Back To Vinyl 5 April!!!!!

maart 29, 2014

BTV_5april_kleiner


Marathon Rotterdam 2013

mei 19, 2013

Het verhaal was al lang geschreven maar nog niet gepost. Toch moet het natuurlijk geplaatst worden dus hier het verhaal

En daar gingen we weer, zou ik voor de 8ste keer de eindstreep halen in Rotterdam???  Zaterdag middag startnummer opgehaald en het eerste wat mij opviel was het oranje shirtje, het mooiste shirtje ooit in mijn Rotterdam marathon leven. Fleurig en tot in detail mooi gemaakt. Maar goed, daar loop je nog geen marathon mee uit.

Nee met nieuwe mooie Nikies in Koninklijke blauw met Oranje bovenkant en veters daar moest het wel mee gaan lukken. In de aanloop naar deze dag had ik met Els (dorpsgenoot) afgesproken om samen op pad te gaan. Zij wilde graag rond de vier uur binnen zijn en dan het liefs 3:59:59.

Groeps foto

Rond acht uur vertrokken we richting de stad en in de grote kleedruimte zag ik al snel wat bekende, de broers Piet en Henk, en John en Ans en Kitty. Hier na even naar de Doelstraat voor een ontmoeting met vele bekende waaronder Pim en Yvonne.  Na diverse knuffel momenten en groepsfoto was het tijd om het start vak in te gaan.

Het knuffel momentje met Yvonne

Het zou de eerste mooie zomerdag worden met temperaturen boven de 20 graden maar voor de start was daar weinig van de merken. Nou en daar was hij weer Lee, nee we lopen ook dit keer niet alleen. Knal en daar gaan we weer, in een grote menigte over de startlijn en proberen ons tempo te vinden. We liepen een stukje voor de 4 uur Pacer uit en vertelde tegen Els dat we gewoon proberen om de Pacer voor te blijven.

Els en ik

We liepen constant een tempo van rond de 5.35 de kilometer en er stond opvallend veel publiek langs de kanten. Bij de Slinge was het ook een drukte van jewelste en mij Ahoy stonden Pim en Yvonne weer. En kwamen we aan bij het 23 kilometer punt waarna ik een sanitaire stop moest maken. Ik zei tegen Els “ga maar door, ben zo weer terug” nou dat laatste was dus niet zo.

Ik voelde een blaar opkomen, en wanneer dat gebeurt gaan er irritante signalen naar je bovenkamer. Toch hield ik de moed erin en vlak bij de Blaak tunnel zagen Els en ik elkaar nog een keer, ik maakte een hand gebaar van GAAN. Ze luisterde uitstekkend want bij mij ging het steeds iets langzamer. Bij de 30 km had ik er schoon genoeg van, kramp in mijn kuiten en het was prachtig weer. Toch was er iets wat mij deed besluiten om die eindstreep te halen, dus ploeteren en niet teveel nadenken. Tijd deed er niet toe en zo liep ik gedoseerd verder.  Kwam Rowdy en Bert tegen onderweg (andere dorpsgenoten), Rowdy liep zelfs nog even gezellig met mij mee. Na 38 km leek de kramp wat weg te ebben waarna de snelheid iets hoger was en ik zo naar de Coolsingel liep, daar zag ik Bjorn weer en als je hem ziet is het bijna rechtsaf en eindsprint om die medaille te mogen ontvangen.  

KittyraarpersoonAn

Mijn 4.28 tijd deed er niet toe maar ik was tevreden, ook Els was tevreden zij liep haar tweede marathon in 4.06 en had een vette PR. Het was weer een stralende dag, volgend jaar maar weer eens proberen daar in Rotterdam.

Pim nog bedankt voor de foto’s


Trail By The Sea.

februari 26, 2013

Wow, weer een nieuwe dimensie in mijn hardloop bestaan. Het is de laatste maanden best rustig geweest met hardlopen. Trainen, trainen  en nog eens trainen en geen hardloop evenementen op stapel  tot gisteren.

Had verhalen gehoord dat de Trail By The Sea best leuk was vorig jaar dus besloot ik me daar ook eens aan te gaan wagen. Maar naarmate de trail steeds dichter bij kwam begon er ook een spanning te groeien of ik het wel zou aankunnen. Ik werd onzeker, maar kreeg een positieve impuls waardoor ik dacht “kom op, we gaan er voor”.

En zo liep ik gisteren het Strandpark De Zeeuwse kust binnen om aan nieuw avontuur te beginnen. Na binnenkomst was het een leuk weerzien van vrienden, zo zag ik Claudia en Arnold gelijk bij binnenkomst en kwamen Coq, Gerard en Hans ook al snel binnen en tegen half elf was daar Ingrid. Had een warme kleding advies opgevolgd en natuurlijk zaten daar ook handschoenen bij, maar helaas was het er maar een en de andere een sok. Gelukkig had Ingrid nog een handschoen bij en nog wel een linker (had zelf dus een rechter ;-).Coq, ik, Ingrid en ClaudiaNiet veel later liep iedereen gemoedelijk naar de start op het strand van Renesse.  Een brede strook op het strand werd gevuld met allemaal relaxte lopers.   Zo relaxt als de lopers waren zo opgefokt was het weer deze dag.Gerard ik Ingrid CoqDe start sirene klonk en daar begon mijn avontuur. Ik liep samen met Ingrid en Gerard over het strand met de wind lekker in de rug wat ons met gemak voortstuwde.  Al snel liep ik vooruit om even mijn eerste noodstop te maken en daarna sloot ik weer bij Ingrid aan tot we het tweede stuk strand op gingen en er rustig vandoor ging en Gerard weer tegen kwam. Samen met Gerard liep ik soepel door de duinen en was het genieten van de vele vergezichten. Zo door de duinen en bossen waren er weinig problemen met de wind.bergjeopNa 14km de tweede drankpost waar we Jacqueline tegen kwamen, een knuffel en een gezamenlijk foto. Alles ging gemoedelijk en iedereen was gewoon rustig, even je tijd nemen om wat te drinken en te kletsen met de vrijwilligers die ondanks de kou veel warmte uitstraalde en het ook gezellig vonden. Ook nam ik hier een AA gelletje wat mij goed smaakte, van Jacqueline kreeg ik er ook nog een mee voor onderweg (Nog dank je wel daarvoor Jac)

Na deze stop kwam er een pracht route door de bossen van een kleine 7 kilometer waar veel pieken en dalen inzaten, zoiets als de buitencategorie zeg maar. Maar ik kon me goed staande houden en zo kwamen we aan bij de drankpost op 22 km. Weer een gelletje (nou nou) en een lekker flesje drinken.fotorunnerOpvallend dat het nog zo makkelijk ging maar ook daar komt wel eens een einde aan want nadat wij bij drankpost km punt 27,5 mijn laatste gelletje en sapje nuttigde ging het mooie er snel van af en moest ik rond kilometer 29 Gerard vaarwel zeggen (maar super bedankt nog, was gezellig).

Nu begon het echt zwaar te worden, met nog drie strandstukken en een paar natte poten was het slotakkoord er een om te mogen vaststellen dat deze debuut trail echt wel zwaar was. Had inmiddels weer een pact gesloten met Simone en Marco Heestermans. Simone kreeg geregeld kramp in haar bekken en hamstring (tja in al mijn andere verhalen komt het woord kramp altijd voor maar dan bij mij dus …. Dit keer niet :-).vlagHet eerste”strand” stuk was op de rand van een onderwater staand gedeelte, en dan kom er plots een moment dat er een keuze gemaakt moet worden of rechts of links door het water. Maar zowel links als rechts bezorgde je natte voeten.

Of te wel de laatste twee strand delen met natte voeten en een harde wind die de sneeuwvlokken tot hagelsteentjes maakte en zich hard op je gezicht lieten slaan was toch het einde, jawel het einde van een geweldige trail waarin alles zat wat ik van te voren niet zou hebben durven voorspellen en het nog te volbrengen ook.

Het was geweldig, organisatie en al die vrijwilligers die ons voorzagen van heerlijk drinken en de nodige opkikkers dankjewel voor de goede zorgen, het was de kers op de taart.

Na afloop nog even gekletst, gedoucht  en gekletst en hop naar huis waar om 23.00 uur de ogen moe maar voldaan dicht vielen.tbts medaile


Sparkkrampmarathon….. het verhaal

december 25, 2012

Het heeft even geduurd maar dan nu toch maar weer een krampachtig verhaal.

16 december stond de Sparkmarathon gepland, maar de planning liep een deukje op want ik zou naar een bootje in de UK gaan. Maar zoals wel meer gebeurd kwam het bootje later en kon ik toch starten in SpijkCity.

Voorbereidingen waren dus niet optimaal geweest, maar goed we zouden wel zien waar het schip zou stranden.

Zondagmorgen half negen stond ik voor de deur van Rob (RoPaRun team lid) om samen naar Spijkenisse te gaan. Zoals altijd is het een leuk weerzien van bekende voor de kantine bereikt was hoorde ik  een luide brul “Leeuwtje64”, opgeschrikt keek ik rond en zag daar Kees,  en niet snel daarna  Mo, Hans, Ans en John, Ruud en Cock.Na het omkleden hadden we nog ruim de tijd om her en der een Meet en Greet te hebben maar mijn oog ging ook uit daar mijn teamleden Ines, Benard en Ray.

En wie kwamen daar ineens aan om een foto- en knuffel moment te hebben Jawel  Yvonne en Pim, onwijs gezellig om hun weer te zien. Pim zijn hardloopschoenen zitten vast genageld maar we kijken ernaar uit dat hij de nagels er weer uitgetrokken heeft en weer gezellig zal gaan meelopen.Spark 2In een flits zag ik Bernard voorbij rennen en vroeg hem waar Ines was, ze zou dicht in de buurt moeten staan maar zag haar niet. En na de start weet ik zeker dat ik haar pas na afloop zal gaan zien.

Zo op naar de start,  onverwachts was daar het startschot en begon ik vol goede moed. Ik sloot me aan bij de groep van 4 uur en na een rondje over de baan verlieten we het sportpark. Na 4 km liepen we op de Markenburgweg waar bij diverse mensen even de gedachte terug gingen naar vorig jaar waar we een giga hagel/onweersbui over ons heen kregen maar het weer was nu prima geen klagen dus.Spark 3Al stappende door het polderlandschap liep ik lekker mee in de groep en zocht mijn plaatsjes wel uit om uit de wind te blijven indien nodig, want we hadden vaak de wind in de zeilen. Tot kilometer 27 kon ik mee blijven gaan maar toen viel ik dus terug, een blaar op de zijkant van mijn voet maakte een irritatie waardoor ik niet lekker meer kon lopen, kwam John tegen die last kreeg van zijn onder rug. En zo liepen we beiden in eigen tempo door. Op de Garsdijk net voor Spijkenisse is het eindstation voor John, twee dames waren bereid om hem naar het sportpark te brengen. John vroeg de dames even te wachten om mij ook deze kans te geven, maar ik wilde gewoon door gaan.Spark 4Bij de 30 km kreeg ik een stevige trek, liep zelfs met de gedachte om gewoon bij iemand aan te bellen voor een paar boterhammen. Ik passeerde een vrijwilliger en vertelde hem van mij honger, hij had een gelletje en die nam ik van harte aan (dankjewel nogmaals), helaas was de smaak banaan en vind dat vreselijk……. maar mijn trek was zo sterk dat ik het met verstand op nul opat.Spark 5Niet veel later kreeg ik (grrrrrrrr daar was die weer) hevige buik kramp, steken die mij dwongen te stoppen en weer doorgaan gaan als de pijn geluwd is. Maar bij de 33 kilometer was het gedaan, ik durfde niet verder te gaan en een aardige mevrouw (vrijwilligster) belde een bezemwagen. Kreeg warme thee en een jas van een andere vrijwilliger. Niet veel later zat ik in het busje richting het sportpark. In de kantine aangekomen kreeg ik het erg koud en rilde als een rietje, Ans verzorgde mij uitstekend al nam ik niets aan behalve haar jas. Kreeg nog een bak thee maar kon deze met moeite vasthouden door het beven. Rob was al binnen en liep net geen PR, en (hoe kan het ook bijna anders) Ines had zich in de prijzen gelopen en was 2de dame overal en 1ste in haar leeftijdscategorie. Helaas heb ik Ray niet gezien, hij zou de halve gaan lopen.

Na de warme douche kwam het leven weer terug in mijn lijf, helaas geen eindstreep dit keer. Maar zal me voor de volgende marathons toch eens anders voorbereiden zodat ik eens een keer niet overmand wordt met het krampsyndroom waarmee ik zit.

Tot slot, complimenten  voor de organisatie en speciale dank aan die vrijwilligers die mij van thee en een warme jas en gelletje voorzagen en ……………. Natuurlijk Ans.


Actie tijdens première film De Marathon

oktober 18, 2012

Op 8 oktober was de eerste vergadering van ons RoPaRun team RTZN voor de 2013 editie. Voor ons team zal deze run een extra tintje hebben want het word de eerste lustrum.  Er werden weer vele ideeën geopperd om geld binnen te halen voor de stichting RoPaRun. Deze stichting is er voor de zorg voor mensen met kanker.En de eerste acties is inmiddels een feit. Want gisteren was het eindelijk zover de première van de film De Marathon in Cultureel centrum Landvast in Alblasserdam.

De film De Marathon gaat over vier oer Rotterdammers van boven de veertig die om hun bedrijf te redden de Rotterdam marathon gaan lopen.

Iets na vijf uur kwam Kevin met Tante Toos voorrijden bij mij thuis om ongeveer 15 vuilniszakken met dopjes brengen voor de Blinde Geleide Hondenfonds in België.  Tijdens de eerste vergadering Kreeg ik ook vele zakken met dopjes van Jolanda en van andere leden kwamen ook wat kleinere zakjes. Geweldig bedankt allemaal.Na het uitladen gingen Kevin en ik naar Landvast om Tante Toos een pracht plaatsje te geven voor de ingang.Iets voor zeven was ik terug en Rob was er al, Ton (De Toneelmeester van Landvast) had de loopbanden al opgesteld. Bakkie koffie en Ines en Bernhard stonden nog in de file. Maar ook zij waren op tijd om rond half acht te gaan hardlopen op de band terwijl de bezoekers (Men@Landvast) binnen kwamen.

Bernard die geveld was door de griep zag af van de loopband maar nam daarvoor in de plaats de collectebus ter hand en er kwamen leuke  donaties binnen.  Iets voor 8 uur kwam Wethouder Veerman ook nog even op de loopband staan maar wij hardlopers waren van mening dat de Wethouder het beter bij de vierdaagse van Nijmegen kan houden want in een relax tempo maakt hij zijn tijd vol.Acht uur klaar, op de bios in want wij waren klaar voor De Marathon. De film was echt geweldig, echte Rotterdamse humor, gevloekt wordt er bij de vleet maar het verhaal kent ook een andere kant. Zo merkte ik op dat er onwijs veel gelachen werd maar dat het ook muis stil kon zijn. Super om de opnames te zien die gemaakt zijn tijdens de Rotterdam Marathon want zeg nu eerlijk,  Rotterdam heeft het gezelligste publiek langs de route van Nederland. Tja ik had nog veel meer kunnen vertellen over deze film maar zien is meer de moeite waard .Na afloop was er bier proeverij en de Rotterdamse bitterbal en ook de RoPRun Bussen waren aanwezig. Nog even na gekletst met Ines, Bernard en Kevin die daarna huiswaarts gingen en Rob en ik aan het bierproeven begonnen. Ze smaakte prima en we konden bijna meehelpen met afsluiten.

Wat de actie opgeleverd heeft weten we nog niet maar morgen zal dit waarschijnlijk bekend zijn. Hierbij willen wij Landvast bedanken dat ons team deel uit mocht maken van deze avond.


Het Verschil, de Zeeuwse Kust

oktober 9, 2012

Zaterdagmorgen om 7.10 in de auto gestapt richting Zoutelande. Het was echt baggerweer al waren de weersvoorspellingen in de loop van deze dag positief te noemen.Nadat ik net Zeeland binnen reed leek het weer op te knappen maar na een paar km was ik dat gelijk weer vergeten. Aangekomen in Zoutelande bij de finish tent kwam ik Tiny, Sjan en Ruth gelijk al tegen. Ruth had ik al enkele jaren niet gezien en er was inmiddels gezinsuitbreiding.

Gezellig even bijgekletst en hop richting Burgh. Daar kwam druppelsgewijs vele bekende binnen, en zo werd het dan toch langzaam 12 uur.

Om half twaalf naar buiten  en warempel het was droog. In het start vak stond ik samen met  Ruud, John, Pascal, Kees en Gerard waarmee ik uiteindelijk ook zou starten. Maar ook Cock kwam nog even voorbij stuiven richting het achterveld.De zon was inmiddels gaan schijnen en de weergoden waren ons goed gezind daar zij vorig jaar iets te goed gezind was.  Al snel liep ik weg van het groepje maar net voor ik de eerste keer het strand op ging moest ik al een  sanitaire stop maken. Had al snel weer aansluiting bij Ruud en niet veel later waren we weer compleet. Al kwekkend richting Zoutelande, het begin van deze marathon is echt makkelijk en het liep erg lekker.

De wind hadden we in de rug en het liep op rozen, kilometers gingen voorbij en zo kwamen we aan bij de Veerse dam kilometer 19, daar gingen we voor de tweede maal het strand op en binnen een paar honderd meter moest ik al afhaken en begon mijn “solotour”.Ik liet het tempo snel zakken en al lag het strand er goed bij, het ging niet zoals ik wilde. Had al snel de knop omgedraaid en had gewoon maar één visie, finishen!!!!  Bij de Piraat mochten we het strand weer verlaten, er stond veel publiek en dat is best fijn als je door het mulle zand naar boven wandel om daarna de duinen in te gaan.

Er werd veel gewandeld en gedribbeld, kilometer tijden liepen steeds verder op. Maar we gaan wel gewoon door want opgegeven staat niet in mijn boekje. En het is een prachtige route zo door de duinen, dan de trappen weer op, trappen weer af en kramp in kuiten en hamstring worden steeds sterker.Loop nog gezellig even met Peter, de fysio uit Koudekerke mee maar ook hij heeft nog net iets iets meer over nadat we voor de laatste maal het strand op gaan. Ook hier lag het strand er perfect bij en het de laatste meters dienen zich aan.Zie Petra/Erik en Maurice (die bijna alle foto’s in dit blogje heeft gemaakt, dank je wel hiervoor) staan en ga richting de finish. YES done. Krijg weer een mooie medaille en loop rustig naar de sporthal waarna ik me opkleed en naar restaurant het Verschil ga waar we met bloggers en twitteraars nog wat gaan eten.

Ondanks een tijd van 4:33 ben ik een tevreden mens want dit is niet een gewone marathon nee hij is erg mooi en dat maakt het Verschil.


