Wat een geweldig weekend weer

Wat een weekend weer, vrijdagavond was het Kevin zijn verjaardagsavond en voor die gelegenheid hadden we buiten een zeiloverkapping gemaakt zodat de uitgenodigde jeugd toch een beetje plaats hadden om te zitten in de garage en buiten. Er stond veel wind bij de opbouw maar in de avond was het lekker rustig herfstweer en waren er zeker 30 vrienden en vriendinnen en nog een 10tal familie en kennissen en buurtjes of te wel een gezellige drukte. Drank en chips voldoende en het feest heeft tot 2 uur geduurd maar geen ongetogen woord wat de avond betreft. (foto’s volgen)

Zaterdagavond diende zich het volgende feestje aan. Voor de 2de keer dit jaar was er een Back To Vinyl en deze avonden zijn echt super geweldig. Er waren dit keer twee locaties waarbij op de bovenlocatie de gasten werden verwend met Classic Rock en beneden was er de Disco Tempel.

Mijn voorkeur gaat echt uit van de disco en vele delen die keuze met mij dus weer waren er heel veel bekenden. Als je de dansvloer bekijkt is er een constante menigte die geniet van deze muziek en daar hoor ik ook. Maar na 4 uur genieten was het inmiddels half 2 en was het einde van iets waar ik halsreikend naar uitkeek. Bij de volgende BTV die gehouden gaat worden op 10-04-2010 zal ik het erg rustig aan gaan doen want dan staan we aan de vooravond van de Rotterdam marathon.  Maar ik ga wel!!!!! En ook deze keer weer complimenten voor de organisatie.

Maar het leven bestaat niet alleen uit feesten en zo wilde ik vandaag gaan trainen en was dus om half negen uit de veren maar toen ik beneden kwam zag het er buiten troosteloos uit, vele druppels stortte zich ter aarde. Dus even een vooruitziende blik werpen op buienradar gaf de indicatie dat het na elfen wel eens droog zou kunnen zijn. Idd het was droog en besloot om een 21ger te gaan lopen. De wind was erg hard maar de eerste helft was het de wind in de zeilen maar terug was het schone er al snel vanaf en waren de gevolgen van een leuk feestweekend toch duidelijk merkbaar en liep de 21.4 km net iets binnen de 2 uur dus oke. Maar daarna toch even heerlijk languit in bad gelegen en de spieren rust en warmte gegeven.

Fijne werkweek een ieder.

Kaas 18 Jaar Oud

Vooral Doorgaan

Toen ik gisterenmorgen wakker werd kon ik wederom niet vermoeden hoe mijn dag zou verlopen maar wilde wel graag mijn 10 km training gaan doen.

Helaas liep het iets anders want in de loop van de ochtend kreeg ik een wel zeer onbehaaglijk gevoel in mijn lijf en dacht echt dat het elk moment kon gebeuren.

Moest wachten bij een bootje tot  ze klaar waren met lossen dus had een klein 3 uur om even mijn ogen te sluiten. Heb toen zeker 2 uur geslapen maar voelde me daarna nog steeds een brok ellende. Maar na mijn werkzaamheden vertrok ik weer richting NL en net over de grens bij Hazeldonk heb ik wederom mijn ogen even een half uur dicht gedaan ook nu weer na het ontwaken waren de klachten conform. Dus bij thuiskomst ben ik gelijk door naar slaapplaats gegaan en werd rond 21 uur wakker en het voelde wat beter aan. Het lijkt erop dat ik iets op heb wat niet helemaal in orde was maar we zullen het nooit weten.

Vanmorgen waren de klachten weer verdwenen. Dus vanavond de hardloopslippers weer aan de voeten en 10.2 km getraind, ik heb geen Garmin op dit moment maar het grappige is wel dat wanneer ik gewoon rustig loop elke keer de zelfde tijd heb. Dat is nog eens lopen op gevoel. Maar voordat de trainingen weer gericht worden op Rotterdam zal er zeker weer een Garmin om mijn pols hangen. Het Engels-Spaans avontuur is even uitgesteld.

