Als een echte vrouw

Op een KLM vlucht naar Amerika gebeurt het: zware turbulentie en onweer! Een vrouw raakt in paniek en begint te gillen:
“We zijn er geweest!”
Na enige pijnlijk denkwerk roept ze:
“Ik heb veel mannen gehad maar nog nooit is er een in geslaagd dat ik me echt VROUW voelde! Wie van jullie kan dat…”
Niemand antwoordt… Dan steekt een enorm knappe brede vent zijn vinger op:
“Laat mij maar es!”
Knoopje voor knoopje maakt hij zijn shirt los… De vrouw hijgt… Na het laatste knoopje valt ze bijna flauw en hij zegt:
“Strijk dit shirt!”

Crisis management

Een nieuwe gemeentesecretaris werkt gedurende een week samen met de gemeentesecretaris die hij gaat vervangen. Op de laatste dag zegt de vertrekkende gemeentesecretaris:
“Ik heb drie genummerde enveloppen in de bovenlade van je bureau gelegd. Open een envelop als je in een crisis komt die je niet kunt oplossen.”

Drie maanden later gebeurt er een drama, alles gaat fout en de gemeentesecretaris voelt zich door dit alles nogal bedreigd. Op dit moment herinnert hij zich wat zijn voorganger op de laatste dag gezegd had. Dus hij opent de eerste envelop. De inhoud van het bericht luidt:
“Geef je voorganger van alles de schuld!”
Dit doet hij en zo komt hij de crisis te boven.

Ongeveer een half jaar later geven de wethouders hem de schuld van alles wat zijn ambtenaren nu weer verkeerd hebben gedaan en de burgemeester eist zijn ontslag. De gemeentesecretaris opent nu snel de tweede envelop en leest:
“Reorganiseren!”
Dus hij gaat reorganiseren en de ambtelijke dienst komt er vrij snel weer bovenop.

Drie maanden nadat de reorganisatie is doorgevoerd, dient de volgende crisis zich aan en opent hij de derde envelop. Het bericht in deze envelop begint met:
“Maak drie enveloppen klaar ..”

Valentijn kaartjes

Op een dag loopt een vrouw het postkantoor binnen, en ziet een kalende man van achter in de dertig, op methodische wijze “Love” postzegels op fel roze enveloppen plakken. Daarna pakt hij een parfum fles en begint ze allemaal met een zoete geur te besprinkelen. De vrouw kan haar nieuwsgierigheid niet meer in houden en vraagt wat hij aan het doen is. De man zegt:
“Ik ben 1000 valentijn kaartjes aan het versturen met de tekst “Raad eens wie?” erop.”
“Maar waarom?” vraagt de vrouw.
“Ik ben een echtscheidings advocaat.”

Branderige voeten

Er was een training gepland voor dinsdagavond maar ik wilde vandaag zodat ik woensdag ook nog een korte training kan doen. Vandaag heb ik weer verzuimd om de training te doen zoals hij voor geschreven stond door Rob. Ik heb namelijk de zelfde ronde gelopen die ik afgelopen zaterdag ook had gedaan.

Wat opviel is dat het vandaag al weer beter ging dan laatst. Alleen is er een probleem waar ik al sinds de marathon last van heb, en dat is dat de onderzijde van mijn voeten in brand lijken te staan alsof ik over de hete kolen van Emile Ratelband ben wezen rennen. Al Googlend vind ik nog niet echt de juiste diagnose, zou het puur vermoeidheid zijn?

Voor de rest valt er niets meer te liegen vandaag, dus iedereen, Hiephoi weer.

Piraat in de kroeg

Ik zat laatst op m’n gemak een pilsje te drinken, komt er ineens een heuse piraat de kroeg in lopen. Compleet met houten poot, haak aan zijn arm en lapje voor het oog, hees hij zich met veel moeite op de kruk naast mij. We raakten aan de praat en na een paar pilsjes kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen.
“Hoe ben jij nou aan dat houten been gekomen?” vroeg ik.
De piraat vertelde een spannend verhaal over een wilde zeetocht, waarbij hij in een storm over boord werd geslagen en door een krokodil van zijn been af werd geholpen. Sindsdien dus het houten been.
“En hoe zit het dan met die haak?”
De piraat kreeg steeds meer kleur en vertelde over een woeste zeeslag waarbij in een zwaardgevecht met een 2 meter grote zeerover hij zijn hand verloor.
“Wat een avond,” dacht ik hardop en besloot ook naar zijn oog te vragen.
“O, daar heeft een meeuw in gescheten,” antwoordde de piraat luchtig.
Ik was stomverbaasd:
“Hoe kan dat nou, daar verlies je toch geen oog mee.”
De piraat zuchtte en nam een slok van zijn bier:
“Het was de eerste dag met de haak!”

De ultieme relatie test?

