RoPaRun 2011 wat een ervaring

Van maanden van voorbereiding was afgelopen weekend het kersje op de taart. De start van RoPaRun, mijn debuut met team 238. Zaterdag morgen in Spijkenisse alles inladen. Ook de Hema van Alblasserdam heeft een leuke donatie gedaan waaronder de vertrouwde Hema worst voor elk team lid een halve.

Merel en Lex bedankt voor jullie lekkere donatie

Nadat de bus was volgepropt met tassen (1 per persoon!!)en de groepsfoto een feit was werden de zitplaatsen in de verschillende busjes en Tante Toos bemand en gingen we richting Parijs.

Met een paar tussenstops onderweg kwamen we al snel in gesprek met andere teams en ook kwamen we Gudy (de wederhelft van Hans) tegen, even leuk gekletst en weer verder. In Parijs aangekomen was het toch nog een piep klein stukje verkeerd rijden maar dit mag geen naam hebben. Op het RoPaRun terrein was het een giga parkeerplaats van alle voertuigen en teams, overal stonden tafels en massage tafels buiten waar vaak al lopers of fietsers de massage kregen zo net voor de start.

Bussen geparkeerd en al snel was de koffie klaar die verzorgt werd door Nicole en Peet, deze twee kanjers hebben er voor gezorgd dat er voor iedereen eten en drinken klaar stond, complimenten voor de super verzorging.

Die avond hadden we lekker een bord nasi die team maatje Ray had voorbereid, smaakte heerlijk en toetjes kwark na. Toen team één rond de klok van 19.30 gereed stond voor de start van team 238 kwam ik team 81 tegen waar onder andere een oude klasgenoot Hugo die een bijdrage als loper ging leveren.

RoPaRun Team RTZN 238 is er klaar voor

Eindelijk was het zover, het begon RR 2011. Toen we team 1 hadden uitgezwaaid vertrokken wij daarna naar onze eerste wisselpunt, aangekomen in het plaatsje St. Gauveur waar ik al snel even onder de wol kroop. Echt slapen is er eigenlijk niet bij want je lijf zit vol spanning te wachten tot het onze beurt is.

Maar team 1 liep heel goed, ze liepen een uur voor op schema tenminste zo werd het begrepen. Met het busje met twee geweldige chauffeurs Peter en Niels  naar ons start punt. Na enige tijden wachten kregen we een belletje van Piet dat het nog wel even duurde (klein foutje). Maar toch kwam ons start moment, we haalde ons team 1 met flair binnen en even een knuffel en succeswensen en toen was het onze beurt. Maria onze vrolijke Brabantse was begonnen en ik ging mee als 2de loper op de fiets omdat we door het bos gingen. Samen met onze twee fietsers Jolanda en John liepen we heerlijk en volgde onze voorgangers. Na 2 km mocht ik dan gaan lopen, wij volgden trouw onze voorgangers en helaas liepen die verkeerd en zo ook wij als andere teams. Maar al snel was de route weer terug gevonden en gingen onze kilometers in de donkere en toch ook frisse nacht gestaag.

Er werd heel veel lol gemaakt en om bij het team te horen mocht je ook boeren en winden laten, alleen wel buiten de auto natuurlijk die winden. In middels had ik ontdekt dat er Red Bull was en dronk geregeld een blikje weg. En dan is dit nog maar een ding van de foerage wat onze catering allemaal in de bus had gestopt, Snickers, Marsen, Cola, Fanta, Sultana’s en oja ook nog gezond spul zoals appels en bananen.

Gedurende de nacht liepen we het licht tegemoet, en plots kwam daar de zon op. Even snel een plaatje schieten en weer door naar het plaatje Esmery Hallon waar wij als compleet lopers team met fietsers en vooruit rijdend ons busje warm onthaald werden door de rest van ons team, super de eerste etappe zat erop (zal niet vertellen dat we in de plaatst van de laatste 500 meter wel 2500 meter liepen)

Heerlijk gelopen en geweldig genoten hebben we even koffie gedaan en broodjes genuttigd (zakje chips) om daarna in de bus even lekker van de wereld te zijn om weer in Troisville te ontwaken. Tijdens een wandeling naar het toilet liepen we Ronald tegen het lijf, kort kletspraatje en snel de dixi in. Terug bij Tante Toos konden we even we lekker van de zon genieten en was het hier een drukte vanjewelste en werd het wachten op de tweede etappe, niet iedereen kwam even ongeschonden uit de eerste rit waardoor we even de joker in moesten zetten.

