Vrijdag de 23ste

Iets over de klok van 6 uur kwam ik thuis en ben rond half zeven vertrokken. Het was nog licht maar de duisternis begon langzaam in te vallen tijdens mijn 10.2 km loopje. Vandaag de reflectie band met led lampjes omgedaan en toen het steeds wat donkerder werd kwam ik 3 kleine en 1 grote vleermuis tegen op mijn route. Dit is toch echt weer eens anders dan mijn graag geziene Zilver Reiger. En dat op vrijdag de 23ste.

Sommige mensen vinden vleermuizen angstaanjagend. Mogelijk gevoed door het feit dat enkele kleine soorten (vampiervleermuizen, uitsluitend in Zuid-, Midden- en (als dwaalgasten) zuidelijk Noord-Amerika) van bloed leven, worden vleermuizen geassocieerd met vampiers. Dat klopt echter niet, omdat vampiervleermuizen, anders dan echte vampiers, hun slachtoffers bijvoorbeeld niet leegdrinken. Ook drinken ze meestal niet bij mensen, maar bij dieren bloed. Wel kunnen vampiervleermuizen ziekten, zoals hondsdolheid, overbrengen.

Ook de mythe dat vleermuizen in het haar van mensen komen zitten, is onjuist. Vleermuizen vliegen nimmer in het haar. Sommige harige motten maken wel gebruik van hun beharing om zich moeilijker vindbaar te maken voor de vleermuis.

Maar terugkomend op het sportieve gedrag kan ik melden dat ik vandaag realiseerde dat ik weer 100% klachtvrij ben. Was een heerlijk training in 54 minuten waarin aan het einde 6 versnellingen heb gedaan. Zondag maar weer eens zien.