Op naar het Panama kanaal

De laatste dagen is van trainen niet veel gekomen. Vorige week donderdag nog wel even op de fiets gesprongen voor een rit van 31 km op een mountainbike van mij maatje Peter. Ging een stuk sneller als met een toerfiets vond ik.

Wilde zaterdag gaan sporten maar drukdrukdruk, je kent het wel en zondag begon de dag met veel regen.

Kreeg zaterdag wel een geweldig telefoontje, of ik zin had om naar Panama te gaan voor een klus op een bootje aldaar. Wel moest ik daar Koninginnedag voor inleveren maar geloof me dat het antwoord gelijk ja was.

Dus morgen gaan Peter en ik op pad richting het Panama kanaal waar we woensdag avond aan boord gaan. Het zal uiteindelijk best hardwerken worden en een nacht niet slapen zal ook to de grote mogelijkheden horen.

Natuurlijk kan ik mijn fiets niet meenemen dus heb ik toch mijn hardloopschoenen ingepakt want zo’n kans wil ik Garmin niet ontnemen om even in Panama te gaan hardlopen.

Zo 100 km weg getrapt in 3 dagen

Ook de eerste 2 dagen van de week heb ik toch nog een beetje gevuld met sporten, nee nog steeds niet gelopen maar wederom op het fietsje. Gisteren rond de 25 km en vandaag bijna 36km.

Toen ik vanavond weg ging was het nog wel aangenaam maar toen ik rond half negen de fiets weer in de garage parkeerde was het beduidend kouder geworden en moest ik in een interval tempo  de trap op speren om mijn naar het toilet te vervoegen om daar een soort hemelwaterafvoer los te laten.

Tijdens en na deze trainingen voel ik ook echt niets, geen enkel pijntje in mijn knie onbegrijpelijk eigenlijk. Maar het geeft je vaak weer net een extra prikkel om die hardloopschoenen weer aan te doen en er even lekker op weg te gaan. Maar ik doe het nie!!

Maar even terug rekenend heb ik in de afgelopen 3 dagen iets meer dan 100 km gefietst. Nou het bevalt me in ieder geval beter dan fietsen op de hometrainer!!!!

Voor de rest heb ik weinig nieuws onder de zon alleen maar even weer eens een Doe een Wens moment.

Dit keer gaat het verhaal over Thom.

De 9-jarige Thom heeft een stofwisselingsziekte. Thom wil graag een hulphond hebben, een maatje met wie hij kan spelen en met wie hij zijn emoties kan delen. Het liefst zou Thom een Golden Retriever hebben. Tijdens een dag vol verrassingen komt hij oog in oog te staan met zijn nieuwe vriendje.

Geen marathon maar wel 47 km

Zo het weekend is weer bijna ten einde, wat gaat de tijd toch snel als het gezellig is. Mooi weer was wel het hoofdgerecht van deze dagen. Op sportief gebied had ik na vrijdag een goed toetje.

Nee het was geen hardloop weekend maar vandaag gewoon de fiets gepakt, dit is een van de beste oplossing om van een knieblessure af te komen. In diverse blogjes en zelf een tijd terug komen we de term lopersknie tegen. Dit lijkt ook een beetje op mijn probleem met mijn knie.

Een vorm van overbelasting maar er kan ook iets anders aan de hand zijn. 2 weken voor Rotterdam heb ik nieuwe inlays gekregen, speciaal aangemeten. Maar doordat ik niet al te veel kilometers heb hardgelopen daarvoor zou er misschien iets met de inlays aan de hand zijn. Misschien met pronatie, dus binnenkort even naar orthopeed voor controle.

Oke terug naar vandaag, vanmorgen ben ik eerst rond elfen op de fiets een rondje wezen maken van bijna 24 km met een gemiddelde snelheid van 22.6 km per uur en dat met een gewone toerfiets. Je hartslag op hol brengen is ook niet echt makkelijk met fietsen want het gemiddelde was 138 slagen per minuut.

Maar vanmiddag ben ik samen met Lydia een toertocht wezen maken maar dan een tandje langzamer. wederom door onze geweldige polder wezen fietsen maar ook nu mocht Garmin mee. Onderweg ook nog ergens wat wezen drinken maar ook dit keer hebben we bijna 23 km gereden maar het gemiddelde lag toch een stuk lager. Maar met een snelheid van 16 km en een bpm van 108 ben ik tevreden. Tja het haalt het niet bij hardlopen maar het is wel goed voor het kwaaltje.

