Actie tijdens première film De Marathon

oktober 18, 2012

Op 8 oktober was de eerste vergadering van ons RoPaRun team RTZN voor de 2013 editie. Voor ons team zal deze run een extra tintje hebben want het word de eerste lustrum.  Er werden weer vele ideeën geopperd om geld binnen te halen voor de stichting RoPaRun. Deze stichting is er voor de zorg voor mensen met kanker.En de eerste acties is inmiddels een feit. Want gisteren was het eindelijk zover de première van de film De Marathon in Cultureel centrum Landvast in Alblasserdam.

De film De Marathon gaat over vier oer Rotterdammers van boven de veertig die om hun bedrijf te redden de Rotterdam marathon gaan lopen.

Iets na vijf uur kwam Kevin met Tante Toos voorrijden bij mij thuis om ongeveer 15 vuilniszakken met dopjes brengen voor de Blinde Geleide Hondenfonds in België.  Tijdens de eerste vergadering Kreeg ik ook vele zakken met dopjes van Jolanda en van andere leden kwamen ook wat kleinere zakjes. Geweldig bedankt allemaal.Na het uitladen gingen Kevin en ik naar Landvast om Tante Toos een pracht plaatsje te geven voor de ingang.Iets voor zeven was ik terug en Rob was er al, Ton (De Toneelmeester van Landvast) had de loopbanden al opgesteld. Bakkie koffie en Ines en Bernhard stonden nog in de file. Maar ook zij waren op tijd om rond half acht te gaan hardlopen op de band terwijl de bezoekers (Men@Landvast) binnen kwamen.

Bernard die geveld was door de griep zag af van de loopband maar nam daarvoor in de plaats de collectebus ter hand en er kwamen leuke  donaties binnen.  Iets voor 8 uur kwam Wethouder Veerman ook nog even op de loopband staan maar wij hardlopers waren van mening dat de Wethouder het beter bij de vierdaagse van Nijmegen kan houden want in een relax tempo maakt hij zijn tijd vol.Acht uur klaar, op de bios in want wij waren klaar voor De Marathon. De film was echt geweldig, echte Rotterdamse humor, gevloekt wordt er bij de vleet maar het verhaal kent ook een andere kant. Zo merkte ik op dat er onwijs veel gelachen werd maar dat het ook muis stil kon zijn. Super om de opnames te zien die gemaakt zijn tijdens de Rotterdam Marathon want zeg nu eerlijk,  Rotterdam heeft het gezelligste publiek langs de route van Nederland. Tja ik had nog veel meer kunnen vertellen over deze film maar zien is meer de moeite waard .Na afloop was er bier proeverij en de Rotterdamse bitterbal en ook de RoPRun Bussen waren aanwezig. Nog even na gekletst met Ines, Bernard en Kevin die daarna huiswaarts gingen en Rob en ik aan het bierproeven begonnen. Ze smaakte prima en we konden bijna meehelpen met afsluiten.

Wat de actie opgeleverd heeft weten we nog niet maar morgen zal dit waarschijnlijk bekend zijn. Hierbij willen wij Landvast bedanken dat ons team deel uit mocht maken van deze avond.

Advertenties

RoPaRun 2012 wat een beleving

juni 5, 2012

Zou iets nog leuker kunnen dan de RoParun 2011 vroeg ik me van te voren af, antwoord is Ja RoPaRun 2012.

Oktober 2011 was de start van het RoParun team RTZN238, eerste vergadering, eerste ideeën, eerste ontmoeting met nieuwe leden binnen het team. Gedurende de maanden erna werd er heel veel georganiseerd en gerealiseerd. Tante Toos kreeg een bijzondere face lift en er waren prachtige acties die hier te lezen zijn.

Maar eindelijk naar vele maanden was daar de start, gezellig met 22 man/vrouw op zaterdagmorgen richting Parijs. De stemming zat er gelijk goed in bij ons in de wagen. Gezellige verhalen van vorige RoParun edities worden weer boven tafel gehaald.

Alles ging voorspoedig tot Tante Toos begon te stotteren, dit bracht even wat spanning met zich mee. Vele hebben inmiddels aan de bus gewerkt en iedereen ziet niets liever dat ze weer veilig thuis komt. Kevin weet een filter schoon te maken waarna we weer op pad konden. Een paar keer meer kwamen de problemen terug, er werden nood plannen die gelukkig de ijskast in konden zodat we om half drie het terrein op reden in Parijs.

Even een foto, lekker eten, en massage van Bob of Patricia. De tijd vloog voorbij en zo liep het tegen vijven en gingen we naar de start. Ons team (1) mag starten en onze eerste loper was Maria, daarna hebben Claudia, Ray en ik het spelletje steen, papier en mes gedaan om de volgorde te bepalen.

Onze eerste heat brengt ons door de buiten wijken van Parijs waar het tempo niet hoog leg door de vele verkeerslichten. Maar op het moment dat we de stad verlaten zitten we gelijk weer in het mooie Franse land met vergezichten.

Toen we onze eerste trip hadden volbracht konden we gaan slapen, lag boven met het dakraam open. Maar ondanks dat was het erg warm in de auto en kon ik zeker niet slapen. Later hoorde ik dat de meeste het zelfde probleem hadden gehad.

Zondagmorgen, eerste Pinksterdag  rond 4 uur start onze tweede trip, dit is wel de mooiste etappe. Lopend met goed gezelschap van JP en Jolanda zien we in het Franse rijk de zon opkomen. Heuvels met kasseien waarmee je met plezier je schoonmoeder zo’n berg laat af rijden op een vouwfiets.

Tussen negen en tien komen we in het gezellig plaatsje Bertry, dit steunpunt is een bron gezelligheid en ontbijt stond al klaar. Zelfs Hema worsten werden geserveerd!!  Maar eerst hadden we een super fotomoment, helaas konden de twee chauffeurs Kevin en Kevin er niet bij zijn. En hier was een goeie douche gelegenheid, water was lekker warm, heb dat wel eens anders meegemaakt.

De tafels stonden weer uitgeklapt en Bob en Patricia stonden gereed om onze spieren masseren. Maar ook Peter en Nicole hebben een bijdragen die onuitwisbaar is. Wanneer wij vertrokken om te gaan lopen werd er een kratjes samengesteld met allemaal lekkers. Maar ook de maaltijden werden top verzorgd.

De temperatuur was al behoorlijk opgelopen en om 3 uur in de middag stonden wij weer gereed voor de volgende trip. Team 2 met Jan en Harry op de fiets en, Snelle Ines, Jacq, debutant Rob en Rene en de chauffeurs de altijd vrolijke Niels en Sam kwamen weer aangesneld. Even wat knuffels, even wat verhalen delen, even samen zijn waarna we aan onze zwaarste etappe begonnen.

De zon hoog aan de hemel, een reclame bord gaf 32 graden aan en de gesprekken namen af. Jolanda had zich voldoende ingesmeerd maar kon niet voorkomen dat haar benen begonnen te verbranden. Onderweg even een korte pauze ingelast zodat zij een lange broek aan kon trekken.

Een lange weg en toch ook blijven proberen andere teams in te halen, een sportief wedstrijd element wat nergens om gaat. En zo kwamen we aan in het Belgische plaatsje Ternat. Hier hadden we een ontmoeting met Katrien, even een knuffel en een kus een gezamenlijke foto.

Hier hebben we de overheerlijke nasi op waarna alles weer ingepakt werd en wij ons verplaatste met Tante Toos naar Kruibeke. Denk dat het rond hals een in de nacht was dat we weer gewekt werden om onze laatste trip te gaan doen als team 1.  De temperatuur was nu heerlijk en we liepen het licht tegemoet. Wanneer je Nederland inkomt gaat de RoParun sfeer omhoog. Er komt steeds meer publieke belangstelling en wij gaan als team door Ossendrecht heen. Wat een sfeer en gezelligheid.

Niet veel later arriveren we in Bergen op Zoom. Hier worden we geregeld geattendeerd dat we verkeerd liepen maar wij wisten wel beter want Toos stond voorbij het zwembad aan de rechterkant.

Weer een wissel en daarna met gedeelte van het team even naar het zwembad geweest, heerlijk al vind ik zwemmen niet. Even gedoucht en de ogen vol shampoo. Kreeg het er amper uit maar zag het daarna wel weer zitten.

Op naar Klaaswaal, samensmelting met team 2 en op naar Rotterdam. Gezellig keuvelen en iedereen heeft wel een loop moment gehad muv Jolanda.

Zelfs JP heeft een stuk gelopen. Ray had de eer om door Nieuw Beijerland te lopen. Vind het daar ook zo gezellig, en langzaam gaan we verder op naar Barendrecht. Daar stonden Yvonne, Pim en Ton ons op te wachten om even een heerlijk knuffelmoment te delen, geeft een goed gevoel.Hierna was het niet ver meer voor we op de Coolsingel aankwamen en we als gehele team in onze mooie groene vestjes een warm onthaal kregen en over de eindstreep gingen.

Wat een geweldige beleving, wat een geweldige dagen wat een geweldig team.

RTZN, runners team zonder naam, We zouden ook Dream Team kunnen heten.

Meer foto’s kan je hier, hier, hier en hier vinden.



Hé, ben je niets vergeten???

februari 11, 2012

Dit was een van de meest opvallende opmerking die ik gehoord heb tijdens deze bijzondere Molentocht zo door de Alblasserwaard.

Waarom deze opmerking zou je denken, nou ik had mijn schaatsen thuis gelaten en besloten om deze tocht te gaan hardlopen op het ijs. Een week naar de Mid Winter Marathon vond ik 25 km wel voldoende.

Rond kwart voor negen liep ik naar de Alblasserdamse IJsclub waar een lange wacht rij stond voor de inschrijving. Even een kort gesprekje Arjan Maat en wat was het koud, rond de -8 gaf de meter aan.Start bewijs gehaald en zo begon de rit richting Kinderdijk, wat een prachtige vergezichten daar. Heerlijke zon maakt een hoop goed met deze kou. Het kwaliteit was prima om te lopen maar om te schaatsen was het niet overal echt mooi ijs.Bij het eerste stempel punt (13) zag ik Peter Stam van Alblasserdam Nieuws en diverse andere journalisten van ondermeer de NOS. Even met Peter staan praten en wat is deze kerel toch geweldig positief. Nadat hij een paar plaatjes schoot was het tijd om verder te gaan, stempel en op richting Alblasserdam.Net na de Kortlandse Brug was er weer een stempelpost (1). Het begon al knap druk te worden en een grote lint van schaatsers volgde de ideale lijn tussen de brede scheuren door. Onderweg met diverse mensen gesproken en natuurlijk hoorde ik nog steeds mensen roepen “hé schaatsen vergeten?”. Maar alle reactie waren even leuk.Bij de stempelpost in Oud Alblas (2) stond mijn teller op 11,6 km en zou nu terug moeten om zo de 25 km gedaan te hebben maar dat leek mij sterk. Dus gewoon doorgaan naar Bleskensgraaf (3) om nog maar een stempel te halen en daar besloot ik rechtsomkeer te maken naar de IJsclub van Alblasserdam.

Het wind tegen gedeelte had ik nu inmiddels gehad en terug met een heerlijk zonnetje erbij zie ik nog steeds duizenden schaatsers voorbij komen maar hardlopers geen één. Bij een koek en zopie tent een korte stop gemaakt om een Snicker te nuttigen want had nu wel trek gekregen.

 Heerlijk was het laatste stuk naar de ijsclub en na 26.5 kilometer was mijn doel bereikt en had ik dus ook een verdiende medaille.Binnen nog even gekletst met Piet en Marius even een broodje halve warme worst op om daarna in uitloop tempo naar huis te lopen. Super uitstapje op het ijs gehad, een aanrader.Ook was er ander goed nieuws te melden op RoPaRun gebied, er zijn weer een paar nieuwe sponsoren bij die Team 238 (Team RTZN) en ikloopdemarathon een warm hart toedragen.
Allereerst Denise Fotografie die geweldige bruidsreportage maakt maar ook leuke fotoshoots verzorgd.
Maar ook Maurich van Heart for Cars heeft zijn hart op de perfecte plaats en Lizet van Company Flex die zelf ook elk jaar een goede doel actie organiseert is weer van de partij. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.