En rond 12.15 begon we aan het tweede stukje van 65 km. Het was heerlijk weer en onderweg werden Maria en Timo door TV Brabant geintervieuwd. Ook tijdens deze rit werd er smakelijk gelachen en veel gegeten en hadden we geweldige muziek van Bløf wat geleverd was door onze hofleverancier van de stroopwafels het stroopwafelmeisje Claudia. Ook deze rit ging voorspoedig al voelde ik inmiddels wel wat kleine pijntjes in mijn lijf. Twee blaren deden van zich spreken maar gewoon lekker doorgaan. Tada, ook aan deze rit kwam een einde en zo plofte we neer in het plaatsje Saint Chislain (B) waar er weer even werd geknuffeld en de goede verzorging van Peet en Nicole werd voortgezet door middel van een heerlijk bord macaroni. 

Ook hadden wij Bob, nee niet Bob de Bouwer maar Bob de Masseur. Bob ging hier weer als een speer aan het werk om ondermeer John en Claudia even op te lappen met Electro Therapie. Al snel had ik mijn mand weer gevonden en zo bracht of Piet of Erik ons naar het plaatsje Ternat. Hier stonden we klem langs de weg waar alle teams voorbij kwamen en Nicole zich schor schreeuwde met aanmoedigingen, helemaal maf maar erg leuk.

Ook Bob kon hier weer aan de slag en masseerde die en gene, ondermeer mij waarna ik me weer echt lekker voelde. Zo aan het invallen de duisternis was etappe drie daar voor ons. Hier hebben we wat klein improvisaties gemaakt onderweg maar als team waren we zeer efficiënt en deed een ieder een beroep op zijn beste beentjes. Een echt gevoel van saamhorigheid en klaarstaan voor elkaar. Dan gaan we door Zele heen, heel erg leuk maar gezien het tijdstip van de passage was het niet zo gek druk. De kilometers werden volbracht en de vermoeidheid begon merkbaar te worden en ook hier stond de catering weer klaar en ditmaal met een broodje Hema worst en gehaktballen. Snel hierna in een diepe slaap verzonken en heb werkelijk niets van de verplaatsing gemerkt en werd s’morgens gewekt met de mededeling dat team 1 op 10 kilometer zat. Poeh dat was haasten voor mijn gevoel.

Tandenpoetsen, haar in de gel en toiletbezoek en tot slot heeft Bob mijn hamstring nog even onderhanden genomen waardoor ik positief aan de laatste etappe begon. Lopen door Bergen op Zoom gaf toch echt een kippenvel moment, veel publiek en een applaus van ongekende weelde dit is zo mooi gevoel. Doorlopend door heel wat dorpen kregen we op diverse plaatsen een warm onthaal en liepen en  fietsten met een hoop lol richting Klaaswaal, helaas miste ik toch onze Niels en Peter wel tijdens deze rit want alles werd lopend en per fiets gedaan. In Klaaswaal werden de beide loop teams samen gesmolten en zo fietsten en liepen we richting de Coolsingel. Twee andere kippenvel momenten waren toen we door Oud Beijerland liepen, wat een publiek en een applaus en toen we langs de Daniel de Hoed liepen want voor de zorg voor mensen met kanker daar liepen we voor. Door Barendrecht lopen was ook erg leuk met uitzondering dat het kei hard regende op dat moment. Wel zag ik twee bekende, Ton en Hans schreeuwde er echt oplos helaas heb ik Pim gemist al was hij wel zij het niet zo uitbundig.

Bij de Coolsingel kwam er bijna een einde aan een ongelofelijke ervaring, ik wil echt iedereen uit het team bedanken voor de eenheid, saamhorigheid, behulpzaamheid en giga gezelligheid. En namens ons blindehondje befje, bedankttttttttttttt voor die dopjessssss.

