Trail By The Sea.

februari 26, 2013

Wow, weer een nieuwe dimensie in mijn hardloop bestaan. Het is de laatste maanden best rustig geweest met hardlopen. Trainen, trainen  en nog eens trainen en geen hardloop evenementen op stapel  tot gisteren.

Had verhalen gehoord dat de Trail By The Sea best leuk was vorig jaar dus besloot ik me daar ook eens aan te gaan wagen. Maar naarmate de trail steeds dichter bij kwam begon er ook een spanning te groeien of ik het wel zou aankunnen. Ik werd onzeker, maar kreeg een positieve impuls waardoor ik dacht “kom op, we gaan er voor”.

En zo liep ik gisteren het Strandpark De Zeeuwse kust binnen om aan nieuw avontuur te beginnen. Na binnenkomst was het een leuk weerzien van vrienden, zo zag ik Claudia en Arnold gelijk bij binnenkomst en kwamen Coq, Gerard en Hans ook al snel binnen en tegen half elf was daar Ingrid. Had een warme kleding advies opgevolgd en natuurlijk zaten daar ook handschoenen bij, maar helaas was het er maar een en de andere een sok. Gelukkig had Ingrid nog een handschoen bij en nog wel een linker (had zelf dus een rechter ;-).Coq, ik, Ingrid en ClaudiaNiet veel later liep iedereen gemoedelijk naar de start op het strand van Renesse.  Een brede strook op het strand werd gevuld met allemaal relaxte lopers.   Zo relaxt als de lopers waren zo opgefokt was het weer deze dag.Gerard ik Ingrid CoqDe start sirene klonk en daar begon mijn avontuur. Ik liep samen met Ingrid en Gerard over het strand met de wind lekker in de rug wat ons met gemak voortstuwde.  Al snel liep ik vooruit om even mijn eerste noodstop te maken en daarna sloot ik weer bij Ingrid aan tot we het tweede stuk strand op gingen en er rustig vandoor ging en Gerard weer tegen kwam. Samen met Gerard liep ik soepel door de duinen en was het genieten van de vele vergezichten. Zo door de duinen en bossen waren er weinig problemen met de wind.bergjeopNa 14km de tweede drankpost waar we Jacqueline tegen kwamen, een knuffel en een gezamenlijk foto. Alles ging gemoedelijk en iedereen was gewoon rustig, even je tijd nemen om wat te drinken en te kletsen met de vrijwilligers die ondanks de kou veel warmte uitstraalde en het ook gezellig vonden. Ook nam ik hier een AA gelletje wat mij goed smaakte, van Jacqueline kreeg ik er ook nog een mee voor onderweg (Nog dank je wel daarvoor Jac)

Na deze stop kwam er een pracht route door de bossen van een kleine 7 kilometer waar veel pieken en dalen inzaten, zoiets als de buitencategorie zeg maar. Maar ik kon me goed staande houden en zo kwamen we aan bij de drankpost op 22 km. Weer een gelletje (nou nou) en een lekker flesje drinken.fotorunnerOpvallend dat het nog zo makkelijk ging maar ook daar komt wel eens een einde aan want nadat wij bij drankpost km punt 27,5 mijn laatste gelletje en sapje nuttigde ging het mooie er snel van af en moest ik rond kilometer 29 Gerard vaarwel zeggen (maar super bedankt nog, was gezellig).

Nu begon het echt zwaar te worden, met nog drie strandstukken en een paar natte poten was het slotakkoord er een om te mogen vaststellen dat deze debuut trail echt wel zwaar was. Had inmiddels weer een pact gesloten met Simone en Marco Heestermans. Simone kreeg geregeld kramp in haar bekken en hamstring (tja in al mijn andere verhalen komt het woord kramp altijd voor maar dan bij mij dus …. Dit keer niet :-).vlagHet eerste”strand” stuk was op de rand van een onderwater staand gedeelte, en dan kom er plots een moment dat er een keuze gemaakt moet worden of rechts of links door het water. Maar zowel links als rechts bezorgde je natte voeten.