De ZeeuwseKust trainingsloop

augustus 15, 2011

Al enkele jaren organiseert Curly een leuke trainingsloop door haar alom geprezen provincie. Nou dit Zeeuws meisje heeft alle recht om trots te zijn op haar omgeving.

Zondag was het dan weer zover, vele bloggers en twitteraars of een combi van beiden hadden zich in de ochtend gemeld in Brasserie Salsa in Zoutelande.

Ik was iets later en had mijn auto op het parkeer terrein gezet en dacht wanneer ik daar heen loop kan ik gelijk weer terug dus heb netjes gewacht tot de meute eraan kwam.

Even een knuffel en een kus aan de oude bekende, handen schudden met nieuwe bekende. Waarna we met de bus naar Vrouwenpolder werden gebracht en gedropt. Daar was het nog even wachten op rr die even een redder in nood was voor Paola, een hele gezellige dame uit Goes.

Maar iets over de klok van twaalven kwamen zij eraan en ging de laatste 23 km van de ZeeuwseKust marathon volbracht worden.

De eerste zeven km was over het strand en iedereen koos natuurlijk voor de kustlijn.

Al snel waren de kaarten geschud en waren er diverse groepjes te bespeuren. Hele snelle lopers gingen als een speer ervan tussen en veegde daarna de boel weer op om zo uiteindelijk 32 km te lopen.

Maar ook ons groepje maakte onverhoopt toch ook wat extra meters en wel over het strand.

Met loopgoeroe Tiny voorop liepen de kilometers op naar 8 km ipv 7 en Silvia waarmee ik inmiddels gezellig mee aan de kwebbel was geraakt had al diverse keren gezegd dat we misschien beter even konden vegen. Maar oke met Tiny die ruime ervaring heeft met de Zeeuwsekust ga ik ervan uit dat hij de perfecte gids zou wezen.

Plots kwamen er uit het achterveld (achterstrand) de snelle lopers aangesneld met de mededeling dat we te ver waren dus terug maar weer.

Even wat drinken (onze mobiele verzorgingspost Peet) en weer door, er was een lange blauwe lint ontstaan met een zeer gevarieerde lopers en leuk om te zien hoe snel er groepjes lopers worden gecreëerd. Ik liep nog steeds met Silvia mee want samen hadden we een mooi tempo en ook onze doelstellingen op de marathon zijn gelijk. Zij gaat Berlijn doen en hoop daar de 3.30 te lopen in haar tweede marathon. En ik heb dat doel ook maar dan voor mijn 11de of 12de of 13de marathon.

Maar de kilometers werden met heuvel op en heuvel af goed verteerd en na 24 kilometer was daar de heilige zandbak. Het was een leuke mooie duurloop bijna perfect.

Jacq, bedankt voor de leuke organisatie, Peet bedankt als waterdraagster en natuurlijk niet te vergeten Maurice als top fotograaf vandaag en alle lopers (teveel om allemaal op te noemen) bedankt voor de gezelligheid. 


RoPaRun 2011 wat een ervaring

juni 16, 2011

Van maanden van voorbereiding was afgelopen weekend het kersje op de taart. De start van RoPaRun, mijn debuut met team 238. Zaterdag morgen in Spijkenisse alles inladen. Ook de Hema van Alblasserdam heeft een leuke donatie gedaan waaronder de vertrouwde Hema worst voor elk team lid een halve.

Merel en Lex bedankt voor jullie lekkere donatie

Nadat de bus was volgepropt met tassen (1 per persoon!!)en de groepsfoto een feit was werden de zitplaatsen in de verschillende busjes en Tante Toos bemand en gingen we richting Parijs.

Met een paar tussenstops onderweg kwamen we al snel in gesprek met andere teams en ook kwamen we Gudy (de wederhelft van Hans) tegen, even leuk gekletst en weer verder. In Parijs aangekomen was het toch nog een piep klein stukje verkeerd rijden maar dit mag geen naam hebben. Op het RoPaRun terrein was het een giga parkeerplaats van alle voertuigen en teams, overal stonden tafels en massage tafels buiten waar vaak al lopers of fietsers de massage kregen zo net voor de start.

Bussen geparkeerd en al snel was de koffie klaar die verzorgt werd door Nicole en Peet, deze twee kanjers hebben er voor gezorgd dat er voor iedereen eten en drinken klaar stond, complimenten voor de super verzorging.

Die avond hadden we lekker een bord nasi die team maatje Ray had voorbereid, smaakte heerlijk en toetjes kwark na. Toen team één rond de klok van 19.30 gereed stond voor de start van team 238 kwam ik team 81 tegen waar onder andere een oude klasgenoot Hugo die een bijdrage als loper ging leveren.

RoPaRun Team RTZN 238 is er klaar voor

Eindelijk was het zover, het begon RR 2011. Toen we team 1 hadden uitgezwaaid vertrokken wij daarna naar onze eerste wisselpunt, aangekomen in het plaatsje St. Gauveur waar ik al snel even onder de wol kroop. Echt slapen is er eigenlijk niet bij want je lijf zit vol spanning te wachten tot het onze beurt is.

Maar team 1 liep heel goed, ze liepen een uur voor op schema tenminste zo werd het begrepen. Met het busje met twee geweldige chauffeurs Peter en Niels  naar ons start punt. Na enige tijden wachten kregen we een belletje van Piet dat het nog wel even duurde (klein foutje). Maar toch kwam ons start moment, we haalde ons team 1 met flair binnen en even een knuffel en succeswensen en toen was het onze beurt. Maria onze vrolijke Brabantse was begonnen en ik ging mee als 2de loper op de fiets omdat we door het bos gingen. Samen met onze twee fietsers Jolanda en John liepen we heerlijk en volgde onze voorgangers. Na 2 km mocht ik dan gaan lopen, wij volgden trouw onze voorgangers en helaas liepen die verkeerd en zo ook wij als andere teams. Maar al snel was de route weer terug gevonden en gingen onze kilometers in de donkere en toch ook frisse nacht gestaag.

Er werd heel veel lol gemaakt en om bij het team te horen mocht je ook boeren en winden laten, alleen wel buiten de auto natuurlijk die winden. In middels had ik ontdekt dat er Red Bull was en dronk geregeld een blikje weg. En dan is dit nog maar een ding van de foerage wat onze catering allemaal in de bus had gestopt, Snickers, Marsen, Cola, Fanta, Sultana’s en oja ook nog gezond spul zoals appels en bananen.

Gedurende de nacht liepen we het licht tegemoet, en plots kwam daar de zon op. Even snel een plaatje schieten en weer door naar het plaatje Esmery Hallon waar wij als compleet lopers team met fietsers en vooruit rijdend ons busje warm onthaald werden door de rest van ons team, super de eerste etappe zat erop (zal niet vertellen dat we in de plaatst van de laatste 500 meter wel 2500 meter liepen)

Heerlijk gelopen en geweldig genoten hebben we even koffie gedaan en broodjes genuttigd (zakje chips) om daarna in de bus even lekker van de wereld te zijn om weer in Troisville te ontwaken. Tijdens een wandeling naar het toilet liepen we Ronald tegen het lijf, kort kletspraatje en snel de dixi in. Terug bij Tante Toos konden we even we lekker van de zon genieten en was het hier een drukte vanjewelste en werd het wachten op de tweede etappe, niet iedereen kwam even ongeschonden uit de eerste rit waardoor we even de joker in moesten zetten.

En rond 12.15 begon we aan het tweede stukje van 65 km. Het was heerlijk weer en onderweg werden Maria en Timo door TV Brabant geintervieuwd. Ook tijdens deze rit werd er smakelijk gelachen en veel gegeten en hadden we geweldige muziek van Bløf wat geleverd was door onze hofleverancier van de stroopwafels het stroopwafelmeisje Claudia. Ook deze rit ging voorspoedig al voelde ik inmiddels wel wat kleine pijntjes in mijn lijf. Twee blaren deden van zich spreken maar gewoon lekker doorgaan. Tada, ook aan deze rit kwam een einde en zo plofte we neer in het plaatsje Saint Chislain (B) waar er weer even werd geknuffeld en de goede verzorging van Peet en Nicole werd voortgezet door middel van een heerlijk bord macaroni. 