Team RTZN  (eigenlijk gewoon een DreamTeam)  is 97ste geworden met een snelheid van 11.96 km/h en heeft er 43 uur en 31 minuten overgedaan van Parijs naar Rotterdam, we have done it.

15 reacties op RoPaRun 2011 wat een ervaring

  1. Was een geweldig leuk weekend. We hebben als team een prachtig resultaat geboekt.

  2. Wat een schitterend verslag van een mooie Roparun. Deze ervaring nemen ze niet meer van je af. Geniet nog maar van deze schitterende teamprestatie. Had er graag bij geweest.

  3. ruud zegt:

    Mooi verhaal van een geweldige ervaring. Hoe het verhaal van de dopjes en de blinde verleidingshond precies gaat, hoor ik nogwel….
    En zo werd het een parchtige team-prestatie, zoals dat hoort bij zo’n mega-estafette.
    proficiat!

  4. ines zegt:

    Gaaf om te lezen, niet alleen omdat je zo leuk kunt schrijven, maar ook omdat het een weekend was om nooit te vergeten en om nog heel vaak over te doen!
    En die hond: die is tenminste snel tevreden:-)
    grtz Ines

  5. Wat een super leuk blog heb je er van gemaakt, kan haast ook niet anders met zo’n weekend maar dit levert je weer punten op voor volgend jaar;-).

    Dank je wel voor het lachen, stuur hond maar langs liggen hier weer dopjes.

    liefs van stroopwafelmeisje

  6. Rinus zegt:

    Prachtig en gefeliciteerd met dit mooie loop avontuur.
    Zo herkenbaar beschreven en alsof ik erbij was, geweldig.
    Geniet na en ook je rust.

  7. Pim zegt:

    Vind het nog steeds jammer dat deze Amazing Stroopwafel team RTZN heeft gemist. De leeuwenkoning met gel in zn manen, een gemiste kans voor een ras Paparazzi…

  8. John zegt:

    Ook dit is, zoals we van je gewend zijn, een leuk verslag geworden. Gaaf dat je deze ervaring in een Dream team hebt kunnen meemaken.
    Ook dit doe je weer zo deer problemen😉
    Tot gauw Broeder.

  9. Henk Lodder zegt:

    Ha Rich, hoorde van Piet dat hij jouw gezien had, maar toen lag ik te pitten want ik zat in team A. Maar net als jullie superweekend gehad, wij als team 209 gingen als een TGV. In het begin zelfs nog 5e gelegen met ruim boven de 14,5 km/h en daarna de 7e plaats netjes kunnen vasthouden met (let wel) 1 seconde voorsprong over 520 km !? Ronald nog wel gezien in Dintelmond. Ga je zien en je staat op de Roparun site met je oranje shirt er fraai op ……

  10. jan zegt:

    Mooi hoor, ik beleef mijn avontuur van vorig jaar weer even terug, dat jullie dat overleefd hebben met al dat junkfood!

  11. Jacqueline zegt:

    Jullie hebben er weer iets “moois” van gemaakt. Gefeliciteerd team RTZN met jullie snelheid.

  12. RunningHans zegt:

    mooi verhaal… dat hoort bij een mooi evenement. prima prestatie.

  13. Rich wat een mooi verslag en prachtig prestatie van jullie team.
    Ik durf er niet aan te beginnen want dan wil ik ieder jaar🙂 lijkt me erg verslavend vanwege de gezelligheid.

  14. Fred zegt:

    Lijkt mij inderdaad een heel mooi evenement waar ik overigens nog nooit aan heb deelgenomen. Lijkt mij mega-vermoeiend alhoewel ik daar nog niemand over heb horen klagen. Mooi verslag!

  15. Ronald zegt:

    Mooi verhaal broeder!! De roparun blijft toch een geweldig avontuur. Je hebt genoten en dat blijkt wel uit je verslag! Mooie prestaties zijn er geleverd door RTZN!! Geniet lekker na!!

    see you
    RR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: