Dit was er weer één, en wat voor één De Berenloop

november 8, 2011

Zaterdag avond laat de tas gepakt, flesjes drinken gevuld dosis zin zat al een week op de loer en kleding keuze was al gemaakt.

Zondagmorgen vroeg vertrokken richting Terschelling, Waar wij om kwart voor negen de afvaart hadden gereserveerd. Wij waren in dit geval Ines, Timo, Claudia en ik.

Omdat ik toch langs Nieuw Vennep kom hadden Claudia en ik afgesproken om met elkaar te rijden. Gezellig even bijkletsen. Rond zeven uur stond ik voor de deur en reden we in sneltreinvaart richting Terschelling. Maar hoe dichterbij we kwamen hoe bezorgder Claudia werd of we wel de boot op tijd zouden halen.

Haar bezorgdheid was niet onterecht want een file bij het parkeren, de sprint die daarop volgde, de buschauffeur die onmiddellijk weg reed konden niet voorkomen dat we de boot miste. Maar ruim op tijd kwamen we aan op het eiland wat in het teken stond van de Berenloop.Bij de vertrekhal had Timo zijn tafel neergezet waar Ines goed gemasseerd werd door hem, na de groet liepen wij naar de Brandaris waar we al snel Broeder John zagen maar ook Tiny en Frank en Gerard en vele andere bekenden. Na de start van de halve gingen we met ze allen naar het startvak van de hele marathon.

Startschot viel en daarna de toeter van de Brandaris en op weg voor de 42195 meter. Samen met de Beerin van 2008 liepen we richting Hoorn. Doel was van te voren al gesteld, eindtijd binnen de 4 uur.

Gezellig keuvelend liepen we met diverse groepjes mee maar telkens gingen we net iets sneller. Voorbij Oostereind liepen we langs het laatste woonhuis en gaan het natuurreservaat in. Heerlijk rustig en de zon probeerde zich een weg te banen door de wolken heen. Het tempo was ronduit goed, soms stond er een straf windje maar daar konden we goed mee leven. Met een tijd van 1.55 op de halve waren we dik tevreden, mooi buffertje en wie weet wat er nog in zou zitten.Op vele plekjes stond publiek en dat is erg gezellig, en zo konden wij ook gewoon blijven lachen. Er was zelfs publiek die dat opmerkten. Na 32 km liepen we het strand op, in vergelijking met de Zeeuwse Kust was dit naar onze mening een makkie, wind in de rug en gewoon doorlopen. Inmiddels haalden we ook al behoorlijk wat lopers in en waar de fotograaf stond zwaaide we er weer op los met een grote glimlach. Twee kilometer later gingen we alweer van het strand af om even een feestje te bouwen bij de drankpost daar waar de muziek van ACDC luid uit de boxen kwam. Even kleine drinkpauze en genieten van al die dansende en swingende vrijwilligers.

Dan de Longway, het laatste slotstuk van een bijzondere loop. Door de bossen en Claudia kreeg het heel even moeilijk maar herpakte zich razend snel met de gedachte dat na het bos Ramona op haar stond te wachten.

Een pracht moment na de Longway is het 41 km punt waar de naam van Claudia werd omgeroepen en dat zij een van de winnaressen was geweest van de Berenloop. Heel veel publiek in die laatste kilometer schreeuwden ons na de rodeloper, was het publiek mat dat maakte ik ze wel even wakker.Op de rodeloper liepen we samen breed lachend en genietend de laatste meters, wat een kippenvel moment, wat een geweldige marathon en wat een geweldige leuke dag en we hebben super gelopen. De tijd die we in gedachten hadden was gerealiseerd. Na afloop kwamen we John nog tegen die een pracht PR had gelopen. En alle 5 teamleden van RTZN waren tevreden met hun resultaten. Opfrissen, heerlijk een biertje op, lekker even wat gegeten en daarna vlug weer terug. Ik heb genoten.


Bosjes PRssss, maar ik niet.

oktober 30, 2011

Nadat de afgelopen nacht de klok een uur terug ging werden er plots tijden gelopen gelopen die zijn weerga niet kende. Tijdens de Droomtijdloop en Tiedkwiet werden er aan blok PRssss gelopen. Ik heb de nacht in gepaste rust doorgebracht  al ben ik wel heeeeel even wakker geweest.

Dus dacht ik, zou ik vandaag ook een snelle tijd lopen!!! Dus iets over zeven uur op pad voor 21 km. Het was heerlijk weer en nadat de zomer op de herfst leek lijkt het nu in de herfst een beetje zomers.  Maar schijn bedriegt, de bladeren vallen van de bomen dus het is herfst. De mooie kleurschakeringen geven een mooi landschap. De kilometers gingen lekker en zag na een kilometer of vijf de zon opkomen.
Iets anders dan al die andere lopers had ik al door dat er geen wonderbaarlijke tijd inzat maar ik heb dan wel lekker geslapen. Ten tijden dat ik dit blogje schrijf zie ik de ene naar de andere hardloper zeggen twusten en slaap lekker.

De laatste weken waren niet zo bijzonder te noemen, of toch wel. Op hardloop gebied heb ik netjes mijn trainingen gedaan.

Vorig weekend wilde ik 30 kilometer lopen maar er kwam een bootje tussen. Vrijdag avond vertrok ik toen  vanuit Kiel (De) door het kanaal naar de Waddenzee. We voeren via de Waddenzee naar de Noordzee en op zondag middag stapte ik weer van boord in de Rotterdamse haven. Was wel indrukwekkend om eens op een niet al te groot bootje mee te varen.


Voor de rest valt er mede te delen dat het RoParun team 238 weer begonnen is met het organiseren van evenementen in de aanloop naar de RoParun 2012 waaraan ik wederom zal deelnemen als loper.

Er zitten alweer leuke evenementen in pen waaronder twee sponsorlopen en een sponsordiner. Maar ook gaan we weer naar Schoorl waar we zoals al enkele jaren een pasta party organiseren de dag voor de Groet uit Schoorl run. Meer info is te vinden op www.rtzn.nl.

Nog een week en dan sta ik wederom aan de start voor een marathon, de vierde alweer dit jaar en daarbuiten heb ik ook een marathon gelopen als training. Ik heb er alweer zin in, het is de eerste keer voor mij dat ik de Berenloop ga doen. De aankomende week rustig aandoen en morgen maar eens de warmte opzoeken voor een paar dagen.


Mijn kramp syndroom.

oktober 10, 2011

Kramp, vaak wanneer ik een marathon loop of een PR race doen gebeurt het erg vaak dat ik kramp in mijn kuiten krijg. Zo ook de laatste 10 km tijdens de Zeeuwse Kust marathon. Telkens voelde ik de kramp opkomen, alsof er een soort bal zich voortdurend rolt in de bovenzijde van mijn kuiten.

Meestal stop ik dan even om voorzichtig te rekken en strekken maar ik moet dit eigenlijk voor zien te blijven dus wat te doen.

Allereerst hoe kom je er eigenlijk aan, het kan zijn door intensief sporten maar dat doe ik al heel lang. Te weinig drinken tijdens een marathon, nou ik geloof dat ik me best heb laten vol lopen van te voren maar ook tijdens de loop.

Misschien door het ouder worden? Kom op zeg, zo oud ben ik nog niet. Of misschien door magnesium tekort.Dit tekort kan je eventueel opvangen door dagelijks een banaan te eten, helaas bah die lust ik niet. Heb laatst nog eens geprobeerd een fruitcocktail met daarin best veel banaan maar kreeg het niet weg.

Plots kon ik mij weer herinneren wat John mij ooit vertelde en ik weet dat ik toen wel goed liep aan het einde van een marathon en zonder kramp. In de kast stond idd nog een potje met magnesium pillen dus ben gestart met mijn dagelijkse dosis en we zullen gaan zien of dit resultaat op gaat opleveren tijdens de Berenloop.Een week na die geweldige ZeeuwseKust marathon hebben we de draad weer opgepakt. En is er al weer lekker getraind, op zondag in alle vroegte even de MTB gepakt en gewoon een stuk gefietst om mijn bovenbenen weer los te krijgen en dat werkte goed. Ook de belofte om op deze dag de boven ramen en de kozijnen en rolluiken te lappen heb ik ook ingelost.

