Dus zoek je een plaatje op van de desbetreffende vogel of ander willekeurig dier en plaats deze dan op je blog.

Nou daar ik heb mee geleerd, er zijn mensen die vinden het niet erg als je een plaatje gebruikt van hun als je het maar vraag.

Maar soms legt dit anders, wanneer ik een foto gebruik van iemand anders dan ben ik strafbaar mits met toestemming. En dat kan je duur komen te staan, dit heb ik ten dele ondervonden en ben dus actief geweest met het verwijderen van alle foto’s behalve die van mij zelf of van bekende vrienden/lopers.

Ineens is mijn blog zonder kleur geworden, ik ben destijds begonnen aan het bloggen om er goede doelen mee te steunen en stop daar heel veel vrije tijd en plezier in. Dit plezier werd mij even ontnomen.  

Dus even een waarschuwing, gebruik niet ongevraagd foto’s van een ander, want dan steel je en dan ben je een dief/crimineel en het kan je bovendien een berg geld kosten want je brengt enorme schade toe aan de desbetreffende fotograaf en dat komt hij wel even duidelijk maken.

Maar er is ook nog goed nieuws, we blijven bloggen en hardlopen en het goede doel steunen. Oke het hardlopen gaat prima al is het weer niet altijd even mooi in ons kikkerlandje. Er worden duurlopen, tempo trainingen en intervallen gedaan.

Dus het glas is weer half vol en we gaan weer verder.


Kijk eens uit naar Dopjes Actie

juni 23, 2011

Zo het was even wat blogstilte, even geen zin in hardlopen. Bestaat dat zou je zeggen, nou toch echt wel. Tot vandaag, vandaag ging de schakelaar weer op loop modus en had er weer echt zin in.

Na het werk gelijk de sportkleren aan en voor een 10 km run. Ik kwam na bijna 3 km bekende tegen en stond gezellig even een 20 minuten te kletsen. Toen door gelopen maar route ingekort. Na 6 km begint het me te hozen, hagelen en te onweren. Dus even schuilen bij een struikje en toen de bui verder trok snel weer gaan lopen. Na acht km verzopen maar heerlijk gelopen.

Er was ook weer eens een buitenland tripje, wederom in een land geweest waar ik nog nimmer was geweest, Rinus en Mo wel. Zij hebben daar een marathon gelopen.

Yep Marokko was dit keer mijn bestemming. Zondag vloog ik Casablanca en per taxi door naar Mohammedia.

Mohammedia (محمدية) is een havenstad in het westen van Marokko, circa 25 km ten noordoosten van Casablanca. De stad werd oorspronkelijk Fedala genoemd, maar werd in 1959 ter ere van Koning Mohammed V hernoemd. Tussen de 14e en 19e eeuw was de haven een belangrijk ontmoetingspunt voor handel tussen Europese handelaars en Marokkaanse kooplieden. In 1913, toen Marokko geannexeerd was door de Fransen, begon de bouw van moderne havenfaciliteiten in de stad. Ik mocht hier een bezoekje brengen aan de Tingis.

Na een lange dag was het probleem opgelost en de volgende dag met daglicht weer richting Nederland. Onderweg verbaasde ik me over de vuilstort plaatsten waar van tijd tot tijd waarschijnlijk de fik erin gaat. Maar voordat dit gebeurd waait er heel wat plastic weg en ligt dit bezaaid over de uitgestrekte vlaktes. Slordig want het is een mooi land wat ik zo even zag.

*OPMERKELIJK NIEUWS* De dopjes actie.

Ik ben natuurlijk al jaren een goede doelen liefhebber. Nu kwam Connie laatst bij ons thuis met het verhaal dat iemand van haar werk dopjes spaart voor een blindengeleidehond. Dus tijdens de RoPaRun heeft team 238 hun beste beentje voor gezet en hadden na de RoPaRun een mooie zak vol fles dopjes.

Het verhaal ging natuurlijk een geheel eigen leven lijden en alsof je bij een groep mensen iets in het oor fluistert en aan het einde een heel ander woord krijgt te horen zo ging het dus ook bij ons. Het werd dus de blinde hond met drie pootjes en een oor en een lapje op zijn oog al wandelend met blinde stok.

Was heel erg leuk en deze spontane actie krijgt een vervolg want team 238 gaat gewoon verder met sparen. Maar vrienden/bloggers en andere bekende. Willen jullie misschien ook dopjes sparen voor een blindengeleidehond? Lees dan even dit verhaal en bewaar de dopjes voor mij en we zien elkaar vast wel bij een loop evenement en dan neem ik ze graag in ontvangst.  Ik weet dus niet of het dus een Belgische of een Hollandse blindengeleide hond zal worden. Maar doet dit er iets toe.