Opnieuw een PR op de halve

Het was weer zover, vandaag was er de Robobankloop (halve marathon). Al een paar weken loop ik met bronchitis onder de leden maar als ik moet trainen merk ik daar weinig van, hartslag blijft mooi laag en na afloop even de longen uit je lijf hoesten. Nou was dus geen reden om niet te gaan, dus om 12.30 naar onze plaatselijke sporthal waar het startpunt was.

Al snel kwam ik Bert Salij (halve marathon debuut) en Bert Nuninga (10 km geschatte tijd 38 minuten) tegen. Even bijpraten foto-tjes maken en bij beppen met andere dorpsgenoten  genoten, dat maakt dan zo’n loop speciaal.

Hoe ik zou gaan lopen hing af van het gevoel, Rob Veer (de Trainer) had geschreven “doe het op gevoel maar een 1.50 mag. Dat liet ik me geen 2de keer vertellen en ging voor de 1.47.  Tegen de klok van 13.00 uur stond ik met start nr 27 vooraan de start. Om 13.00 knalde we weg samen met de 10 km groep. Dat is dus goed oppassen dat je je niet laat verleiden om met hun tempo mee te gaan. De eerste km ging in een tempo van 13.1 p/u maar daarna heb ik mijn tempo aangepast tot een snelheid van minimaal 12 per uur tot km 10. Daarna ging het tempo toch omlaag maar de laatste eindsprint ging dan toch in 12.6 km. Moe gestreden over de finish met een nieuwe PR op de halve marathon met een verbetering van 1 minuut en 16 seconden.

1:48.10

Bert Salij had ook een super tijd van 1:50.24 neergezet op zijn debuut en Bert Nuninga een mooi tijd van 38.50.

Het parcours vond ik wederom erg zwaar, al was de wind zeker niet zo krachtig als vorig jaar maar toen had ik een tijd van

2:06.38

Wat een verschil was dat zeg. En tevreden kijk ik terug op mijn behaalde resultaat vandaag maar de 1:30 is nog verschrikkelijk ver weg, zeg maar gerust Utopia.

 

Wat moet ik doen?

Komend weekend staan er weer diverse webloglopers aan de start voor wel een of andere wedstrijd, zo staat Haas Martine aan de start in Oslo, Broeder Ronald en Running Hans staan aan de start in Berlijn allen voor de marathon. Ja en dan sta ik komende zaterdag aan de start voor een halve marathon in Alblasserdam.

Met het oog op 14 oktober in Eindhoven ben ik met mijn gedachten in strijd. Zal ik zaterdag een aanval doen op mijn PR (12 km/u)? zal ik ingehouden lopen met een training tempo (10 km/u)? of misschien volbrengen in marathon tempo (10.6 km/u). Deze vraag dwaalt al dagen door mijn hoofd. Wat is wijsheid, geen idee.

Deze week natuurlijk wederom in de sportschool rondgehangen waar ik weer 2 rondes langs de fitnes apparaten heb gedaan en ook 9.7 km op de loopband gerent zonder vooruit te komen maar toch bij elkaar 3 uur bezig geweest. Allemaal best wel lekker maar echt lekker is toch buiten lopen, door weer en wind en maar genieten van alles om je heen.

Even Apeldoorn bellen!!

Kende je haar?

Twee Engelsen, een oude dove vader en zijn zoon, reizen per trein door de Verenigde Staten. De vader doet een dutje. De zoon raakt in gesprek met een Amerikaan.
“Bent u wel eens in Londen geweest?”
“Zeker weten,” zegt de Amerikaan enthousiast. “In de oorlog. Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar boy oh boy wat heb ik daar een schitterende tijd gehad! Mooie stad, mooie vrouwen!”
“Heeft u in Londen misschien ooit Hazel Plymsbury ontmoet? Die werkte toen, als ik mij niet vergis, ook voor het Amerikaanse leger.”
De mond van de Amerikaan valt open.
“Hete Hazel?!” roept hij verbaasd. “Of ik Hete Hazel heb gekend?! Oh boy, of ik die kende! Trouwens, ik niet alleen, hoor! Ons hele regiment kende
haar. Hete Hazel was de matras voor hoog en laag!”
“Wat zegt die meneer, Reginald?” vraagt de inmiddels wakker geworden vader, een hand achter zijn oor houdend.
“Deze meneer zegt dat hij vroeger moeder wel eens heeft ontmoet.”