Of te wel de laatste twee strand delen met natte voeten en een harde wind die de sneeuwvlokken tot hagelsteentjes maakte en zich hard op je gezicht lieten slaan was toch het einde, jawel het einde van een geweldige trail waarin alles zat wat ik van te voren niet zou hebben durven voorspellen en het nog te volbrengen ook.

Het was geweldig, organisatie en al die vrijwilligers die ons voorzagen van heerlijk drinken en de nodige opkikkers dankjewel voor de goede zorgen, het was de kers op de taart.

Na afloop nog even gekletst, gedoucht  en gekletst en hop naar huis waar om 23.00 uur de ogen moe maar voldaan dicht vielen.tbts medaile

Advertenties

De Rotterdam Marathon, yes.

april 17, 2012

Er zijn mensen die hebben inmiddels de 100 marathons al gepasseerd andere hebben de 25 marathons gepasseerd en vandaag was het alweer mijn 15de marathon. Valt in het niet ten opzichte van de rest maar ik heb er een biertje op genomen.

De marathon van Rotterdam, de eerste was in 2006 dus het zou de zevende keer gaan worden hier.Dan de dag van de waarheid, zou het kloppen? Uit bed gestapt en na het opfrissen mijn shake, en magnesium pillen en natuurlijk 2 paracetamolletjes. Preventief tegen elk pijntje gedurende de marathon (dom bijgeloof). Op tijd in de stad en bij het Zakine College mij omgekleed, uiterst relax en nog even waren er grote twijfels omtrent de bovenkleding. Maar hulp bood uitkomst, het werd een lang shirtje ;-).

Op naar de Meet en Greet, daar even bijkletsen met die en geen, paar foto momenten waaronder samen met Pim (gekke bekken momentje), eentje samen met Yvonne en een met Broeder John. En tot slot tot twee keer toe een groepsfoto.Maar nu het werd hoog tijd om het start vak in te gaan, als vee drijven we ons vak in en na het You never walk alone moment en de opzwepende muziek klinkt het start schot.

Het gemiddelde de km zou moeten leggen rond de 4.58 de km maar daar kon ik in de eerste kilometer niet aan komen door de drukte maar daarna gingen het mooi naar wens. Op de stationsweg  passeerde ik Petra (Pink Panter Peet). Ze liep daar samen met Leo die de Haas van de Dag was en haar geweldig geholpen heeft.

Het weer was prima om te lopen en zelfs de wind vond ik meevallen. Drankposten liet ik voor wat ze waren want had mijn eigen flesjes meegenomen en er een aan M@urice mee gegeven voor onderweg. Op de Kreekhuizenweg (9km) kwam ik Katrien tegen, helaas gaf zij te kennen dat ze last van haar kuit had dus we konden niet samen op pad gaan zo vervolgde ik mijn weg alleen tussen vele lopers.

Paar kilometer later voelde ik een klein tikje op mijn schouder, daar was Broeder John. We liepen samen even op maar ik liet me niet verleiden om bij hem te blijven, nee hij had andere doelen.

Maar na pakweg 10 km kroop ik achter een groepje van 3 personen, Nienke Kluft, Pedro Afonso (beide van AV Castricum) En Sjaak van der Zanden uit Meersen. Zij hadden een tempo waarmee ik me goed voelde en zo liepen we met elkaar weer richting de Erasmusbrug, en er werd netjes gewerkt met elkaar, ieder deed kopwerk waar geen woord over vuil gemaakt werd en door een ieder werd gewaardeerd.  Toen we over de Erasmus kwamen ging het gas er perongelijk even op maar voor de West Blaak hadden we het oude ritme weer te pakken.

Na ongeveer 28 km moest Sjaak lossen en met ze drieën weer verder maar helaas moest ik na km 30 ook afhaken nadat ik mijn flesje drinken van Maurice had gekregen. Dus het laatste stuk mocht ik alleen beleven. Maar door het Kralingsebos liep ik gewoon lekker door al begon ik mijn spaarminuten langzaam te verzilveren. Hier stond het verzorgingspunt van Energie Barendrecht en zag daar Ton staan waarvan ik een gelletje kreeg, super.

