Back To Vinyl 5 April!!!!!

maart 29, 2014

BTV_5april_kleiner


Marathon Rotterdam 2013

mei 19, 2013

Het verhaal was al lang geschreven maar nog niet gepost. Toch moet het natuurlijk geplaatst worden dus hier het verhaal

En daar gingen we weer, zou ik voor de 8ste keer de eindstreep halen in Rotterdam???  Zaterdag middag startnummer opgehaald en het eerste wat mij opviel was het oranje shirtje, het mooiste shirtje ooit in mijn Rotterdam marathon leven. Fleurig en tot in detail mooi gemaakt. Maar goed, daar loop je nog geen marathon mee uit.

Nee met nieuwe mooie Nikies in Koninklijke blauw met Oranje bovenkant en veters daar moest het wel mee gaan lukken. In de aanloop naar deze dag had ik met Els (dorpsgenoot) afgesproken om samen op pad te gaan. Zij wilde graag rond de vier uur binnen zijn en dan het liefs 3:59:59.

Groeps foto

Rond acht uur vertrokken we richting de stad en in de grote kleedruimte zag ik al snel wat bekende, de broers Piet en Henk, en John en Ans en Kitty. Hier na even naar de Doelstraat voor een ontmoeting met vele bekende waaronder Pim en Yvonne.  Na diverse knuffel momenten en groepsfoto was het tijd om het start vak in te gaan.

Het knuffel momentje met Yvonne

Het zou de eerste mooie zomerdag worden met temperaturen boven de 20 graden maar voor de start was daar weinig van de merken. Nou en daar was hij weer Lee, nee we lopen ook dit keer niet alleen. Knal en daar gaan we weer, in een grote menigte over de startlijn en proberen ons tempo te vinden. We liepen een stukje voor de 4 uur Pacer uit en vertelde tegen Els dat we gewoon proberen om de Pacer voor te blijven.

Els en ik

We liepen constant een tempo van rond de 5.35 de kilometer en er stond opvallend veel publiek langs de kanten. Bij de Slinge was het ook een drukte van jewelste en mij Ahoy stonden Pim en Yvonne weer. En kwamen we aan bij het 23 kilometer punt waarna ik een sanitaire stop moest maken. Ik zei tegen Els “ga maar door, ben zo weer terug” nou dat laatste was dus niet zo.

Ik voelde een blaar opkomen, en wanneer dat gebeurt gaan er irritante signalen naar je bovenkamer. Toch hield ik de moed erin en vlak bij de Blaak tunnel zagen Els en ik elkaar nog een keer, ik maakte een hand gebaar van GAAN. Ze luisterde uitstekkend want bij mij ging het steeds iets langzamer. Bij de 30 km had ik er schoon genoeg van, kramp in mijn kuiten en het was prachtig weer. Toch was er iets wat mij deed besluiten om die eindstreep te halen, dus ploeteren en niet teveel nadenken. Tijd deed er niet toe en zo liep ik gedoseerd verder.  Kwam Rowdy en Bert tegen onderweg (andere dorpsgenoten), Rowdy liep zelfs nog even gezellig met mij mee. Na 38 km leek de kramp wat weg te ebben waarna de snelheid iets hoger was en ik zo naar de Coolsingel liep, daar zag ik Bjorn weer en als je hem ziet is het bijna rechtsaf en eindsprint om die medaille te mogen ontvangen.  

KittyraarpersoonAn

Mijn 4.28 tijd deed er niet toe maar ik was tevreden, ook Els was tevreden zij liep haar tweede marathon in 4.06 en had een vette PR. Het was weer een stralende dag, volgend jaar maar weer eens proberen daar in Rotterdam.

Pim nog bedankt voor de foto’s


Trail By The Sea.

februari 26, 2013

Wow, weer een nieuwe dimensie in mijn hardloop bestaan. Het is de laatste maanden best rustig geweest met hardlopen. Trainen, trainen  en nog eens trainen en geen hardloop evenementen op stapel  tot gisteren.

Had verhalen gehoord dat de Trail By The Sea best leuk was vorig jaar dus besloot ik me daar ook eens aan te gaan wagen. Maar naarmate de trail steeds dichter bij kwam begon er ook een spanning te groeien of ik het wel zou aankunnen. Ik werd onzeker, maar kreeg een positieve impuls waardoor ik dacht “kom op, we gaan er voor”.

En zo liep ik gisteren het Strandpark De Zeeuwse kust binnen om aan nieuw avontuur te beginnen. Na binnenkomst was het een leuk weerzien van vrienden, zo zag ik Claudia en Arnold gelijk bij binnenkomst en kwamen Coq, Gerard en Hans ook al snel binnen en tegen half elf was daar Ingrid. Had een warme kleding advies opgevolgd en natuurlijk zaten daar ook handschoenen bij, maar helaas was het er maar een en de andere een sok. Gelukkig had Ingrid nog een handschoen bij en nog wel een linker (had zelf dus een rechter ;-).Coq, ik, Ingrid en ClaudiaNiet veel later liep iedereen gemoedelijk naar de start op het strand van Renesse.  Een brede strook op het strand werd gevuld met allemaal relaxte lopers.   Zo relaxt als de lopers waren zo opgefokt was het weer deze dag.Gerard ik Ingrid CoqDe start sirene klonk en daar begon mijn avontuur. Ik liep samen met Ingrid en Gerard over het strand met de wind lekker in de rug wat ons met gemak voortstuwde.  Al snel liep ik vooruit om even mijn eerste noodstop te maken en daarna sloot ik weer bij Ingrid aan tot we het tweede stuk strand op gingen en er rustig vandoor ging en Gerard weer tegen kwam. Samen met Gerard liep ik soepel door de duinen en was het genieten van de vele vergezichten. Zo door de duinen en bossen waren er weinig problemen met de wind.bergjeopNa 14km de tweede drankpost waar we Jacqueline tegen kwamen, een knuffel en een gezamenlijk foto. Alles ging gemoedelijk en iedereen was gewoon rustig, even je tijd nemen om wat te drinken en te kletsen met de vrijwilligers die ondanks de kou veel warmte uitstraalde en het ook gezellig vonden. Ook nam ik hier een AA gelletje wat mij goed smaakte, van Jacqueline kreeg ik er ook nog een mee voor onderweg (Nog dank je wel daarvoor Jac)

Na deze stop kwam er een pracht route door de bossen van een kleine 7 kilometer waar veel pieken en dalen inzaten, zoiets als de buitencategorie zeg maar. Maar ik kon me goed staande houden en zo kwamen we aan bij de drankpost op 22 km. Weer een gelletje (nou nou) en een lekker flesje drinken.fotorunnerOpvallend dat het nog zo makkelijk ging maar ook daar komt wel eens een einde aan want nadat wij bij drankpost km punt 27,5 mijn laatste gelletje en sapje nuttigde ging het mooie er snel van af en moest ik rond kilometer 29 Gerard vaarwel zeggen (maar super bedankt nog, was gezellig).