Ook hadden wij Bob, nee niet Bob de Bouwer maar Bob de Masseur. Bob ging hier weer als een speer aan het werk om ondermeer John en Claudia even op te lappen met Electro Therapie. Al snel had ik mijn mand weer gevonden en zo bracht of Piet of Erik ons naar het plaatsje Ternat. Hier stonden we klem langs de weg waar alle teams voorbij kwamen en Nicole zich schor schreeuwde met aanmoedigingen, helemaal maf maar erg leuk.

Ook Bob kon hier weer aan de slag en masseerde die en gene, ondermeer mij waarna ik me weer echt lekker voelde. Zo aan het invallen de duisternis was etappe drie daar voor ons. Hier hebben we wat klein improvisaties gemaakt onderweg maar als team waren we zeer efficiënt en deed een ieder een beroep op zijn beste beentjes. Een echt gevoel van saamhorigheid en klaarstaan voor elkaar. Dan gaan we door Zele heen, heel erg leuk maar gezien het tijdstip van de passage was het niet zo gek druk. De kilometers werden volbracht en de vermoeidheid begon merkbaar te worden en ook hier stond de catering weer klaar en ditmaal met een broodje Hema worst en gehaktballen. Snel hierna in een diepe slaap verzonken en heb werkelijk niets van de verplaatsing gemerkt en werd s’morgens gewekt met de mededeling dat team 1 op 10 kilometer zat. Poeh dat was haasten voor mijn gevoel.

Tandenpoetsen, haar in de gel en toiletbezoek en tot slot heeft Bob mijn hamstring nog even onderhanden genomen waardoor ik positief aan de laatste etappe begon. Lopen door Bergen op Zoom gaf toch echt een kippenvel moment, veel publiek en een applaus van ongekende weelde dit is zo mooi gevoel. Doorlopend door heel wat dorpen kregen we op diverse plaatsen een warm onthaal en liepen en  fietsten met een hoop lol richting Klaaswaal, helaas miste ik toch onze Niels en Peter wel tijdens deze rit want alles werd lopend en per fiets gedaan. In Klaaswaal werden de beide loop teams samen gesmolten en zo fietsten en liepen we richting de Coolsingel. Twee andere kippenvel momenten waren toen we door Oud Beijerland liepen, wat een publiek en een applaus en toen we langs de Daniel de Hoed liepen want voor de zorg voor mensen met kanker daar liepen we voor. Door Barendrecht lopen was ook erg leuk met uitzondering dat het kei hard regende op dat moment. Wel zag ik twee bekende, Ton en Hans schreeuwde er echt oplos helaas heb ik Pim gemist al was hij wel zij het niet zo uitbundig.

Bij de Coolsingel kwam er bijna een einde aan een ongelofelijke ervaring, ik wil echt iedereen uit het team bedanken voor de eenheid, saamhorigheid, behulpzaamheid en giga gezelligheid. En namens ons blindehondje befje, bedankttttttttttttt voor die dopjessssss.

Team RTZN  (eigenlijk gewoon een DreamTeam)  is 97ste geworden met een snelheid van 11.96 km/h en heeft er 43 uur en 31 minuten overgedaan van Parijs naar Rotterdam, we have done it.


De Kinderdijk Run op 26 juni

maart 25, 2010

Op zaterdagavond 26 juni zal in Alblasserdam de Kinderdijk Run worden georganiseerd. De Kinderdijk Run is een hardloopevenement waar routes van 21,1km, 10km en 4,9km kunnen worden afgelegd. Tevens zullen verschillende kinderlopen worden georganiseerd. De Kinderdijk Run vervangt de Rabobankloop Alblasserdam, die de afgelopen 5 jaar in oktober werd georganiseerd.

Running Affairs zal in samenwerking met Atletiekvereniging AAA zorg dragen voor de organisatie van het evenement. Herman Hofstede, Voorzitter van Atletiekvereniging AAA: ‘het werd voor onze vereniging een steeds grotere uitdaging het evenement te organiseren. Door de groei van het aantal deelnemers nam ook de hoeveelheid werk voor onze vrijwilligers steeds meer toe.