Maandag een rustig loopje van 4 kilometer en op woensdag de fiets weer en met 26 kilometer en wat meer snelheid voelde alles weer goed aan. Vrijdag en de herfst is nadrukkelijk aanwezig, ik wilde wel weer graag lopen en besloot na het eten te gaan. Een 10 km was het plan, ik vertrok richting de molens van Kinderdijk en het begon al weer aardig te regenen. Plots realiseer ik mij dat ik mijn Foon niet in een zakje had gestopt en zo ben ik na iets meer na 5 km even een restaurant binnen gewandeld om een zakje te vragen. Gekregen en de foon was gered en daarna gewoon mijn training afgerond in de beoogde afstand.

Gisteren al vroeg op stap gegaan voor een 2 uurs loop, het was fris maar droog. Even een oude route uit de hoed getoverd en heerlijk 22 km weg gestapt. Bij de molens zag ik daglicht rood kleuren en kon het niet laten om er een plaatje van te schieten.



De Zeeuwsekust marathon, gaaf

oktober 3, 2011

Via twitter werd er al dagen naartoe geleefd, de ZeeuwseKust marathon. Niet door mij want had me niet ingeschreven en dacht. Nou die komt later wel is een keer, in 2008 stond ik ook ingeschreven maar moest afhaken ivm blessure.

Maar op vrijdagavond krijg ik de kans om toch te gaan lopen en een startbewijs was snel gevonden en zo zou ik dus starten onder de naam Jeroen met start nummer 569 . Had me totaal niet voorbereid op deze marathon en dacht bij mezelf, we zien het wel.

Zaterdagnacht toch een paar keer wakker geworden en zaterdag morgen vroeg uit de veren. Rond half acht vertrok ik naar Zoutelande, even aan Curly gevraagd waar ik de auto het beste neer kon zetten. De reis ging voortvarend en om iets over negen was ik al op de parkeerplaats en kwam gelijk Ton tegen. Jeroen kwam me netjes ophalen en zo reden we samen naar Burgh Haamstede.

Voor de ingang kwam ik Paola tegen die haar debuut ging maken en in de sporthal aangekomen kwam ik gelijk al weer een dot bekende tegen, Curly, Kees, John, Richard, Tiny met zoons en niet veel later kwam Ronnie ook aanwaaien en Ilonka was Rik aan het zoeken.

Rond half twaalf op naar het start vak, daar even rondlopend kwam ik Claudia tegen. Ze had afgesproken om samen met Martine en Ingrid te starten maar kon hun niet vinden dus kwam ze bij ons staan (ons = bloggers groep die in geniet tempo weg zouden gaan).Iets na twaalf uur ging ik samen met Claudia en Martine (die had Claudia al snel gevonden) over de start lijn.

Ik hoef echt niet uit te leggen dat het warm was, maar de eerste kilometers gingen in net tempo van rond de 5.40. Was een mooi tempo al moest Martine al snel even afhaken voor een aftap stop en even later was ze er weer bij en langzaam vertrok ze ook weer uit het zicht.Op naar de Neeltje Jans, heerlijk asfalt onder de voeten en dat beviel me goed want met de gedachte wat er nog ging komen zag ik al een bui hangen op deze zonnige dag. Het zou zwaar, zwaarder en het zwaarste moest nog komen. Bij de Banjaard hoorde we op afstand al een fluit en wie anders kon dat zijn dan onze Petra en Erik, even drinken en dropje pakken.Na een kleine 19 km het strand weer op, hier moest ik na een paar km een sanitaire stop maken en raakte achterop. Het schone was er nu al vanaf en tempo ging achteruit. Na het strand dook de Beerin weer op want ook zij moest een noodstop maken en zo gingen we verder op stap.De pijntjes stapelde zich op en bij elke drankpost werd uitgebreid gedronken en hadden alle tijd, zelfs Arnold (man van Claudia) had zich als vrijwilliger opgeworpen bij een van de drankposten en had twee uur lang bekertjes staan vullen.De kuiten begonnen te verkrampen bij mij maar Claudia wist constant een target te maken, over 1 km of drankpost gaan we weer even rustig aandoen. Na 50 meter stond daar Hans met een fles water (dat was snel). Even drinken en hop weer verder.Trappen en heuveltjes hier konden we heerlijk even schelden en daar dook plots onze fotograaf Maurice op. Yep we konden weer even lachen voor de foto, maar in werkelijkheid had ik het wel gehad. Meter voor meter gingen we richting Zoutelande, de finish, de eindstreep, de medaille het trotste gevoel.