Op de Boszoom (34 km)  stond een mooi lichtreclame bord en daar verschenen een paar meldingen op waaronder er een van Bert was voor mij, geweldig om dat te krijgen (dankjewel Bert TOP). Het ritme van rond de 5.00 de km bleef ik nog steeds volhouden. Het zat goed in mijn hoofd en benen. Vandaag moest het dan toch echt gaan gebeuren ik zou het halen die geweldige target.Bij het 39 km punt schiet Maurice wat foto’s maar de glimlach is al aardig verdwenen, maar lets go for the last 3 km. Pak nog even wat drinken en neem daar even de tijd voor, nu op naar de finish. De laatste km, daar zag ik Yvonne en Pim (klik foto),niet veel later hoorde ik Henk Lodder schreeuwen (samen met Jolanda) en natuurlijk op ongeveer 800 meter van de streep zag ik Bjorn samen met EOS. Rechts af en laatste sprint eruit trekken. Voldaan en zonder kramp kom in over de eindstreep YES We I did it. Een verbetering van bijna 9 minuten maar het mooiste was toch die grens, eindelijk onder de 3.30.Daarna omkleden en wie zag ik daar Kees en John, beide ook een PR gelopen. Onderweg naar de metro kwam ik Marco en Ronald en Frank en ……….. (sorry) nog meer tegen, zij gingen een biertje en warme choco halen. Nog even snel met Marco geklets en op naar een biertje en frietjes thuis, mijn sportvats moment dit weekend.

Smsje/Whatsupjes/FB berichtjes/ telefoontjes volgde in rap tempo en langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve felicitaties en voor het kleding advies. Dit was mijn Rotterdam marathon moment, heerlijk. Foto zijn van Pim, Maurice en Bjorn dankjewel super.


sportvatsen, wie is er niet groot mee geworden

december 24, 2011

De week na de Sparkmarathon is uitermate rustig verlopen. Echt veel klachten waren er niet alleen werkte de kuit nog niet echt mee, bezoek fysio was een onverwachts bezoek maar Hans, bedankt dat ik even langs kon komen.

Dus deze week was er een zonder sport en alle voorbereidingen treffen voor een weekend sportvatsen. Over sportvatsen gesproken, ik heb me verbaasd over het sportvatsen, sportvasten en bietensap kuur. Op twitter werd er veel over gesproken en blogjes werden er aan besteed.

Ook ik heb mijn mening het en der geventileerd en ben sterk van mening dat ik het beste om kan gaan met sportvatsen.

De planning voor 2012 is alweer in volle gang en we gaan er weer voor, diverse mooie marathons staan op de planning. Tijd is niet meer zo belangrijk maar wil gewoon meer van de omgeving genieten. Natuurlijk zal ik dan toch een beetje aangepast sportvatsen en me netjes gedragen.

Ik bedacht mij net om even te gaan zoeken naar plaatjes en dacht laat ik een kijken of er sportvats plaatjes zijn via Google, nope niet te vinden maar er waren toch vele plaatjes gelinkt aan mijn blog, raar want zoveel gebruik ik het woord sportvatsen niet, oke in vergelijking met sportvasten tja, groot contrast.

Maar al om al heb ik in dit blogje het woord sportvats(en) alweer tien keer gebruikt. Zo genoeg onzin geschreven zo op kerstavond en hierbij En geniet allemaal van de mooiste sportvats momenten anno 2011, btw vond trouwens wel dat dit woord toegevoegd had mogen worden in de Dikke van Dale, past toch goed bij de bedrijfspoedel en wordfeuden.


Good Feeling

september 4, 2011

Het gaat allemaal weer wat beter, loop schoenen worden inmiddels weer aan getrokken maar nog niet maximaal belast.

Maandag weer een test loop van 8 kilometer, en het liep lekker. Wilde na 4 km wel terug om niet gelijk teveel te willen. Maar het was oke voor deze keer.