Mijn knappe vriendin en ik waren al meer dan een jaar met elkaar en besloten het erop te wagen.
De huwelijksdatum werd vastgelegd maar er was 1 ding dat mij parten bleef spelen.
Haar bloedmooi jonger zusje.
Mijn toekomstige schoonzusje was 22, droeg ultrakorte minirokjes en liep gewoonlijk zonder beha.
Als ze in mijn buurt was, gebeurde het regelmatig dat ze zich bukte en mij een hemels zicht op haar lekkers gunde.
Dat kon geen toeval zijn, ze deed zoiets nooit bij anderen.
Op een dag belde het kleine zusje om te vragen of ik even langs kon komen om de huwelijksaankondigingen met haar te overlopen.
Ze was alleen thuis en fluisterde dat ze gevoelens en verlangens voor mij koesterde die ze niet kon overwinnen.
Ze bekende mij dat ze 1 keer met mij naar bed wilde voor ik zou trouwen en haar zuster tot vrouw zou nemen.
Ze zei met hese stem: Ik ga naar boven, naar mijn kamer, als je nog een laatste wilde beurt wil, storm dan de trap op en neem me.
Ik stond als aan de grond genageld, kon mijn oren niet geloven, toen ik haar heupwiegend de trap op zag gaan.
Op de bovenste trede stroopte ze haar panty af en gooide die mij toe. Ik stond een ogenblik perplex, draaide me dan om en beende recht naar de voordeur.
Ik opende de deur en liep naar mijn auto. Daar stond heel mijn schoonfamilie verzameld en ze klapten allen in de handen.
Met tranen in de ogen legde mijn schoonvader zijn arm rond mij en sprak: ?Wij zijn zo blij dat je onze kleine test hebt doorstaan.
We kunnen ons geen betere schoonzoon wensen!?

Moraal van dit verhaal? Bewaar je condooms altijd in je auto.

Echt afzien

Echt afzien was het niet maar eerste kmters zitten er op en ik kon merken dat er een marathon in benen zit. De doelstelling was om echt consequent op hartslag te gaan lopen. Nou dat ging goed tot de 4 km daarna ging het gestaag omhoog maar de snelheid was tussen de 9 en 10.5 km/h. Uiteindelijk een uurtje gelopen en 9.64 km afgelegd.

Het tempo leek wel een beetje op een schildpad

Ook had ik de gedachte om op 20 mei de marathon van Hoorn te gaan lopen, dus even ruggespraak gehad met Rob. Hij heeft een goede uitleg gegeven en ik besluit om het toch maar niet te doen. De volgende marathon zal die van Eindhoven worden op 14 oktober waar ik een leuke persoonlijke tijd wil gaan plaatsen. Dus heb ik wederom een klein half jaar om er naar toe te werken en kan ik tussendoor thuis wat algemeen onderhoud plegen en ook wat kleine wedstrijden lopen.

Aankomende week een korte werkweek want we gaan een paar dagen met vrienden naar Barcelona en daar heb ik mooi een paar training vrije dagen gekregen, dus er zal veel gewandeld gaan worden onder het genot van vele hapjes en drankjes.

 

Beschrijven wat je ziet

Een echtpaar met een kind van 8 jaar wonen in een kleine appartement in de binnenstad. Het echtpaar wil een keer echt de liefde te bedrijven. Ze willen toch ongestoord hun gang kunnen gaan, maar vanwege de krappe woning besluiten ze maar om hun zoontje op het balkon te zetten. Om het zoontje bezig te houden moet hij vertellen wat hij allemaal ziet.

Wanneer het echtpaar aan de gang is, beschrijft het zoontje inderdaad wat hij ziet:
“Er komt een ziekenauto voorbij.”
“Een mevrouw koopt 2 broden tijgerwit op de markt bij de bakker.”
“Jort heeft zojuist een nieuwe fiets gekregen.”
“Bij de familie de Wit zijn ze ook aan het vrijen.”

De vader en moeder springen overeind en vragen aan het zoontje:
“Hoe weet jij dat?”

Zegt dat zoontje: “Kijk maar. Hun zoontje staat ook buiten.”

Morgen weer hardlopen

Zo een kleine week na het Rotterdams avontuur ben ik toch redelijk actief geweest van de week. Iets wat ik in de regel weinig doet maar wat in mijn training schema stond is fietsen, dus zowel maandag, dinsdag en woensdag ben ik wezen fietsen. Bij elkaar wel een 50 kilometer.

Uiteindelijk heb ik weinig spierpijn meer in de boven benen en gaan we morgen toch weer eens lekker hardlopen, wat een bevrijding. Het lijkt wel weken geleden, hebben andere dat nu ook?