Maar eerst nog even langs de tank, nog wat klimmetjes en toen het strand op voor de laatste 2 kilometer. Ook dit waren niet de makkelijkste meters, we liepen tegen de kustlijn aan door het water en mulle zand gevolgd op korte afstand Jacq die ook een knappe eindsprint had. En dan zien we Bjorn, ook hij schoot weer mooie plaatjes vandaag.Nog even gestopt bij de walk of fame en met de wetenschap dat het stel Ilonka en Rik samen beslag hadden gelegd op de overwinning konden we op de eindstreep af gaan en kwamen we na 4.42 over de eindstreep. Geweldig was het, een gevoel van trots want het was niet makkelijk. Heb gezellig met Claudia gelopen, gelachen, gescholden en genoten van deze super mooie marathon.Vrijdagmorgen had ik niet bedacht dat ik zaterdag morgen aan de start zou staan en zondagmorgen genoot ik nog steeds van deze spontane marathon.  Wat een geweldige dag.     


De Berlijn marathon 2011

september 27, 2011

Vanuit mijn luie stoel voor de buis op zondag morgen zat ik te genieten van de marathon van Berlijn. Wat hadden ze een prachtweer die lopers. Het bracht mijn gedachte toch even terug naar Berlijn 2010. In dat weekend heb ik zowel de marathon op skeelers als hardlopend volbracht in de stromende regen, dus dat was een schril contrast met dit jaar.Er liepen niet zoveel bekende mee maar toch waren John en Ans, RunSylRun en niet te vergeten de meester gekkebekkentrekken Pim vertegenwoordigd tussen al die andere ruim 40 duizend marathon lopers.

In een paar uur tijd zag ik hoe Makau een nieuw wereld record liep en Gebreselassie na 27 kilometer moest afhaken vanwege long problemen maar daarna zijn weg weer vervolgde. Hij heeft de eindstreep helaas niet gehaald maar moedig gedaan.

Via twitter volgde in de uren daarna een ware follow de Dutchies en de tijden kwam een voor een binnen, ook een tweet van Peet over het weer vorig jaar vond ik erg leuk. We hadden elkaar helaas toen niet gezien alleen Erik kwam ik na afloop tegen. Maar wat een slecht weer toen. Maar zowel Ans, Syl, John en Pim allen gefeliciteerd met het behaalde resultaat.

Maar terug naar deze week, getraind? Jawel. Gelopen, jawel, gefietst, jawel.

De kilometers gaan bij het lopen steeds verder omhoog. Op woensdag heb ik een kleine 18 kilometer gelopen in iets boven de 5 minuut de km dus vet tevreden.

De dag ervoor heb ik een pracht stuk gefietst, ik heb een target van 100 kilometer maar dat duurt nog wel even voor ik die afstand fietst. Maar met 71.5 km ben ik al ruim over de helft. Op Woensdag in de avond snel wat kilometers gepakt met de fiets.

Op vrijdag moest het dan ook maar weer eens gedaan worden, de interval. Om niet gelijk een zware te pakken nam ik de piramide loop. Allemaal in 4 minuut de kilometer was de doelstelling. Op een na waren ze allemaal 4 minuut of minder en uiteindelijk zat deze interval verpakt in een 15 km loop.

En op zondag avond toch nog een 25 km op de fiets weg getrapt. Deze week wil ik meer loop kilometers gaan maken. En lees volgende week maar of dit ook gelukt is. Komende zaterdag staat er wederom een knaller van een marathon te wachten, niet voor mij maar vele bekende gaan daar weer uitbundig genieten. Wens jullie onwijs veel succes tijdens de Zeeuwse Kustmarathon.


2 keer gesport van de week

augustus 21, 2011

Na de Trainingsloop van vorige week heb ik helaas maar 2 keer gesport en nog geen eens gelopen. Verder in het verhaal wordt het vast duidelijk.

Mijn maatje heeft een prachtige speedboot gekocht en natuurlijk hoort daar iets achter te hangen. Met zijn twee zoons gaat hij geregeld wakeboarden.

Een jaar of 20 terug was ik ook fanatiek watersporter en stond altijd graag op de waterskies waar ik goed mee uit de voeten kon destijds.

De Ed vroeg mij om eens mee te gaan en mijn antwoord was positief. Of te wel dinsdag avond in een mooi pak gehesen en wakeboard onder de voeten en laten we het maar eens gaan proberen. Let wel proberen!!!!

Helaas hield ik mijn armen de eerste 3 of 4 keer niet correct waardoor ik een giga last kreeg van mijn ribben. En toen ze vertelde dat ik mijn armen anders moest houden stond ik daarna vrij snel op al was het leed al geleden.

Mooi strak water op de Lek en het ging best wel goed, maar wel even wennen hoe te sturen. Even verkeerd sturen en pats, daar lag ik weer.

Zo ging dat nog een paar keer door tot ik voorover klapte en dan lijkt water gewoon op asfalt. Moest even met het koppie schudden en vond het welletjes geweest.

De volgende morgen toen ik wakker werd had ik het gevoel dat er een Leopard over me heen gereden was. Had spijt als haar op mijn hoofd en trainingen stonden plots even stil.

Vandaag eens op de MTB gekropen om te kijken of dat ging, jippie dat ging wel. Dus even een toertocht gemaakt van 41 kilometer en kon het natuurlijk niet laten om toch een lusje te maken van 1.2 km om een marathon gefietst te hebben.

Want hoe het ook went of keert, een loper wil een loper blijven in zijn of haar hart. Ik hoop snel weer gewoon rustig aan te beginnen met lopen.

Fijne week iedereen.


De Marathon van Leiden

mei 15, 2011

Na de Breakfastrun en De Lenteloop stond het volgende evenement een week later weer te wachten.  Ik had keus genoeg dit weekend om te gaan lopen wat te denken van Salomon Koning Van Spanje Trail, of de 6 uur van Steenbergen of de marathon van Leiden. Ik ben marathon lopen echt leuk gaan vinden en ze gaan me steeds beter af, niet qua tijd maar qua afstand.

Dus werd het de gratis  marathon van Leiden als duurloop training in aanloop naar de RoPaRun 2011. Al vroeg vertrok ik naar Leiden en had met Claudia afgesproken dat we elkaar in de kerk zouden treffen.

In de kerk elkaar zouden treffen!!!!  Echt wel iets voor de zondag maar voor een marathon is best wel raar. Rond 9.15 in de kerk en het was een drukte van jewelste. Al snel zag ik Claudia en Angeline staan nadat ik mijn start nummer had opgehaald. Startnummer 190. Plots voelde ik een tik op mijn rug, het was Ans die geweldige fotografe die vandaag zelf de halve ging lopen en haar HardlopendeBoer zat een paar honderd kilometer verderop om de Koning van Spanje te gaan doen.

Even bijkletsen en al snel kwamen er vele bekende binnen, Broeder Ronald, Hans en Gudy, Curly, de altijd gezellige Fred, Frank en nog meer bekende. De drankflessen worden ingeleverd door de Beerin Ik ging mij omkleden en de groepsfoto daarna, niet een keer niet twee keer, nee er moest wel 4 keer geschoten worden door omstandigheden maar de foto was nu wel compleet.

Hop naar buiten en de tassen inleveren. Daar komen we Frank tegen, dat is ook een leuk weerzien. Het is echt leuk als je wat jaren loopt hoeveel bekende er inmiddels zijn.  Dus samen met Frank en Claudia gaan we naar het startvak. Nog even een toiletstop en wie kwam  daarvoor bij, Jan. Zoals altijd even positief en hij gaat de halve doen, maar mocht hij zich oke voelen dan misschien een extra ronde.

Niet veel later gingen we van start, we hadden afgesproken om er een ontspannen loop van te maken en dat ging ons goed af. Het weer was prima soms veel wind, soms een te warm zonnetje maar dit alles mag geen naam hebben. Het eerste stuk werd bepaald door de breedte van de weg, wanneer je hier voor een mooie 3.30 zou gaan dan moet je toch echt voorin starten want anders heb je een probleem door de drukte.

Bij de eerste drankpost zochten we ons drinken, helaas niet gezien, zo ook drankpost 2 en bij drankpost 3 vragen we waar de flessen staan. Op de eerste tafel (wij stonden bij de laatste tafel) Dus sprintje naar eerste tafel, nope niks te vinden. Duidelijk verhaal, onze flessen waren verdampt en zo dronken we Born, en is goed te verteren.

De meters gingen goed tot de 18 km, hier moesten we tempo iets laten zaken. Dit hield stand tot de 21 km waarna ik links van het hek ging en Claudia rechts over de eindstreep. De helft zat er op en van drukte was geen enkele sprake meer.

Op ons startnummer stond ook je naam geschreven en kan je vertellen dat het in Leiden goed vertoeven is want je wordt overal aangemoedigd bij naam. Erg leuk en zeer motiverend. Het tempo ging omhoog en een inhaal slag begon, ik voelde me erg goed. Deze marathon heeft echt van alles in zich, door de stad, door de polder, langs het water, door woonwijken, yep het was genieten.

Ook het publiek is er een om te onthouden, niet dat het ram vol staat overal maar waar publiek staat word je gedragen. Ik liep gewoon lekker door en zo kwam ook het einde van de volgende 21 in zicht. Bruggetje hier bruggetje daar, een geweldige straat waar het echt groot feest is, nog een paar keer omhoog omlaag en daar zie ik het bord 500 meter. Kleinstukje verder liep ik over de eindstreep . 3.47.59, mag ook 3.48 zijn geworden. Hierna werd ik verwend met mooie medaille, flesje drinken en tot slot een heerlijk glas bier. Werelds.

Na afloop kom ik Kees, Richard, RitchieLima en Cok tegen, nog even bijkletsen en dan weer tijd voor vertrek.

Kort samengevat, een hele leuke marathon, prima drankposten, pracht publiek, mooie kerk. Was een leuke dag met weerzien van leuke vrienden.



Prachtig, prachtig weer,

april 11, 2011

Voor de duizenden toeschouwers langs de kant, maar voor een marathon loper mocht het ietsjes minder zijn. Tenminste wat mij betreft.

Vanmorgen vroeg op stap gegaan met gepakte tas en webloggers spandoek. De auto op de Kralingse Zoom gezet en met de metro naar Beurs gegaan. Was er dus ruim op tijd dus relax richting het Zadkine college om me te gaan verkleden in sport kledij.

Het zonnetje brak langzaam door maar het was nog niet echt warm, in tegenstelling tot vorig jaar had ik nu wel wegwerpkleding mee genomen dus daarna in mijn jogging broek met lang shirt richting het webbloggers ontmoetingspunt.

Veel te vroeg wederom dus afwachten maar en een beetje rond wandelen. Plots komen Ingrid en Martine de metro uitzetten, even bijgeklets en afspraak gemaakt waar we elkaar zouden ontmoeten in start vak D.  Niet veel later zag ik Frank the roadrunner bij het politie bureau en daar kwam de andere Frank al aan. Plots zie ik een tweetal dorpsgenoten voorbij, Rik ging ook de marathon doen en ooit zijn we samen bij defensie collega’s geweest.

En wie kwam daar aan Pim met Yvonne, even een gekke bekken moment en ineens liep het storm en waren vele bloggers er. Ga ze niet allemaal bij naam noemen want zal er zeker een vergeten en die komt die eer niet toe.

Bjorn en Ans maakte diverse foto’s van een bond gezelschap en daarna verdween iedereen weer als een flachmob.

Op naar startvak, opzoek naar Martine en Ingrid weer kletsen. De heli’s  hangen laag boven de stad, Lee Towers zinkt getrouw “Je loopt nooit alleen” kanon schot en na enkele minuten gaat de stoet in beweging.

Na 600 meter staan we bijna stil, iets wat zowel Martine als ik nimmer hadden meegemaakt. Iets later wederom. Absurd want het koste toch al gauw een 40 seconde. Maar goed klagen help niet en heeft uiteindelijk geen invloed op het einduitslag.

Samen lopen we lekker verder en loopt daar Richard van der Klis ineens naast ons, was voor korte duur want hij had een andere doelstelling.

Martine moest ineens een toiletstop doen en zei  “ga jij maar verder”, oke zo gezegd zo gedaan. Bij km 25 verwisselde ik mijn flesjes weer voor volle want daar stonden Lydia en Connie te wachten. Snel verder de Erasmus brug op en het liep allemaal nog netjes. Tot ongeveer 28 km.