Donderdag de tweede loop training en nu dubbele cijfers jawel nu gingen we voor 10 km. Ook ditmaal erg lekker gelopen nog beter dan de vorige keer qua gevoel. Snelheid lag iets hoger en ondanks warmte zeer tevreden.

Maar er is meer gedaan, ook de fiets is weer geregeld gepakt en wel op zondag, dinsdag, woensdag en zaterdag.  Dus 6 keer gesport deze week met in totaal 137 km op de fiets en 18 km hardlopend.

Zaterdag was de leukste fiets training met 48 kilometer. S’morgens richting Papendrecht naar Dordrecht en zo over de Moerdijkbrug en dus heel even in Noord Brabant geweest.

Terug via een dijk langs de Dordsekill weer naar Dordrecht, Zwijndrecht en H.I. Ambacht en tenslotte eindstation Alblasserdam. Was een leuke route en ben op plekjes geweest die  ik nog nimmer gezien had.

Voor de brug van Dordrecht/Zwijndrecht moest ik even wachten voor een x aantal zeilbootjes en dit onderstaande ponton.

Maar aankomende week zullen er meer loop km gemaakt gaan worden, latersssssss. 


Let op wat je doet met je blog

juli 25, 2011

Even werd mijn liefde voor het webloggen een gevoelige slag toegebracht.

Al jaren schrijf ik in mijn ogen leuke verhalen en niet alleen over het hardlopen maar ook over de mooie natuur erom heen.

Op werk vakantie schiet ik altijd foto’s maar wanneer ik in ons kikkerland loop neem ik geen camera mee.

Dus zoek je een plaatje op van de desbetreffende vogel of ander willekeurig dier en plaats deze dan op je blog.

Nou daar ik heb mee geleerd, er zijn mensen die vinden het niet erg als je een plaatje gebruikt van hun als je het maar vraag.

Maar soms legt dit anders, wanneer ik een foto gebruik van iemand anders dan ben ik strafbaar mits met toestemming. En dat kan je duur komen te staan, dit heb ik ten dele ondervonden en ben dus actief geweest met het verwijderen van alle foto’s behalve die van mij zelf of van bekende vrienden/lopers.

Ineens is mijn blog zonder kleur geworden, ik ben destijds begonnen aan het bloggen om er goede doelen mee te steunen en stop daar heel veel vrije tijd en plezier in. Dit plezier werd mij even ontnomen.  

Dus even een waarschuwing, gebruik niet ongevraagd foto’s van een ander, want dan steel je en dan ben je een dief/crimineel en het kan je bovendien een berg geld kosten want je brengt enorme schade toe aan de desbetreffende fotograaf en dat komt hij wel even duidelijk maken.

Maar er is ook nog goed nieuws, we blijven bloggen en hardlopen en het goede doel steunen. Oke het hardlopen gaat prima al is het weer niet altijd even mooi in ons kikkerlandje. Er worden duurlopen, tempo trainingen en intervallen gedaan.

Dus het glas is weer half vol en we gaan weer verder.


Kijk eens uit naar Dopjes Actie

juni 23, 2011

Zo het was even wat blogstilte, even geen zin in hardlopen. Bestaat dat zou je zeggen, nou toch echt wel. Tot vandaag, vandaag ging de schakelaar weer op loop modus en had er weer echt zin in.

Na het werk gelijk de sportkleren aan en voor een 10 km run. Ik kwam na bijna 3 km bekende tegen en stond gezellig even een 20 minuten te kletsen. Toen door gelopen maar route ingekort. Na 6 km begint het me te hozen, hagelen en te onweren. Dus even schuilen bij een struikje en toen de bui verder trok snel weer gaan lopen. Na acht km verzopen maar heerlijk gelopen.

Er was ook weer eens een buitenland tripje, wederom in een land geweest waar ik nog nimmer was geweest, Rinus en Mo wel. Zij hebben daar een marathon gelopen.

