Beren en Berinen Weekend

Vrijdag, heerlijk weer weekend en weer een 15 km loop gedaan. Het ging weer vanzelf en in 1.24 weer op stal. Er zal nog veel getraind moeten worden in de voorbereiding voor Rotterdam maar de schema’s gaan pas echt in januari beginnen opbouwend richting Schoorl waar misschien een transformatie gaat plaats vinden op loopgebied maar ook daar kom ik begin volgend jaar op terug.

Natuurlijk is dit voor vele webloggers een berengezellig weekend op Terschelling waar de Beren- en Berinnenloop zal gaan plaats vinden. Voor de meeste is het meedoen aan de marathon of halve marathon een relax en geniet marathon maar voor een Berin zal er een extra toevoeging zijn want zij zal haar Berinnentitel moeten gaan verdedigen. Dus Claudje als eerste wens ik je alle suc7 van Terschelling en omgeving. Maar ook de volgende Berenbloggers wens ik heel veel suc6, Ronald, Kees, Juriaan, John, Hans, Maarten, Frank, Fred, Mo, Gert Jan en onze AmsterdamSpeedy Leonie. Wie weet dat Rinus ook nog aan de start zal verschijnen. Oftewel het zal op Terschelling berengezellig gaan worden

Running Ronald, Bedankt Broeder.

Vele zullen nu wel erg jaloers zijn op mij want ik gokte altijd verkeerd op RR zijn eindtijden en toch heb ik een cadeautje gekregen. Revolutionair vinden ze het wereldwijd en daar ben ik nu als een van de eerste die genomineerd is door JVC om deze fantastische remote controle te gaan testen. Het feit dat RR zo vaak horloge en andere sportzaken heeft mogen testen heeft  hem doen besluiten om mij als test persoon aan te wijzen om een onafhankelijke mening te geven en niet een die op voorhand al positief is om dat er JVC staat.

Helaas zullen er niet van die mooie video’s op You-Tube verschijnen en ook zal ik er weinig informatie verstrekken. Maar ben echt benieuwd of hij goed werkt zoals ze zeggen.

Natuurlijk heb ik wel een mooie foto gemaakt van deze geweldige afstandbediening.

Ronald, bedankt voor dit geweldige presentje.

Gisteren voor de laatste keer bij de fysio geweest want het voelt allemaal weer goed aan, ook deze keer heeft hij het kwetsuur behandelt met elektrotherapie en wederom met veel succes. En mocht er onverhoopt toch nog een pijnlijk avontuur tevoorschijn komen is een telefoontje genoeg voor een nieuwe afspraak, Hans bedankt voor de bewezen dienst en weer eens gezellig bijgepraat.

Ik wilde eergisteren mijn 10 km lopen maar moest halsoverkop even naar Bilbao (Spanje) om even naar een bootje te gaan. Helaas heb ik weinig van de omgeving gezien want het was zes uur in de avond toen ik aankwam op het vliegveld en ging om half zeven aan boord. Om half elf gereed en gauw gaan slapen want om zes uur in de morgen stond de taxi weer te wachten om mij naar het vliegveld te brengen.

Dan maar vandaag lopen en geloof me ik had er veel zin in. Maar dan wel 15 km op gevoel. Maar op gevoel lopen is even wat ik wil blijven doen. Het ging weer super en kwam na 1.22 weer thuis en had heerlijk gelopen. Alles voelt goed aan dus de weg terug is hopelijk gevonden want ook conditioneel komt de vorm langzaam weer terug.

Voor ik het vergeet, er kan weer ingeschreven worden voor de Groet uit Schoorl Run Broeders en Zusters. Ik heb me ingeschreven voor de 30km want het past goed in mijn schema richting Rotterdam. En ik heb nog wat recht te zetten daar want die kramp ben ik nog niet vergeten.

Marathon Eindhoven lopers, suc7

Er is weer gelopen op zaterdag en weer was het lekker. Eerst vroeg uit de veren om samen met Kev en zijn team af te reizen naar Cappele a/d IJssel waar ze tegen de nummer 1 moesten. Bij winst zou er een gedeelde eerste plaats zijn maar helaas werd er verloren met 11-10. Na thuis komst moest Kev fluiten bij de korfbal en ik zag mijn kans schoon om een duurloopje te gaan doen.

Niet dus want Kev belde op of ik zijn tas even wilde brengen want hij mocht met het derde mee als reserve en hij vond dat gaaf. Overigens werd deze  gewonnen met 16-3 geloof ik.

Bij thuiskomst wederom mijn sportkleding aan gedaan en nu wel vertrokken voor een 10 tot 12 km loopje. Richting de Zijdenbrug werden mijn ogen weer verwend met het zien van 2 Zilverreigers die op een afstand van 35 meter van elkaar stonden. Geweldig om ze weer eens te zien want had ze in geen maanden gezien. Er vielen inmiddels al wat spatjes naar beneden en er dreigde toch echt meer te gaan vallen in het vervolg.

En Ja dit gebeurde dan ook nadat ik de 8 km gepasseerd was, met bakken kwam het naar beneden en ben heel even gaan schuilen achter een boom maar niet veel later toch weer gegaan ondanks de regen. Ik had er voor gekozen om de 12 km te gaan doen maar op de splitsing van de 12 en 15 route stond er op de 12 km route een grote hond op de weg die er wel degelijk voor gezorgd heeft dat ik de 15 km maar moest gaan doen. Ik ben en blijf altijd een angst houden en zo kwam ik na 15 km weer thuis en het was goed gegaan netjes binnen de anderhalf uur.

Ik wens Katrien, Leonie, Koen, Ronnie, Rinus heel veel succes vandaag tijdens hun marathon van Eindhoven maar ook John, M@urice, Danniëlle en Bjorn op de halve natuurlijk en degene die ik nog vergeten ben te vermelden Good Luck Today.

Het feest in Alblasserdam.

Hier een ruim een week overzicht van allerlei zaken die de revue gepasseerd zijn, natuurlijk was er vorige week AlblasPoP waar zowel van Dik Hout en Ilse de Langen een leuke show gaven ik ben niet backstage gegaan om op de foto te gaan met Ilse maar ze had wel hele leuke nieuwe laarzen. De afterparty was ook weer super gezellig en het moment waar de voetjes weer van de vloer gaan en zoals ik waarschijnlijk elk jaar schrijf is dat het wederom een tof weerzien is van vele vriendinnen en vrienden.

Zo het trainen is weer begonnen ook al zijn er nog weinig doelen te halen, o ja een doel CONDITIE opbouwen. De afgelopen weken voor de HMM was er nauwelijks getraind en met de Rabobankloop in het vooruitzicht wil ik toch gaan proberen een beetje tijd neer te zetten.

Nu ik het toch over de Rabobankloop heb heb ik iets aan te bieden. Automobielbedrijf Wensveen heeft mij 2 startbewijzen geschonken. Nu had ik er een voor mijzelf en een voor mijn collega Peter. Helaas is Peter aan het stoeien met een blessure en heb ik dus een gratis startbewijs voor de Rabobankloop op 3 oktober in Alblasserdam keuze tussen de 10 en de halve marathon. De eerste die zeg dat hij of zij hem wil krijg hem. Wensveen bedankt het start bewijs.

Dus op dinsdag de eerste training weer volbracht, het was een 10 km loopje langs de molens en het ging oke.

Donderdag was er de RaboClubKas Run, deze run is voor verenigingen en leden kunnen dan door 5 of 10 km te lopen een bedrag van 2.50 of 5 euro verdienen voor hun club. Dus Rich ging voor CKC. Op de 5 km waren vele jeugdleden die de 5 km liepen maar bij de 10 km waren er helaas maar 2 zover ik weet. Dat hadden er mijn inziens wel wat meer mogen zijn hoor. Maar goed ook toen liep ik weer 10 km.

Dan de vrijdag, dweilavond in het dorp dus heerlijk naar de dam geweest en een paar biertjes en lekker kwebbelen met wederom die vele bekende. Maar voordat we zijn gaan dweilen zijn we eerst naar de Taptoe geweest op het raadhuisplein, een van de top acts kwam van K&G uit Leiden die onder meer de onderstaande show uitvoerde, echt top.

En zo komen we terecht bij de zaterdag waar het Havenfestival voor de 19 keer gehouden werd, vele berdijven uit Alblasserdam maken reclame voor hun bedrijf en ook staan er vele marktkramen in het centrum. Het weer was ook dit jaar perfect en zo zijn we in de middag neergestreken op de Dam waar we wederom een paar Colatjes Biertjes op hebben. In de avond was er een Skihut avond op de Dam en rond 11 uur het slotvuurwerk wat door de credit crises iets minder was dan voorgaande jaren maar toch de moeite waard, helaas begreep de band die speelde op het raadhuisplein niet dat er vuurwerk was want zij speelde er vrolijk doorheen terwijl de zanger op voorhand vertelde dat ze om 10.45 zouden stoppen voor het vuurwerk. Helaas deden ze dit niet en hierdoor was de sfeer van vuurwerk behoorlijk verdwenen!!!! ZONDE. Daarna weer gezellig naar de Dam geweest om daar een biertje te vatten en ook nu kwamen ik weer vele bekende tegen, heel erg leuk weer. Dat waren de feestdagen in Alblasserdam voorlopig weer, is een soort afsluiting van de zomer alleen is het weer nog top.

En dan de dag van vandaag, na al dat feesten wilden de Nimbus wel weer eens op stap. Dus even er lekker opuit de polder weer in, dit keer 15 km in een tijd van 1.26 en ben tevreden. Het was top weer om te lopen alleen is die zeurende bilspier een probleem. Tijdens het lopen valt het mee al voel ik boven mijn hamstring rechts toch een vervelende pijn. Dus moet toch echt naar de fysio, en dan maar zeggen dat sport gezond is. Tot zover een ruime week overzicht.

Haarlemmer Meer Marathon 2009

Vandaag moest het dan weer gebeuren, de Haarlemmer Meer Marathon vierde vandaag hun vijfde lustrum en ik wilde deze marathon ook eens doen. Waarom zou je zeggen, nou hierom. Er waren zowiezo een vriendin en een vriend die hier weer eens van leer zouden trekken.

De ene was het Beerinnetje van Nieuw-Vennep die haar titel moest gaan verdedigen en de andere was Broeder Ronald die al maanden zich suf traint om zijn PR weer bijstellen. Dus wilde ik daar wel eens bij zijn. Dus vanmorgen vroeg heb ik het beerinnetje op gehaald en al snel zijn wij op weg richting Hoofddorp waar we in de Fanny Blanker-Koenhal vele bekenden tegen kwamen.

Een greep uit de bonte verzameling vrienden zijn Peet, Tries, Richard, GertN, Gonda, Leonie, Mo, Hans, Ton, Martyn en natuurlijk Broeder Ronald (ongetwijfeld iemand vergeten, excuseer mijn lompheid) . Gouw even omkleden en dan met de hele groep even op de foto zelfs degenen die eigenlijk niet wil. Even relax bijpraten en even de tactiek bespreken en mijn tactiek was de eindstreep halen. Ook Snelle Rijk had zich gemeld en had na twee wedstrijden gisteren (beide eerste plaats) besloten om toch ook maar een marathon te gaan doen.

Toen naar de start waar de 10 km begon en zo konden we even wat webloggers uitzwaaien. Even een laatste toilet stop en wie treffen we daar, Frank, Erica en en en en Ramona. Op naar het start vak waar het redelijk lang duurde voordat het sein baan is vrij werd gegeven.

Maar tegen de klok van 12 uur werden we weg gestuurd voor onze missie, ik wenste nog een paar bekende suc7 en ging mijn marathon doen. De eerste km was in 5.03 en de kilometers daarna waren ook allemaal onder de 6 minuten wat allemaal erg lekker ging tot de halve marathon. Ik moet hier wel even bij zeggen dat ik echt op het punt heb gestaan om links af te slaan om naar de eindstreep van de halve te gaan.

Maar nee, ik  vervolgde mijn weg richting de 42 km. Rond de 23 begon mijn knie iets te vervelen en rond de 26 ging het allemaal niet zo lekker meer zullen we maar zeggen. De kilometer tijden gingen nu echt gestaag omhoog en het werd al snel meer snelwandelen dan hardlopen.

Dus werd mijn altijd positieve instelling behoorlijk op de proef gesteld en toen ik de drankpost van de 30 km in zicht kreeg wist ik wat ik ging doen. IK stop ermee voor vandaag. Wilde graag maar verstand vertelde mij dat het beter is om te stoppen en daarmee je zelf niet in de vernieling te lopen. Het was voor mijn weer eens een uitdaging, loop al een kleine 10 weken met een narig hoestje rond en na 3 antibiotica kuren lijkt het nu aan te slaan. Maar heb een beste training achterstand opgelopen dus om het bierfles weer half vol te maken ben ik best tevreden.

Dus bij de drankpost werd het dus wachten op de bezemwagen en na 4 bekertje Isostar had ik nu wel genoeg van dat soort op, maar mijn oog was al gevallen op de bierflesjes die in het gras lagen en tot mijn verschrikkelijke genoegen zei een van de mannen of ik er een luste!!! Nou dat noem ik nog eens een geschenk uit de hemel.

In de wagen was het daarna een gesms, gebel over en weer want ik was natuurlijk benieuwd wat het Beerinnetje en Broeder Ronald hadden gedaan.

Nou Claudje had de eerste plaats geprolongeerd in een netto tijd van 3:22:21 wat een prachtige prestatie is en Broeder Ronald heeft ook van zich doen spreken want hij plaatste een nieuwe PR met zijn tijd van 3:06:33. Toppers gefeliciteerd met jullie successen.

Na afloop ben ik even de massage tafel op wezen zoeken om mijn hamstrings te laten verwennen want die waren een beetje verkrampt. Ik heb dit trouwens ongedoucht gedaan maar gelukkig kon de aardige dame dit voor een keer door de vingers zien, het leuke was wel dat er op dat moment vele webloggers op diverse tafels lagen te genieten van deze hardwerken mannen en vrouwen. Tot slot wil ik nog een ding kwijt en dat is mijn dank aan al die vrijwilligers die op een uitmuntende wijze onze veiligheid tot  in de puntje verzorgd hebben. Diepe buiging voor al deze toffe mensen want ik denk zonder al deze mensen zou er geen HMM zijn. Meerdere foto’s volgen, moeten namelijk gestolen worden van andere vrienden.

Wie helpt LV Belettering

Zo hier weer eens een leuke Doe een Wens verhaal. Ik blijf de site van mijn goede doel altijd volgen en wat ik altijd erg mooi vind is zijn de Wens verhalen.

Dit keer het verhaal van Julia “Dansen bij zonsondergang”

Of liever gezegd een echt strandfeest met alles erop en eraan, dat is Julia’s liefste wens. Julia is 17 jaar en heeft Hodgkin. Door haar ziekte kan zij niet zoals andere meiden van haar leeftijd zorgeloos stappen en feesten. Met een brede glimlach op haar gezicht denkt ze dan ook terug aan haar wensvervulling.

Hier nog een oproep van een geweldige sponsor LV Belettering.  Omdat hij ook sponsor is van De Nedstaalloop 2009 op 5 september mag hij ook een team afvaardigen die de 5 kilometer gaan rennen in een leuke tijd. Alleen een klein probleem !!!! Hij heeft geen lopers maar wel een paar mooie loopshirts in de aanbieding voor 4 personen die als LV Belettering team willen deelnemen.

Dus welke enthousiaste lopers willen als team mee willen lopen op 5 september laat het me zo spoedig mogelijk weten zodat Louis de loopshirts nog even kan bedrukken.

Start is om 15.00 uur.Nu zullen jullie wel denken waarom loop ik niet mee, nou zoals het er nu voorstaat wil ik toch echt de HMM gaan doen ook al is dat in een zeer gematigd tempo. Geef nooit op is dan ook mijn motto.  Natuurlijk zal ik wel komen aanmoedigen.

Back on earth again

Natuurlijk wil ik eerst iedereen bedanken voor al die leuke reacties, het geeft maar aan hoe we als webloggers onder elkaar een geweldige leuke band hebben. Ook al zie je sommige voor het eerst en andere diverse keren per jaar.

Zo na een paar dagen op een broze wolk te hebben gezeten ben ik weer terug op deze fantastische aardbol.

Moet wel toegeven dat er bij de terugkeer toch nog wel een paar kleine bukjes zijn blijven kleven aan het lijf. Een daarvan is mijn grote teen nagel waar zich een blaar onder verschanst heeft. En de bovenbeetjes zijn nog wat zwaar. Voor de rest is het oke hoor. Met mijn knie gaat het goed, dus het zal allemaal wel iets van de dag geweest zijn.

Vandaag wel de hardloop schoenen aangetrokken en even in een rustig tempo van 9.9.km per uur 5 km vol gemaakt. En natuurlijk voelde ik dit wel, maar erg lekker om weer te lopen. Want voor een ding moet je altijd zien te waken na een marathon en dat is het bekende zwarte gat waar je in terecht kan komen. Geen lust, energie, of zin en dan je conditie achteruit zien hollen.

Ook worden de plannen weer gesmede voor toekomst, aankomende maandag gaan we naar de marathon van Utrecht alleen nu als aanmoediger. want ook hier lopen vele webloggers uit zowel Nederland als vanuit België.Dus ook ik zal me verzamelen bij het Webloggers steunpunt en herkenbaar aan dat mooie spandoek aangeboden door LV belettering.

Ook gaan we natuurlijk nog wat loopjes doen,

Wij wens iedereen fijne paashaasdagen en mooi weer.

en de lopers die van start gaan in Utrecht wens ik heel veel succes.

Ik ben er klaar mee,

nee hoor natuurlijk ben ik er niet klaar mee. Maar had vandaag geen beste dag.

Maar de nacht heerlijk doorstaan en vanmorgen gewoon uit bed gevallen. Om half negen richting Rotterdam en daar de auto bij de Cappelse brug geparkeerd. Niet veel later dan eindelijk op het Beurs plein waar net de stoet met de cracks aan kwamen. Kon nog net een glimp opvangen voor ze het WTC binnen gingen.

Paar seconden later zag ik Rinus en Mo staan bij de toilet gelegenheid. Maar zij moesten nog omkleden en ik was al start klaar. Dus bleef rustig rondhangen bij het Politie bureau.

En rond kwart voor tien kwamen de vele webloggers al naar het verzamelpunt. Geweldig om die vele bekende en ook wel eens onbekende Nederlandse en Belgische Webloglopers te ontmoeten. Er waren ook webloggers die niet mee liepen maar het drinken mee namen voor bij het weblogsteun punt. Een mooie groepsfoto en heb bijna alle namen op een 2 tal na. Ik hoor graag wie dat zijn zodat ik ook hun met naam vermeld.

Maar tegen kwart voor elf richting het startvak samen met Emile. Want wij hadden ons ten doel gesteld om met het ballonnetje van 03:45 mee te gaan. Na het geweldige “You never wallk alone ” kwam weer het startschot en na een minuut of 7 kwamen we in beweging.

Het liep lekker hoor de eerste 10 km maar  kreeg toen last van mijn linker knie, nog nooit last van gehad en nu ineens dit. Maar goed dan maar een gedachte laten varen en gewoon maar gaan voor een PR. Nou zelfs dat laatste was niet haalbaar. Dus dan maar voor het goede gevoel. En dat ging dus wel lukken, maar daar moesten nog wel veel km voor gelopen worden.

Net voor de 29 km stond een gezellig groepje mensen waarin een dame zei je gaat wel door hé, mijn antwoord hierop was natuurlijk. Oke zij ze, als je weer lang kom doen we een dansje.

Natuurlijk kwam ik langs het 29 km webloggers steunpunt waar de vele vrienden en het mooie spandoek straalde van aanwezigheid. Ronald kwam ook dit jaar weer naast mij lopen en filmde er geweldig op los. Ik moest hier natuurlijk natuurlijk wel even melden dat het schone er niet meer was en dat de knie protest had aangetekend.

Iets na de 33 km schat ik zo in kwam ik Martine, Ingrid en Karin tegen, maar ik moest toch echt bijzonder snel lossen. Dit zag Ingrid en kwam mij er even doorheen helpen. Helemaal geweldig want het ging niet van een leien dakje.

Dus had ik een super buddy die een grote steun was. rond de 40 km was daar onze vliegende reporter Ronald wederom met zijn mooie JVC camera om even met me mee te lopen.

Nu begon het toch aardig op te schieten en rook de eindstreep maar bij de 40,5 kwam ik de bewuste gezellige meid weer tegen en natuurlijk moest er een dansje gedaan worden en een slokje champagne gedronken worden. Dus mocht zei dit ooit lezen, ik vond het helemaal geweldig al waren mijn danspasjes niet echt vloeiend meer.

Nou dan nu het laatste stukje, Ingrid hielp me nog steeds en bij het opdraaien naar de Coolsingel begon het zweefgevoel en nog 500 meter voor de boeg is de finish eindelijk weer daar.

Misschien mijn doel niet bereikt maar niet minder dan dat ben ik wederom trots op mijzelf en vond ik het een mega spektakel en een pluim voor Ingrid en een bos pluimen voor al het publiek die er voor mij stonden en die andere 21.000 mensen wat een sfeer heerlijk gewoon.

Onderweg gedacht, het is mooi geweest. Thuis,  op naar volgend jaar Rotterdam. Natuurlijk Bjorn en RR en Jac bedankt voor de leuke foto’s.

Nog een laatste mededeling: here are my results.

Ik ben er klaar voor.

Gisteren mijn start nummer opgehaald, was eerst even naar een bootje in Rotterdam en daarna gelijk maar even langs het WTC. Daar aangekomen kwam ik gelijk Tiny tegen met zijn zoons die zondag ook aan de start zullen verschijnen.

Even bijpraten en natuurlijk zien we elkaar zondag morgen wel even. Even later zag ik een Alblasserdam en een paar meter verder zog een weblogloper. Maar helaas weet ik zijn naam niet meer.

Ook weer een leuk shirt gekregen maar die van vorig jaar was toch echt iets mooier, ook de Expo was nu niet zo bijzonder. Zou het dan echt crisis zijn????

Aan het eind van de middag naar de manueel therapeut geweest die mijn nek op een vriendelijke wijze heeft losgemaakt en het voelt heerlijk aan.

En aan het begin van de avond nog even naar Louis van LV belettering die voor het webloggers steunpunt een mooi spandoek heeft ontworpen en die kunnen we dan op elk steunpunt tijdens een marathon gaan gebruiken.

Ook heeft LV belettering mij voorzien van nieuwe hardloopkleding en de hier onderstaande foto is te zien waarin ik morgen zal verschijnen aan de start. Een uitgebreider overzicht volgt later aankomende week dit gezien mijn niet op pc scherm vast houdende beeld. Maar Louis, bijzonder bedankt voor jou bijdrage aan ikloopdemarathon natuurlijk en ik ben erg blij met al de kleding die jij gesponsort hebt en niet te vergeten het Webloggers steunpunt spandoek.

In de avond ben ik naar een bijzondere Beerin geweest die de fantastische leeftijd van 40 heeft bereikt. Het was daar een hele gezellig gebeuren waar vele hardlopers verhalen deelde met elkaar. Er waren heerlijke hapjes en topmuziek uit de jaren 80 waar vele naar hartenlust op danste. Claudia en natuurlijk de rest van de familie, bedankt voor het lachen, het was erg gezellig. Dus rond half 2 weer thuis en snel het mandje in gedoken.

Zaterdag: Toch nog wat loop info, ik doe niet zoveel en haal nog een blik Isostar en neem nog maar een slok.  Vanavond nog naar de verjaardag van mijn trouwe toeschouwer Connie.

Laat de marathon maar komen hoor, ik heb er leeuwachtig veel zin in en bij deze wens ik alle lopers en supporters een geweldige marathonzondag toe.

Rotterdam maakt zich op voor de marathon

Rotterdam maakt zich op voor de gezelligste marathon van Nederland, het is gewoon erg leuk dat er duizenden mensen over de hele route verspreid staan. Zeker het moment dat je het Kralingse Bos verlaat kan je de steun van het publiek goed gebruiken.

Mijn eerste marathon kan ik me natuurlijk nog goed herinneren, Ik liep samen met George richting het Kralinkse bos en even daarna voegde Carolien van Krimpen zich ook bij ons. We hadden het echt behoorlijk zwaar en George hielp ons er klasse doorheen.

Al die mensen die je vooruit schreeuwen en zeggen dat het top gaat neem je mee in je gedachte.

De laatste kilometers worden pijnlijk makkelijker en bij het opdraaien van de Coolsingel word je gedragen op de vleugels van het uitzinnige publiek. Het zijn momenten die je meeneem je hele leven lang. Wat een feest en wat een gevoel.

Ook in 2009 is er weer een weblogontmoetingsplaats bij het al even bekende politie bureau op Doelwater 5.

Natuurlijk zijn er al vele die er over geschreven hebben maar ik zal daar rond de klok van 9 uur wel rond gaan zwerven en hopelijk komen er weer vele hardlooploggers even langs om een kiekje te maken en om even bij te praten. Er komen ook dit jaar weer diverse hardloopkanjers uit België en het zou ook super zijn om ook hun suc7 toe te wensen.

Om een volledig beeld te krijgen waar het Webloggerssteun punt is verwijs ik jullie gelijk even door naar mijn hardloop Broeder Running Ronald. Ook dit jaar zal hij ongetwijfeld met een originele JVC camcorder (hopelijk staat hij dit jaar wel aan) gereed staan om ons een positieve impuls te geven te samen met vele andere hardloopbloggers die gekozen hebben voor die andere marathon in Utrecht een week later.

Pijntje hier pijntje daar maar het komt goed.

Nog iets meer dan een weekje, en de spanningen beginnen al te komen. Een kleine week geleden nog gelopen maar voelde een lichte irritatie aan mijn scheenbeen.

Dus op naar Hans Verhoef die Sport Fysiotherapeut is en mij even een sonar behandeling heeft gegeven. Twee dagen later voelde het weer pijn vrij aan maar ik mag daar niet te licht over denken.

Maar dan het volgende. Ik stap uit bed op een goede morgen en rek met uit en me nek schiet vast. Jeetje nu dat weer, dus gisteren even een afspraak gemaakt bij Ron de Heer, even de boel recht getrokken en daar voel ik vandaag toch echt de naweeën van.

Dus van trainen is weinig gekomen en dat was natuurlijk een dompertje. Alles bij elkaar is het best belachelijk, op het moment dat de positieve spanningen komen krijg ik altijd wel ergens een pijntje maar het zal volgende week wel weer over zijn.

Ook is er iets wat ook dit keer tussen mijn oren door vliegt, ja je raad het misschien wel het is het krampsyndroom. Na mijn marathon van Eindhoven 2007 en Rotterdam 2008 kreeg ik tijdens de Schoorlrun 2009 ook hevige last van krampen in alle soorten en maten.

Wat is een spierkramp en hoe ontstaat deze?

Het is een plotselinge onwillekeurige contractie van alle vezels van de betreffende spier, meestal tijdens of na intensieve sportbeoefening. Er zijn verschillende oorzaken voor spierkramp: oververmoeidheid, overtraining, overspannen spieren, acute en chronische overbelasting of lichamelijke afwijkingen. Ook kan het ontstaan als na een inspanning te snel en te veel ontspannen wordt. Dit kan zelfs in rust (slaap) optreden of als reactie op een bepaalde (rek)beweging.

Soms echter verschijnt spierkramp zonder dat er aanwijsbare oorzaken voor te vinden zijn, maar vaak is het dan alsnog een gevolg van achterliggende factoren, zoals: slechte doorbloeding van de spier, tekort aan vocht en bepaalde mineralen. Vooral magnesium, kalium en natrium en een te laag glucosegehalte of te hoog calcium gehalte. Maar ook een verstoorde bloedtoevoer met als gevolg zuurstoftekort in de spier (bijvoorbeeld door het dragen van te strakke kousen of een vaatstoornis) en vochtverlies (transpireren) – wat kan leiden tot verstoring van de elektrolytenbalans (stoffen die een elektrische impuls kunnen geleiden) – kunnen factoren van betekenis zijn. Ook verkeerd schoeisel of verandering van schoeisel kan tot dit probleem leiden.

Dus tijdens deze marathon zal ik ook heel veel drinken onderweg, meer dan dat ik normaal al doe. In de regel drink ik minimaal 1.5 liter wat ik meeneem en ook neem ik wel drinken bij de posten. Maar dat laatste gebeurd meestal na dat het schone er toch echt vanaf is.

Maar toch heb ik in deze dagen niet stilgezeten en heb gewoon gewerkt en even de sponsoren jacht weer geopend want er waren nog diverse sponsoren die niet gereageerd hadden op eerder verstuurde mailtje en een enkele moest ik nog persoonlijk benaderen.

Dus de sponsoren die ook dit jaar weer meedoen zijn Marijn Klop, Cees de Breejen, Het Rijwielhuis, Alles in Balans en een van de hoofdsponsors 2009 S.M.E. Service Rotterdam. Ook heeft ook dit jaar Buurman Snel een donatie gedaan van 1 euro per km, helemaal top vind ik dat. Zeker te weten dat er nog meer sponsoren komen in de komende weken. Want na de marathon staan er nog veel meer loopjes en wedstrijden op het programma, reden te meer om deze blog te blijven volgen.

Maar even voor alle duidelijkheid!!!! Rotterdam ik kom eran!!!!!

Iedereen een fijne zaterdag avond en zondag toegewenst.

De kramp van Schoorl 2009

Verkrampt neem ik plaats achter mijn PC waar ik dan ook krampachtig start met het schrijven van mijn Schoorl 2009 loop.

Zo vrienden, vriendinnen en lezers. Het was D-Day, eerste wedstrijd na de 5 km wedstrijd in september jongstleden.

Nou het wordt een verhaal hoor, toch enige censuur zal  voor de lezer fijn zijn want daar wijk ik niet al teveel over uit.

Vanmorgen vroeg vertrokken naar Schoorl om hopelijk om 07.15 aldaar te verschijnen in het huisje van Peet en Erik waar ook Ma@urice had daar geslapen. Tegen 7:30 kwam ik aan want er heerste gladheid en dan moet je het noodlot niet tarten.

Het was weer een laaiend enthousiast weerzien, en een klein uurtje later kwam ook Broeder Ronald en Claudia de nummer 1 berenin van Terschelling.

De spanning was best wel hoog want we willen scherpe tijden zetten, dus eerst even lekker bijgepraat en rond 10 uur vetrekken we naar de sporthal voor de groepsfoto. Nou en er waren er weer veel, even allemaal opnoemen dan. Topper Tiny, Marathon Mo, Rinus, Martine, Ingrid, Karin, Jacqueline, Hans, Bjorn, Wanno, Ron, John, Koen, Birgit, Illian, Fred, Petra en Erik, M@urice, Broeder Ronald, Claudia, Monique en Frank natuurlijk (aanvulling volgt na zien van de foto).  Na ongeveer 40 foto’s was het tijd om naar ons startvak te gaan, zoals altijd is dat een drukte van jewelste.

Dan iets na 11 uur kom ik opgang om aan mijn eerste 30 km wedstrijd te beginnen en het gaat erg lekker zo aan het begin. Na 10 km zit ik op 12.5 km per uur en denk “wouw, dat zou een mooie tijd kunnen worden.” . Tot de 20 km denk ik “wow wat borrelt er zo van binnen” en dan begint de ellende.

Ik krijg hevige buik krampen en moet geregeld even wandelen, durf niet de bosjes in te vliegen want het zou zomaar een Sunami kunnen veroorzaken. En had niet zoveel toilet papier op de man. Dus door kwakkelen maar.

Bij de 25 km stapt er wederom een andere krampgeval bij mijn binnen. Mijn linker kuit lijkt te rollen en slaat diverse keren vast.

Maar wees eerlijk, wanneer je nog 5 km heb te gaan wordt alles beter, niet dus. Blijf door baggeren en de tijden lopen nu over de 6 minuten. Uiteindelijk herpak ik me zelf en kan km 29 in een mooie tijd afsluiten om vervolgens km 30 tot 3 maal toe een kuitkrampaanval te krijgen dus de laatste km is ook nu weer naadje. Maar goed, Rich gaat over de finish en maak het glas weer half vol door de denken 2:41 is ook best mooi.

Teruglopend naar de sporthal belt Wim Vertelman op, Wim is een oude dienst collega en hebben elkaar al 20 jaar niet meer gezien in levende Life. Dus heel even bij praten maar ik had het koud en wilde drinken. Dus in de sporthal zie ik Martine en vertelde zij mij dat ze tijdens haar halve marathon iemand had gereanimeerd en dat hulp uiteindelijk te laat kwam. Ook hoorde ik van Martine dat Claudia ook helemaal stuk was gegaan en dat ze rond de 2:30 binnen zou zijn gekomen. Ik dacht heel even terug aan de woorden die zij voor de race mij vertelde, maar vond het jammer voor haar want stuk gaan is niet leuk.

Hierna wilde ik graag naar het huisje terug om even lekker op te warmen. Besluit wel eerst om het eerste probleem weg te gaan werken, de buikkramp. Sluit me netje achter in de rij aan en na een kleine 5 minuutjes is het grote moment daar MIJN BEURT. Ik doe de deur open zet mijn linker been in de Dixi en wat gebeurt er, slaat mijn kuit weer op slot, krepeer van de pijn en kan onmogelijk de Dixi in.

Al snel kreeg ik hulp van een 10 km loper ik weet niet hoe zijn naam was, maar geloof me ik was deze man dankbaar. Na de tweede poging om te Dixi in te gaan slaagde ik met vlag en toiletpapier. Het volgende probleem diende zich aan, waar was het huisje nu eigenlijk? geen idee. Dus bedacht ik me geen moment en belde ik Petra op of zij misschien mij te hulp kon schieten, Dus kwam de Peet Peet, dit is een geweldige fiets waar op ik naar het huisje vervoerd zou gaan worden.