Mijn kikker

Een jongen van een jaar of 12 loopt door de rosse buurt. Hij sleept een platgereden kikker aan een touwtje achter zich aan.
Hij stopt bij één van de bars en vraagt aan de bazin: “Ik wil seks hebben met 1 van jouw meisjes. Ik weet dat ik te jong
ben, maar ik heb wel véél geld op zak.”

De vrouw laat de jongen binnen en vraagt: “Welk meisje wil je?”
Waarop de jongen antwoordt: “Ik wil er 1tje met ‘n verschrikkelijke vieze ziekte.”

De hoerenmadam geeft het niet graag toe maar die jongen heeft wel veel geld op zak: “Dan moet je GUDRUN hebben.”

De jongen haast zich naar de kamer van GUDRUN, waar hij met haar seks heeft. Na een halfuurtje gaat de jongen weg… Hij sleept nog steeds de platte kikker aan een touw achter zich aan. De hoerenmadam kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen
en vraagt aan de jongen waarom hij precies dat meisje met die verschrikkelijke vieze ziekte wou.

Waarop de jongen: “Kijk, als ik straks thuiskom, ben ik alleen met de babysit.
Ik weet dat ze van kleine jongens houdt, dus zal ze met mij seks willen.
Zo krijgt ze er van mij een verschrikkelijke vieze ziekte bij!

Als mijn vader vanavond de babysit naar huis brengt, zal hij op de achterbank van de auto zeker met haar ‘n nummertje doen.
Ik ken hem. En als hij straks thuis komt, zal hij ook moeder nog eens willen pakken… En morgen zal moeder, ik ken haar,
op de keukentafel seks hebben met de melkboer. En dat is de rotzak die mijn kikker heeft doodgereden!!!”

Tweede dertiger in een week

De voorbereidingen voor de marathon van Eindhoven gaan zeer voorspoedig. De voorbije week 2 maal in de sportschool vertoefd waar ik op dinsdag een hardloop training van 1 uur heb gedaan (10 km) en op donderdag een fitness sessie met aansluitend nog een hardloop training op de band van 30 minuten (5km).

Ik heb mezelf voorgenomen om het fitnes gedeelte er toch echt bij te pakken en waarom ook eigenlijk niet, ik heb een jaar abonnement en moet daar toch proberen optimaal gebruik van te gaan maken.

Ik heb natuurlijk alles even met Rob Veer doorgenomen en hij had voor vandaag nog maar een 3 uurs training bedacht. na de ronde die ik vorige week had gelopen had ik zoiets van “ik ga dat rondje nog maar eens doen” want het was tenslotte een geweldige route om te lopen. Om 05.40 liep de wekker af en iets over de klok van 6 uur stapte ik naar buiten met een dosis goede zin. Nu het alweer herfst is draag ik ook gelijk maar weer de X- socks Run Energizer en ik vind het supersokken.

Na mijn start keek ik heel even op de Garmin en zag dat mijn hartslag rond de 180 was en dacht “dat kan niet met een snelheid van rond de 10 km per uur”.Gelukkig ging het daarna gewoon naar de 140 slagen p/u. Mijn route ging vandaag ook weer een stukje over de dijk en ik had alleen maar een reflectie band omgedaan, het verkeer kwam al langzaam op gang en je moet het dan toch in de gaten houden want diverse chauffeurs zijn rond dit tijdstip nog niet echt wakker. Bij de Lage Doncken is een smalle weg met aan beide zijden wilgen en omdat ik de eerste was die deze pad nam was ik de grootte vanger van de spinnenwebben. Continu kon ik mijn gezicht en armen schoon maken en toen ik thuis kwam zat er nog heel veel in mijn haar.

Uiteindelijk heb ik ook vandaag de test weer goed doorstaan en heb ik beter gelopen dan de vorige dertiger zowel mijn snelheid was 0,5 km sneller per uur maar ook mijn hartslag was gemiddeld 147 wat dus 2 slagen per minuut minder was. In deze week heb ik een totaal van 76.5 km gelopen wat voor mij behoorlijk veel is, dus ik ben tevreden en blij want het gaat voorspoedig.

Tot slot wens ik iedereen die morgen de DtD loop gaan doen in 020 heel veel suc7

Mag het nog wel?

“Dokter,” vraagt de bezorgde vrouw, “mag mijn man nog wel sex hebben nu hij een hartinfarct gehad heeft?”
“Jawel mevrouw,” zegt de dokter, “maar alleen met u, hij mag zich namelijk absoluut niet opwinden.”

Superman

Het is 7u ’s morgens. De man komt thuis en zijn vrouw zit hem kwaad op te wachten.

Zij: “Zo Superman, vindt je het niet een beetje overdreven, het uur dat jij thuiskomt?”
Hij: ” Ik kan het uitleggen, het spijt me maar ik was bij klanten….”
Zij: “Ah ja, en daar heb je de ganse nacht liggen kletsen, tot 7u zeker, nietwaar, Superman!”
Hij: “Laat mij toch uitleggen; Ik heb een nieuwe klant kunnen binnenhalen, we zijn Italiaans gaan eten.”
Zij:  “En dat tot 7u zeker, je denkt zeker dat ik een achterlijke trut ben, Superman!”
Hij: “Goed, OK, daarna zijn we nog effe in een café geweest, tot een uur of 3.”
Zij:  “Jajaja, tot 3u, en wat hebt je dan tot 7u uitgespookt?, Superman?”
Hij:  “Euh,…. dan zijn we nog effe naar een stripteasetent geweest, MAAR alleen om toe te kijken, dus eh… zoals ik al zei eh…..”
Zij: “Allé vooruit, ge hebt alleen maar gekeken, en rustig afgewacht,… wat ga je mij nu nog allemaal wijsmaken, Superman?”
Hij: “Laat mij nu toch een keer uitleggen en luister!! ……en trouwens, waarom noem je mij nu al de hele tijd Superman?”
Zij:  “Omdat het verdomme alleen maar Superman is dat zijn slipje over zijn broek aandoet!!”

Eindelijk vakantie!

Juffrouw Jannie, een rijk geproportioneerde maar slechtziende secretaresse, genoot van haar eerste vakantie in jaren. Ze lag bijna elke dag op het dak van het hotel heerlijk te zonnen. Ze deed wel haar bril af anders zag je bij thuiskomst van die vlekken op haar gezicht. In de derde week bedacht ze dat niemand haar kon zien op dat dak, dus het kon geen kwaad om haar badpak eens uit te doen. Een algeheel bruin kleurtje is wel fijn. Ze ligt er nog geen twee minuten of ze hoort een gestommel op de trap. Snel draait ze zich op haar buik en trekt een handdoek over zich heen. De assistent-manager, buiten adem, verzoekt haar met klem het badpak weer aan te doen, net als voorgaande weken.
“Maar dit kan toch geen kwaad,” zei Juffrouw Jannie, “ik lig op mijn buik op het dak van het hotel en ik heb een handdoek over me heen.”
“Jamaar,” zei de man, “u ligt op het glazen daklicht van de eetzaal.”

Een goede nachtrust

Een handelsvertegenwoordiger, komt doodmoe aan in een kleine gemeente.
Waar maar 1 hotelletje is. Tot overmaat van ramp, zijn alle kamers bezet. Hij smeekt de baas:
“Zoek alsjeblieft een slaapplek voor mij. Kan mij niet schelen waar, maar ik moet echt kunnen rusten.”
“Wel,” zegt de hotellier, “ik heb nog een twee-persoonskamer waar maar 1 bed beslapen wordt, als je met deze man tot een akkoord komt en samen de kamerprijs deelt, dan vind ik het best. Maar ik zeg je, hij snurkt geweldig. Het is zelfs zo erg dat er klanten zijn die s’morgens hun beklag daarover maken.”
“Maak niks uit,” antwoordt de vertegenwoordiger, “ik ben veel te moe.”
De twee mannen nuttigen het diner aan dezelfde tafel en komen tot een akkoord.
De volgende morgen komt de vertegenwoordiger als eerste de trap af, om naar het ontbijtzaaltje te gaan. Vrolijk fluitend en welgemutst de hotelbaas groetend.
“Goedemorgen,” zegt deze, “heb je goed geslapen? Heeft hij niet gesnurkt?”
“Bij lange niet,” antwoordt de vertegenwoordiger, “ik kwam een beetje later dan hij de kamer in, hij lag al op bed. Ik heb een kus gegeven op zijn achterwerk en zei erbij: Goedenacht schoonheid. Nou, toen heeft die kerel de hele nacht rechtop gezeten in zijn bed om mij in de gaten te houden. Dus van snurken kwam niets terecht.”

Wat een feest was het weer

Onzin schrijven heeft niet echt veel zin en sportschool verhalen zijn meestal standaard. Toch deze week op dinsdag naar de sportschool geweest en 1 uur op de loopband getraind met oplopende snelheid tot aan de 12 km per uur. Donderdag stond de RaboRun op het plan.

Het was iets over de klok van 19.00 uur toen ik richting de Dam vertrok en mijn gedacht waren behoorlijk tweestrijdig. De ene was “heerlijk weer eens buiten rennen” terwijl de andere gedachte is “krijg ik nu geen last van mijn schenen”. Nu ging ik samen met Marrie lopen en ik had me voorgenomen om haar tempo aan te houden, dus niets forceren. Met een lekker tempo heeft Marrie de 5 km volbracht terwijl ze vorig jaar niet verder kwam dan 750 meter hardlopend (rugklachten). Na 5 km ging het gas erop want het voelde goed aan. uiteindelijk heb ik de loop volbracht in een mooie lage hartslag.

Vrijdag avond was het onze jaarlijkse dweilavond en het was weer berengezellig en de nodige biertje gingen dan ook met hartelust naar binnen. Rond 3.oo uur nog even een broodje shoarma en om 3.30 thuis. Op dit soort gelegenheden kom je vaak bekende en oude bekenden tegen dus hier een praatje en daar een praatje.

Zaterdagmorgen was het niet mijn ochtend om te gaan hardlopen, bier en shoarma zaten nog stiekem in het lichaam verscholen. Maar als alternatief hadden we weer de jaarlijkse Havenfestival waar altijd tal van festiviteiten zijn waaronder een grote braderie. Bijna heel de middag rond gelopen en af en toe een stop gemaakt op een van de diverse terrasjes. In de avond wederom terug waar er op 2 plaatsen muziek en vertier was met als afsluiting een lasershow en vuurwerk. Ja Alblasserdam heeft een mooie traditie wat betreft het Havenfestival.

Zondagmorgen liep de wekker om 5.40 af en ik had me voorgenomen om eens een lange duurloop te gaan doen. Maar ik vond het klaarblijkelijk toch iets te vroeg en draaide me weer gauw om. Maar om 6.50 ben ik er toch maar uitgegaan voor mijn 1ste duurloop sinds tijden. Plan was om eens 3 uur te gaan en indien nodig maken we het gewoon iets korter. Niet te snel van start gaan maar proberen relax te lopen zonder moei te worden. Ik liep vandaag gewoon op gevoel dus geen piepjes. Na 3.18 was ik weer thuis met een giga lekker gevoel van wat heb ik jou daar want pijnvrij gelopen en 31.48 km afgelegd. Eindhoven, we komen er aan op de 14de. Wat was het weer een feest week, geweldig.

De stagiair

Een dokter vraagt aan zijn stagiair om hem een voormiddag te vervangen.
Toen hij terug kwam vroeg hij natuurlijk of alles goed verlopen was.
“Ik denk het wel,” was het antwoordt.
“Mijn eerste patiënt kwam binnen met verschrikkelijke hoofdpijn.”
“En wat hebt je gedaan,” vroeg de dokter?
“Dafalgan voorgeschreven,” was het antwoordt.
“Uitstekend,” zei de dokter.
“Mijn tweede patiënt had geweldig last van maagzuur.”
“En…?” vroeg de dokter.
“Ik heb Maalox voorgeschreven.”
“Weer uitstekend,” zei de dokter.
“Mijn derde patiënt was een hele mooie vrouw, zij kwam nogal hysterisch binnengelopen, kleedde zich volledig uit, ging op de tafel liggen. Ze riep: Help mij alstublieft, dokter, het is al vijf maanden geleden dat ik nog een man heb gezien.”
Waarop de arts vroeg:
“En wat heb je daar mee gedaan?”
“Oogdruppels voorgeschreven.”

En nu OpRutten Rita!!!

Politiek is niet iets wat bij mij hoog tij viert maar zo nu en dan vliegt er iets over u scherm. Berner Sennen Mark die altijd een look heeft van “zal ik u eens iets moois gaan vertellen” kwam plotsklaps gisteren in het nieuws met de mededeling dat hij Rita nu echt zat was en ze wordt uit de VVD gezet. De Baas met zijn trouwe hondenogen heeft de pitbull er uit gemikt.

Erg vervelend natuurlijk voor Rita of toch voor Mark? We gaan het allemaal zien, de nieuws zenders draaien op volle toeren en er worden gelijk weer onderzoeken gedaan door Maurice de Hond en RTL nieuws. Bij die laatste kwam tevoorschijn dat “Partij Verdonk” groter zal zijn dan de VVD wanneer er nu verkiezingen zouden komen.

Natuurlijk verschijnt onze oud VVDer Shih tzu Wilders in het beeld die wel iets in een samenwerking met de Pittbul Rita ziet zitten. Maar daar zal Rita niet mee de kennel induiken. Amerikaanse Stafford Fred Teeven gaat nadenken over de toekomst en wil daar graag de tijd voor nemen. Maar ook Mark heeft een voorstander, jawel de trouwe Sint Bernard en rampendeskundige Uri Rosenthal. Zal het hem lukken om deze ramp te bestrijden?

Ja en dan hebben ze bij de VVD dit weekeinde ook nog een congres waar hoogwaarschijnlijk Berner Sennen Mark Rutten veel hondenbrokken naar zijn hoofd gegooid zal krijgen en na afloop zal hij wel zo moe zijn als een hond en wie zal het zeggen is hij uiteindelijk ook nog de gebeten hond. Maar we zullen binnenkort weten of het spreekwoordelijke “Komt men over de hond, dan komt men over de staart.” zal zegevieren.

Een ding heb ik wel gezien, het word dit weekend geen hondenweer, dus zet de stoelen maar buiten en geniet.

In de kroeg

D’r komt een vent een kroeg binnen en hij gaat naast een vreselijk mooie vrouw zitten. Vraagt ie aan haar:
“Aangenaam kennismaken, hoe gaat het met u?”
Kijkt de vrouw ‘m recht in z’n gezicht aan en zegt:
“Luister, ik naai iedereen en alles! Waar je maar wilt, bij jou, bij mij, hier in de kroeg, het maakt me niks uit. En ik doe het al zo sinds ik werk en ik vind het vreselijk lekker en wil niks anders!”
Zegt die vent:
“Geinig! Ik ben ook advocaat, bij welk kantoor werk jij?”