Yep Marokko was dit keer mijn bestemming. Zondag vloog ik Casablanca en per taxi door naar Mohammedia.

Mohammedia (محمدية) is een havenstad in het westen van Marokko, circa 25 km ten noordoosten van Casablanca. De stad werd oorspronkelijk Fedala genoemd, maar werd in 1959 ter ere van Koning Mohammed V hernoemd. Tussen de 14e en 19e eeuw was de haven een belangrijk ontmoetingspunt voor handel tussen Europese handelaars en Marokkaanse kooplieden. In 1913, toen Marokko geannexeerd was door de Fransen, begon de bouw van moderne havenfaciliteiten in de stad. Ik mocht hier een bezoekje brengen aan de Tingis.

Na een lange dag was het probleem opgelost en de volgende dag met daglicht weer richting Nederland. Onderweg verbaasde ik me over de vuilstort plaatsten waar van tijd tot tijd waarschijnlijk de fik erin gaat. Maar voordat dit gebeurd waait er heel wat plastic weg en ligt dit bezaaid over de uitgestrekte vlaktes. Slordig want het is een mooi land wat ik zo even zag.

*OPMERKELIJK NIEUWS* De dopjes actie.

Ik ben natuurlijk al jaren een goede doelen liefhebber. Nu kwam Connie laatst bij ons thuis met het verhaal dat iemand van haar werk dopjes spaart voor een blindengeleidehond. Dus tijdens de RoPaRun heeft team 238 hun beste beentje voor gezet en hadden na de RoPaRun een mooie zak vol fles dopjes.

Het verhaal ging natuurlijk een geheel eigen leven lijden en alsof je bij een groep mensen iets in het oor fluistert en aan het einde een heel ander woord krijgt te horen zo ging het dus ook bij ons. Het werd dus de blinde hond met drie pootjes en een oor en een lapje op zijn oog al wandelend met blinde stok.

Was heel erg leuk en deze spontane actie krijgt een vervolg want team 238 gaat gewoon verder met sparen. Maar vrienden/bloggers en andere bekende. Willen jullie misschien ook dopjes sparen voor een blindengeleidehond? Lees dan even dit verhaal en bewaar de dopjes voor mij en we zien elkaar vast wel bij een loop evenement en dan neem ik ze graag in ontvangst.  Ik weet dus niet of het dus een Belgische of een Hollandse blindengeleide hond zal worden. Maar doet dit er iets toe.


Kameroen, leuk.

juni 4, 2011

Komkommer tijd, ja het is inderdaad komkommertijd  hopelijk worden we er niet ziek of worden we gevloerd.

De voorbij weken kwam er weinig van blogjes maken terecht, nee Rich stopt echt niet met bloggen. Maar het was gewoon even erg busy.

Tuurlijk is er wel getraind al was het wel op een laag pitje na de marathon van Leiden. Prestatie gezien ben ik zeer tevreden en het was een leuke dag in Leiden.

Daarna langzaam de draad weer opgevat na een paar dagen rust en niet te veel gedaan. Maar het was druk met werken waardoor de km er bij inschoten. Maar ook een weekendje Brussel stond op het programma, cultuur uitje van de bovenste plank, tjeetje wat smaken die Belgische biertjes toch heerlijk!!!!

Met oude buurtjes een weekendje op stap, was al weer heel wat jaren terug dat wij te samen weg geweest waren maar het voelde als vanouds, mannen op terrasje en vrouwen duh shoppen natuurlijk.

We hadden een vast terrasje op een kleine honderd meter van het hotel dus de weg naar huis was kort. Op die zaterdag kwamen we ook een leuke groep dames tegen uit Winterswijk. 8 Dames bestaande uit zussen en nichten, klein praatje maar enkele uren later kwamen we ze weer tegen en zijn even weer naar ons terrasje gegaan en gezamenlijk wat gedronken. Onze eigen dames nog steeds aan het winkelen!!!!

Tijdens dit weekend werd het al enigszins duidelijk dat er een ver weg klusje aan stond te komen. Ook hadden we internet in het hotel en kon zo de twitter info blijven volgen. Ben zelf niet iemand die veel twitter maar volgen blijft leuk.

Ik zou begin vorige week naar Kameroen gaan, leek me helemaal geweldig want ben nog nooit in Afrika geweest.

Maar telkens werd het wat dagen uitgesteld, en zo zou ik vrijdag naar Kameroen vliegen. Maar vrijdag stond er ook een activiteit van ons RoPaRun team op stapel.

Een sponsor diner, ik had mij opgegeven om mee te helpen met koken maar had mij maandag afgemeld omdat vrijdag vliegdag was. Dus alle moed opgegeven en donderdag kwam het bericht dat bootje later werd en zondag vertrekdag zou zijn. Dus toch mee koken met Team RTZN want als oud leerling kok leek het mij leuk om te assisteren. Vrijdag rond 14.00 uur in Barendrecht waar Peet en Raymond al waren zijn we gestart met het maken van een 5 gangen menu niet veel later voegde Rene zich toe aan het kookgezelschap.

Ik heb niets echt gek gedaan, dus aardappelschillen voor de verse puree maar ook peterselie gehakt. Ook andere dingen gedaan die geen naam behoeven te hebben. Maar tegen 17.00 kwamen de eerste serveersters binnen en de laatste enkele uren later ivm het file leed. Maar de bijna 50tigtallig gezelschap brachten toch meer dan 2000 euro in het laatje van het team waarmee we zeer tevreden waren. En na een leuke actie was het rond 23 uur time to leave.

Zondag was mijn vertrekdag richting Parijs om door te vliegen naar Kameroen. Vertrok om 07.45 van huis en was om 21.00 uur in mijn hotel in Kameroen. Een biertje op. Kreeg ook een mailtje waarin stond dat het bootje pas op dinsdag morgen binnen zou komen in Limbe dus dagje wachten.

Douala, de stad waar ik verbleef kent 3 miljoen inwoners en om daar zo maar ongestoord de straat op te gaan zag ik niet zo zitten. Misschien geheel onterecht maar toch!!. Dus een Engelstalig sprekende portier wilde mij wel een rondleiding geven. Dus voor een leuke tip liet hij mij wat van de omgeving zien in Douala. Deze stad is een echte arbeiders stad en heeft dus weinig om handen. Maar we zijn naar een markt geweest en een tentje voor een biertje en naar het treinstation. Hier waren veel jonge gasten verzonken in hun studie boeken want het was daar heerlijk rustig. Ook hier is het dus examentijd!!

Dinsdag morgen vertrokken naar de havenplaats Limbe, de wegen zijn in een schril contrast met zoals wij dat kennen naar dat nemen we voor lief.

Bootje lag buitengaats en na een paar reisuren stond ik op mijn bootje. Na een dagje werken was alles gedaan en de meeste problemen opgelost of gelokaliseerd.

Maar doordat het bootje een dag later aangekomen was werd mijn vlucht ook om geboekt naar woensdag 22.45!! Dat zag ik niet zo zitten en vroeg aan de Kapitein of hij dit nog kon wijzigen. Niet veel later kwam het goede bericht dat ik die avond nog terug kon reizen.

Het was gaaf om er geweest te zijn, heb mij uitstekend vermaakt maar was blij om weer terug te gaan naar NL.

Op woensdag morgen kwam ik weer aan op Schiphol en relax naar huis gereden. Heerlijk en zo vertrouwd.

De rest van de week waren er ook bootjes dus per dag schoof mijn trainingen iets op en zo werd het zaterdag, had heel veel zin om te lopen

en zo ging ik om iets voor acht weer eens op stap voor een 10 km run, het was al behoorlijk warm en met de trainingsintensiviteit van de  afgelopen weken was het niet even gemakkelijk. Maar in iets meer dan 50 minuten waren we weer terug bij start. Zo we zijn weer bij gekletst,maar over een week gaan we voor de volgende evenement, dan staat mijn debuut voor de RoPaRun te wachten, heb er heel veel zin in.