Automobilisten Let Op

Is vandaag eens mijn opening van deze weblog. Waarom zie ik u al denken!! Nou het volgende, sinds het einde van de schoolvakantie zie ik elke morgen weer hordes brugpiepers en hoger op de schoolladder zijnde kinderen die in grote getale richting Papendrecht fietsen om daar in de schoolbanken te duiken.

Nu zijn de meeste fietsers goed voorbereid op de tijd die gaat komen. want de dagen worden korter dus de verlichting dient weer goed in orde te zijn.  Helaas is er ook een groep bij die het niet begrijp dat wanneer zij geen verlichting voeren een gevaar voor zichzelf en hun omgeving zijn.

Gisteren ging ik de straat uit en kom bij een gelijkwaardige kruising. Het is rond de klok van half acht en op het laatste moment zie ik gelukkig de fietser die links van mij komt aan gereden. Zonder voor en achterlicht of enig ander lichtgevend iets. Ik schrik me dan echt lam en baal daar gruwelijk van. Waarom, nou ik zou hem maar voor zijn sokken rijden. Dan draai ik in de eerste plaats voor al de schade op want zij dienen beschermde status en dan nog maar niet te denken van de eventuele lichamelijk letsel. Nee we zitten er toch niet op te wachten.

Misschien een leuk idee voor onze minister Eurlings om alle fietsers in de donkere uren van de dag te verplichten om een veiligheidsvest te dragen ze vallen dan zeker op en wie weet scheelt dat heel veel ongevallen. Automobilisten wat denk u hier van????

We zien tegenwoordig bijna alle motorrijders goed reflecterend op de wegen verschijnen maar ook vele hardlopers zijn vaak tijdens hun trainingen voorzien van reflectie banden, hesjes, knipperende LEDjes en veel reflecteren kleding. Ook ik ben elk jaar tijdens mijn avond trainingen net een rennend verlicht object maar daarmee voel ik me ook best een stuk veiliger door. En dat is tenslotte ook de reden van al die reflecterende kleding.

Dus ouders, kijk naar de verlichting van u kinderen wanneer zij in alle vroegte het huis verlaten en zorg bv voor een extra werkende set verlichting die ze bij een defecte voor- of achterlicht dan mee kunnen nemen als vervangend. Tot zover mijn op het hart liggend verhaal.

Vandaag heb ik een training gemaakt van iets meer dan 10 km en was het lekker zeg. Ik zal voorlopig nog even rustig aan doen om mijn kmters weer op peil te brengen. Maar het begin is er weer.

PomPiDomPiDom we gaan weer trainen

Na mijn loop avontuur afgelopen zaterdag ben ik er zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Tuurlijk had ik zondag wel een paar harde kuiten maar ik heb geen kramp gehad en mijn hamstring probleem heeft niets van zich laten horen. Of te wel, heerlijk en gelukkig.

Gisteren weer naar de fysio geweest en was er binnen enkele minuten uit, de afspraak had ik verkeerd vermeld in mijn agenda. Dat is dus het nadeel van een agenda. Maar vanavond weer een bezoek gebracht aan Hans de fysio en hij heeft zijn best weer gedaan. Hij melde dat de ontsteking verdwenen is maar de pijn zal pas als laatste verdwijnen uit je lijf. Maar het voelt langzamerhand allemaal weer veel beter aan dan de vele weken hiervoor.

Ik ga weer lekker starten met trainen en hoop dat er morgen ruimte voor is. Ik heb er weer zo ontzettend veel zin in. Maar soms wordt je beperkt door het adhd gevoel, ik bedoel hiermee “alle dagen heel druk”. Maar als de ruimte er is ga ik heerlijk weer rustig aan de training beginnen en weer aan het zelfvertrouwen werken indien nodig!!!

Vader / Dochter dag

We kennen allemaal wel de uitstapjes die RR met zijn kinderen maakt zoals de papa/dochter of papa/zoon dag. Nou dit jaar had ik al eens een vader/zoon dag we zijn samen naar Sensation White zijn geweest wat hij helemaal geweldig vond.

Gisteren was het dus de vader/dochter dag. Om 10.00 zijn we vertrokken richting Zwolle voor een echte fotoshoot.

De afspraak was lang geleden al gemaakt maar doorwederzijdse omstandigheden was het 2x verplaatst.