Dus eerst even een stukje lopen langs het parkoers en net erlangs zeg Peet “spring maar achter op”. Ik spring achterop en wat er toen gebeurde kon ik in mijn stoutste dromen niet geloven. Mijn beide kuiten sloegen muurvast, mijn oortje van de MP3 player zit vast in de fiets en breekt natuurlijk. Snel kreeg ik hulp van 2 heren en ging op de grond liggen. Kolertjes zeg, wat deed dat zeer. Nog steeds had ik het erg koud en op de grond word je er ook niet warmer van. Dus na weinig verbetering vroeg ik of zij mij even overeind wilde takelen.

Beide heren ook jullie hartelijk bedankt voor de geboden hulp, kon het echt gebruiken. Ik probeerde langzaam wat stapjes te zetten en een jongen en een meid vertelde dat er een massagepraktijk op de Koningsweg 4 is. Hier ontmoet ik Menno  Huiberts die samen met een collega een actie had voor sporters en massage. Nou ook Menno heeft zijn uiterste best gedaan om mij uit het krampendal te halen. Met als resultaat dat ik na 45 minuten weer in redelijke staat het pand kon verlaten. Menno ook jij bedankt voor de goeie service.

Peet stond buiten de 10 km wedstrijd te bekijken en ik mocht nu poging 2 gaan wagen om achter op de fiets te klimmen. Suc7 dit keer en was helemaal happy. Op naar het huisje waar iedereen zat te wachten, even het leed gedeeld met Claudia want samen hebben we het niet echt best gedaan en was het een aanslag op ons verstandelijk vermogen.

Inmiddels begonnen er telefoons te rinkelen van andere bloggers die met smart zaten te wachten in de Klimduin waar we wat zouden gaan drinken. Even een douche gepakt en op naar het volgende gezelligheidspunt. Even lekker de boel geëvalueerd onder het genot van een hapje en een drankje en Bjorn deelde de verdiende prijzen uit die diverse lopers ontvingen voor hun bijdrage aan de marathon.

Na afloop ga Broeder Ronald en ik samen even op de kiek voor ons jaarlijkse klimduin moment waarna ik afreis richting Alblascity.

Met kramp in mijn kaken van het lachen kijk ik natuurlijk terug op een geweldige dag waarin ik weer vrienden en vriendinnen ontmoet maar ook nieuwe vrienden en vriendinnen heb ontmoet. Iedereen bedankt voor alle aanmoedigingen en bedankt voor de gezelligheid.

Foto,s volgen zo spoedig mogelijk (die andere webloggers zijn zo traag!!!! en ik heb me de krampen zitten schrijven vandaag zeg.

Oproep van Broeder Ronald, zeg het voort

Allereerst even dit, Yes ben geslaagd voor mijn opleiding basis elektriciteit en schema lezen. Was er tot aan mijn examen positief over maar na het examen had ik zoiets van. Tja tja het glas is half vol maar zal zeker niet tot de rand gevuld zijn. Niets is minder waar, ben geslaagd en tevreden.

Dan aankomend weekend, ik kijk er naar uit. Geweldig om weer vele vrienden te ontmoeten onder het genot van een hapje en drankje en een paar opgefokte hardloopschoenen die staan te trappelen om de Groet in SchoorlRun te gaan lopen.

Natuurlijk is ook broeder Ronald van de partij en hij stelde de volgende vraag. Willen alle hardlopende webloggers zich zondag morgen om 10.15 verzamelen in de Sporthal van Schoorl zodat er weer een mooi foto moment kan plaats vinden.

Ik zal er wezen broeder en zie je zondag ehe zaterdag bedoel ik. En we gaan zeker weer een mooie actie foto maken bij de Klimduin

Bedankjes en Bekende en Balen

Hierbij wil ik de volgende mensen even bedanken.

Lydia, Kevin, Tessa, Jacqueline, Connie, Marry, Martine, Rob, Koen, Lizet, Jeannette, Ed, Rinus, Petra, Rowdy, Bert, Linda, Hans, Paul, Martino, M@urice, Jacqueline, Michael, Bert, Stefan, Petra, Broeder Ronald, Monika (tante), Miertje Miranda, Petra, Stephan, Jeannette, Dannielle, Alex en Rob voor alle leuke felicitaties via de sms, hyves, weblog en natuurlijk iedereen die een colatje gedronken heeft bij ons. Het was weer een feest om 44 te worden.

Zoals elk jaar is er in de maand september Alblaspop, dit jaar zijn we naar de Golden Earring geweest. Na een afwezigheid van enkele jaren waren zij weer in het dorp.

Het was een geweldige avond waar ik weer vele bekende zag, ja de leeftijd grens lag deze avond beduidend hoger dan de avond ervoor waar Jan Smit optrad. Het lijkt elk jaar wel weer op een reünie.

Dan de dag van vandaag de halve van Rotterdam, mijn laatste training was niet al te best en daar heb ik nu nog steeds last van. Mijn rechter kuit voelt verzuurd aan en het voelt allemaal tof.

Dus na wikken en wegen reis ik niet af naar Rotterdam en zal ik vanavond een lichte training doen. Jammer. Maar de vele andere die hem gaan lopen wens ik heel erg veel succes.