En nu maar hopen dat ik in een sneltreinvaart herstel en dat ik weer met een slakengang van start mag starten

De weg terug is weer begonnen

Het was weer zover, ik wilde weer gaan lopen, alles voelt lekker dus vanmiddag de sloffen van stal gehaald en hop. Nee nog niet MP3 speler geeft groen beeld. Nou ja jammer dan, kijk er later wel even na. Dus hop, nee weer niet want ik vergat Garmin mee te nemen.

Hop en ja hoor mijn eerste duurloop van 15 km na Rotterdam stond op de planning. Het was heerlijk loopweer en dat in tegenstelling tot vanmorgen.

Dus ging mij weg richting Oud Alblas om daarvandaan door te lopen naar Nieuw-Lekkerland en dan weer terug. De eerste 11 km gingen lekker maar daarna begon mijn linker knie weer te zeuren. Heb er totaal nog geen last van gehad maar het komt als een duiveltje uit een doosje.

Dus moest ik daarna toch echt rennen lopen rennen lopen. En dan praat ik wel over afstanden van 100 meter. Natuurlijk baal ik hiervan maar zal even rustig aan gaan doen met lopen en even de fiets pakken zodat er toch beweging in blijft.

Ook hebben we de trainingsnelheid erg naar beneden gebracht en zijn we weer terug op het Zoladz principe, misschien heb ik de afgelopen maanden te hard getraind en is dit het resultaat. Ook ga ik zeker dit jaar nog een SMA doen om eens te kijken waar ik sta. Onder aan de ladder misschien! Maar dan moet ik wel blessure vrij zijn of course.

Natuurlijk moet ik mijn kleding sponsor 2009 LV Belettering niet vergeten te bedanken voor de kleding die hij heeft aangeboden.  Louis mijn dank is enorm en het zit perfect. Ik zal er geen eerste prijzen mee winnen maar wel aanwezig zijn op vele loopwedstrijden hier in de buurt en daarbuiten. Zo wie zo wat korte wedstrijden en wie weet zit er nog een marathon in de pen.

Iedereen weer een fijn weekend natuurlijk met veel mooi weer hopelijk.

Mijn Marathon van Utrecht

Vandaag mijn tweede marathon binnen ruim een week, ook deze was wederom bijzonder zwaar. Op het 29 kilometer punt stond de man met de geweldige hamer die ons uiteindelijk vertelde dat we aan de verkeerde kant van de weg stonden.

Maar natuurlijk moet ik wel bij het begin beginnen, om 06.00 uur liep de wekker af en wilde graag ruim optijd in Utrecht zijn dus om 7 uur vertrokken richting de jaarbeurs.

Ik ben toch altijd een vroege vogel en dat resulteerde dat ik de eerste aanwezige was bij de stand van Running Ronald. Ja er was namelijk vandaag een Nationaal Webloggers wedstrijd georganiseerd door niemand minder dan Rob Veer en hoe kan het ook anders Running Ronald. Na maanden van voorbereiding moest het er vandaag weer uitkomen.

Rond de klok van 10 uur werd de groepsfoto gemaakt van alle hardlopende webloggers. Dus niet veel later zijn Tiny, Curly, en en en en hoe heette hij ook al weer tuurlijk Fred weg gegaan om ons te gaan installeren in de Meern bij het Webloggersteun punt. Ofcourse was het eens goed zoeken naar de geschikte plaats voor de auto zodat we niet al te ver hoefden te lopen, want wij hadden de Rotterdam marathon al gedaan een week terug (weet u nog). Dus na uitvoerige bestudering van de tekening hebben wij onze mooie spandoek op gehangen.

Er was tijd genoeg dus op naar het 31.5 punt om een bakkie te scoren.  Maar daar ook de lopers op het naar onze mening 17 km punt!!! Dus even gekeken en al redelijk snel werden wij rijkelijk beloond toen Snelle Rijk voorbij flitste met de 2de vrouwelijke deelneemster op de hele.  Dus wij weer in een niet te harde tempo terug naar het steunpunt om de eerste lopers aan te moedigen.

Maar wat schets onze verbazing, wij staan totaal aan de andere kant van het kanaal waar de lopers passeren.  Dus wederom in alle haast de heleboel weer inpakken en verhuizen naar de andere kant. Niet veel later voegt ook GertN zich al fietsend bij ons om een geweldig verslag te gaan filmen.

Nou daar hebben we naar harte wens onze longen schoon geschreeuwd zodat ze nooit kunnen zeggen dat we er niet waren. Ik heb samen met Rik, Ronald, Richard en de eerste vrouw bij de marathon van de bloggers  Petra een stuk mee gelopen om hun een hard onder de riem te steken. Helaas zagen we tussen Rik en Ronald,  Koen al niet meer maar hij is uitgestapt om zich op een ander tijdstip zijn PR te gaan aanscherpen. Best verstandig dus, al vind ik een marathonplak erg leuk staan in mijn WC.

Ook kwam Ron nog vitaal aan en heeft ook zijn eerste hele volbracht maar ook Gertjan en Maarten hebben de eindstreep bereikt. Ik zal ongetwijfeld iemand vergeten zijn dus geef dit gerust aan, want jullie waren de helden van de dag.

Nadat alle marathonlopers voorbij waren en de bezemwagen het parkoers zuiverde moesten wij ons gaan verplaatsen naar het 10 km punt van de halve marathon.

Dit was ongeveer 1 km dus viel dit mee. Ook daar hebben wij onze stembanden weer op de proef gesteld en hebben we vele namen genoemd, want iets wat erg leuk is dat op elk nummer ook je voornaam staat. Nu moet ik zeggen dat ik ook een vrouw zag lopen met de naam Marco maar daar had ze echt niets van weg. Maar kon niet anders zeggen “ga door Marco”.

Maar rond vieren waren we klaar en konden we ons steunpunt afbreken, ik denk dat de lopers er net zo van genoten als wij.

Of te wel, het was SUPER. Monique, Tiny, Curly, Fred, GertN, Jan Willem en nog een enkele SteunPunt Webloggers bedankt voor de gezelligheid. We hebben het maar mooi volbracht deze top uitdaging. Voor vele leuke foto’s verwijs ik je graag door naar de volgende site’s Fred en die van Curly.  Werkse morgen allemaal, behalve Tiny natuurlijk hahahahaha.

Back 2 Vinyl April 2009

De eerste paar trainingen zijn alweer een feit. Geen schokkende trainingen hoor, ik heb van de week 2 keer 5 km gelopen op een zeer laag tempo. De eerste was afgelopen donderdag en het was best zwaar vond ik.

Gisterenavond zijn we naar back to Vinyl geweest. Dit geweldige feest word twee keer per jaar georganiseerd en gaat heerlijk terug in de tijd van de jaren zeventig en tachtig. Er worden dan ook echt vinyl singels en elpee,s gedraaid. De foto’s zijn wel van voorgaande keer, maar degene die ik daarop zie waren er dit keer ook bijna allemaal weer bij.

Het leukste is dan ook dat het in je eigen dorp is en daar komen natuurlijk vele bekenden. Het lijkt dan ook wel een beetje op een reünie met vele oude en nieuwe vrienden en vriendinnen. Nu zijn mijn beentjes weer redelijk hersteld en eb ik echt met hartenlust gedanst op de vele topnummers. Een van de mooiste staat hier onderaan. In het voor traject had ik aan diverse personen al aangegeven dat ik dit nummer zou aanvragen. Maar het duurde en het duurde. Sommige vriendinnen begonnen zich al zorgen te maken.

Maar tot er voor mij een toilet stop was werd het nummer dan uiteindelijk gedraaid. Het was weer een super feest die wat mij betreft niet 2 keer per jaar mag gehouden worden maar eens per kwartaal. En ik denk dat vele het met mijn eens zullen zijn want 2 keer in een jaar is mager. Ik denk dat het telkens weer uitverkocht zou zijn want deze muziek is tijdloos en een gift voor het gehoor.

En toen kwam vandaag, ik wilde toch ook weer even opstap maar dat dansen eist toch ook zijn tol. Maar toch ben ik opstap gegaan en heb wederom 5 km gelopen.  Ik ben alleen nog niet tevreden oven mijn hartslag. Lijkt nog veel te hoog. Met een snelheid van 10.3 km per uur en een gemiddelde bpm van 152 moet er toch nog herstelt worden.

Dan morgen, ja dan ga ik met GertN, Tiny, Monique, en nog wat andere super supporters de Webloglopers en die andere vele deelnemers een warm onthaal geven wanneer zei ons passeren rond het 30 km punt.

Alle lopers in zowel Utrecht als op Texel heel veel succes en geluk morgen.

Back on earth again

Natuurlijk wil ik eerst iedereen bedanken voor al die leuke reacties, het geeft maar aan hoe we als webloggers onder elkaar een geweldige leuke band hebben. Ook al zie je sommige voor het eerst en andere diverse keren per jaar.

Zo na een paar dagen op een broze wolk te hebben gezeten ben ik weer terug op deze fantastische aardbol.

Moet wel toegeven dat er bij de terugkeer toch nog wel een paar kleine bukjes zijn blijven kleven aan het lijf. Een daarvan is mijn grote teen nagel waar zich een blaar onder verschanst heeft. En de bovenbeetjes zijn nog wat zwaar. Voor de rest is het oke hoor. Met mijn knie gaat het goed, dus het zal allemaal wel iets van de dag geweest zijn.

Vandaag wel de hardloop schoenen aangetrokken en even in een rustig tempo van 9.9.km per uur 5 km vol gemaakt. En natuurlijk voelde ik dit wel, maar erg lekker om weer te lopen. Want voor een ding moet je altijd zien te waken na een marathon en dat is het bekende zwarte gat waar je in terecht kan komen. Geen lust, energie, of zin en dan je conditie achteruit zien hollen.

Ook worden de plannen weer gesmede voor toekomst, aankomende maandag gaan we naar de marathon van Utrecht alleen nu als aanmoediger. want ook hier lopen vele webloggers uit zowel Nederland als vanuit België.Dus ook ik zal me verzamelen bij het Webloggers steunpunt en herkenbaar aan dat mooie spandoek aangeboden door LV belettering.

Ook gaan we natuurlijk nog wat loopjes doen,

Wij wens iedereen fijne paashaasdagen en mooi weer.

en de lopers die van start gaan in Utrecht wens ik heel veel succes.

Ik ben er klaar mee,

nee hoor natuurlijk ben ik er niet klaar mee. Maar had vandaag geen beste dag.

Maar de nacht heerlijk doorstaan en vanmorgen gewoon uit bed gevallen. Om half negen richting Rotterdam en daar de auto bij de Cappelse brug geparkeerd. Niet veel later dan eindelijk op het Beurs plein waar net de stoet met de cracks aan kwamen. Kon nog net een glimp opvangen voor ze het WTC binnen gingen.

Paar seconden later zag ik Rinus en Mo staan bij de toilet gelegenheid. Maar zij moesten nog omkleden en ik was al start klaar. Dus bleef rustig rondhangen bij het Politie bureau.

En rond kwart voor tien kwamen de vele webloggers al naar het verzamelpunt. Geweldig om die vele bekende en ook wel eens onbekende Nederlandse en Belgische Webloglopers te ontmoeten. Er waren ook webloggers die niet mee liepen maar het drinken mee namen voor bij het weblogsteun punt. Een mooie groepsfoto en heb bijna alle namen op een 2 tal na. Ik hoor graag wie dat zijn zodat ik ook hun met naam vermeld.

Maar tegen kwart voor elf richting het startvak samen met Emile. Want wij hadden ons ten doel gesteld om met het ballonnetje van 03:45 mee te gaan. Na het geweldige “You never wallk alone ” kwam weer het startschot en na een minuut of 7 kwamen we in beweging.

Het liep lekker hoor de eerste 10 km maar  kreeg toen last van mijn linker knie, nog nooit last van gehad en nu ineens dit. Maar goed dan maar een gedachte laten varen en gewoon maar gaan voor een PR. Nou zelfs dat laatste was niet haalbaar. Dus dan maar voor het goede gevoel. En dat ging dus wel lukken, maar daar moesten nog wel veel km voor gelopen worden.

Net voor de 29 km stond een gezellig groepje mensen waarin een dame zei je gaat wel door hé, mijn antwoord hierop was natuurlijk. Oke zij ze, als je weer lang kom doen we een dansje.

Natuurlijk kwam ik langs het 29 km webloggers steunpunt waar de vele vrienden en het mooie spandoek straalde van aanwezigheid. Ronald kwam ook dit jaar weer naast mij lopen en filmde er geweldig op los. Ik moest hier natuurlijk natuurlijk wel even melden dat het schone er niet meer was en dat de knie protest had aangetekend.

Iets na de 33 km schat ik zo in kwam ik Martine, Ingrid en Karin tegen, maar ik moest toch echt bijzonder snel lossen. Dit zag Ingrid en kwam mij er even doorheen helpen. Helemaal geweldig want het ging niet van een leien dakje.

Dus had ik een super buddy die een grote steun was. rond de 40 km was daar onze vliegende reporter Ronald wederom met zijn mooie JVC camera om even met me mee te lopen.

Nu begon het toch aardig op te schieten en rook de eindstreep maar bij de 40,5 kwam ik de bewuste gezellige meid weer tegen en natuurlijk moest er een dansje gedaan worden en een slokje champagne gedronken worden. Dus mocht zei dit ooit lezen, ik vond het helemaal geweldig al waren mijn danspasjes niet echt vloeiend meer.

Nou dan nu het laatste stukje, Ingrid hielp me nog steeds en bij het opdraaien naar de Coolsingel begon het zweefgevoel en nog 500 meter voor de boeg is de finish eindelijk weer daar.

Misschien mijn doel niet bereikt maar niet minder dan dat ben ik wederom trots op mijzelf en vond ik het een mega spektakel en een pluim voor Ingrid en een bos pluimen voor al het publiek die er voor mij stonden en die andere 21.000 mensen wat een sfeer heerlijk gewoon.

Onderweg gedacht, het is mooi geweest. Thuis,  op naar volgend jaar Rotterdam. Natuurlijk Bjorn en RR en Jac bedankt voor de leuke foto’s.

Nog een laatste mededeling: here are my results.

Ik ben er klaar voor.

Gisteren mijn start nummer opgehaald, was eerst even naar een bootje in Rotterdam en daarna gelijk maar even langs het WTC. Daar aangekomen kwam ik gelijk Tiny tegen met zijn zoons die zondag ook aan de start zullen verschijnen.

Even bijpraten en natuurlijk zien we elkaar zondag morgen wel even. Even later zag ik een Alblasserdam en een paar meter verder zog een weblogloper. Maar helaas weet ik zijn naam niet meer.

Ook weer een leuk shirt gekregen maar die van vorig jaar was toch echt iets mooier, ook de Expo was nu niet zo bijzonder. Zou het dan echt crisis zijn????

Aan het eind van de middag naar de manueel therapeut geweest die mijn nek op een vriendelijke wijze heeft losgemaakt en het voelt heerlijk aan.

En aan het begin van de avond nog even naar Louis van LV belettering die voor het webloggers steunpunt een mooi spandoek heeft ontworpen en die kunnen we dan op elk steunpunt tijdens een marathon gaan gebruiken.

Ook heeft LV belettering mij voorzien van nieuwe hardloopkleding en de hier onderstaande foto is te zien waarin ik morgen zal verschijnen aan de start. Een uitgebreider overzicht volgt later aankomende week dit gezien mijn niet op pc scherm vast houdende beeld. Maar Louis, bijzonder bedankt voor jou bijdrage aan ikloopdemarathon natuurlijk en ik ben erg blij met al de kleding die jij gesponsort hebt en niet te vergeten het Webloggers steunpunt spandoek.

In de avond ben ik naar een bijzondere Beerin geweest die de fantastische leeftijd van 40 heeft bereikt. Het was daar een hele gezellig gebeuren waar vele hardlopers verhalen deelde met elkaar. Er waren heerlijke hapjes en topmuziek uit de jaren 80 waar vele naar hartenlust op danste. Claudia en natuurlijk de rest van de familie, bedankt voor het lachen, het was erg gezellig. Dus rond half 2 weer thuis en snel het mandje in gedoken.

Zaterdag: Toch nog wat loop info, ik doe niet zoveel en haal nog een blik Isostar en neem nog maar een slok.  Vanavond nog naar de verjaardag van mijn trouwe toeschouwer Connie.

Laat de marathon maar komen hoor, ik heb er leeuwachtig veel zin in en bij deze wens ik alle lopers en supporters een geweldige marathonzondag toe.