Om kwart voor twaalf arriveerde we op de locatie van www.fotosessie.com en dat was ruim optijd. Helaas was het programma uitgelopen en konden we om een uur terug komen. Dus op naar het centrum van Zwolle waar we op het Grote Kerkplein naar een tentje gaan genaamd “de Beurs” en hier hebben we lekker even geluncht. Natuurlijk liep Tes te springen van ongeduld want dit was toch wel erg leuk om te gaan doen.

Om 13.00 uur wederom terug bij de studio waar we verzocht werden om boven even plaatst  te nemen en dat er zo iemand kwam, helaas duurde mijn geduld 1 uur en ben ik naar beneden gegaan met de vraag hoe nu verder want de tent liep goed vol dus was er veel werk te verzetten.

Uiteindelijk is ze om 3 uur naar de visagie en de haarstyling gegaan. En daarna zijn er vele foto’s gemaakt. Natuurlijk heb ik er ook diverse gemaakt alleen dan zonder flitser en afzijdig van de fotograaf. Maar binnen 6 weken ontvangt ze 30 foto’s voor haar portofolio en we zijn reuze benieuwd hoe ze geworden zijn. We hebben ze wel op de camera gezien maar in het volle formaat is het toch mooier.

Uiteindelijk waren we om 19.00 uur thuis en vond Tes het helemaal geweldig en heeft ze genoten. Ik was over de organisatie iets minder te spreken maar dat doet uiteindelijk niets af aan het plezier was Tes heeft gehad.

Was er dan misschien nog wat sportnieuws, nee niet echt. Ben inmiddels onder behandeling van de fysio en er is nog niet echt vooruitgang geboekt.  Morgenavond is er de tweede consult. Word vervolgd.

Het feest in Alblasserdam.

Hier een ruim een week overzicht van allerlei zaken die de revue gepasseerd zijn, natuurlijk was er vorige week AlblasPoP waar zowel van Dik Hout en Ilse de Langen een leuke show gaven ik ben niet backstage gegaan om op de foto te gaan met Ilse maar ze had wel hele leuke nieuwe laarzen. De afterparty was ook weer super gezellig en het moment waar de voetjes weer van de vloer gaan en zoals ik waarschijnlijk elk jaar schrijf is dat het wederom een tof weerzien is van vele vriendinnen en vrienden.

Zo het trainen is weer begonnen ook al zijn er nog weinig doelen te halen, o ja een doel CONDITIE opbouwen. De afgelopen weken voor de HMM was er nauwelijks getraind en met de Rabobankloop in het vooruitzicht wil ik toch gaan proberen een beetje tijd neer te zetten.

Nu ik het toch over de Rabobankloop heb heb ik iets aan te bieden. Automobielbedrijf Wensveen heeft mij 2 startbewijzen geschonken. Nu had ik er een voor mijzelf en een voor mijn collega Peter. Helaas is Peter aan het stoeien met een blessure en heb ik dus een gratis startbewijs voor de Rabobankloop op 3 oktober in Alblasserdam keuze tussen de 10 en de halve marathon. De eerste die zeg dat hij of zij hem wil krijg hem. Wensveen bedankt het start bewijs.

Dus op dinsdag de eerste training weer volbracht, het was een 10 km loopje langs de molens en het ging oke.

Donderdag was er de RaboClubKas Run, deze run is voor verenigingen en leden kunnen dan door 5 of 10 km te lopen een bedrag van 2.50 of 5 euro verdienen voor hun club. Dus Rich ging voor CKC. Op de 5 km waren vele jeugdleden die de 5 km liepen maar bij de 10 km waren er helaas maar 2 zover ik weet. Dat hadden er mijn inziens wel wat meer mogen zijn hoor. Maar goed ook toen liep ik weer 10 km.

Dan de vrijdag, dweilavond in het dorp dus heerlijk naar de dam geweest en een paar biertjes en lekker kwebbelen met wederom die vele bekende. Maar voordat we zijn gaan dweilen zijn we eerst naar de Taptoe geweest op het raadhuisplein, een van de top acts kwam van K&G uit Leiden die onder meer de onderstaande show uitvoerde, echt top.

En zo komen we terecht bij de zaterdag waar het Havenfestival voor de 19 keer gehouden werd, vele berdijven uit Alblasserdam maken reclame voor hun bedrijf en ook staan er vele marktkramen in het centrum. Het weer was ook dit jaar perfect en zo zijn we in de middag neergestreken op de Dam waar we wederom een paar Colatjes Biertjes op hebben. In de avond was er een Skihut avond op de Dam en rond 11 uur het slotvuurwerk wat door de credit crises iets minder was dan voorgaande jaren maar toch de moeite waard, helaas begreep de band die speelde op het raadhuisplein niet dat er vuurwerk was want zij speelde er vrolijk doorheen terwijl de zanger op voorhand vertelde dat ze om 10.45 zouden stoppen voor het vuurwerk. Helaas deden ze dit niet en hierdoor was de sfeer van vuurwerk behoorlijk verdwenen!!!! ZONDE. Daarna weer gezellig naar de Dam geweest om daar een biertje te vatten en ook nu kwamen ik weer vele bekende tegen, heel erg leuk weer. Dat waren de feestdagen in Alblasserdam voorlopig weer, is een soort afsluiting van de zomer alleen is het weer nog top.

En dan de dag van vandaag, na al dat feesten wilden de Nimbus wel weer eens op stap. Dus even er lekker opuit de polder weer in, dit keer 15 km in een tijd van 1.26 en ben tevreden. Het was top weer om te lopen alleen is die zeurende bilspier een probleem. Tijdens het lopen valt het mee al voel ik boven mijn hamstring rechts toch een vervelende pijn. Dus moet toch echt naar de fysio, en dan maar zeggen dat sport gezond is. Tot zover een ruime week overzicht.

45 jaar wat een feest.

Vandaag is het dan weer zover, Rich word alweer 45 jaar. Eindelijk weer in blakende gezondheid maar door de drukte van de week is er nog niet getraind maar alles voelt prima aan.

Vanavond is er een geweldig knalfeest ter gelegenheid van mijn verjaardag. Er is een grote tent gebouwd en er komen een kleine 2000 gasten (verwacht ik) en er zijn diverse live optredens.

Allereerst is er Ilse de Lange deze Groningse Almelose heeft echt een wereld stem en daarna zal van Dik Hout een concert verzorgen (volgorde kan iets afwijken). Tja kost een beetje maar vind het wel leuk dat dit ter ere van mijn verhaardag. De kosten van de tent waren wel wat aan de hoge kant dus heb ik wel een catering laten aanrukken die de drankjes zal afrekenen bij de bestelling van een ieder (geen selfservice maar zelfpaying) Moet een knal formule zijn. Na afloop van beide concerten zal Beats 4U geweldige muziek verzorgen waar de meeste bezoekers echt uit hun dak gaan. Het zal zoals altijd weer een geweldig feest zijn waar je weer vele bekende zal zien.

Of deze avond echt voor mijn verjaardag is betwijfel ik maar ik zal zeker naar Alblaspop gaan, een van de hoofd sponsoren is Bo-Ass een van mijn trouwe sponsoren voor de Doe een Wens

Haarlemmer Meer Marathon 2009

Vandaag moest het dan weer gebeuren, de Haarlemmer Meer Marathon vierde vandaag hun vijfde lustrum en ik wilde deze marathon ook eens doen. Waarom zou je zeggen, nou hierom. Er waren zowiezo een vriendin en een vriend die hier weer eens van leer zouden trekken.

De ene was het Beerinnetje van Nieuw-Vennep die haar titel moest gaan verdedigen en de andere was Broeder Ronald die al maanden zich suf traint om zijn PR weer bijstellen. Dus wilde ik daar wel eens bij zijn. Dus vanmorgen vroeg heb ik het beerinnetje op gehaald en al snel zijn wij op weg richting Hoofddorp waar we in de Fanny Blanker-Koenhal vele bekenden tegen kwamen.

Een greep uit de bonte verzameling vrienden zijn Peet, Tries, Richard, GertN, Gonda, Leonie, Mo, Hans, Ton, Martyn en natuurlijk Broeder Ronald (ongetwijfeld iemand vergeten, excuseer mijn lompheid) . Gouw even omkleden en dan met de hele groep even op de foto zelfs degenen die eigenlijk niet wil. Even relax bijpraten en even de tactiek bespreken en mijn tactiek was de eindstreep halen. Ook Snelle Rijk had zich gemeld en had na twee wedstrijden gisteren (beide eerste plaats) besloten om toch ook maar een marathon te gaan doen.

Toen naar de start waar de 10 km begon en zo konden we even wat webloggers uitzwaaien. Even een laatste toilet stop en wie treffen we daar, Frank, Erica en en en en Ramona. Op naar het start vak waar het redelijk lang duurde voordat het sein baan is vrij werd gegeven.

Maar tegen de klok van 12 uur werden we weg gestuurd voor onze missie, ik wenste nog een paar bekende suc7 en ging mijn marathon doen. De eerste km was in 5.03 en de kilometers daarna waren ook allemaal onder de 6 minuten wat allemaal erg lekker ging tot de halve marathon. Ik moet hier wel even bij zeggen dat ik echt op het punt heb gestaan om links af te slaan om naar de eindstreep van de halve te gaan.

Maar nee, ik  vervolgde mijn weg richting de 42 km. Rond de 23 begon mijn knie iets te vervelen en rond de 26 ging het allemaal niet zo lekker meer zullen we maar zeggen. De kilometer tijden gingen nu echt gestaag omhoog en het werd al snel meer snelwandelen dan hardlopen.

Dus werd mijn altijd positieve instelling behoorlijk op de proef gesteld en toen ik de drankpost van de 30 km in zicht kreeg wist ik wat ik ging doen. IK stop ermee voor vandaag. Wilde graag maar verstand vertelde mij dat het beter is om te stoppen en daarmee je zelf niet in de vernieling te lopen. Het was voor mijn weer eens een uitdaging, loop al een kleine 10 weken met een narig hoestje rond en na 3 antibiotica kuren lijkt het nu aan te slaan. Maar heb een beste training achterstand opgelopen dus om het bierfles weer half vol te maken ben ik best tevreden.

Dus bij de drankpost werd het dus wachten op de bezemwagen en na 4 bekertje Isostar had ik nu wel genoeg van dat soort op, maar mijn oog was al gevallen op de bierflesjes die in het gras lagen en tot mijn verschrikkelijke genoegen zei een van de mannen of ik er een luste!!! Nou dat noem ik nog eens een geschenk uit de hemel.

In de wagen was het daarna een gesms, gebel over en weer want ik was natuurlijk benieuwd wat het Beerinnetje en Broeder Ronald hadden gedaan.

Nou Claudje had de eerste plaats geprolongeerd in een netto tijd van 3:22:21 wat een prachtige prestatie is en Broeder Ronald heeft ook van zich doen spreken want hij plaatste een nieuwe PR met zijn tijd van 3:06:33. Toppers gefeliciteerd met jullie successen.

Na afloop ben ik even de massage tafel op wezen zoeken om mijn hamstrings te laten verwennen want die waren een beetje verkrampt. Ik heb dit trouwens ongedoucht gedaan maar gelukkig kon de aardige dame dit voor een keer door de vingers zien, het leuke was wel dat er op dat moment vele webloggers op diverse tafels lagen te genieten van deze hardwerken mannen en vrouwen. Tot slot wil ik nog een ding kwijt en dat is mijn dank aan al die vrijwilligers die op een uitmuntende wijze onze veiligheid tot  in de puntje verzorgd hebben. Diepe buiging voor al deze toffe mensen want ik denk zonder al deze mensen zou er geen HMM zijn. Meerdere foto’s volgen, moeten namelijk gestolen worden van andere vrienden.

Wie helpt LV Belettering

Zo hier weer eens een leuke Doe een Wens verhaal. Ik blijf de site van mijn goede doel altijd volgen en wat ik altijd erg mooi vind is zijn de Wens verhalen.

Dit keer het verhaal van Julia “Dansen bij zonsondergang”

Of liever gezegd een echt strandfeest met alles erop en eraan, dat is Julia’s liefste wens. Julia is 17 jaar en heeft Hodgkin. Door haar ziekte kan zij niet zoals andere meiden van haar leeftijd zorgeloos stappen en feesten. Met een brede glimlach op haar gezicht denkt ze dan ook terug aan haar wensvervulling.

