Interbevalmewel

Weer eens een dag waar we mochten aansluiten achter een rij auto,s ook wel FILE genaamd, echt iets waar we totaal niet op zitten te wachten. Maar helaas moeten we altijd wachten. Wanneer ik s,morgens in de rij staat pak ik altijd mijn scheerapparaat en scheren maar, ja een nuttige tijdbesteding. Vanmiddag op een 500 meter van huis was er een brommer geschept door een busje waardoor ik dus vlak voor huis weer stil stond.

Maar goed dat ik hierna weer even de wijdewereld in ben gegaan voor een intervaltraining van 6 x 1200  p = 200dr  rt = 6.00, totaal geen last van file leed, maar even gewoon stil door de polder draven waar af en toe een loper of fietser jou passeer. De weide vogels hun nesten beveiligen en dreigen jou aan te vallen maar dat nooit doen, zo hoorde ik het verhaal van die buizerd in Waspik die mensen aanvalt om hun nest te beschermen. Een inwoner van Waspik was aan het fietsen toen hij van achteren gegrepen werd door de scherpe klauwen van de buizerd. Mede door het dragen van een fietshelm viel de schade mee, enkel een paar krassen in de nek.

Maar we zijn weer ver afgedreven van de training. Deze ging uitstekend en ik liep ze allemaal net ietsjes sneller dan opgegeven. Dit komt omdat ik Garmin daar op ingesteld heb zodat hij niet constant piept. Met 1,5 km vooraf en achteraf had ik een dagtotaal van 11.62km en dat maakt het totaal deze maand op 170.50 km. Nog net geen record maar dat komt vast nog wel een keer.

 

Grote teen

Een oud vrouwtje belt de loodgieter voor haar kraan. Als de kraan gemaakt is en de loodgieter noemt zijn prijs, denkt het oude vrouwtje bij zichzelf:
“Ik sta nu al 30 jaar droog en ik heb er ook wel weer eens zin in.”
Ze vraagt aan de loodgieter of hij 100 euro extra wil verdienen. Dan moet hij maar naar boven komen. de loodgieter denkt bij zichzelf:
“Ze heeft hele dikke brilleglazen, ik doe het gewoon met mijn grote teen.”
Zo gezegd, zo gedaan. Het vrouwtje doet haar bril af en merkt het niet.

Na een paar dagen begint zijn teen te jeuken en komt er vocht uit. De man gaat voor de zekerheid toch maar even langs de dokter. De dokter kijkt er even naar en zegt:
“U heeft een druiper aan uw teen.”
“Is dat niet heel erg zeldzaam?” vraagt de man.
“Nou,” zegt de dokter, “ik kijk nergens meer van op. Gisteren had ik hier een oud vrouwtje met een eksteroog in haar doos.”

Hoelang hou ik het vol?

Vandaag hoorde ik dat het grootste deel van de webloggers het niet zolang volhielden om hun verhaal op het net te plaatsen, ik kan met dat goed voorstellen. Ik kan tenslotte ook niet alles wat ik op mijn werkdag mee maakt hier gaan vertellen. De bezoekers denken na 2 keer mijn verhaal gelezen te hebben “lekker spannend, wat een uitdaging”.

Nee, maar als ik diverse andere weblogs bekijkt zijn het vaak moeders die vertellen over het wel en wee van de kinderen en je hebt er bij die werkelijk over alles wat er in huis gebeurd iets kunnen schrijven als een echt dagboek. En natuurlijk mensen die schrijven over hun interesses zoals ik die van sporten en van een mop houden. Om inspiratie op te doen bedenk je het een en ander, want je wil dat een ander jou verhaal ook leuk vindt en dat een bezoeker terug op je log blijft komen.

Nou ik blijf mijn best doen. Zo ook vandaag mocht er even een 2 x (25 in Z1 + 5 in Z2-3) gelopen worden. Op richting de molens met de gedachte dat misschien Ingrid nog een herstel loop aan het doen was en dat we even konden bijpraten. Niets gezien natuurlijk maar er stond ditmaal veel wind en het ging lekker. Ook heb ik de voeten vooraf ingesmeerd met Gehwol voor lekkere frisse voeten, want nog steeds knellen mijn voeten in mijn schoenen na 5 km. Ook geeft achteraf natuurlijk weinig verbetering maar het voelt iets frisser aan. Sport 2000 heeft het advies gegeven om de schoenen bij hem af te leveren zodat hij ze naar een schoenmaker breng en de schoen iets te laten oprekken. We gaan het zien binnenkort.