Met het oog op de continuïteit en verdere groei van ons evenement zijn we een samenwerking aangegaan met Running Affairs. Running Affairs kan het evenement naar een nog hoger niveau brengen en ervoor zorgen dat de Kinderdijk Run meer bekendheid krijgt in Nederland. Daarnaast zijn er plannen om in de toekomst ook deelnemers uit het buitenland voor het evenement te interesseren. De molens van Kinderdijk hebben natuurlijk een enorme aantrekkingskracht op toeristen. Dit is ook de reden waarom het evenement verder gaat als de Kinderdijk Run.’

Naast de naam van het evenement zijn ook de datum en de starttijden nieuw. Edgar de Veer van Running Affairs: ‘om het evenement op een hoger niveau te brengen en nog aantrekkelijker te maken voor een grotere groep deelnemers, is de Kinderdijk Run naar eind juni verplaatst. We rekenen op goed weer, zodat de deelnemers ’s middags de molens kunnen bezoeken of een boottocht kunnen maken en ’s avonds over het schitterende parcours kunnen lopen met de ondergaande zon en de molens van Kinderdijk als decor. Er zijn niet zo heel veel kwalitatieve loopevenementen in juni. Ook is het bijzonder om ’s avonds een halve marathon te kunnen lopen. We zouden dan ook niet verbaasd zijn als we de grens van 1.000 deelnemers op 26 juni ruimschoots overschrijden. Op langere termijn denken we dat het mogelijk moet zijn jaarlijks zo’n 3.500 deelnemers aan de start te krijgen.’ (Persbericht)

Natuurlijk ben ik blij verrast met dit evenement want in eerste instantie had ik gehoord dat het over was maar later kreeg ik een ander bericht. Voor alle hardlopers die deze mooie omgeving ook of nog eens willen zien noteer dan de data zaterdag 26 juni deze mooie avond run. Ik zal er wezen.


De Vrienden van Amstel Live

januari 23, 2010

Zo vrienden, hier hebben we weer wat hardloop info want blijf gewoon doorvertellen. Donderdag mocht ik 14 km in DL2 doen voor mij dus 5.40 km op de eerste km na want die moet in rustig tempo gaan. Heb ze wederom goed gelopen maar was meer tevreden oven mijn bpm wat nu 144 was. Vrijdag had ik eerst een bootje want werken hoort er ook bij en kreeg later te horen dat er zaterdag ook een bootje was. Dus de training van zaterdag verzet naar vrijdag.

Nou ja training, uitlopen 30 minuten in relax tempo. Maar Hans wil graag een heuvel training in passen dus ben ik naar de brug toe gelopen en heb daar de “heuveltje” beklommen zodat Hans kan zien of het iets is. Nu na 30 minuten was ik weer terug en kond ik snel onder de douche springen want er stond nog iets leuk in de planning.

Naar de Vrienden van Amstel Live geweest voor de eerste keer maar wat een geweldig leuk feest is dat zeg, gewoon heel de avond blèren en keel smeren met wat lekkere biertjes. De avond begon met 2 Unlimited die er gelijk de stemming in gooide waarna Nick en Simon de harten van vele dames harder deed slaan. Maar een andere verrassing was van Velzen, zegt mij echt niets maar die grote smurf speelde een paar Queen nummer waar het totale publiek gewoon weer uit hun stekker ging. Rond kwart over 10 kwam Rowen Héze en super om te zien hoe het bier door de lucht heen vliegt en ja ook ik heb een biertje gegooid, dat is pas echt drankmisbruik!!! Nee Rich vond het helemaal top en in 2011 ga ik er weer en hier kan je een beetje sfeer proeven. Ben ook nog met een BNster op de foto geweest maar vraag me niet wie dit is met jawel Ellen ten Damme leuke vrouw hoor (bedankt Henk), dit was een soort Bjorn moment 😉

Vanmorgen al heeeeeeel vroeg uit de veren om dus naar het bootje te gaan genaamd de Chemtrans Ems, klein probleempje want de radar van een tank had wanneer hij leeg was geen communicatie. Maar uiteindelijk waren er 5 tanks met problemen en kwam dus pas om half vijf thuis. Maar ik klaag niet hoor want was een leuk klusje. Morgen een kleine 26 km toer gaan maken en zo lig het einde van het weekend alweer op de loer. Iedereen een fijne dag morgen.