Hier nog een oproep van een geweldige sponsor LV Belettering.  Omdat hij ook sponsor is van De Nedstaalloop 2009 op 5 september mag hij ook een team afvaardigen die de 5 kilometer gaan rennen in een leuke tijd. Alleen een klein probleem !!!! Hij heeft geen lopers maar wel een paar mooie loopshirts in de aanbieding voor 4 personen die als LV Belettering team willen deelnemen.

Dus welke enthousiaste lopers willen als team mee willen lopen op 5 september laat het me zo spoedig mogelijk weten zodat Louis de loopshirts nog even kan bedrukken.

Start is om 15.00 uur.Nu zullen jullie wel denken waarom loop ik niet mee, nou zoals het er nu voorstaat wil ik toch echt de HMM gaan doen ook al is dat in een zeer gematigd tempo. Geef nooit op is dan ook mijn motto.  Natuurlijk zal ik wel komen aanmoedigen.

Nog weinig vooruitgang!!!

Zo daar zijn we eindelijk weer eens. Ik heb het de laatste tijd heerlijk druk en daarvoor ook geloof ik.

Maar er zijn wat conditionele problemen de laatste tijd. Zo ben ik nu al een kleine 9 weken aan het hoesten, elke nacht zit er wel een bui bij en ben ik langzamerhand een plaag in huis.

Nadat de eerste antibiotica keur (16 juli) niet was aangeslagen kreeg ik na mijn vakantie een tweede keur. Na 5 dagen moest ik daar noodgedwongen mee stoppen want mijn darmen konden de snelheid van het verteren niet meer aan en zodoende werd de toilet mijn nieuwe verblijfplaats.

Maar ik ging natuurlijk wel naar Polen toe en wel naar de plaats Gdansk. Een stad met vele scheepswerven en een hele mooie oude stads centrum. Ik heb er helaas geen foto’s van kunnen schieten want alleen bij daglicht vertrok ik weer naar het vliegveld of naar de werf.

Een van de leuke herinneringen zal de bureaucratie zijn. Bij de poort meld je waarna je naar een “kantoortje”ga waar vele andere werklieden van de werf ook staan te wachten. De tweede dag dat ik er naartoe ging stapte ik weer uit de taxi waarna hij naar binnen mocht, ik naar dat kantoortje en wachten maar. Zit daar een man achter zijn bureau die een snelheid heeft van een slak berg opwaarts achteruit. Maar toen ik eindelijk aan de beurt was (dik half uur later) en hem vertelde waar ik heen moest kreeg ik een briefje met een tel. nummer en hij zei “daar kan je bellen” Dit was nog echt een ouderwetse draaitoestel maar nadat ik 2 keer een poging had gedaan de beste man zijn handschrift te ontcijferen kreeg ik wel een geweldig idee. Bekijk het maar dacht ik, dus naar buiten en via de personeelsingang naar binnen, en op de vraag of ik naar een boot (Minerva Iris) toe moest zei ja en mocht er door, wat een beleid.

Maar naar donderdag j.l. kwam ik weer terug via Kopenhagen wat overigens een prachtig vliegveld heeft.

En vrijdag avond gaat de telefoon met de vraag of ik al een in Sicilië was geweest. Nee helaas nog niet, dus kreeg ik zondag weer de kans om via Rome naar Catania te vliegen en daarna met de taxi naar Milazzo door te reizen (130 km) om daarna via een loungebootje afgezet te worden op het probleem bootje de Indigo Point. Helaas was mijn koffer ergens blijven steken maar de dag erna was hij weer boven water en kon ik toch mijn werkzaamheden afronden.

Vandaag weer terug in ons bewolkt landje waar al weer een afspraak stond met de dokter. Voor de derde keer dus wel te verstaan. De kriebelhoest is nog altijd niet verdwenen en de vermoeidheid die ontstaat door het slechte en geforceerd slapen maakt het ervan dat de trainingen nu al bijna 2 weken op een laag pitje staan. Maar nu gaan we verder zoeken naar de oorzaak en hopelijk oplossing. Of te wel bloedprikken en een longfoto gaan schieten en komende maandag een longfunctie test gaan doen om daarna de uitslag te gaan horen. Dit brengt mij ook tot de conclusie dat ik heel misschien de HHM zal moeten laten schieten gezien de achterstand die ik nu oploopt. Maar ben er nog niet helemaal uit want het zou zonde zijn als ik me helemaal stukloop maar anderzijds leef je er wel naar toe.