Nu begon het echt zwaar te worden, met nog drie strandstukken en een paar natte poten was het slotakkoord er een om te mogen vaststellen dat deze debuut trail echt wel zwaar was. Had inmiddels weer een pact gesloten met Simone en Marco Heestermans. Simone kreeg geregeld kramp in haar bekken en hamstring (tja in al mijn andere verhalen komt het woord kramp altijd voor maar dan bij mij dus …. Dit keer niet :-).vlagHet eerste”strand” stuk was op de rand van een onderwater staand gedeelte, en dan kom er plots een moment dat er een keuze gemaakt moet worden of rechts of links door het water. Maar zowel links als rechts bezorgde je natte voeten.

Of te wel de laatste twee strand delen met natte voeten en een harde wind die de sneeuwvlokken tot hagelsteentjes maakte en zich hard op je gezicht lieten slaan was toch het einde, jawel het einde van een geweldige trail waarin alles zat wat ik van te voren niet zou hebben durven voorspellen en het nog te volbrengen ook.

Het was geweldig, organisatie en al die vrijwilligers die ons voorzagen van heerlijk drinken en de nodige opkikkers dankjewel voor de goede zorgen, het was de kers op de taart.

Na afloop nog even gekletst, gedoucht  en gekletst en hop naar huis waar om 23.00 uur de ogen moe maar voldaan dicht vielen.tbts medaile


Sparkkrampmarathon….. het verhaal

december 25, 2012

Het heeft even geduurd maar dan nu toch maar weer een krampachtig verhaal.

16 december stond de Sparkmarathon gepland, maar de planning liep een deukje op want ik zou naar een bootje in de UK gaan. Maar zoals wel meer gebeurd kwam het bootje later en kon ik toch starten in SpijkCity.

Voorbereidingen waren dus niet optimaal geweest, maar goed we zouden wel zien waar het schip zou stranden.

Zondagmorgen half negen stond ik voor de deur van Rob (RoPaRun team lid) om samen naar Spijkenisse te gaan. Zoals altijd is het een leuk weerzien van bekende voor de kantine bereikt was hoorde ik  een luide brul “Leeuwtje64”, opgeschrikt keek ik rond en zag daar Kees,  en niet snel daarna  Mo, Hans, Ans en John, Ruud en Cock.Na het omkleden hadden we nog ruim de tijd om her en der een Meet en Greet te hebben maar mijn oog ging ook uit daar mijn teamleden Ines, Benard en Ray.

En wie kwamen daar ineens aan om een foto- en knuffel moment te hebben Jawel  Yvonne en Pim, onwijs gezellig om hun weer te zien. Pim zijn hardloopschoenen zitten vast genageld maar we kijken ernaar uit dat hij de nagels er weer uitgetrokken heeft en weer gezellig zal gaan meelopen.Spark 2In een flits zag ik Bernard voorbij rennen en vroeg hem waar Ines was, ze zou dicht in de buurt moeten staan maar zag haar niet. En na de start weet ik zeker dat ik haar pas na afloop zal gaan zien.

Zo op naar de start,  onverwachts was daar het startschot en begon ik vol goede moed. Ik sloot me aan bij de groep van 4 uur en na een rondje over de baan verlieten we het sportpark. Na 4 km liepen we op de Markenburgweg waar bij diverse mensen even de gedachte terug gingen naar vorig jaar waar we een giga hagel/onweersbui over ons heen kregen maar het weer was nu prima geen klagen dus.Spark 3Al stappende door het polderlandschap liep ik lekker mee in de groep en zocht mijn plaatsjes wel uit om uit de wind te blijven indien nodig, want we hadden vaak de wind in de zeilen. Tot kilometer 27 kon ik mee blijven gaan maar toen viel ik dus terug, een blaar op de zijkant van mijn voet maakte een irritatie waardoor ik niet lekker meer kon lopen, kwam John tegen die last kreeg van zijn onder rug. En zo liepen we beiden in eigen tempo door. Op de Garsdijk net voor Spijkenisse is het eindstation voor John, twee dames waren bereid om hem naar het sportpark te brengen. John vroeg de dames even te wachten om mij ook deze kans te geven, maar ik wilde gewoon door gaan.Spark 4Bij de 30 km kreeg ik een stevige trek, liep zelfs met de gedachte om gewoon bij iemand aan te bellen voor een paar boterhammen. Ik passeerde een vrijwilliger en vertelde hem van mij honger, hij had een gelletje en die nam ik van harte aan (dankjewel nogmaals), helaas was de smaak banaan en vind dat vreselijk……. maar mijn trek was zo sterk dat ik het met verstand op nul opat.Spark 5Niet veel later kreeg ik (grrrrrrrr daar was die weer) hevige buik kramp, steken die mij dwongen te stoppen en weer doorgaan gaan als de pijn geluwd is. Maar bij de 33 kilometer was het gedaan, ik durfde niet verder te gaan en een aardige mevrouw (vrijwilligster) belde een bezemwagen. Kreeg warme thee en een jas van een andere vrijwilliger. Niet veel later zat ik in het busje richting het sportpark. In de kantine aangekomen kreeg ik het erg koud en rilde als een rietje, Ans verzorgde mij uitstekend al nam ik niets aan behalve haar jas. Kreeg nog een bak thee maar kon deze met moeite vasthouden door het beven. Rob was al binnen en liep net geen PR, en (hoe kan het ook bijna anders) Ines had zich in de prijzen gelopen en was 2de dame overal en 1ste in haar leeftijdscategorie. Helaas heb ik Ray niet gezien, hij zou de halve gaan lopen.