Yep zon kreeg grip op de gesteldheid van het menselijk leven. Al snel werd het aanpassen, baal als een stekker maar is niet anders. Doelstelling bij stellen, maar had geen idee wat ik nog moest bijstellen. Weer was het hollen en stilstaan en dat voelt niet fijn bij elke drankpost stoppen en veel drinken.

Na 39 km komt de 3:.45 ballon voorbij met Maraton als pacer. Even aan geklampt maar moest lossen. En ook Martine kwam langszij, ook van korte duur want ik wilde geen kramp dus hield het op lolo langzaam.

Km 41, Joepie nog een klein stukje en zie BjornEos staan en dan de laaste km. Ik heb nog een kleine hoop om binnen de 3.45 over de streep te gaan dus versand op nul en gaan. Liep er veel voorbij maar helaas was mijn poging niet voldoende en kwam ik 22 seconde tekort.

Maar gezien het weerbeeld kunnen we opmaken dat het goed is. Ben er blij mee, zelfs de beste tijd ooit in Rdam gelopen. Zo glas is weer half vol. Maar ik weet inmiddels ook dat er vette PRsssss gelopen zijn door hele snelle lopers uit Blogland. Een ieder die een PR heeft gelopen, gefeliciteerd daarmee.



Morgen dan gaan we weer.

april 9, 2011

Morgen vertrekken er weer duizenden mensen in Rotterdam voor hun marathon maar ook elders zal er een marathon gelopen worden. Ondermeer in Parijs maar ook in Arnhem (HanKan marathon). Maar ook is er de halve marathon van Den Helder.

Ik wens iedereen een geweldige dag morgen en hopelijk zullen we met ze allen genieten en afzien met een positief gevoel.

Tot snel en hopelijk zie ik veel bekende morgen in de Doelwater voor aanvang.

De tas is zo goed als gepakt, de zenuwen de baas en zo word mijn laatste bord pasta naar binnen gewerkt.

Vanavond nog even naar Back to Vinyl waar ik echt rustig aan zal doen en optijd naar huis zal gaan.

Succes allemaal doeggggggg


Startnummer is binnen

april 8, 2011

Het is even wennen hoor, na 5 jaar een rood gekleurd startnummer zijn er door de  overname ineens heel andere kleuren, mag ook wel zeggen sobere kleuren.

Maar vanmiddag naar WTC Rotterdam geweest om mijn startbewijs om te ruilen voor mijn startnummer. Het was er erg rustig en het nieuw functioneel loopshirt heeft ook een toch wat sober karakter vind ik.

Het meest jammer vind ik toch wel dat het jaartal er niet op staat vermeld, tuurlijk kleine moeite groot plezier dat ik hem even weg breng naar LV Belettering die er wel even 2011 op kan plakken maar zo werkt het ook niet.

Maar stel, je komt uit Verwegistan en ga in 2011 je eerste marathon lopen in het wel hele mooie Rotterdam, dan is dat shirt toch een herinnering voor het leven samen met je medaille!!

Ook de Expo is een ding waarvoor je niet warm hoeft te lopen, als je in Berlijn bij de Expo geweest bent dan valt deze compleet in het niet. Wat mij betreft mogen ze het startnummer gewoon opsturen en het loopshirt nadien geven. Maar

De vlaggen hangen buiten te wapperen de verkeersborden staan in gereedheid Rdam is er klaar voor zo te zien.

Vanmorgen toen ik naar het werk reed zag ik de zon opkomen en sloeg even af aldaar om een plaatje te schieten. Was echt een mooi ochtend view.

Nou we gaan weer even verder met relaxen, dus tot morgen.



Koolhydraten stapelen

april 7, 2011

De laatste 3 dagen staan niet in het teken van veel bier drinken en kratten stapelen maar bij een marathon loper in het teken van het koolhydraten stapelen.

Heerlijk gisteren aan de pasta en vandaag aan de pannenkoeken (zonderspek) en morgen ochtend hebben we nog wat pannenkoeken overschot.

En in de avond wordt het een rijstmaaltijd met stukjes kipfilet en dan de zaterdag nog. Normaal eet ik dan frietjes maar die sla ik dan over.

Tussen de maaltijden door neem ik een Vitargo shake dagelijks.

