Eindelijk, het werkt weer!

Hallo Iedereen, Na een “lange” tijd hier weer een vertrouwd logje van Rich. Wat is er allemaal gebeurd en hoe kon het gebeuren dat er geen logje meer stond? Nou dat ga ik even proberen uit te leggen. Begin september maakte wij een overstap naar een andere provider en een bevestiging dat ik op 25 september gebruik kon maken van mijn internet en telefonie. Daar ik nog een overgang fase had maakte het voor mij makkelijk om rustig aan te doen.  Op 22 oktober hadden we de stap genomen en alles omgezet, en u raad het al #@!??&^%$ geen internet wel bellen. Bellen en nog veel meer bellen maar de fout zou bij de KPN moeten leggen, zij moeten in het schakelhuisje hier in het dorp even de draadjes omzetten!!! Ook uiteindelijk gedaan en het DSL lampje brandde groen JIPPIE. Of toch helaas want het power lampje was rood, bellen bellen bellen en weer eens bellen want de internet snelweg was opgebroken maar er was nog een stap te gaan. Tot gisteren want tot onze grote opluchting deed alles het weer en kan er weer gesurft, gemaild en genet worden.

Dus misschien wel erg laat maar hierbij bedankt voor alle aanmoedigingen en super en lieve reacties voor tijdens en na afloop van de marathon te Eindhoven.  Buiten het internet gebeuren heb ik een drukke periode achter de rug waarin ook veel rust goed uitkwam om alles weer te laten herstellen. Ik vind het ontzettend knap dat er vele bekende zijn die na een marathon gewoon binnen 1 a 2 weken weer een marathon gaan lopen. Hieraan kan ik toch duidelijk zien dat mijn achterstand nog groot is. Toch heb ik nog wel getraind, eerst een herstelloop gedaan van bijna 9 km en afgelopen zondag een duurloop van 23.24 km en die laatste was erg zwaar in de slotfase terwijl mijn snelheid laag was.

Dus vanaf vandaag gaan er weer gewoon moppen, logjes en andere zaken de revue passeren.

Groot en klein

Een Nederlands boertje krijgt een collega uit Amerika op bezoek. Vol trots vraagt ie aan die beste man of ie mee gaat zijn boerderij bekijken. Samen lopen ze naar buiten en die boer laat vol trots z’n schuur zien. Die Amerikaan kijkt en zegt:
“Ach de schuren bij ons zijn minstens 4 keer zo groot!”
De Nederlandse boer is een beetje verbouwereerd maar neemt hem toch maar mee de schuur in om hem z’n trekker te laten zien. Die Amerikaan weer:
“Ach, die trekkers zijn bij ons minstens 4 keer zo groot!”
De Nederlandse boer raakt een beetje geïrriteerd door de arrogantie van de Amerikaan maar wil hem dan toch wel ’s zijn weilanden laten zien.Zo gezegd zo gedaan, samen staan ze buiten en het boertje laat wederom vol trots z’n grond zien. Die Amerikaan weer:
“Ach, de weilanden bij ons zijn minstens 4 keer zo groot!”
Het Nederlandse boertje is nu echt op z’n pik getrapt en bedenkt zich geen moment. Hij loopt de schuur in, pakt z’n jachtgeweer, loopt naar buiten en schiet z’n ezel dood wat achter in de wei staat. De Amerikaan kijkt en zegt vol verbazing:
“Wat doe je nu?!”
“Ach,” zegt het boertje, “die verrekte konijnen ook altijd!”

De marathon van Eindhoven

Terug bij de dag van gisteren, om 6.15 weer uit bed geploft en om 8 uur zat ik in de trein naar Eindhoven (heerlijk rustig). Iets rond 9 uur in de stad waar het moest gaan gebeuren. Perfect weather zo in de vroege morgen. Nadat ik uitgevogeld had waar ik mijn moest omkleden zag ik M@urice al. Samen zijn we toen opzoek gegaan naar een lekker bakkie koffie.