Na de warme douche kwam het leven weer terug in mijn lijf, helaas geen eindstreep dit keer. Maar zal me voor de volgende marathons toch eens anders voorbereiden zodat ik eens een keer niet overmand wordt met het krampsyndroom waarmee ik zit.

Tot slot, complimenten  voor de organisatie en speciale dank aan die vrijwilligers die mij van thee en een warme jas en gelletje voorzagen en ……………. Natuurlijk Ans.


Actie tijdens première film De Marathon

oktober 18, 2012

Op 8 oktober was de eerste vergadering van ons RoPaRun team RTZN voor de 2013 editie. Voor ons team zal deze run een extra tintje hebben want het word de eerste lustrum.  Er werden weer vele ideeën geopperd om geld binnen te halen voor de stichting RoPaRun. Deze stichting is er voor de zorg voor mensen met kanker.En de eerste acties is inmiddels een feit. Want gisteren was het eindelijk zover de première van de film De Marathon in Cultureel centrum Landvast in Alblasserdam.

De film De Marathon gaat over vier oer Rotterdammers van boven de veertig die om hun bedrijf te redden de Rotterdam marathon gaan lopen.

Iets na vijf uur kwam Kevin met Tante Toos voorrijden bij mij thuis om ongeveer 15 vuilniszakken met dopjes brengen voor de Blinde Geleide Hondenfonds in België.  Tijdens de eerste vergadering Kreeg ik ook vele zakken met dopjes van Jolanda en van andere leden kwamen ook wat kleinere zakjes. Geweldig bedankt allemaal.Na het uitladen gingen Kevin en ik naar Landvast om Tante Toos een pracht plaatsje te geven voor de ingang.Iets voor zeven was ik terug en Rob was er al, Ton (De Toneelmeester van Landvast) had de loopbanden al opgesteld. Bakkie koffie en Ines en Bernhard stonden nog in de file. Maar ook zij waren op tijd om rond half acht te gaan hardlopen op de band terwijl de bezoekers (Men@Landvast) binnen kwamen.

Bernard die geveld was door de griep zag af van de loopband maar nam daarvoor in de plaats de collectebus ter hand en er kwamen leuke  donaties binnen.  Iets voor 8 uur kwam Wethouder Veerman ook nog even op de loopband staan maar wij hardlopers waren van mening dat de Wethouder het beter bij de vierdaagse van Nijmegen kan houden want in een relax tempo maakt hij zijn tijd vol.Acht uur klaar, op de bios in want wij waren klaar voor De Marathon. De film was echt geweldig, echte Rotterdamse humor, gevloekt wordt er bij de vleet maar het verhaal kent ook een andere kant. Zo merkte ik op dat er onwijs veel gelachen werd maar dat het ook muis stil kon zijn. Super om de opnames te zien die gemaakt zijn tijdens de Rotterdam Marathon want zeg nu eerlijk,  Rotterdam heeft het gezelligste publiek langs de route van Nederland. Tja ik had nog veel meer kunnen vertellen over deze film maar zien is meer de moeite waard .Na afloop was er bier proeverij en de Rotterdamse bitterbal en ook de RoPRun Bussen waren aanwezig. Nog even na gekletst met Ines, Bernard en Kevin die daarna huiswaarts gingen en Rob en ik aan het bierproeven begonnen. Ze smaakte prima en we konden bijna meehelpen met afsluiten.

Wat de actie opgeleverd heeft weten we nog niet maar morgen zal dit waarschijnlijk bekend zijn. Hierbij willen wij Landvast bedanken dat ons team deel uit mocht maken van deze avond.


Het Verschil, de Zeeuwse Kust

oktober 9, 2012

Zaterdagmorgen om 7.10 in de auto gestapt richting Zoutelande. Het was echt baggerweer al waren de weersvoorspellingen in de loop van deze dag positief te noemen.Nadat ik net Zeeland binnen reed leek het weer op te knappen maar na een paar km was ik dat gelijk weer vergeten. Aangekomen in Zoutelande bij de finish tent kwam ik Tiny, Sjan en Ruth gelijk al tegen. Ruth had ik al enkele jaren niet gezien en er was inmiddels gezinsuitbreiding.

Gezellig even bijgekletst en hop richting Burgh. Daar kwam druppelsgewijs vele bekende binnen, en zo werd het dan toch langzaam 12 uur.

Om half twaalf naar buiten  en warempel het was droog. In het start vak stond ik samen met  Ruud, John, Pascal, Kees en Gerard waarmee ik uiteindelijk ook zou starten. Maar ook Cock kwam nog even voorbij stuiven richting het achterveld.De zon was inmiddels gaan schijnen en de weergoden waren ons goed gezind daar zij vorig jaar iets te goed gezind was.  Al snel liep ik weg van het groepje maar net voor ik de eerste keer het strand op ging moest ik al een  sanitaire stop maken. Had al snel weer aansluiting bij Ruud en niet veel later waren we weer compleet. Al kwekkend richting Zoutelande, het begin van deze marathon is echt makkelijk en het liep erg lekker.

De wind hadden we in de rug en het liep op rozen, kilometers gingen voorbij en zo kwamen we aan bij de Veerse dam kilometer 19, daar gingen we voor de tweede maal het strand op en binnen een paar honderd meter moest ik al afhaken en begon mijn “solotour”.Ik liet het tempo snel zakken en al lag het strand er goed bij, het ging niet zoals ik wilde. Had al snel de knop omgedraaid en had gewoon maar één visie, finishen!!!!  Bij de Piraat mochten we het strand weer verlaten, er stond veel publiek en dat is best fijn als je door het mulle zand naar boven wandel om daarna de duinen in te gaan.

Er werd veel gewandeld en gedribbeld, kilometer tijden liepen steeds verder op. Maar we gaan wel gewoon door want opgegeven staat niet in mijn boekje. En het is een prachtige route zo door de duinen, dan de trappen weer op, trappen weer af en kramp in kuiten en hamstring worden steeds sterker.Loop nog gezellig even met Peter, de fysio uit Koudekerke mee maar ook hij heeft nog net iets iets meer over nadat we voor de laatste maal het strand op gaan. Ook hier lag het strand er perfect bij en het de laatste meters dienen zich aan.Zie Petra/Erik en Maurice (die bijna alle foto’s in dit blogje heeft gemaakt, dank je wel hiervoor) staan en ga richting de finish. YES done. Krijg weer een mooie medaille en loop rustig naar de sporthal waarna ik me opkleed en naar restaurant het Verschil ga waar we met bloggers en twitteraars nog wat gaan eten.

Ondanks een tijd van 4:33 ben ik een tevreden mens want dit is niet een gewone marathon nee hij is erg mooi en dat maakt het Verschil.


Het was het even niet of toch wel.

september 30, 2012

De zomer zit er alweer op en de afgelopen maanden zijn heel divers geweest.

Heb onwijs veel leuke werk vakanties gehad, zo mocht ik eerst naar Aruba. Helaas liep dat niet helemaal gesmeerd, door een slijmbeurs ontsteking kreeg ik een beste koorts dus kwam er van lopen niet zoveel.zoek de dolfijnenDaarna even door gesukkeld met de ontsteking maar deze wilde niet verdwijnen dus een bezoekje aan de dokter werd noodzakelijk. Helaas sloegen de twee eerste antibiotica kuren niet aan maar na de derde was het weer oke.

Ik had ineens niet echt de lust om te trainen en het voelde niet echt top daarna. Toch kwamen er wel weer leuke werk vakantie’s aan.Allereerst kwam Dubai eraan, wat een pracht stad maar met wel twee gezichten. Bushokjes met Airco, en veel moet net iets meer zijn dan meer.Maar ik heb ook de andere kant van de stad gezien waar mensen het niet zo breed hebben als die vele die dat wel hebben.

Bij De Burj KhalifaIk had op vrijdag een vrijdag dus ben met een Turkse collega opstap geweest en leuke dingen gezien van Dubai.Dit is dus de andere kant van Dubai, overtocht kost werkelijk niets.Enige weken later kwam er een bootje in Tampa Florida, kleine week geweest en genoten van het weer al was het ook hier erg warm. Van lopen kwam nog steeds niets, geen lust en veel te warm.Na het avontuur in Florida kwam ik op zaterdag terug en zondag vertrokken we alweer naar Turkije.Pamukkale betekent "kasteel van katoen" in het Turks en is een natuurfenomeen in Turkije.Ditmaal was het geen werkvakantie maar gewoon vakantie. 9 dagen Kusadasi en wederom heerlijk warm.Dit is het grote Celcius BibliotheekMaar in deze periode werden de loopschoenen verplicht aangetrokken. Er moest weer wat gedaan worden. Heb twee keer getraind en het ging echt niet makkelijk.Dit is Nike de Griekse Godin van de overwinning. Zie het logo hierin. Vakantie was snel voorbij en heerlijk rustig aan gedaan maar vanaf september moest het roer echt om TRAINEN. Dus vol goede moet begon ik vanaf 1 september en binnen een week had ik bijna net zoveel km als in 2 maanden gelopen.En om het niet af te leren stond mijn laatste werkvakantie voor de deur. Ditmaal Panama. Al eens eerder geweest maar in eerste instantie zou dit een quick en go klus worden.De Skyline van Panama City Nou dat viel iets anders want er kwam een tweede bootje in beeld die 4 dagen later zou gaan bezoeken. Ze hadden een pracht hotel voor me geregeld en had gewoon 3 volle dagen vakantie.Mijn huiskamer in het Trump Hotel in PanamaEn omdat er getraind moest worden ontkwam ik er ook hier niet aan. Een keer een uur op de loopband geweest maar daar wordt ik niet vrolijk van, tweede dag 15 km maar nadat de zon opkwam was het giga warm en al snel was ik verzuurt.Prachtige boulevard waar je erg goed kon lopen.Geen water bij me en ook geen geld. Nou 15 km gelopen maar das ook al. Paar dagen later ben ik nog een keer geweest voor een 10 km loop en dat ging goed. Geld mee genomen en fles water gekocht onderweg TOP.Drie verschillende hoogte nivo'sOok ben ik dit keer door het kanaal gevaren en het was wederom een mooi gezicht.passage Panama kanaal met bootje waar ik op zat.En nu, nu trainen we weer volop door de Nederlandse polders en daar kunnen al die warme oorden niet tegen op, of kan ik niet tegen die warmte op. Denk het laatste. We zijn terug en heb er weer zin in.De Pelikaan


De Slachte Marathon, hij is echt gaaf!!

juni 23, 2012

Zaterdag morgen rond de klok van 1.15 liep de wekker al af, op naar Friesland.

Dus om 01.45 al in de auto met een tussenstop in Nieuw Vennep om daar Claudia op te halen. Toen we rond 4.30 aan kwamen in Tzummarum werden we netjes naar een van de drie parkeer plaatsen begeleid.

Het begon al licht te worden en de temperatuur was heerlijk, op naar de sporthal waar ik Mo gelijk al tegenkwam. Even een leuk praatje en daarna vertrokken we naar de bussen die al klaar stonden om ons naar Reard te brengen. In de bus kwamen we gelijk Rinus weer tegen. Het is altijd leuk om weer zoveel bekende te zien.

In Reard mochten we rustig naar het  tas inlever punt lopen maar er was iemand die graag eerst even een lekker bakkie wilde gaan doen in het plaatselijke café. Koffie smaakte heerlijk en intussen kwamen er steeds meer bekende binnen waaronder Ingrid en Tiny.

Maar na de koffie en toilet bezoek was het tijd om de tassen in te leveren en richting de start te gaan. Hier kwamen we John en Jeffery tegen en ook Kees was weer van de partij en had grootste plannen en Cock die als rennende fotograaf rond liep. En wie zagen we daar Ruud die alweer zijn zoveelste marathon liep dit jaar.

Na de start gong kwamen we al vrij snel de eerste band tegen die een soort dodenmars uitvoerde, tja dat was de bedoeling niet. Samen met Ingrid, Claudia en Leo liepen we in een mooi tempo maar al vrij snel begon het groepje al te scheuren, Leo ging op zoek naar iemand met een pest humeur en Ingrid liet zich ook al snel wat afzakken. Niet veel later kwamen we Gerard nog tegen.

Het liep heel de tijd erg lekker, genoot van de omgeving en entourage. Het weerbeeld was heel dubbel, soms een zon en dan weer een stortbui. Zo was ook het parkoers, veelal asfalt maar ook zaten er mooie weilanden in waar het glad was. Mijn linker been gleed continue weg tot groot vermaak van degene die achter mij liep. Maar ik hield me staande!!!

Al lopend door de polder werden we getrakteerd op veel beeldende kust, vond het echt gaaf om het allemaal te zien. Ook de Rabo bankjes onderweg, al waren de meeste nog ingepakt toen wij voorbij kwamen.

Helaas dook er een buikkramp op en na 16 km was de eerste dixie stop. Helaas werd het een soort van dixie tot dixieloop want bij elke mogelijke toilet stop wilde ik graag even naar binnen. Maar uiteindelijk naar 4 bezoeken was het gelukkig over, scheelde ook dat het toen nog maar 7 km was tot de eindstreep.

Bij de laatste 3 kilometer was het schone er weer af, teveel keren aangezet en teveel keren gezeten en Claudia zette nog even een kleine eindsprint in.

Maar ik  was tevreden met mijn 3.52. Daarna snel met de bus terug naar de sporthal, even een heerlijke douche, colaatje en hop daar gingen we alweer richting huis.

Vond het een geweldige marathon, lopend langs 22 dorpen. Yep het heeft wel iets dus over 4 jaar maar eens andersom doen. Zou nog bergen andere mooie foto’s willen plaatsen maar dan wordt dit blogje wel erg lang. Maar oplossing is bij Rinus en Cock te vinden, zij hebben een prachtig overzicht gemaakt en heb daar ook wat foto’s mogen gebruiken bedank Rinus en Cock.


RoPaRun 2012 wat een beleving

juni 5, 2012

Zou iets nog leuker kunnen dan de RoParun 2011 vroeg ik me van te voren af, antwoord is Ja RoPaRun 2012.

Oktober 2011 was de start van het RoParun team RTZN238, eerste vergadering, eerste ideeën, eerste ontmoeting met nieuwe leden binnen het team. Gedurende de maanden erna werd er heel veel georganiseerd en gerealiseerd. Tante Toos kreeg een bijzondere face lift en er waren prachtige acties die hier te lezen zijn.

Maar eindelijk naar vele maanden was daar de start, gezellig met 22 man/vrouw op zaterdagmorgen richting Parijs. De stemming zat er gelijk goed in bij ons in de wagen. Gezellige verhalen van vorige RoParun edities worden weer boven tafel gehaald.

Alles ging voorspoedig tot Tante Toos begon te stotteren, dit bracht even wat spanning met zich mee. Vele hebben inmiddels aan de bus gewerkt en iedereen ziet niets liever dat ze weer veilig thuis komt. Kevin weet een filter schoon te maken waarna we weer op pad konden. Een paar keer meer kwamen de problemen terug, er werden nood plannen die gelukkig de ijskast in konden zodat we om half drie het terrein op reden in Parijs.

Even een foto, lekker eten, en massage van Bob of Patricia. De tijd vloog voorbij en zo liep het tegen vijven en gingen we naar de start. Ons team (1) mag starten en onze eerste loper was Maria, daarna hebben Claudia, Ray en ik het spelletje steen, papier en mes gedaan om de volgorde te bepalen.

Onze eerste heat brengt ons door de buiten wijken van Parijs waar het tempo niet hoog leg door de vele verkeerslichten. Maar op het moment dat we de stad verlaten zitten we gelijk weer in het mooie Franse land met vergezichten.

Toen we onze eerste trip hadden volbracht konden we gaan slapen, lag boven met het dakraam open. Maar ondanks dat was het erg warm in de auto en kon ik zeker niet slapen. Later hoorde ik dat de meeste het zelfde probleem hadden gehad.

Zondagmorgen, eerste Pinksterdag  rond 4 uur start onze tweede trip, dit is wel de mooiste etappe. Lopend met goed gezelschap van JP en Jolanda zien we in het Franse rijk de zon opkomen. Heuvels met kasseien waarmee je met plezier je schoonmoeder zo’n berg laat af rijden op een vouwfiets.

Tussen negen en tien komen we in het gezellig plaatsje Bertry, dit steunpunt is een bron gezelligheid en ontbijt stond al klaar. Zelfs Hema worsten werden geserveerd!!  Maar eerst hadden we een super fotomoment, helaas konden de twee chauffeurs Kevin en Kevin er niet bij zijn. En hier was een goeie douche gelegenheid, water was lekker warm, heb dat wel eens anders meegemaakt.

De tafels stonden weer uitgeklapt en Bob en Patricia stonden gereed om onze spieren masseren. Maar ook Peter en Nicole hebben een bijdragen die onuitwisbaar is. Wanneer wij vertrokken om te gaan lopen werd er een kratjes samengesteld met allemaal lekkers. Maar ook de maaltijden werden top verzorgd.

De temperatuur was al behoorlijk opgelopen en om 3 uur in de middag stonden wij weer gereed voor de volgende trip. Team 2 met Jan en Harry op de fiets en, Snelle Ines, Jacq, debutant Rob en Rene en de chauffeurs de altijd vrolijke Niels en Sam kwamen weer aangesneld. Even wat knuffels, even wat verhalen delen, even samen zijn waarna we aan onze zwaarste etappe begonnen.

De zon hoog aan de hemel, een reclame bord gaf 32 graden aan en de gesprekken namen af. Jolanda had zich voldoende ingesmeerd maar kon niet voorkomen dat haar benen begonnen te verbranden. Onderweg even een korte pauze ingelast zodat zij een lange broek aan kon trekken.

Een lange weg en toch ook blijven proberen andere teams in te halen, een sportief wedstrijd element wat nergens om gaat. En zo kwamen we aan in het Belgische plaatsje Ternat. Hier hadden we een ontmoeting met Katrien, even een knuffel en een kus een gezamenlijke foto.

Hier hebben we de overheerlijke nasi op waarna alles weer ingepakt werd en wij ons verplaatste met Tante Toos naar Kruibeke. Denk dat het rond hals een in de nacht was dat we weer gewekt werden om onze laatste trip te gaan doen als team 1.  De temperatuur was nu heerlijk en we liepen het licht tegemoet. Wanneer je Nederland inkomt gaat de RoParun sfeer omhoog. Er komt steeds meer publieke belangstelling en wij gaan als team door Ossendrecht heen. Wat een sfeer en gezelligheid.

Niet veel later arriveren we in Bergen op Zoom. Hier worden we geregeld geattendeerd dat we verkeerd liepen maar wij wisten wel beter want Toos stond voorbij het zwembad aan de rechterkant.

Weer een wissel en daarna met gedeelte van het team even naar het zwembad geweest, heerlijk al vind ik zwemmen niet. Even gedoucht en de ogen vol shampoo. Kreeg het er amper uit maar zag het daarna wel weer zitten.

Op naar Klaaswaal, samensmelting met team 2 en op naar Rotterdam. Gezellig keuvelen en iedereen heeft wel een loop moment gehad muv Jolanda.

Zelfs JP heeft een stuk gelopen. Ray had de eer om door Nieuw Beijerland te lopen. Vind het daar ook zo gezellig, en langzaam gaan we verder op naar Barendrecht. Daar stonden Yvonne, Pim en Ton ons op te wachten om even een heerlijk knuffelmoment te delen, geeft een goed gevoel.Hierna was het niet ver meer voor we op de Coolsingel aankwamen en we als gehele team in onze mooie groene vestjes een warm onthaal kregen en over de eindstreep gingen.

Wat een geweldige beleving, wat een geweldige dagen wat een geweldig team.

RTZN, runners team zonder naam, We zouden ook Dream Team kunnen heten.

Meer foto’s kan je hier, hier, hier en hier vinden.



Toch nog één PR

mei 13, 2012

Na de Marathon van Rotterdam ben ik al weer aardig hersteld, en zo stonden de afgelopen paar weken korte afstanden op het menu. Wilde graag wat PR’s verbeteren. Hieronder wat verslagen.

Op Koninginnedag staat altijd in het teken van vroeg opstaan en de Breakfastrun lopen in Hendrik Ido Ambacht.

Al rond 5.15 meld ik mij voor het ophalen van mijn startnummer  en al snel kwam ik Henk Lodder en Andrea tegen. Even praatje want had ineens tijd genoeg, de start was om 6.15 waar ik dacht 6 uur. Niet veel later kwam ook Piet Lodder binnen. Henk ging 10 Nordic walking doen en Piet, Andrea en ik gingen voor de 10 kilometer hardlopen. Buiten was het heerlijk, weinig wind en opkomend zonnetje.

Het plan was om onder de 41.50 minuten te gaan lopen, na het start schot zag ik Piet voor mij uit gaan en haalde ik Andrea al vrij snel in. Dit moest ook zo zijn, niet te snel starten maar ook niet gelijk tijd inleveren.  Ging lekker op weg en hield de eerste 5 km een mooie gem van 4.12 de km daarna liepen de tijden langzaam wat op en kwam ik over de eindstreep in een tijd van 42.13 of te wel geen PR dit keer.

Maar niet getreurd, ik ben tevreden want van de 156 deelnemers op de 10 kilometer was ik toch wel 25ste .

De Verkerkloop op 9 mei in Zwijndrecht is ook zo’n loop die ik ook elk jaar loop, heb er vaak de 10 km gedaan maar in 2010 en nu de 5 km. Ook hier heb ik PR ideeën. Mijn tijd staat op 20.24 en wil graag op de 20 minuten uitkomen. 

Half negen in de avond was de start, even leek het erop dat de start vertraagd zou worden door een gaslek maar na enkele minuten werd het toch weer terug gedraaid naar half negen. Met iets meer dan 1500 lopers werd er dus op tijd gestart, het is dan zaak dat je redelijk vooraan staat maar dit lukte mij niet dus begon al heel snel met slalommen.

De eerste 2 km kon ik op snelheid blijven maar daarna was het gebeurd, tijden liepen op en km 3 en 4 gingen niet goed meer. De laatste km kon ik nog wel een lage 4 minuten eruit persen maar PR was ver te zoeken maar bleef wel onder de 21 minuten, maar niet getreurd, we hebben de Lenteloop in Papendrecht nog.

Zaterdagmiddag  12 mei, de laatste korte loop stond op het programma. Samen met John al weken geboomd voor wat voor tijd we zouden gaan. Ok, proberen voor de 1.07.00. Helaas moest John verstek laten gaan en ging ik alleen op pad (met vele andere).

Dus op naar de laatste PR poging, na de start ging ik al snel iets te snel, de kilometers gingen in 4.23 dus pakte hier op elke km 5 seconde en kon deze mooie spaar actie volhouden tot de 7 km.

Samen met loper 33 (weet zijn naam niet) was het vaak stuivertje wisselen. Lopend over de dijk langs de Merwede de jachthaven gingen we gewoon verder naar de Ketelweg.

Het was allerminst koud en heb ik bij km 11 even een beker water genomen  zoals zo vaak begon ik wel langzaam mijn spaar tegoed weg te geven aan de tijd. Maar ik hield stand, en had genoeg reserve opgebouwd om een mooie PR te lopen. Over de eindstreep bedank ik nummer 33 voor de samenwerking.

 Ben dik tevreden want ik heb ruim een minuut er afgelopen en dat geeft een goed gevoel zo op de valreep.


De Rotterdam Marathon, yes.

april 17, 2012

Er zijn mensen die hebben inmiddels de 100 marathons al gepasseerd andere hebben de 25 marathons gepasseerd en vandaag was het alweer mijn 15de marathon. Valt in het niet ten opzichte van de rest maar ik heb er een biertje op genomen.

De marathon van Rotterdam, de eerste was in 2006 dus het zou de zevende keer gaan worden hier.Dan de dag van de waarheid, zou het kloppen? Uit bed gestapt en na het opfrissen mijn shake, en magnesium pillen en natuurlijk 2 paracetamolletjes. Preventief tegen elk pijntje gedurende de marathon (dom bijgeloof). Op tijd in de stad en bij het Zakine College mij omgekleed, uiterst relax en nog even waren er grote twijfels omtrent de bovenkleding. Maar hulp bood uitkomst, het werd een lang shirtje ;-).

