RoPaRun 2012 wat een beleving

Zou iets nog leuker kunnen dan de RoParun 2011 vroeg ik me van te voren af, antwoord is Ja RoPaRun 2012.

Oktober 2011 was de start van het RoParun team RTZN238, eerste vergadering, eerste ideeën, eerste ontmoeting met nieuwe leden binnen het team. Gedurende de maanden erna werd er heel veel georganiseerd en gerealiseerd. Tante Toos kreeg een bijzondere face lift en er waren prachtige acties die hier te lezen zijn.

Maar eindelijk naar vele maanden was daar de start, gezellig met 22 man/vrouw op zaterdagmorgen richting Parijs. De stemming zat er gelijk goed in bij ons in de wagen. Gezellige verhalen van vorige RoParun edities worden weer boven tafel gehaald.

Alles ging voorspoedig tot Tante Toos begon te stotteren, dit bracht even wat spanning met zich mee. Vele hebben inmiddels aan de bus gewerkt en iedereen ziet niets liever dat ze weer veilig thuis komt. Kevin weet een filter schoon te maken waarna we weer op pad konden. Een paar keer meer kwamen de problemen terug, er werden nood plannen die gelukkig de ijskast in konden zodat we om half drie het terrein op reden in Parijs.

Even een foto, lekker eten, en massage van Bob of Patricia. De tijd vloog voorbij en zo liep het tegen vijven en gingen we naar de start. Ons team (1) mag starten en onze eerste loper was Maria, daarna hebben Claudia, Ray en ik het spelletje steen, papier en mes gedaan om de volgorde te bepalen.

Onze eerste heat brengt ons door de buiten wijken van Parijs waar het tempo niet hoog leg door de vele verkeerslichten. Maar op het moment dat we de stad verlaten zitten we gelijk weer in het mooie Franse land met vergezichten.

Toen we onze eerste trip hadden volbracht konden we gaan slapen, lag boven met het dakraam open. Maar ondanks dat was het erg warm in de auto en kon ik zeker niet slapen. Later hoorde ik dat de meeste het zelfde probleem hadden gehad.

Zondagmorgen, eerste Pinksterdag  rond 4 uur start onze tweede trip, dit is wel de mooiste etappe. Lopend met goed gezelschap van JP en Jolanda zien we in het Franse rijk de zon opkomen. Heuvels met kasseien waarmee je met plezier je schoonmoeder zo’n berg laat af rijden op een vouwfiets.

Tussen negen en tien komen we in het gezellig plaatsje Bertry, dit steunpunt is een bron gezelligheid en ontbijt stond al klaar. Zelfs Hema worsten werden geserveerd!!  Maar eerst hadden we een super fotomoment, helaas konden de twee chauffeurs Kevin en Kevin er niet bij zijn. En hier was een goeie douche gelegenheid, water was lekker warm, heb dat wel eens anders meegemaakt.

De tafels stonden weer uitgeklapt en Bob en Patricia stonden gereed om onze spieren masseren. Maar ook Peter en Nicole hebben een bijdragen die onuitwisbaar is. Wanneer wij vertrokken om te gaan lopen werd er een kratjes samengesteld met allemaal lekkers. Maar ook de maaltijden werden top verzorgd.

De temperatuur was al behoorlijk opgelopen en om 3 uur in de middag stonden wij weer gereed voor de volgende trip. Team 2 met Jan en Harry op de fiets en, Snelle Ines, Jacq, debutant Rob en Rene en de chauffeurs de altijd vrolijke Niels en Sam kwamen weer aangesneld. Even wat knuffels, even wat verhalen delen, even samen zijn waarna we aan onze zwaarste etappe begonnen.

De zon hoog aan de hemel, een reclame bord gaf 32 graden aan en de gesprekken namen af. Jolanda had zich voldoende ingesmeerd maar kon niet voorkomen dat haar benen begonnen te verbranden. Onderweg even een korte pauze ingelast zodat zij een lange broek aan kon trekken.