Uiteindelijk was het na de koffie toch tijd om om te kleden in de parkeergarage van het stadskantoor in het hardloop tenue van vandaag. Weer boven de grond zag ik meteen een hele delegatie webloglopers uit België. Zo maakte ik kennis met diverse mensen die ik wel van de logjes ken maar nimmer persoonlijk gezien had. Zo had Julie mijn webloglopers T-shirt meegenomen en zag ik Ruth weer na onze Rotterdam avontuur. Ook zag ik Elastimam en Homer en Katrien en nog vele anderen die ik niet bij naam kon. Natuurlijk waren ook Jan en Jantine van de partij.

 

 

Elastimam en ik hadden de gedacht e om het in 4 uur te gaan volbrengen, ik vertelde nog volmondig dat ik misschien na de 21 km misschien zou gaan versnellen. Ik ging nog even wat in mijn tas stoppen en bij terugkomst was Elastimam was ze verdwenen. Uiteindelijk kwam ik haar weer tegen in het startvak bij de pacer van 4 uur niet veel later zag ik onze Petra die blij was dat ze ons zag en snel even een kiekje maakte.. Ik sloot me bij haar aan en na ons vertrek zijn we goed bij de pacer gebleven. Mijn bpm was na een 16 km al tot een toppunt gestegen van rond de 190 slagen per minuut.

 

Tot de 21 km goed kunnen volhouden maar de 2de ronde kon ik de kar niet meer trekken en viel ik al snel terug. De tempratuur was weer te hoog voor Rich. Niet veel later moest ik lossen en al snel werd ik gepasseerd door Katrien waarna ik tot de 30 km nog gematigd voortgang boekte en de mat binnen de 3 uur passeerde. En toen begon voor mij wederom de marathon, die kleine man met die verwoestende hamer sloeg toe, mijn kuiten zaten tegen verkrampen aan en mijn bovenbenen voelde als dieplood het enige positieve was dat mijn hartslag mooi omlaag was gegaan. Alle meters werden op gevoel gelopen en op de grens van verkramping tot dat je in het hart van Eindhoven arriveert en daar mensen rijen dik je vooruit schreeuwen, wat een ambiance super. Uit eindelijk kom ik over de streep in een netto tijd van 4:29:52. Uiteindelijk een PR, maar wel een met veel pijn en moeite behaald.

 

Daarna eerst even bijkomen en omkleden, daar schoot tot 2 keer toe mijn kuit vast en dat was niet fijn. Toch mijn X-Socks Run Energizer weer aangedaan zodat mijn kuit lekker warm bleef. En dit hielp goed. Even later zag ik Petra en Hans en Ron die allen de halve hadden gelopen waarna we nog even wat zijn gaan drinken bij ‘t Mulderke waar zich ook M@urice , Erik, Yvonne en Danielle aanschoven voor een laatste fotosessie (1stuks). Ik vond het weer een leuke dag en er zijn weer herinneringen. 

 

Op naar Eindlopen!!

Opzij Opzij Opzij,

Opzij opzij opzij, maak plaats maak plaats maak plaats
Wij hebben ongelofelijke haast
Opzij opzij opzij, want wij zijn haast te laat
We hebben maar ee… Nee we hebben vandaag tijd genoeg.

Maar alles dient wel klaar te zijn voor dat er geslapen gaat worden want die nachtrust is ook belangrijk en zo komen we bij het hoofdstuk “wat mee te nemen”.

In mijn tas gaat mee:

X-Socks Run Energizer

Asics Nimbus 9

Drink gordel met 5 gevulde flesjes

Formule 1 Sport Shake dubbel recept

4 blikjes Isostar

Asics loopshirt met reclame Frens Keukens

Asics Mercury Sprinter broek

MP3 player met voldoende muziek

Garmin 305 met bpm meter

Paar boterhammen

Op de man:

Vrijetijds kleding

Zonnebril

Portemonnee

Trein kaartje (Kruidvat)

 

 

Morgen ben ik herkenbaar in het hier onder en bovenstaande loopoutfit met nummer 1076. Tactiek voor morgen (bied geen garantie voor de toekomst) de eerste 21.1 km ga ik voor een snelheid van 10.6 km per uur en het tweede gedeelte ben ik van plan om 11 km per uur te gaan doen. Wanneer ik dit volbreng, dan ben ik super tevreden. Tot morgenavond met een eerste reactie.

