Marathon Rotterdam 2013

mei 19, 2013

Het verhaal was al lang geschreven maar nog niet gepost. Toch moet het natuurlijk geplaatst worden dus hier het verhaal

En daar gingen we weer, zou ik voor de 8ste keer de eindstreep halen in Rotterdam???  Zaterdag middag startnummer opgehaald en het eerste wat mij opviel was het oranje shirtje, het mooiste shirtje ooit in mijn Rotterdam marathon leven. Fleurig en tot in detail mooi gemaakt. Maar goed, daar loop je nog geen marathon mee uit.

Nee met nieuwe mooie Nikies in Koninklijke blauw met Oranje bovenkant en veters daar moest het wel mee gaan lukken. In de aanloop naar deze dag had ik met Els (dorpsgenoot) afgesproken om samen op pad te gaan. Zij wilde graag rond de vier uur binnen zijn en dan het liefs 3:59:59.

Groeps foto

Rond acht uur vertrokken we richting de stad en in de grote kleedruimte zag ik al snel wat bekende, de broers Piet en Henk, en John en Ans en Kitty. Hier na even naar de Doelstraat voor een ontmoeting met vele bekende waaronder Pim en Yvonne.  Na diverse knuffel momenten en groepsfoto was het tijd om het start vak in te gaan.

Het knuffel momentje met Yvonne

Het zou de eerste mooie zomerdag worden met temperaturen boven de 20 graden maar voor de start was daar weinig van de merken. Nou en daar was hij weer Lee, nee we lopen ook dit keer niet alleen. Knal en daar gaan we weer, in een grote menigte over de startlijn en proberen ons tempo te vinden. We liepen een stukje voor de 4 uur Pacer uit en vertelde tegen Els dat we gewoon proberen om de Pacer voor te blijven.

Els en ik

We liepen constant een tempo van rond de 5.35 de kilometer en er stond opvallend veel publiek langs de kanten. Bij de Slinge was het ook een drukte van jewelste en mij Ahoy stonden Pim en Yvonne weer. En kwamen we aan bij het 23 kilometer punt waarna ik een sanitaire stop moest maken. Ik zei tegen Els “ga maar door, ben zo weer terug” nou dat laatste was dus niet zo.

Ik voelde een blaar opkomen, en wanneer dat gebeurt gaan er irritante signalen naar je bovenkamer. Toch hield ik de moed erin en vlak bij de Blaak tunnel zagen Els en ik elkaar nog een keer, ik maakte een hand gebaar van GAAN. Ze luisterde uitstekkend want bij mij ging het steeds iets langzamer. Bij de 30 km had ik er schoon genoeg van, kramp in mijn kuiten en het was prachtig weer. Toch was er iets wat mij deed besluiten om die eindstreep te halen, dus ploeteren en niet teveel nadenken. Tijd deed er niet toe en zo liep ik gedoseerd verder.  Kwam Rowdy en Bert tegen onderweg (andere dorpsgenoten), Rowdy liep zelfs nog even gezellig met mij mee. Na 38 km leek de kramp wat weg te ebben waarna de snelheid iets hoger was en ik zo naar de Coolsingel liep, daar zag ik Bjorn weer en als je hem ziet is het bijna rechtsaf en eindsprint om die medaille te mogen ontvangen.  

KittyraarpersoonAn

Mijn 4.28 tijd deed er niet toe maar ik was tevreden, ook Els was tevreden zij liep haar tweede marathon in 4.06 en had een vette PR. Het was weer een stralende dag, volgend jaar maar weer eens proberen daar in Rotterdam.

Pim nog bedankt voor de foto’s


Sparkkrampmarathon….. het verhaal

december 25, 2012

Het heeft even geduurd maar dan nu toch maar weer een krampachtig verhaal.

16 december stond de Sparkmarathon gepland, maar de planning liep een deukje op want ik zou naar een bootje in de UK gaan. Maar zoals wel meer gebeurd kwam het bootje later en kon ik toch starten in SpijkCity.

Voorbereidingen waren dus niet optimaal geweest, maar goed we zouden wel zien waar het schip zou stranden.

Zondagmorgen half negen stond ik voor de deur van Rob (RoPaRun team lid) om samen naar Spijkenisse te gaan. Zoals altijd is het een leuk weerzien van bekende voor de kantine bereikt was hoorde ik  een luide brul “Leeuwtje64”, opgeschrikt keek ik rond en zag daar Kees,  en niet snel daarna  Mo, Hans, Ans en John, Ruud en Cock.Na het omkleden hadden we nog ruim de tijd om her en der een Meet en Greet te hebben maar mijn oog ging ook uit daar mijn teamleden Ines, Benard en Ray.

En wie kwamen daar ineens aan om een foto- en knuffel moment te hebben Jawel  Yvonne en Pim, onwijs gezellig om hun weer te zien. Pim zijn hardloopschoenen zitten vast genageld maar we kijken ernaar uit dat hij de nagels er weer uitgetrokken heeft en weer gezellig zal gaan meelopen.Spark 2In een flits zag ik Bernard voorbij rennen en vroeg hem waar Ines was, ze zou dicht in de buurt moeten staan maar zag haar niet. En na de start weet ik zeker dat ik haar pas na afloop zal gaan zien.

Zo op naar de start,  onverwachts was daar het startschot en begon ik vol goede moed. Ik sloot me aan bij de groep van 4 uur en na een rondje over de baan verlieten we het sportpark. Na 4 km liepen we op de Markenburgweg waar bij diverse mensen even de gedachte terug gingen naar vorig jaar waar we een giga hagel/onweersbui over ons heen kregen maar het weer was nu prima geen klagen dus.Spark 3Al stappende door het polderlandschap liep ik lekker mee in de groep en zocht mijn plaatsjes wel uit om uit de wind te blijven indien nodig, want we hadden vaak de wind in de zeilen. Tot kilometer 27 kon ik mee blijven gaan maar toen viel ik dus terug, een blaar op de zijkant van mijn voet maakte een irritatie waardoor ik niet lekker meer kon lopen, kwam John tegen die last kreeg van zijn onder rug. En zo liepen we beiden in eigen tempo door. Op de Garsdijk net voor Spijkenisse is het eindstation voor John, twee dames waren bereid om hem naar het sportpark te brengen. John vroeg de dames even te wachten om mij ook deze kans te geven, maar ik wilde gewoon door gaan.Spark 4Bij de 30 km kreeg ik een stevige trek, liep zelfs met de gedachte om gewoon bij iemand aan te bellen voor een paar boterhammen. Ik passeerde een vrijwilliger en vertelde hem van mij honger, hij had een gelletje en die nam ik van harte aan (dankjewel nogmaals), helaas was de smaak banaan en vind dat vreselijk……. maar mijn trek was zo sterk dat ik het met verstand op nul opat.Spark 5Niet veel later kreeg ik (grrrrrrrr daar was die weer) hevige buik kramp, steken die mij dwongen te stoppen en weer doorgaan gaan als de pijn geluwd is. Maar bij de 33 kilometer was het gedaan, ik durfde niet verder te gaan en een aardige mevrouw (vrijwilligster) belde een bezemwagen. Kreeg warme thee en een jas van een andere vrijwilliger. Niet veel later zat ik in het busje richting het sportpark. In de kantine aangekomen kreeg ik het erg koud en rilde als een rietje, Ans verzorgde mij uitstekend al nam ik niets aan behalve haar jas. Kreeg nog een bak thee maar kon deze met moeite vasthouden door het beven. Rob was al binnen en liep net geen PR, en (hoe kan het ook bijna anders) Ines had zich in de prijzen gelopen en was 2de dame overal en 1ste in haar leeftijdscategorie. Helaas heb ik Ray niet gezien, hij zou de halve gaan lopen.

Na de warme douche kwam het leven weer terug in mijn lijf, helaas geen eindstreep dit keer. Maar zal me voor de volgende marathons toch eens anders voorbereiden zodat ik eens een keer niet overmand wordt met het krampsyndroom waarmee ik zit.

Tot slot, complimenten  voor de organisatie en speciale dank aan die vrijwilligers die mij van thee en een warme jas en gelletje voorzagen en ……………. Natuurlijk Ans.


Actie tijdens première film De Marathon

oktober 18, 2012

Op 8 oktober was de eerste vergadering van ons RoPaRun team RTZN voor de 2013 editie. Voor ons team zal deze run een extra tintje hebben want het word de eerste lustrum.  Er werden weer vele ideeën geopperd om geld binnen te halen voor de stichting RoPaRun. Deze stichting is er voor de zorg voor mensen met kanker.En de eerste acties is inmiddels een feit. Want gisteren was het eindelijk zover de première van de film De Marathon in Cultureel centrum Landvast in Alblasserdam.

De film De Marathon gaat over vier oer Rotterdammers van boven de veertig die om hun bedrijf te redden de Rotterdam marathon gaan lopen.

Iets na vijf uur kwam Kevin met Tante Toos voorrijden bij mij thuis om ongeveer 15 vuilniszakken met dopjes brengen voor de Blinde Geleide Hondenfonds in België.  Tijdens de eerste vergadering Kreeg ik ook vele zakken met dopjes van Jolanda en van andere leden kwamen ook wat kleinere zakjes. Geweldig bedankt allemaal.Na het uitladen gingen Kevin en ik naar Landvast om Tante Toos een pracht plaatsje te geven voor de ingang.Iets voor zeven was ik terug en Rob was er al, Ton (De Toneelmeester van Landvast) had de loopbanden al opgesteld. Bakkie koffie en Ines en Bernhard stonden nog in de file. Maar ook zij waren op tijd om rond half acht te gaan hardlopen op de band terwijl de bezoekers (Men@Landvast) binnen kwamen.

Bernard die geveld was door de griep zag af van de loopband maar nam daarvoor in de plaats de collectebus ter hand en er kwamen leuke  donaties binnen.  Iets voor 8 uur kwam Wethouder Veerman ook nog even op de loopband staan maar wij hardlopers waren van mening dat de Wethouder het beter bij de vierdaagse van Nijmegen kan houden want in een relax tempo maakt hij zijn tijd vol.Acht uur klaar, op de bios in want wij waren klaar voor De Marathon. De film was echt geweldig, echte Rotterdamse humor, gevloekt wordt er bij de vleet maar het verhaal kent ook een andere kant. Zo merkte ik op dat er onwijs veel gelachen werd maar dat het ook muis stil kon zijn. Super om de opnames te zien die gemaakt zijn tijdens de Rotterdam Marathon want zeg nu eerlijk,  Rotterdam heeft het gezelligste publiek langs de route van Nederland. Tja ik had nog veel meer kunnen vertellen over deze film maar zien is meer de moeite waard .Na afloop was er bier proeverij en de Rotterdamse bitterbal en ook de RoPRun Bussen waren aanwezig. Nog even na gekletst met Ines, Bernard en Kevin die daarna huiswaarts gingen en Rob en ik aan het bierproeven begonnen. Ze smaakte prima en we konden bijna meehelpen met afsluiten.

Wat de actie opgeleverd heeft weten we nog niet maar morgen zal dit waarschijnlijk bekend zijn. Hierbij willen wij Landvast bedanken dat ons team deel uit mocht maken van deze avond.


Het Verschil, de Zeeuwse Kust

oktober 9, 2012

Zaterdagmorgen om 7.10 in de auto gestapt richting Zoutelande. Het was echt baggerweer al waren de weersvoorspellingen in de loop van deze dag positief te noemen.Nadat ik net Zeeland binnen reed leek het weer op te knappen maar na een paar km was ik dat gelijk weer vergeten. Aangekomen in Zoutelande bij de finish tent kwam ik Tiny, Sjan en Ruth gelijk al tegen. Ruth had ik al enkele jaren niet gezien en er was inmiddels gezinsuitbreiding.

Gezellig even bijgekletst en hop richting Burgh. Daar kwam druppelsgewijs vele bekende binnen, en zo werd het dan toch langzaam 12 uur.

Om half twaalf naar buiten  en warempel het was droog. In het start vak stond ik samen met  Ruud, John, Pascal, Kees en Gerard waarmee ik uiteindelijk ook zou starten. Maar ook Cock kwam nog even voorbij stuiven richting het achterveld.De zon was inmiddels gaan schijnen en de weergoden waren ons goed gezind daar zij vorig jaar iets te goed gezind was.  Al snel liep ik weg van het groepje maar net voor ik de eerste keer het strand op ging moest ik al een  sanitaire stop maken. Had al snel weer aansluiting bij Ruud en niet veel later waren we weer compleet. Al kwekkend richting Zoutelande, het begin van deze marathon is echt makkelijk en het liep erg lekker.

De wind hadden we in de rug en het liep op rozen, kilometers gingen voorbij en zo kwamen we aan bij de Veerse dam kilometer 19, daar gingen we voor de tweede maal het strand op en binnen een paar honderd meter moest ik al afhaken en begon mijn “solotour”.Ik liet het tempo snel zakken en al lag het strand er goed bij, het ging niet zoals ik wilde. Had al snel de knop omgedraaid en had gewoon maar één visie, finishen!!!!  Bij de Piraat mochten we het strand weer verlaten, er stond veel publiek en dat is best fijn als je door het mulle zand naar boven wandel om daarna de duinen in te gaan.

Er werd veel gewandeld en gedribbeld, kilometer tijden liepen steeds verder op. Maar we gaan wel gewoon door want opgegeven staat niet in mijn boekje. En het is een prachtige route zo door de duinen, dan de trappen weer op, trappen weer af en kramp in kuiten en hamstring worden steeds sterker.Loop nog gezellig even met Peter, de fysio uit Koudekerke mee maar ook hij heeft nog net iets iets meer over nadat we voor de laatste maal het strand op gaan. Ook hier lag het strand er perfect bij en het de laatste meters dienen zich aan.Zie Petra/Erik en Maurice (die bijna alle foto’s in dit blogje heeft gemaakt, dank je wel hiervoor) staan en ga richting de finish. YES done. Krijg weer een mooie medaille en loop rustig naar de sporthal waarna ik me opkleed en naar restaurant het Verschil ga waar we met bloggers en twitteraars nog wat gaan eten.

Ondanks een tijd van 4:33 ben ik een tevreden mens want dit is niet een gewone marathon nee hij is erg mooi en dat maakt het Verschil.


De Slachte Marathon, hij is echt gaaf!!

juni 23, 2012

Zaterdag morgen rond de klok van 1.15 liep de wekker al af, op naar Friesland.

Dus om 01.45 al in de auto met een tussenstop in Nieuw Vennep om daar Claudia op te halen. Toen we rond 4.30 aan kwamen in Tzummarum werden we netjes naar een van de drie parkeer plaatsen begeleid.

Het begon al licht te worden en de temperatuur was heerlijk, op naar de sporthal waar ik Mo gelijk al tegenkwam. Even een leuk praatje en daarna vertrokken we naar de bussen die al klaar stonden om ons naar Reard te brengen. In de bus kwamen we gelijk Rinus weer tegen. Het is altijd leuk om weer zoveel bekende te zien.

In Reard mochten we rustig naar het  tas inlever punt lopen maar er was iemand die graag eerst even een lekker bakkie wilde gaan doen in het plaatselijke café. Koffie smaakte heerlijk en intussen kwamen er steeds meer bekende binnen waaronder Ingrid en Tiny.

Maar na de koffie en toilet bezoek was het tijd om de tassen in te leveren en richting de start te gaan. Hier kwamen we John en Jeffery tegen en ook Kees was weer van de partij en had grootste plannen en Cock die als rennende fotograaf rond liep. En wie zagen we daar Ruud die alweer zijn zoveelste marathon liep dit jaar.

Na de start gong kwamen we al vrij snel de eerste band tegen die een soort dodenmars uitvoerde, tja dat was de bedoeling niet. Samen met Ingrid, Claudia en Leo liepen we in een mooi tempo maar al vrij snel begon het groepje al te scheuren, Leo ging op zoek naar iemand met een pest humeur en Ingrid liet zich ook al snel wat afzakken. Niet veel later kwamen we Gerard nog tegen.

Het liep heel de tijd erg lekker, genoot van de omgeving en entourage. Het weerbeeld was heel dubbel, soms een zon en dan weer een stortbui. Zo was ook het parkoers, veelal asfalt maar ook zaten er mooie weilanden in waar het glad was. Mijn linker been gleed continue weg tot groot vermaak van degene die achter mij liep. Maar ik hield me staande!!!

Al lopend door de polder werden we getrakteerd op veel beeldende kust, vond het echt gaaf om het allemaal te zien. Ook de Rabo bankjes onderweg, al waren de meeste nog ingepakt toen wij voorbij kwamen.

Helaas dook er een buikkramp op en na 16 km was de eerste dixie stop. Helaas werd het een soort van dixie tot dixieloop want bij elke mogelijke toilet stop wilde ik graag even naar binnen. Maar uiteindelijk naar 4 bezoeken was het gelukkig over, scheelde ook dat het toen nog maar 7 km was tot de eindstreep.

Bij de laatste 3 kilometer was het schone er weer af, teveel keren aangezet en teveel keren gezeten en Claudia zette nog even een kleine eindsprint in.

Maar ik  was tevreden met mijn 3.52. Daarna snel met de bus terug naar de sporthal, even een heerlijke douche, colaatje en hop daar gingen we alweer richting huis.

Vond het een geweldige marathon, lopend langs 22 dorpen. Yep het heeft wel iets dus over 4 jaar maar eens andersom doen. Zou nog bergen andere mooie foto’s willen plaatsen maar dan wordt dit blogje wel erg lang. Maar oplossing is bij Rinus en Cock te vinden, zij hebben een prachtig overzicht gemaakt en heb daar ook wat foto’s mogen gebruiken bedank Rinus en Cock.


De Rotterdam Marathon, yes.

april 17, 2012

Er zijn mensen die hebben inmiddels de 100 marathons al gepasseerd andere hebben de 25 marathons gepasseerd en vandaag was het alweer mijn 15de marathon. Valt in het niet ten opzichte van de rest maar ik heb er een biertje op genomen.

De marathon van Rotterdam, de eerste was in 2006 dus het zou de zevende keer gaan worden hier.Dan de dag van de waarheid, zou het kloppen? Uit bed gestapt en na het opfrissen mijn shake, en magnesium pillen en natuurlijk 2 paracetamolletjes. Preventief tegen elk pijntje gedurende de marathon (dom bijgeloof). Op tijd in de stad en bij het Zakine College mij omgekleed, uiterst relax en nog even waren er grote twijfels omtrent de bovenkleding. Maar hulp bood uitkomst, het werd een lang shirtje ;-).

Op naar de Meet en Greet, daar even bijkletsen met die en geen, paar foto momenten waaronder samen met Pim (gekke bekken momentje), eentje samen met Yvonne en een met Broeder John. En tot slot tot twee keer toe een groepsfoto.Maar nu het werd hoog tijd om het start vak in te gaan, als vee drijven we ons vak in en na het You never walk alone moment en de opzwepende muziek klinkt het start schot.

Het gemiddelde de km zou moeten leggen rond de 4.58 de km maar daar kon ik in de eerste kilometer niet aan komen door de drukte maar daarna gingen het mooi naar wens. Op de stationsweg  passeerde ik Petra (Pink Panter Peet). Ze liep daar samen met Leo die de Haas van de Dag was en haar geweldig geholpen heeft.

Het weer was prima om te lopen en zelfs de wind vond ik meevallen. Drankposten liet ik voor wat ze waren want had mijn eigen flesjes meegenomen en er een aan M@urice mee gegeven voor onderweg. Op de Kreekhuizenweg (9km) kwam ik Katrien tegen, helaas gaf zij te kennen dat ze last van haar kuit had dus we konden niet samen op pad gaan zo vervolgde ik mijn weg alleen tussen vele lopers.

Paar kilometer later voelde ik een klein tikje op mijn schouder, daar was Broeder John. We liepen samen even op maar ik liet me niet verleiden om bij hem te blijven, nee hij had andere doelen.

Maar na pakweg 10 km kroop ik achter een groepje van 3 personen, Nienke Kluft, Pedro Afonso (beide van AV Castricum) En Sjaak van der Zanden uit Meersen. Zij hadden een tempo waarmee ik me goed voelde en zo liepen we met elkaar weer richting de Erasmusbrug, en er werd netjes gewerkt met elkaar, ieder deed kopwerk waar geen woord over vuil gemaakt werd en door een ieder werd gewaardeerd.  Toen we over de Erasmus kwamen ging het gas er perongelijk even op maar voor de West Blaak hadden we het oude ritme weer te pakken.

Na ongeveer 28 km moest Sjaak lossen en met ze drieën weer verder maar helaas moest ik na km 30 ook afhaken nadat ik mijn flesje drinken van Maurice had gekregen. Dus het laatste stuk mocht ik alleen beleven. Maar door het Kralingsebos liep ik gewoon lekker door al begon ik mijn spaarminuten langzaam te verzilveren. Hier stond het verzorgingspunt van Energie Barendrecht en zag daar Ton staan waarvan ik een gelletje kreeg, super.