Hulp in het toilet

Een man staat aan de urinoirs naast een andere man.
“Zeg,” zegt de man, “wilt u even iets doen voor mij?”
“Heu, wel ja, wat dan?” vraagt de andere.
“Wilt u mijn gulp opendoen a.u.b.?”
Die andere kijkt eens raar op, maar denkt, ik zal hem maar helpen, en hij doet die andere zijn gulp open.
“Alstublieft meneer,” zegt de man weer, “wilt u hem er nu ook uithalen?”
Potverdorie, denkt die andere, wat gaat dat hier nog worden. Maar goed, hij doet het toch maar.
“Maar, meneer,” vraagt de man weer, “wilt u hem nu ook even vasthouden terwijl ik m’n water laat lopen?”
Die andere vloekt eens, doet het toch maar, en bekijkt, terwijl hij daar zo staat te wachten, die andere zijn ding eens. Nu ziet hij plots dat die man zijn ding rood en gezwollen is en vol staat met zweren en pukkels.
“Zeg,” zegt hij, “wat hebt u nu toch aan uw ding, daar moet u eens dringend mee naar de dokter!”
“Heb ik gedaan.” zegt de ongelukkige.
“En wat heeft die dan gezegd?”
“Dat ik er van af moest blijven.”

Harder werken

Poetin houdt z’n toespraak op een partijcongres:
“Binnen 2 maanden zal er geen vlees meer zijn. Wat denken jullie daaraan te zullen doen?”
Het blijft doodstil in de zaal totdat 1 man achterin opstaat en roept:
“Dan zal ik 12 uur per dag gaan werken.”
“Geweldig,” zegt Poetin, “zulke mensen kunnen we goed gebruiken. Maar desondanks zal er over 4 maanden geen groente meer zijn. Wat denken jullie daaraan te gaan doen?”
Weer blijft het ijzig stil in de zaal, totdat dezelfde man weer opstaat en roept:
“Dan zal ik 18 uur per dag werken!”
“Formidabel,” antwoordt Poetin, “ik zou willen dat er meer waren zoals u. Maar dat zal niet kunnen voorkomen dat er over een half jaar ook geen brood meer is. Wat denken jullie daaraan te zullen doen?”
Wederom blijft de zaal stil totdat -je raad het al- diezelfde man wéér opstaat en heldhaftig roept:
“Dan zal ik 24 uur per dag gaan werken!!!”
“Meneer, u bent werkelijk een man waar wij op kunnen bouwen. Wat voor werkt doet u eigenlijk?” vraagt Poetin.
De man:
“Ik ben doodgraver.”

Orchestral Manoeuvres in the Dark

Hier een weekend overzicht, het was een gezellig weekend waarin diverse hoogtepunten zaten. Allereerst ging de zus van Lydia trouwen, iets wat vele nooit verwacht hadden. We waren op tijd vertrokken voor de plechtigheid maar kwamen bij Utrecht een file tegen van 13 km. Dus doorgereden naar de A1 waar 4 km stond. Daar gearriveerd stond er inmiddels 9 km file. Dus hebben we de joker ingezet en TomTom gevraagd voor een alternatieve route. Uit eindelijk op tijd al was er geen tijd voor koffie meer. Na alle plechtigheden waren we beland in de Slenkenhorst in Harderwijk waar in de avond het feest was vol gezelligheid. Natuurlijk veel gedanst en dat kon ik zaterdag goed merken.

Dus de training van zaterdag doorgeschoven naar zondag waar ik de gedachte had om weer eens rond 6 uur te vertrekken. Toen ik ontwaakte vond ik het wel goed en draaide mij om en sliep verder, om half tien ben ik dan toch vertrokken voor mijn duurloop training die bestond uit 1.30 in Z1-2 ( 140-147 bpm).Zoals gewoonlijk gaat de eerste 4 km nooit van een leien dakje maar daarna ging het oke. De volle 1,5 uur ging in een mooi tempo al waren er wat km bij die onder de 10 km gingen. Het mooie was wel dat de laatste km juist weer boven de 10 km waren (wind in de rug).

Zondagavond naar een concert geweest van Orchestral Manoeuvres in the Dark (vaak OMD genoemd) in de Vreedenburg in Utrecht. De grote zaal van Vreedenburg was vol met fans waar de gemiddelde leeftijd toch rond de 40 was. Het voorprogramma werd verzorgd door Lovers Electric uit Australië. Dit duo had een leuke act en mooie nummers die te beluisteren zijn via de link.

Tegen 21.00 uur stonden de mannen van OMD gereed om een ouderwets concert te verzorgen waar ook dit keer de voeten van de vloer gingen. Vele bekende nummers werden gezongen door Andy McCluskey maar ook Paul Humphreys zong twee nummers. De show was super en na 1.40 minuten kwam er een einde aan een muzikale avond die ik geweldig vond.

 

 

Golfen

Er komt een man bij de eerste hulp, geheel verdwaasd en met een golfclub om zijn nek gebogen.
“Wat is er gebeurd?” vraagt de zuster.
De man zegt:
“Het enige wat ik nog weet is dat ik met mijn vrouw aan het golfen was. Ik sloeg af en de bal boog zo een weiland in naast de baan. Ik dacht, ik zoek die bal zometeen wel. Slaat mijn vrouw af en precies hetzelfde, in het weiland. Dus wij zoeken en lopen het weiland in waar allemaal koeien staan. Na een half uur zoeken hebben we nog niets gevonden, hoor ik opeens een koe raar loeien. Ik loop naar de koe toe en til de staart op. En wat denk je, zit de bal van mijn vrouw in het achterste van de koe! Het enige wat ik me daarna herinner is dat ik zei: ‘He schat, deze lijkt wel op die van jou!’”

Richard en Rinus en hun Roparun 2007

Webloggers lopen voor goede doel tijdens de RoParun 2007.Nadat ik eerder al een een stukje had geschreven over de drie RRR (link) is het dit maal de beurt aan de twee RR, Ja Rinus en Richard dit keer. Deze 2 kanjers doen mee aan de RoPa run 2007 die morgen van start zal gaan. Zij zijn deelnemers van team 20 Loggers Lopen voor Leven. In het voortraject hebben zij met het team al vele actie’s ondernomen om geld in te zamelen voor de stichting Roparun ten behoeve van palliatieve zorg voor kankerpatiënten.

Als zij morgen van start gaan, zijn zij te volgen via internet net als alle andere teams, TTSM heeft hiervoor een Live Track systeem gemaakt.

Wat is LIVE tracking? Met LIVE tracking is het mogelijk om personen/teams tot op de seconde nauwkeurig te volgen tijdens een activiteit. Wanneer u op het onderstaande plaatje klikt kunt u alle teams volgen zodat u continu geïnformeerd wordt waar uw vrouw/man/vriend/vriendin/kennis/ bekende of natuurlijk team 20 Loggers Lopen voor Leven zich bevind.

Richard, Rinus heel veel suc7 aankomend weekend.

De hardloop vierdaagse en IJsselsteinloop

Hèhè, eindelijk weer eens een lang weekend vrij, of is dit de zoveelste keer al in de afgelopen 10 weken. Ja, inderdaad, ik heb 1 keer een volle week gedraaid en voor de rest zat er wel een vrije dag tussen.

Ook het trainen gaat door en vandaag had ik weer eens een interval training(waar heb ik dit meer gelezen B.R.R.). Eerst loop ik 1,5 km in om daarna te starten met het schema. Ook nu heeft Rob er weer iets moois van gemaakt de Kern is :  6 x 1000  p = 200dr  rt = 5.00. De eerste rondes gingen van een leien dakje maar de laatste drie was met de wind in de rug en het was echt warm. Al met al heb ik de doelstelling gehaald en wederom geweldig genoten.

Natuurlijk wens ik Bjorn, Ronnie en Janna, Ingrid en Martine heel veel suc7 tijdens de hardloop vierdaagse in Apeldoorn en Petra en Broeder Ronald veel suc7 tijden de  IJsselsteinloop

Parachute springen

Voor het eerst wordt het voor de jonge parachutisten ernst. De instructeur begeleidt ze met zijn allen omhoog tot op 3000 meter, sleept ze naar het luik en smijt ze meteen het luchtruim in, voordat ze doodsbenauwd kunnen worden. Met een van de mensen heeft hij bijzonder veel moeite. Hij verweert zich met handen en voeten, maar toch lukt het hem de ruimte in te krijgen. Een van de jongens, die nog in het vliegtuig zit, begint onbedaarlijk te lachen.
“Lach jij om zo’n lafaard?” vraagt de instructeur.
“Lafaard? Die is goed. Dat was onze piloot!”

Onvoorwaardelijke liefde

Karel komt zijn slaapkamer binnen lopen en vraagt aan zijn vrouw:
“Schatje, zou je nog steeds van me houden als ik een misvormd figuur zou hebben?”
Zijn vrouw is haar nagels aan het lakken en antwoordt zonder om te kijken:
“Natuurlijk lieverd, ik hou altijd van je.”
“En als ik impotent zou worden,” vraagt Karel, “en we zouden niet meer kunnen vrijen?”
Zijn vrouw blaast tegen haar nagels en antwoordt:
“Dat zou toch niks uitmaken gekkie, maak je maar geen zorgen.”
“En als ik ontslagen zou worden als directeur bij de bank,” vraagt Karel door, “en ik zou dat gigantische salaris niet meer krijgen?”
Zijn vrouw kijkt over haar schouder naar het benauwde gezicht van Karel en antwoordt:
“Karel, voor de laatste keer, ik zal altijd van je blijven houden .. maar ik zal je ook heel erg missen.”

Hier zit een apestaartjes aan.

Vandaag de werkweek al weer in tweeën gehakt want komende vrijdag hebben we een bruiloft, nooit verkeerd natuurlijk. Even weer een wat snellere training, dit maal was het een 60 minuten in Z1-2 (bpm 140-147). Ik moet zeggen dat het nog steeds erg naar wens gaat met de trainingen, want verzuimen en mijn eigen weg inslaan doe ik niet. Als je gaat kijken naar de ronde tijden en het aantal meters, dan zie je dat het een constante training was.  Ik ben er inmiddels zeer tevreden over en zeker met het resultaat van vandaag. Op naar donderdag want dan staat er weer een interval te wachten.

Hardlopers kunnen met ingang heden een nieuw fenomeen in de trainingschema’s terugvinden: de apestaartjes. Nu worden aan het eind van een duurloop nogal eens een aantal versnellingen opgegeven. Dat zal gaan veranderen. Het wordt nu een duurloop met apestaartjes, aangegeven als (bijvoorbeeld)  60 in Z1 met @15. Dat behoeft natuurlijk nadere toelichting. Het is een gewone duurloop zoals je gewend bent, maar in de laatste 10 minuten gaat er wat veranderen. De @15 geeft aan dat je elke minuut gedurende 15 passen moet versnellen. In het voorbeeld van 60 in Z1 @15 ga je dus na 50, 51, 52, …..  58, 59 en 60 minuten even 15 passen versnellen. Overigens word er bedoeld dat je met 15 passen dat het linkerbeen 15 keer de grond raakt.

Vreemdelingenlegioen

Een nieuweling wordt naar het vreemdelingen legioen in de woestijn gestuurd… De commandant leidt hem rond. Nadat ze alles gezien hebben op een kleine barak na, vraagt de nieuwe:
“Wat zit daarin?”

De commandant antwoordt lichtjes verlegen: “Nou ja kijk, zoals het jou heel waarschijnlijk opgevallen is, er zijn hier geen vrouwen. In deze barak staat onze kameel en wanneer een van onze mannen het niet meer kan uithouden…” De nieuwe zegt verontwaardigt: “Praat alstublieft niet verder! Zoiets zou ik nooit doen.”

De tijd vergaat, en zijn verlangen wordt groter. Tenslotte gaat hij naar de commandant, en vraagt hem naar de kameel.

“Voor vandaag is hij volgeboekt, maar morgen is hij nog vrij.”

De volgende dag gaat hij in de stal, zet een stoeltje achter de kameel, laat zijn broek zakken en begint. Na een tijdje opent de commandant de deur en zegt: “Ik begrijp dat de nood hoog was, maar kon je niet met de kameel naar de dichts bijzijnde stad naar de vrouwen rijden, zoals alle anderen hier doen?”

Schoonmoeder doet test

Schoonmoeder heeft besloten een test te doen.
Op een mooie zomerse namiddag wandelt ze met Frank langs een kanaal.
Plots slaat ze zogezegd haar voet om en valt in het kanaal.
Frank twijfelt geen seconde en springt achter haar aan. De volgende dag staat er voor Frank zijn huis een Peugot 205 cabrio met op het dashboard een briefje: “Beste Frank, bedankt voor hetgeen je voor me gedaan hebt, je schoonmoeder Greta.”

Een week later is het de beurt aan Dirk.
Terug wandelen ze langs het kanaal, Greta slaat zogezegd haar voet om en struikelt in het water. Ook Dirk aarzelt geen seconde en redt haar van de verdrinkingsdood. De volgende dag staat ook voor Dirk zijn woning een Peugot 205 cabrio met een briefje dat zegt: “Lieve Dirk, bedankt voor hetgeen je voor me gedaan hebt, je schoonmoeder Greta.”

De volgende week is het Bertrand zijn beurt.
Weer langs het kanaal wandelen, voetje omslaan en in het water vallen. Nu, Bertrand, die kijkt even naar links en rechts, die ziet dat er niemand in de buurt is en wandelt verder. De volgende dag staat er voor Bertand zijn garagepoort een Porsche 911 cabrio! Ook hij vindt een briefje op het dashboard met de tekst: “Beste Bertrand, bedankt voor hetgeen je voor me gedaan hebt, je schoonvader Albert.”