Bijna, ja echt Bijna!!

 

Bijna weer een half jaar voorbij de Rotterdam marathon staan we nu aan het weekend om Eindhoven eens door te rennen. En ik kan niets anders zeggen, ik heb er echt zin in. Natuurlijk is dat vanzelfsprekend, we hebben tenslotte weer vele training,s km er op zitten om hopelijk gaan we een mooie tijd neer te gaan zetten.

 

De tijd die ik hoop te gaan halen is 4 uur maar een paar minuten sneller zou top zijn al is het er maar 1, want 03:59:00 staat natuurlijk toch net iets mooier als 04:00.00.  Maar als het meer als 4 uur is zal ik ook weer tevreden zijn. De trainingen liepen zoals altijd niet zo goed in het midden tijdperk, vakantie wilde ik wat meer rust nemen en daarna had mijn linker scheenbeen een vervelend gevoel, maar ook hier heb ik mijn er doorheen geslagen en het voelt allemaal goed aan.

 

Ook de laatste week was er een om aan de regeltje te houden want er moesten wat extra koolhydraten gestapeld worden en 2 liter water drinken per dag. Elke dag had ik 6 eetmomenten waarbij de 2 extra koolhydraat rijk voedsel was. Toch door de drukte deze week kon ik niet de geplande trainingen doen. Het is goed zo.

 

Zondag stap ik al vroeg op de trein om rond 9 uur in Eindhoven te zijn. Wat super is, is dat er vele weblogers uit zowel Nederland als België aan de start zullen verschijnen waarvan ik er al vele persoonlijk ken maar zeker ook vele alleen van van de weblog. Een ieder wens ik veel suc7 tijdens de (halve) marathon en laten we genieten.

De tastende jager

Een jager komt in een kroeg die bekend staat binnen het jagerswereldje en waar de nodige trofeeën aan de muur hangen. Hij raakt in gesprek met wat collega jagers en durft op een zeker moment de boude bewering te doen, dat hij geblinddoekt aan een huid kan voelen wat voor een dier het is geweest en hoe het dier de dood heeft gevonden.

“Onmogelijk,” beweren de andere jagers en zij dagen hem uit het te bewijzen. Als de man het goed heeft, krijgt hij van iedereen een rondje; heeft ie het fout, dan moet hij aan iedereen een rondje geven.
Zo gezegd, zo gedaan. De man wordt geblinddoekt en krijgt een huid in zijn handen gedrukt. Na enig voelen, zegt hij:
“Grizly beer,” en na het betasten van de schotwond, “Smith & Wesson, dubbelloops.”
De jagers zijn stomverbaasd en vervolgens drinkt de man alle aangeboden drankjes gretig op.

 

Maar, er bestaat toch enige twijfel en men daagt hem nog een keer uit. Een van de jagers haalt een huid uit zijn auto en geeft die aan de geblinddoekte man, die weer de huid en de wond begint te betasten. “Bengaalse tijger gedood door een schot met een Magnum 44.”
Met dit antwoord krijgt hij de handen op elkaar en vervolgens kan hij zich een compleet delirium zuipen.

 

Zwaar bezopen gaat hij naar huis en kruipt stilletjes naast zijn vrouw het bed in. De volgende ochtend wordt ie wakker met de nodige koppijn en in de spiegel ziet hij, dat ie een gigantisch blauw oog heeft.
“Ik weet dat ik gisteren knap gezopen heb, maar ik weet absoluut zeker, dat ik niet gevochten of me ergens tegen gestoten heb en toch heb ik een blauw oog?” zegt hij tegen zijn vrouw.
“Dat klopt,” zegt zijn vrouw, “dat heb ik gedaan.”
“Waarom?” vraagt hij “Nou, toen je eenmaal in bed lag, begon je mij een beetje te betasten en te strelen en toen je met je hand in mijn kruis zat, zei je ineens:
Stinkdier, gedood met een bijl.”

Hagelslag, nee Nagelslag

Nadat ik de Rotterdam marathon had gelopen op mijn Nimbus 8 maat 41 had ik dus een zwarte nagel op mijn grote teen of te wel nagelslag, nee geen hagelslag. Zo’n verkleurde nagel kan weinig kwaad. Hoe meer je traint, hoe zwaarder nagels het te verduren hebben. Dat geldt dus vooral voor marathon- en ultralopers. Het duurt een paar weken tot maanden, maar dan wordt de zwarte nagel vanzelf weggedrukt door een nieuw exemplaar. In mijn geval heeft het bijna een half jaar geduurd.

De oorzaak is een gebrek aan ruimte in de schoenen. Houd er bij de aankoop van schoenen rekening mee dat uw voeten later op de dag en vooral tijdens wedstrijden behoorlijk kunnen opzwellen.

De verkleuring is het gevolg van bloed dat zich ophoopt onder de nagel. Dat maakt die plek tevens favoriet voor bepaalde schimmels

Maak daarom de uitgegroeide nagel goed schoon met water en zeep, en knip deze kort af om schimmel minder kans te geven. Nadat ik nog een tijdje op mijn Nimbus 8 liep had Perry Schoots mijn schoenen laten oprekken wat iets hielp maar uiteindelijk toch voor de Nimbus 9 gegaan en natuurlijk een halve maat groter.

Op zondag toch even een training gedaan die op het schema stond 30 in Z1 + 20 in Z2 + 10 in Z3. Na de lunch vertrokken en wat was het genieten met dit nazomers weer.

Ik dacht het zal druk zijn op de molenkade maar het weerhield me niet om toch daar heen te gaan. Zo kwam ik “uitgerekend” langs Ingrid’s huis waar Martine buiten met de hond aan het dollen was. Gezellig even bijgepraat een klein half uur zeker daarna snel weer terug want ik had gezegd dat ik maar 1 uurtje zou gaan, en die was al verstreken. Onderweg naar huis passeerde een andere hardloper mij en even later hoorde ik hem aan komen. Samen de rit even doorgezet en mijn hele training (sorry Rob) liep in het honderd. Maar al met al tevreden en van de week zal er weinig gebeuren op sportief gebied. Wel nog even langs de fysio Ron de Heer geweest die mijn nek en rug weer goed losgemaakt heeft.

 

Moraal van het verhaal

Een vlieg vliegt 6 centimeter boven het water.
In het water zwemt een vis, die denkt:
‘Als die vlieg nou 3 centimeter zakt, kan ik die vlieg vangen’.
Op de wal staat een beer, hij denkt;
‘als die vlieg nou 3 centimeter zakt, kan die vis die vlieg vangen, heeft hij een galgenmaal gehad, dan kan ik die vis eten’.

Achter die beer staat een jager, die op een stukje kaas zit te knabbelen, en denkt:
‘als die vlieg nou 3 centimeter zakt, kan die vis die vlieg vangen, heeft hij een galgenmaal gehad, dan kan die beer die vis eten en dan kan ik die beer schieten.’

Achter die jager staat een muis, die denkt:
‘Als die vlieg nou 3 cm zakt, dan kan die vis die vlieg vangen, die beer de vis vangen, de jager schieten, en dan pik ik dat stukje kaas in.’ Achter die muis staat een kat, die denkt;
‘als die vlieg nou 3 cm zakt kan die vis die vlieg vangen, de beer de vis eten, de jager de beer schieten, de muis de kaas pakken, heeft hij een galgenmaal gehad en dan kan ik die muis eten.’

Die vlieg denkt: ‘pff, ik word nu een beetje moe’, en zakt 3 cm.
De vis pakt de vlieg, de beer de vis, de jager schiet de beer en laat de kaas vallen, de muis pakt de kaas, de kat neemt een aanloop, sprint op de muis af, maar mist hem en valt in de sloot.

En wat is nu de moraal van dit verhaal??

Hoe langer het voorspel, des te natter de poes.

Eindhoven in zicht

Nog een kleine 2 weken en dan is het eindelijk weer zover. Maanden leef je er naar toe zeker gezien het teleurstellende resultaat van 15 april tijdens de Rotterdam marathon. Al heel snel daarna wilde ik deelnemen aan de marathon van Hoorn maar dat zou alleen gemogen hebben als dit een geniet marathon zou worden. Die garantie kon ik niet geven en zo vond Rob (trainer) het niet verstandig en heb ik toen geluisterd.

Natuurlijk zijn er sindsdien weer vele kilometers gelopen en speelde een scheenbeen blessure weer op toen ik de nieuwe Nimbus 9 ging inlopen. Knap balen en het bracht mij in onzekerheid. Hierna lid geworden van een sportschool om op zachtere ondergrond te lopen en ook eens wat andere spieren trainen met een goed resultaat. Maar na de eerste dertiger moest ik een week later op herhaling en deze dertiger ging nog beter. Toen wist ik dat het goed zat, geen pijntjes en super positief.

Gisteren heb ik dan ook mijn start nummer gekregen en ook heb ik even contact gehad met Julie om mijn bestelde weblogshirt in ontvangst te mogen nemen. Het is echt leuk om te weten dat er zoveel weblogers uit zowel België als Nederland deelnemen aan zowel de hele als de halve marathon. Nog even wachten en volgende week Koolhydraten stapelen.

De mijne is beter!

Twee jongetjes zijn buiten aan het opscheppen.
“Mijn vader is veel beter dan de jouwe!”
“Nietes!”
“Welles! En mijn moeder is ook beter dan jouw moeder!”
“Dat is waar, dat zegt mijn vader ook altijd!”

Optimist - Pessimist

Een vader heeft 2 zoons. De een is een enorme optimist, de ander een verschrikkelijke pessimist. Als de een vind dat de tv te hard staat, vind de ander dat hij juist goed staat. Vind de een het te koud vond, vond de ander het te warm. Als test besloot de vader van het stel om met Kerst de pessimist een enorme berg met speelgoed te geven, terwijl de optimist een berg paardenstront kreeg. De vader gaat naar de pessimist om te kijken wat hij van al dat speelgoed vind.
“VRESELIJK! Ik moet al die handleidingen en instructies lezen voordat ik weet wat ik er mee kan doen, en al dit speelgoed heeft constant batterijen nodig, dus moet er altijd batterijen gekocht worden. Het zal trouwens waarschijnlijk ook snel kapot gaan, het is dus niks,” was het antwoordt van zijn zoon.
De vader besluit zijn optimist uit te horen, maar terwijl hij de kamer opendoen ziet hij zijn zoon diep onder de stront zitten.
“ER MOET HIER ERGENS EEN PONY ZIJN!!!” riep hij opgewekt!

Wat wil je later worden?

De juffrouw op school vraagt aan Marietje wat ze later wil worden.
“Ik wil later mannequin worden,” zegt Marietje.
“Maar als je daar nou te lelijk voor bent?” vraagt de juffrouw.
Zegt Marietje:
“Dan kan ik altijd nog schooljuf worden.”

De Zetpil

Zegt een man tegen dokter:
“Ik heb zware last van buikpijn!”
“Geen probleem,” zegt dokter, “ik zal je een zetpil toedienen, buig je maar voorover.”
De man buigt zich voorover en de dokter dient de zetpil in. De dokter geeft hem een tweede zetpil mee om ’s avonds zelf toe te dienen.
Die avond probeert de man de zetpil bij hemzelf toe te dienen, maar slaagt er niet in. Hij roept zijn vrouw. Z’n vrouw legt een hand op zijn schouder
en dient de zetpil toe.
“O MIJN GOD!” roept man luidkeels.
“Wat is er, heb ik je pijn gedaan?” vraagt zijn vrouw verschrikt.

“Nee,” antwoordt hij, “ik moest er plots aan denken dat de dokter vanmorgen zijn beide handen op mijn schouders legde!”