Op de Boszoom (34 km)  stond een mooi lichtreclame bord en daar verschenen een paar meldingen op waaronder er een van Bert was voor mij, geweldig om dat te krijgen (dankjewel Bert TOP). Het ritme van rond de 5.00 de km bleef ik nog steeds volhouden. Het zat goed in mijn hoofd en benen. Vandaag moest het dan toch echt gaan gebeuren ik zou het halen die geweldige target.Bij het 39 km punt schiet Maurice wat foto’s maar de glimlach is al aardig verdwenen, maar lets go for the last 3 km. Pak nog even wat drinken en neem daar even de tijd voor, nu op naar de finish. De laatste km, daar zag ik Yvonne en Pim (klik foto),niet veel later hoorde ik Henk Lodder schreeuwen (samen met Jolanda) en natuurlijk op ongeveer 800 meter van de streep zag ik Bjorn samen met EOS. Rechts af en laatste sprint eruit trekken. Voldaan en zonder kramp kom in over de eindstreep YES We I did it. Een verbetering van bijna 9 minuten maar het mooiste was toch die grens, eindelijk onder de 3.30.Daarna omkleden en wie zag ik daar Kees en John, beide ook een PR gelopen. Onderweg naar de metro kwam ik Marco en Ronald en Frank en ……….. (sorry) nog meer tegen, zij gingen een biertje en warme choco halen. Nog even snel met Marco geklets en op naar een biertje en frietjes thuis, mijn sportvats moment dit weekend.

Smsje/Whatsupjes/FB berichtjes/ telefoontjes volgde in rap tempo en langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve felicitaties en voor het kleding advies. Dit was mijn Rotterdam marathon moment, heerlijk. Foto zijn van Pim, Maurice en Bjorn dankjewel super.


Een stad om te onthouden

april 10, 2012

Zo twee weken voor de Rotterdam marathon stond er ineens een mooie klus op stapel.

Een mooie reis naar Zuid Amerika, nadat ik al eens in Panama en Venezuela was geweest ging ik dit keer naar Argentinië, Buenos Aires.Hier lag een bootje in drydock waar een inspectie gedaan moest worden van ons systeem. Zo vertrok ik op maandag morgen met de trein via Dordrecht naar Schiphol om rond 10 uur in de morgen te vertrekken.

Om rond 7 uur plaatselijke tijd (- 5 uur NL tijd) te landen, en mijn eerste indruk was dat ik heel snel langs de douane was, gaf best een goed gevoel want het kan ook anders.

Na de koffer van de band gehaald te hebben en door de exit te zijn gegaan stond de taxi chauffeur al te wachten en even later werd ik naar Hotel 562 Nogaro gebracht midden in het centrum.Het hotel had geen restaurant maar even oversteken en na 100 meter aan de rechterkant was Cabildo de Buenos Aires. Hier liet ik mijn maar verrassen met een maaltijd. Was een steak, niet slecht maar de vonken vlogen er ook niet echt af. Het was in middels al weer een paar uur later en zocht snel mijn bed op want de volgende morgen moest er gewerkt worden.De volgende dag heel de dag op het bootje mijn werkzaamheden verricht en was in de avond al gereed. Dus het plan was om een dag eerder terug te reizen, maar er waren geen stoelen meer vrij behalve 1 maar die koste een aanzienlijk bedrag waar de klant niet vrolijk van  zou worden.Dus de woensdag werd gebruikt voor sightseeing en zo stond ik smorgens vroeg niet al te laat op een rondje te gaan hardlopen. Ik heb in deze stad geen enkel gevoel van onveiligheid en met een map in mijn handen loop ik richting de kust waar een mooi natuur reservaat is.

Bij de ingang stond bewaking en iets verder was het heerlijk rustig. Zag er diverse vogels maar de mooiste vogels die ik ook hier weer aan trof was de grote zilverreiger.Na ruim 15 km vond ik het welletjes, het was 24 graden en heb zowel zon als regen gehad. Later die dag ben ik gaan wandelen een slordige 8 km.De straten en gebouwen hebben veel weg van Parijs, alle straten zijn opgebouwd in blokken zoals in New York. Kan niet anders zeggen dat ik genoten heb. Ook ik had hier last van de storing van Vodafone maar gelukkig was er bijna overal wel gratis wifi dus kon er toch gebeld/gewhatsup/getwitterd worden. In de avond was ik net zoals de dagen ervoor weer in het zelfde restaurant en toen ik net binnen was brak er een geweldige onweersbui uit en dit duurde ruim een uur. Er bleken 13 mensen te zijn omgekomen  door de tornado’s en storm.

Donderdag was het weer tijd om naar huis te reizen, onderweg naar het vliegveld kon ik de vele omgevallen bomen en vernielde reclame borden zien wat door de storm was veroorzaakt. De temperatuur was nu 27 graden en een prachtige blauwe lucht.

Vrijdag kwam ik weer via Parijs aan in Amsterdam en wat anders kan ik zeggen dan dat het een geweldige ervaring was. Ze mogen me gerust nog eens sturen, wil nog wel meer zien daar.

Met lopen gaat het prima, sterk aan het afbouwen en opbouwen voor de 15de, heb er zin in.