Op naar de Meet en Greet, daar even bijkletsen met die en geen, paar foto momenten waaronder samen met Pim (gekke bekken momentje), eentje samen met Yvonne en een met Broeder John. En tot slot tot twee keer toe een groepsfoto.Maar nu het werd hoog tijd om het start vak in te gaan, als vee drijven we ons vak in en na het You never walk alone moment en de opzwepende muziek klinkt het start schot.

Het gemiddelde de km zou moeten leggen rond de 4.58 de km maar daar kon ik in de eerste kilometer niet aan komen door de drukte maar daarna gingen het mooi naar wens. Op de stationsweg  passeerde ik Petra (Pink Panter Peet). Ze liep daar samen met Leo die de Haas van de Dag was en haar geweldig geholpen heeft.

Het weer was prima om te lopen en zelfs de wind vond ik meevallen. Drankposten liet ik voor wat ze waren want had mijn eigen flesjes meegenomen en er een aan M@urice mee gegeven voor onderweg. Op de Kreekhuizenweg (9km) kwam ik Katrien tegen, helaas gaf zij te kennen dat ze last van haar kuit had dus we konden niet samen op pad gaan zo vervolgde ik mijn weg alleen tussen vele lopers.

Paar kilometer later voelde ik een klein tikje op mijn schouder, daar was Broeder John. We liepen samen even op maar ik liet me niet verleiden om bij hem te blijven, nee hij had andere doelen.

Maar na pakweg 10 km kroop ik achter een groepje van 3 personen, Nienke Kluft, Pedro Afonso (beide van AV Castricum) En Sjaak van der Zanden uit Meersen. Zij hadden een tempo waarmee ik me goed voelde en zo liepen we met elkaar weer richting de Erasmusbrug, en er werd netjes gewerkt met elkaar, ieder deed kopwerk waar geen woord over vuil gemaakt werd en door een ieder werd gewaardeerd.  Toen we over de Erasmus kwamen ging het gas er perongelijk even op maar voor de West Blaak hadden we het oude ritme weer te pakken.

Na ongeveer 28 km moest Sjaak lossen en met ze drieën weer verder maar helaas moest ik na km 30 ook afhaken nadat ik mijn flesje drinken van Maurice had gekregen. Dus het laatste stuk mocht ik alleen beleven. Maar door het Kralingsebos liep ik gewoon lekker door al begon ik mijn spaarminuten langzaam te verzilveren. Hier stond het verzorgingspunt van Energie Barendrecht en zag daar Ton staan waarvan ik een gelletje kreeg, super.

Op de Boszoom (34 km)  stond een mooi lichtreclame bord en daar verschenen een paar meldingen op waaronder er een van Bert was voor mij, geweldig om dat te krijgen (dankjewel Bert TOP). Het ritme van rond de 5.00 de km bleef ik nog steeds volhouden. Het zat goed in mijn hoofd en benen. Vandaag moest het dan toch echt gaan gebeuren ik zou het halen die geweldige target.Bij het 39 km punt schiet Maurice wat foto’s maar de glimlach is al aardig verdwenen, maar lets go for the last 3 km. Pak nog even wat drinken en neem daar even de tijd voor, nu op naar de finish. De laatste km, daar zag ik Yvonne en Pim (klik foto),niet veel later hoorde ik Henk Lodder schreeuwen (samen met Jolanda) en natuurlijk op ongeveer 800 meter van de streep zag ik Bjorn samen met EOS. Rechts af en laatste sprint eruit trekken. Voldaan en zonder kramp kom in over de eindstreep YES We I did it. Een verbetering van bijna 9 minuten maar het mooiste was toch die grens, eindelijk onder de 3.30.Daarna omkleden en wie zag ik daar Kees en John, beide ook een PR gelopen. Onderweg naar de metro kwam ik Marco en Ronald en Frank en ……….. (sorry) nog meer tegen, zij gingen een biertje en warme choco halen. Nog even snel met Marco geklets en op naar een biertje en frietjes thuis, mijn sportvats moment dit weekend.

Smsje/Whatsupjes/FB berichtjes/ telefoontjes volgde in rap tempo en langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve felicitaties en voor het kleding advies. Dit was mijn Rotterdam marathon moment, heerlijk. Foto zijn van Pim, Maurice en Bjorn dankjewel super.


Een stad om te onthouden

april 10, 2012

Zo twee weken voor de Rotterdam marathon stond er ineens een mooie klus op stapel.

Een mooie reis naar Zuid Amerika, nadat ik al eens in Panama en Venezuela was geweest ging ik dit keer naar Argentinië, Buenos Aires.Hier lag een bootje in drydock waar een inspectie gedaan moest worden van ons systeem. Zo vertrok ik op maandag morgen met de trein via Dordrecht naar Schiphol om rond 10 uur in de morgen te vertrekken.

Om rond 7 uur plaatselijke tijd (- 5 uur NL tijd) te landen, en mijn eerste indruk was dat ik heel snel langs de douane was, gaf best een goed gevoel want het kan ook anders.

Na de koffer van de band gehaald te hebben en door de exit te zijn gegaan stond de taxi chauffeur al te wachten en even later werd ik naar Hotel 562 Nogaro gebracht midden in het centrum.Het hotel had geen restaurant maar even oversteken en na 100 meter aan de rechterkant was Cabildo de Buenos Aires. Hier liet ik mijn maar verrassen met een maaltijd. Was een steak, niet slecht maar de vonken vlogen er ook niet echt af. Het was in middels al weer een paar uur later en zocht snel mijn bed op want de volgende morgen moest er gewerkt worden.De volgende dag heel de dag op het bootje mijn werkzaamheden verricht en was in de avond al gereed. Dus het plan was om een dag eerder terug te reizen, maar er waren geen stoelen meer vrij behalve 1 maar die koste een aanzienlijk bedrag waar de klant niet vrolijk van  zou worden.Dus de woensdag werd gebruikt voor sightseeing en zo stond ik smorgens vroeg niet al te laat op een rondje te gaan hardlopen. Ik heb in deze stad geen enkel gevoel van onveiligheid en met een map in mijn handen loop ik richting de kust waar een mooi natuur reservaat is.