Het was het even niet of toch wel.

september 30, 2012

De zomer zit er alweer op en de afgelopen maanden zijn heel divers geweest.

Heb onwijs veel leuke werk vakanties gehad, zo mocht ik eerst naar Aruba. Helaas liep dat niet helemaal gesmeerd, door een slijmbeurs ontsteking kreeg ik een beste koorts dus kwam er van lopen niet zoveel.zoek de dolfijnenDaarna even door gesukkeld met de ontsteking maar deze wilde niet verdwijnen dus een bezoekje aan de dokter werd noodzakelijk. Helaas sloegen de twee eerste antibiotica kuren niet aan maar na de derde was het weer oke.

Ik had ineens niet echt de lust om te trainen en het voelde niet echt top daarna. Toch kwamen er wel weer leuke werk vakantie’s aan.Allereerst kwam Dubai eraan, wat een pracht stad maar met wel twee gezichten. Bushokjes met Airco, en veel moet net iets meer zijn dan meer.Maar ik heb ook de andere kant van de stad gezien waar mensen het niet zo breed hebben als die vele die dat wel hebben.

Bij De Burj KhalifaIk had op vrijdag een vrijdag dus ben met een Turkse collega opstap geweest en leuke dingen gezien van Dubai.Dit is dus de andere kant van Dubai, overtocht kost werkelijk niets.Enige weken later kwam er een bootje in Tampa Florida, kleine week geweest en genoten van het weer al was het ook hier erg warm. Van lopen kwam nog steeds niets, geen lust en veel te warm.Na het avontuur in Florida kwam ik op zaterdag terug en zondag vertrokken we alweer naar Turkije.Pamukkale betekent "kasteel van katoen" in het Turks en is een natuurfenomeen in Turkije.Ditmaal was het geen werkvakantie maar gewoon vakantie. 9 dagen Kusadasi en wederom heerlijk warm.Dit is het grote Celcius BibliotheekMaar in deze periode werden de loopschoenen verplicht aangetrokken. Er moest weer wat gedaan worden. Heb twee keer getraind en het ging echt niet makkelijk.Dit is Nike de Griekse Godin van de overwinning. Zie het logo hierin. Vakantie was snel voorbij en heerlijk rustig aan gedaan maar vanaf september moest het roer echt om TRAINEN. Dus vol goede moet begon ik vanaf 1 september en binnen een week had ik bijna net zoveel km als in 2 maanden gelopen.En om het niet af te leren stond mijn laatste werkvakantie voor de deur. Ditmaal Panama. Al eens eerder geweest maar in eerste instantie zou dit een quick en go klus worden.De Skyline van Panama City Nou dat viel iets anders want er kwam een tweede bootje in beeld die 4 dagen later zou gaan bezoeken. Ze hadden een pracht hotel voor me geregeld en had gewoon 3 volle dagen vakantie.Mijn huiskamer in het Trump Hotel in PanamaEn omdat er getraind moest worden ontkwam ik er ook hier niet aan. Een keer een uur op de loopband geweest maar daar wordt ik niet vrolijk van, tweede dag 15 km maar nadat de zon opkwam was het giga warm en al snel was ik verzuurt.Prachtige boulevard waar je erg goed kon lopen.Geen water bij me en ook geen geld. Nou 15 km gelopen maar das ook al. Paar dagen later ben ik nog een keer geweest voor een 10 km loop en dat ging goed. Geld mee genomen en fles water gekocht onderweg TOP.Drie verschillende hoogte nivo'sOok ben ik dit keer door het kanaal gevaren en het was wederom een mooi gezicht.passage Panama kanaal met bootje waar ik op zat.En nu, nu trainen we weer volop door de Nederlandse polders en daar kunnen al die warme oorden niet tegen op, of kan ik niet tegen die warmte op. Denk het laatste. We zijn terug en heb er weer zin in.De Pelikaan