Voor de rest geen bamihapjes, zaken chips of ander lekkernij, nee die nemen we zondag later op de dag wel weer.

Er is ook loop nieuws te vertellen zie hier wat een training vandaag. Beginnen de zenuwen al een beetje de komen mede marathon lopers? Bij mij wel hoor. De welbekende voor pijntjes zijn er ook weer, alles vertrouwd zoals ik me altijd voel voor de 42195 meter DUS.



Nu nog maar Vier nachten,

april 6, 2011

En dan!!!!

Vier keer 10000 meter,

Vier keer 500 meter,

Vier keer 48 meter,

En daarna iets te Vieren?


Webbloggers/Twitter steunpunt 2011.

april 5, 2011

Een heel belangrijk aspect tijdens de Rotterdam marathon is toch wel het publiek. Op sommige stukken staan er rijen dik schreeuwende mensen en dat geeft je toch een enorme boost.

De laatste 500 meter naar de eindstreep is vaak makkelijk te doen terwijl 4 km terug je nog zit te puffen en te hijgen, ja dan zijn al die toeschouwers toch echt een meerwaarde voor deze marathon.

Vandaag kwam er een berichtje binnen van Frank, hij vroeg of ik zin had om een webloggerssteun punt met hem te bemannen bij de boezemweg (km punt 30 ongeveer (bedankt Marco)).

Ik had het graag gedaan vertelde ik hem maar ik loop hem zelf was mijn antwoord.  Hij vroeg ook naar het spandoek die ooit gemaakt is door LV belettering. Even in de garage gekeken en ja hoor, nog helemaal intact. Hem even opgespannen om wat vouwen er uit te krijgen.

Dus ook in 2011 wordt het webloggers steunpunt weer in ere hersteld, dus wanneer jullie dit onderstaande spandoek zien hangen dan staat daar Frank jullie op te wachten.

Frank alvast bedankt voor jou support want in Rotterdam is het altijd een feest qua publiek. Vandaag ook nog een kleine training gedaan, niet schokkend maar wel lekker 8 km in een best tempo.


Mijn zesde keer Rotterdam

april 4, 2011

Wie had het ooit gedacht, nou zelf ik niet. Ik zou nooit gedacht hebben dat ik zou gaan hardlopen, en dan wel een tot marathon.

Het word nu voor de zesde keer dat ik deze leuke gezellige marathon ga lopen.

Er zitten al vele mooie herinneringen in. Zoals de eerste marathon 2006, bij het Kralingse bos was het mooie eraf en werd het combi van wandelen en hardlopen met George van Veen (59 Jaar destijds) en Caroline van Krimpen binnenkomst 5:0020 .

Dan 2007, vele ziekenauto’s zag je richting het parcours gaan om mensen te verzorgen die flauw waren gevallen door de extreme warmte omslag zo plotseling na de winter. Ook hier was het schone eraf na 30 km en de marathon werd stilgelegd. Dus dan maar wandelen en dan toch een PR lopen in een tijd van 4:55:12.

Een jaar later wilde ik toch graag richting de 4 uur barrière. Kwam na 30 km Mandy tegen es samen zouden we voor de 4 uur. Want na het eten van een mini Bounty moest ik lossen van Mandy en kwam over de streep in 4:12:36

2009 een domper jaar wat betreft de PR op de marathon. Nadat ik nieuwe inlays had laten aanmaken had ik er te weinig op gelopen van te voren. Helaas, want na 10 km voelde ik een irritatie in mijn linker knie. Nou dat werd dus harken die laatste 32 km maar de laatste kleine 10 km kreeg ik steun van Ingrid, nou dat was welkom. Mijn tijd 4:23:56

Het succes jaar 2010, hier had ik voor het eerst een Konijntje als Haasje. De Beerin van Terschelling was ditmaal het Konijntje van Rotterdam. De kilometers werden goed verteerd na het goede voorbereidende werk die ik verricht had met de schema’s van Hans. Ik wilde graag een tijd van 3:45 lopen. Het ging het net niet worden maar nu werd er toch echt voor het eerst onder de 4 uur gelopen. Jawel 3:46:11 en geweldig genoten en afgezien.

Nu dan de zesde keer Rotterdam, een ding weet ik zeker. I Never Walk Alone. De rest gaan ga ik jullie later vertellen.