Bij de ingang stond bewaking en iets verder was het heerlijk rustig. Zag er diverse vogels maar de mooiste vogels die ik ook hier weer aan trof was de grote zilverreiger.Na ruim 15 km vond ik het welletjes, het was 24 graden en heb zowel zon als regen gehad. Later die dag ben ik gaan wandelen een slordige 8 km.De straten en gebouwen hebben veel weg van Parijs, alle straten zijn opgebouwd in blokken zoals in New York. Kan niet anders zeggen dat ik genoten heb. Ook ik had hier last van de storing van Vodafone maar gelukkig was er bijna overal wel gratis wifi dus kon er toch gebeld/gewhatsup/getwitterd worden. In de avond was ik net zoals de dagen ervoor weer in het zelfde restaurant en toen ik net binnen was brak er een geweldige onweersbui uit en dit duurde ruim een uur. Er bleken 13 mensen te zijn omgekomen  door de tornado’s en storm.

Donderdag was het weer tijd om naar huis te reizen, onderweg naar het vliegveld kon ik de vele omgevallen bomen en vernielde reclame borden zien wat door de storm was veroorzaakt. De temperatuur was nu 27 graden en een prachtige blauwe lucht.

Vrijdag kwam ik weer via Parijs aan in Amsterdam en wat anders kan ik zeggen dan dat het een geweldige ervaring was. Ze mogen me gerust nog eens sturen, wil nog wel meer zien daar.

Met lopen gaat het prima, sterk aan het afbouwen en opbouwen voor de 15de, heb er zin in.    


Het schiet alweer op

april 1, 2012

Zo richting de Rotterdam marathon. Er is de laatste tijd niet veel geschreven om dat er alleen maar getraind is. Sinds mijn laatste blogje is er 21 keer getraind met een totaal van 415 km wat dus prima is. Moet er zelfs bij vertellen dat er één week bij zat waarin slecht 1 keer werd getraind.

In die bewuste week zat nog een leuk Team RTZN activiteit. De teambus ondergaat aan de buiten kant een complete makeover.

Tante Toos krijgt een nieuwe kleur en wel oranje. Met vele vrijwilligers werd er in het weekend van 10 en 11 maart geschuurd en geschilderd en oude stickers verwijderd.De Hema Alblasserdam heeft ons ook dit keer weer geholpen. Nee geen Hema worsten maar wel verfbakjes, rolletjes en kwasten gesponsord natuurlijk onze dank hiervoor.Dit leverde de het onderstaande plaatje op na de eerste laklaag.Op 14 en 15 april zal het resterende verfwerk gedaan gaan worden tot die tijd train in gewoon verder.

vandaag nog wel even wezen kijken naar de Dwars Door Dord run, was weer en leuk weerzien met John, Ans en Monique, en Jacqueline, Hans en Gudy en ook Ronnie Duinkerken even gesproken. Voor de start ben ik alweer huiswaarts gegaan  maar kan wel vertellen dat er een PR is gelopen door onze Zeeuwse.

In de komende weken zal er een stuk meer geschreven gaan worden, er staan tenslotte leuke dingen op stapel, werkvakantie, Rdam marathon, Verkerkloop, Breakfastrun, Lenteloop, RoParun, en de Slachte marathon. Dus deze blog is echt niet dood en begraven. Tot snel.


Hé, ben je niets vergeten???

februari 11, 2012

Dit was een van de meest opvallende opmerking die ik gehoord heb tijdens deze bijzondere Molentocht zo door de Alblasserwaard.

Waarom deze opmerking zou je denken, nou ik had mijn schaatsen thuis gelaten en besloten om deze tocht te gaan hardlopen op het ijs. Een week naar de Mid Winter Marathon vond ik 25 km wel voldoende.

Rond kwart voor negen liep ik naar de Alblasserdamse IJsclub waar een lange wacht rij stond voor de inschrijving. Even een kort gesprekje Arjan Maat en wat was het koud, rond de -8 gaf de meter aan.Start bewijs gehaald en zo begon de rit richting Kinderdijk, wat een prachtige vergezichten daar. Heerlijke zon maakt een hoop goed met deze kou. Het kwaliteit was prima om te lopen maar om te schaatsen was het niet overal echt mooi ijs.Bij het eerste stempel punt (13) zag ik Peter Stam van Alblasserdam Nieuws en diverse andere journalisten van ondermeer de NOS. Even met Peter staan praten en wat is deze kerel toch geweldig positief. Nadat hij een paar plaatjes schoot was het tijd om verder te gaan, stempel en op richting Alblasserdam.Net na de Kortlandse Brug was er weer een stempelpost (1). Het begon al knap druk te worden en een grote lint van schaatsers volgde de ideale lijn tussen de brede scheuren door. Onderweg met diverse mensen gesproken en natuurlijk hoorde ik nog steeds mensen roepen “hé schaatsen vergeten?”. Maar alle reactie waren even leuk.Bij de stempelpost in Oud Alblas (2) stond mijn teller op 11,6 km en zou nu terug moeten om zo de 25 km gedaan te hebben maar dat leek mij sterk. Dus gewoon doorgaan naar Bleskensgraaf (3) om nog maar een stempel te halen en daar besloot ik rechtsomkeer te maken naar de IJsclub van Alblasserdam.

Het wind tegen gedeelte had ik nu inmiddels gehad en terug met een heerlijk zonnetje erbij zie ik nog steeds duizenden schaatsers voorbij komen maar hardlopers geen één. Bij een koek en zopie tent een korte stop gemaakt om een Snicker te nuttigen want had nu wel trek gekregen.

 Heerlijk was het laatste stuk naar de ijsclub en na 26.5 kilometer was mijn doel bereikt en had ik dus ook een verdiende medaille.Binnen nog even gekletst met Piet en Marius even een broodje halve warme worst op om daarna in uitloop tempo naar huis te lopen. Super uitstapje op het ijs gehad, een aanrader.Ook was er ander goed nieuws te melden op RoPaRun gebied, er zijn weer een paar nieuwe sponsoren bij die Team 238 (Team RTZN) en ikloopdemarathon een warm hart toedragen.
Allereerst Denise Fotografie die geweldige bruidsreportage maakt maar ook leuke fotoshoots verzorgd.
Maar ook Maurich van Heart for Cars heeft zijn hart op de perfecte plaats en Lizet van Company Flex die zelf ook elk jaar een goede doel actie organiseert is weer van de partij. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.