Zo tot dusver een Update van ruim een week.

Een baal moment op zondag!!

Vandaag op naar Polen via Schiphol. Maar daar kwam echter verandering toen ik richting de A13 reed. Er was een ongeluk gebeurd en er stond nog maar 2 km file. Dus dan maar even de file in maar net toen ik op de uitvoegstrook A20 richting A13 reed was er een kleine onoplettendheid waardoor ik spontaan mijn voorganger pakte.

Gelukkig was de snelheid er langzaam maar voldoende dat er een bergingswagen aan te pas moest komen want de radiateur, bumper en motorkap waren dusdanig beschadigd dat doorrijden geen optie was. Ook de auto van het duo La Manouche was niet meer verantwoord berijdbaar.

Uiteindelijk zijn we via het bergingsbedrijf opgehaald en weer huiswaarts gebracht,  ik naar Alblasserdam en de inzittende van het andere voertuig naar Nijmegen. Oftewel een echte baal zondag want we waren tenslotte allen onderweg voor ons werk. Het duo La Manouche had een optreden in Delft en moet verstek laten gaan en ik ga morgen weer op pad richting Polen.

Wat is het leven toch een feest

Er waren niet zoveel km gemaakt de laatste paar dagen, een korte uitleg hoe dat komt, afgelopen zaterdag was er een sportief uitje naar Rotterdam waar de Fit For Free Dance Parade weer eens was. 35 vrachtwagens met met snelle Beats en Bas waar voor elke Dance, Trance, Urban en een wagen met HardCore. Ik heb er zelf niet bijgelopen maar als je de beelden ziet begrijp je wel dat dit de grote publiekstrekker was.

Aan het eind van de middag ben ik naar Alphen afgereisd voor de inzegening van Broeder Ronald die eindelijk weer eens een mijlpaal in zijn leven had en toegevoegd word tot de grootte groep van 40gers. Daar waren ook Martine, Peet en Erik en natuurlijk vele familieleden.

Het was weer een leuke ontmoeting met Broeder Ronald en Miranda en familie en vrienden en een tof weerzien van vrienden. Nog even een pluim voor Miranda, Miranda wat had je alles heerlijk gemaakt, ook jij bedankt voor de geweldig gezellige avond.

Voor de vakantie liep ik al met een Mexicaanse want griep had ik niet en de dokter schreef een antibioticakuurtje voor om de bronchitis te verdrijven, maar halverwege de vakantie kwam het weer terug en begon ik weer vrolijk te hoesten. Die kriebelhoest houd met nu al weken bezig en ben dinsdag maar meer naar de huisarts geweest en heb nu een bredere kuur gekregen niet er voor moeten zorgdragen dat de bacteriën verdreven worden.

Woensdag in de loop van de dag zag ik een mailtje voorbij flitsen van Martine, zij was in Kinderdijk en wilde graag even het spandoek van mijn kledingsponsor LV Belettering terug brengen en we wilde graag wat muziek van elkaar uitwisselen. Van recent tot de goeie ouwe soul tijd.

Ze wilde ook een rustige training in deze wereldse omgeving gaan doen dus was het nu eindelijk zover. Martine en ik zijn wezen hardlopen samen en dat na ongeveer 4 jaar. Ik had de planning om er 15 te gaan lopen maar Martine wilde er in eerste instantie maar 10. Nou ik pas me makkelijk aan dus we gaan uit van 10. Maar al kletsend over echt van alles en nog wat verslonden wij de kilometers en gaf Martine aan dat ze de 15 km wel wilde doen. Wat een heerlijke relaxteloper is ze toch. Maar na 1.24 waren we weer terug bij af en konden we terug kijken op een leuke spontane training. Even gegeten en daarna was het afscheid weer daar. Moest ook even bij Martine een foto stelen!!!

Vandaag had ik er 10 gepland en ook gelopen in een rustig tempo dus na 3601 seconden was ik weer thuis en ben tevreden met de matige snelheid waarmee mijn bpm onder de 150 bleef. De kriebelhoest is er nog steeds dus is de gezondheid niet optimaal. Maar we gaan gewoon verder hoor, op naar de HMM op 6 september waar ik zeker niet voor een toptijd zal gaan.

Vakantie plezier is ten einde

Dinsdag zijn we naar het strand geweest, de heen weg was er een van de buitencategorie. Op weg naar Cavalière gingen we door een berglandschap van de Col du Canadel waar je met de auto goed op moet letten en wat te denken van een enkele fietser die we er tegen kwamen. Langs het ravijn rijdend kreeg Lydia last van wagenziekte en stond het huilen haar nader dan het lachen. Maar voor degene die de auto bestuurd is het een geweldige ervaring en zo waren we na een klein anderhalf uur ter plaatse en konden we de zandstranden met zilvervlokjes betreden. Op voorhand had ik al gezegd dat ik niet ging zwemmen en wanneer zei dit zullen lezen zullen ze er best om lachen maar ik had spijt dat ik geen zwembroek bij mij had.

Op de terugweg naar huis even naar de supermarkt om daar weer een lading vocht in te slaan want warm is het nog elke dag met een strakblauwe hemel.

Woensdagmorgen was het weer vroeg opstaan om weer een klein loopje te gaan doen, zes uur de wekker en even rustig aan wakker worden en rond 7 uur erop uit. Bij de poort kwamen een man met drie jongere die ook gingen hardlopen maar zij gingen een andere richting uit.

Ik had de route over de D84 en het blijft op dit soort wegen altijd uitkijken. Maar na een km of 3 zag ik een dame lopen die niet al te hard ging en toen ik haar passeerde zei ik zowel in het Frans als in het Nederlands goedemorgen. Bij de 30 minuten was het mijn keerpunt en niet veel later zag ik voor mij wederom een dame lopen met een mooie snelheid dus gas er op en inhalen. Daarna ingehouden en we gingen samen verder, zij was een Belgische Française en ik vroeg haar of ze specifiek ergens voor trainde in mijn vloeiende Engels. Met haar niet vloeiende Engels hebben we samen de training volbracht want ook zij stond op de zelfde domein als wij. Ze vertelde mij dat ze geen doelstelling had omdat ze een aantal jaren geleden een skiongeval had gehad en daarvan noch steeds hinder van ondervind aan haar knie. Maar al met al had ik er weer tien km opzitten en we bedankte elkaar voor de gezelligheid. Dus denk ik dat dit het laatste Franse trainingsrun is geweest want morgen staat er een bergwandeling op het program en vrijdagavond gaan wij onze retour maken ivm de zwarte zaterdag aanstaande. En zondag wacht de volgende training weer, met tevredenheid kijk ik terug op mijn Franse trainingstage en met een totaal van 93 km vind ik het oké.

Donderdagmorgen zijn we een berg wandeling wezen maken van 9 km. Het waren een kleine 150 hoogtemeters verschil maar er zat behoorlijk wat klimwerk in maar het was leuk. Na 1.45 waren we weer terug bij ons huisje en de rest van de dag in gepaste rust doorgebracht.

Vrijdag was onze laatste dag, met de wetenschap dat er een Zwarte Zaterdag op komst was zijn we vrijdag in de namiddag vertrokken richting Holland en kunnen we terug kijken op een heerlijke relax vakantie met heeeeeee veeeeeeel zon.

Vandaag is het zondag en moet er weer getraind gaan worden, in de hele vroege morgen hoorde ik de druppels tegen het rolluik slaan en dat ging nog een tijd door dus heerlijk uitgeslapen.

Iets over een uur was het goed droog en besloot mijn 2 uur in Z1 te gaan doen. Het ging weer lekker alleen voel ik nu toch een lichte belasting in mijn hamstring wat voortvloeit uit de bilspier affaire. Na 2 uur ben ik het laatste stukje naar huis uit gewandeld iets wat ik nooit deed maar steeds meer doe. Morgen is het weer zover WERKEN. Ik heb er natuurlijk weer zin in na goed uitgerust te zijn.