Een lange weg en toch ook blijven proberen andere teams in te halen, een sportief wedstrijd element wat nergens om gaat. En zo kwamen we aan in het Belgische plaatsje Ternat. Hier hadden we een ontmoeting met Katrien, even een knuffel en een kus een gezamenlijke foto.

Hier hebben we de overheerlijke nasi op waarna alles weer ingepakt werd en wij ons verplaatste met Tante Toos naar Kruibeke. Denk dat het rond hals een in de nacht was dat we weer gewekt werden om onze laatste trip te gaan doen als team 1.  De temperatuur was nu heerlijk en we liepen het licht tegemoet. Wanneer je Nederland inkomt gaat de RoParun sfeer omhoog. Er komt steeds meer publieke belangstelling en wij gaan als team door Ossendrecht heen. Wat een sfeer en gezelligheid.

Niet veel later arriveren we in Bergen op Zoom. Hier worden we geregeld geattendeerd dat we verkeerd liepen maar wij wisten wel beter want Toos stond voorbij het zwembad aan de rechterkant.

Weer een wissel en daarna met gedeelte van het team even naar het zwembad geweest, heerlijk al vind ik zwemmen niet. Even gedoucht en de ogen vol shampoo. Kreeg het er amper uit maar zag het daarna wel weer zitten.

Op naar Klaaswaal, samensmelting met team 2 en op naar Rotterdam. Gezellig keuvelen en iedereen heeft wel een loop moment gehad muv Jolanda.

Zelfs JP heeft een stuk gelopen. Ray had de eer om door Nieuw Beijerland te lopen. Vind het daar ook zo gezellig, en langzaam gaan we verder op naar Barendrecht. Daar stonden Yvonne, Pim en Ton ons op te wachten om even een heerlijk knuffelmoment te delen, geeft een goed gevoel.Hierna was het niet ver meer voor we op de Coolsingel aankwamen en we als gehele team in onze mooie groene vestjes een warm onthaal kregen en over de eindstreep gingen.

Wat een geweldige beleving, wat een geweldige dagen wat een geweldig team.

RTZN, runners team zonder naam, We zouden ook Dream Team kunnen heten.

Meer foto’s kan je hier, hier, hier en hier vinden.


10 reacties op RoPaRun 2012 wat een beleving

  1. Leuk, het hele gebeuren speelt zich weer even af bij zo’n verhaal.

  2. Pim zegt:

    Vorig jaar hebben wij voor het eerst zelf gebruik gemaakt van een voorziening die mede ook door ROPARUN gelden is opgezet. Maakte het voor mij dit jaar toch even emotioneler dan al die andere keren…Dus dat knuffelgevoel… tja ‘gewoon’ heel bijzonder…

  3. Quibi zegt:

    Leuk verhaalt, Richard!! En knuffelen blijven we gewoon doen, toch?

  4. Rinus zegt:

    EEn feest van herkenning en het blijft een tocht om niet te vergeten.
    Leuke fotos en gezellig.

  5. Claudia zegt:

    Was een hele mooie dit jaar, weer jaar wachten maar we hebben de foto’s nog;-).

    liefs Claudia

  6. Ruud zegt:

    Wat een geweldige belevenis was het weer. Altijd prachtig om te lezen, ook het knuffelgehalte; (zou alleen daarom al wel eens mee willen doen).
    Hema-rookworsten als ontbijt; misschien moet ik dat ook eens uitproberen….

  7. Jacqueline zegt:

    De roparun staat nog steeds op mijn verlanglijstje en blijft zeker staan na het lezen van jou verslag.

  8. RunningHans zegt:

    mooi verhaal…. en het blijft inderdaad een super ervaring…

  9. John zegt:

    Ik blijf het geweldig vinden wat jullie, en alle andere teams, ieder jaar weer presteren.
    Ook dit jaar weer een leuk verslag van een mooie ervaring en run voor een goed doel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: