Rotterdam Marathon 2008

D-Day in Rotterdam was er weer een om nooit te vergeten. Rond 08.45 was alles gereed, 2 paracetamolletjes, krentebol op en de nodige koffie. Op enkele plaatsen vaseline ingesmeerd en de spieren met balsem ingesmeerd de rest was de avond van te voren al in stelling gebracht en kon ik de auto afreizen naar Rotterdam.

Aldaar aangekomen met de metro verder naar de Beurs. Vervolgens naar het Hilton hotel op daar mijn tas af te geven en om te kleden. Toen een bezoek gebracht aan het webloggers ontmoeting punt bij het Politie bureau. Daar was Bjorn, Mo en sorry ik weet uw naam niet meer maar u was van de Chat Run. Even later was daar Hans, Fred en Tiny aldaar.

Na de groep foto ging ik naar het startvak. Dan om 10.45 hangen de Heli’s boven ons en niet veel later klink daar het vertrouwde “You Never Walk Alone” gezongen door Lee Towers en 10.000den lopers dan de knal en is de aanvang van mijn 3de Rotterdam marathon een feit.

Frank kwam ik als eerste bekende tegen en wat later zou blijken zag ik hem 3 keer langs de route, Lydia en Conny stonden aan het begin van de Erasmus Brug dus moest ik rechts aanhouden en jahoor ik trok aan haar jas en toen zag ze me pas!!!!een paar meter verder stond Fred en we zagen elkaar net iets te laat.

Het tempo ging lekker en uiterst boven verwachting. Want met gemiddelde10.6 km/u kabelde ik vele kilometers af en wat een heerlijk publiek en weersomstandigheden om van te dromen. Op 20 km stonden Lydia en Conny en daar wisselde ik mijn lege flesjes voor volle en ook nu van mijn gemiddelde nog immer 10.6 km/u. Na de 25 tot aan de 33 ging het nog steeds ruim boven de planning. Bij de 30 km punt zag ik het Webloggers steun punt waar Broeder Ronald mij even op de gevoelige plaat vast lag met zijn JVC camera.

Rond de 30 kreeg ik ook gezelschap van een dame die zich erg goed kon vinden in mijn snelheid en we besloten een team te worden zolang het zou gaan. Het was haar debuut marathon en ze wilde deze nog halen binnen de 4 uur, en Garmin lag toen nog op het 4 uurs schema.

Samen gingen we op pad en na ongeveer 33 km gingen onze tijden achteruit en kon ik de 4 uur niet meer garanderen. Haar moeder stond ook langs de route en gaf haar een minireep Mars en Bounty en die heeft ze samen gedeeld met mij, ik de Bounty. Niet veel later schoot de Bounty in het verkeerde keelgat en moest er even gespoeld worden.

Rond de 37 moest ik lossen en is alles wat ik weet dat ze uit Barendrecht kwam. Maar geloof me, ik zal te weten komen wat voor tijd ze heeft gerealiseerd en ik zal haar ook een naam geven. Het was leuk om te hazen of was het uiteindelijk gehaasd worden?

Up-date het was Mandy Goedhart en zij heeft een toptijd gelopen van 04:04:45 netto. Mandy mocht je dit ooit lezen? Het was leuk je ontmoet te hebben en ik vond het jammer dat ik moest lossen. Gefeliciteerd met super tijd.

De laatste km waren zwaar en daar moest ik geregeld even een kleine wandeling maken. Ook de achterzijde van mijn bovenbenen begonnen kramp te vertonen. Maar uiteindelijk kwam ook ik de Coolsingel opdraaien en waren zelfs de laatste 700 meter zwaar, echt versnellen was er niet meer bij.

Maar toch heel tevreden stap ik over de finish in een mooie tijd en een PR waar ik eigenlijk niet van kon dromen ondanks dat er hoop was op meer