Zo heb ik mijn vandaag ingeschreven voor de Verkerkloop op 9 mei en de Lenteloop op 12 mei. De Verkerkloop moet ik in een rustig tempo doen zodat ik de zaterdag erna voluit kan gaan tijdens de Lenteloop in Papendrecht. Vorig jaar was het toen erg warm weet ik mij nog goed te herinneren. Ook de Verkerkloop in Zwijndrecht was erg leuk, hier liep Martine in de prijzen en na afloop liepen we samen een behoorlijk eind met een magnetron in de stromende regen.

Dus dit zijn twee wedstrijden waar ik weer naar uitkijk. Ook broeit er toch nog een marathon in de benen alleen heb ik nog geen flauw idee wanneer ik er een zal gaan doen, eerst maar overleg plegen met Rob Veer.

Dronken agent

Op een dag heeft een agent na zijn dienst te diep in het glaasje gekeken. Hij is niet zomaar dronken maar hij loopt helemaal over van de drank! Op weg naar huis krijgt hij nog een leuk vrouwtje mee en ze gaan samen naar zijn huis. Van het een komt het ander en langzaam maar zeker zijn ze in de slaapkamer beland. Zegt het vrouwtje:
“Ik wil heel graag met je naar bed maar ik ben wel ongesteld.”
Waarop de man zegt:
“Dat geeft helemaal niks.”

’s Morgens wordt de man wakker en alles draait om hem heen. Met gesloten ogen bedenkt hij wat er de avond tevoren ook alweer gebeurd is. Shit ja, hij had nog een vrouwtje opgedoken. Hij kijkt naast zich in het bed en het enige dat hij ziet is een bloedvlek.
“Oh, oh, ik heb haar vermoord!!!”
Snel kijkt hij naar zijn dienstwapen en constateert dat er geen kogels uit zijn. Hij heeft haar dus niet doodgeschoten. De keuken, snel naar de keuken maar alle messen zijn er nog en op geen enkel mes zit bloed.
“Tja,” denkt de man, “het zal dan wel loslopen, ik ga me maar eerst eens verzorgen.”
Hij komt in de badkamer en kijkt in de spiegel:
“SHIT, IK HEB HAAR OPGEGETEN!!”

Nachagai ana!!

Een jonge Nederlander is samen met zijn baas op weg naar Tokyo in Japan voor een belangrijke zakenmissie. Baas:
“Is dit de eerste maal dat je naar Japan komt?”
Jongen:
“Ja ja, en ik zou zo graag die Japanese geisha’s ontmoeten. Naar het schijnt zijn ze fantastisch in bed.”
Baas:
“Inderdaad, ik zal je tonen waar je één van de beste van heel Japan kunt vinden.”
De baas neemt hem mee naar de achterbuurten van Tokyo en wenst hem een goede avond, maar herinnert hem eraan dat hij morgen vroeg met de klant gaat golfen. Jongen: “Geen probleem, baas.”
En hij gaat binnen in het huis van de geisha.

De geisha begroet de jongeman en biedt hem direkt wat te drinken aan. Na enkele glazen sake gaan ze naar bed. De jongen bespringt de geisha en neemt haar langs voren. Na enkele minuten roept de geisha zeer luid en met veel gekreun:
“Mmmm Nachagai ana!”
De jongeman, opgehitst door het gekreun, gaat verder en weer roept de geisha met veel gekreun:
“Aaaah Nachagai ana!”
Die avond neemt hij de geisha wel drie maal en steeds roept ze:
“Nachagai ana!”
Voldaan keert hij terug naar zijn hotel en denkt bij zichzelf:
“Ik moet wel heel goed zijn om na elke beurt zo’n compliment als ‘Nachagai ana’ te krijgen.”

De volgende morgen gaat hij golfen met de Japanse klant. Na enkele minuten is het duidelijk dat de Japanner zeer goed kan golfen. De jongen denkt bij zichzelf:
“De volgende keer als hij de bal nog eens in de hole slaat moet ik hem een complimentje geven.”
Bij de volgende slag in de hole zegt hij:
“Bravo meneer, euh … Nachagai ana!”
De Japanner kijkt op en zegt:
“Hoe bedoelt u ‘Niet in het goede gaatje?’”

Slecht

Na een korte afwezigheid van de “Mop van de Dag” zijn we weer terug  voor weer een hoop blijde gezichten.

2 vrienden zitten aan tafel ze heten Karel en Piet.
Piet vraagt aan Karel:
“Als ik met jouw vrouw naar bed ga, zijn we dan nog vrienden?”
Waarop Karel antwoordt:
“Nee.”
Piet:
“Zijn we dan nog kennisen?”
Karel:
“Nee.”
Piet:
“Zijn we dan vijanden?”
Karel:
“Nee.”
Piet:
“Wat dan wel?”
Karel:
“Allebei even slecht.”

The Day After

Gisteren was het toch wel een rustige drukke dag waarin het verslag gemaakt moest worden. Natuurlijk moesten daar ook de nodige foto,s in geplaatst worden en een foto album die mede mogelijk gemaakt is door Bjorn, Maurice en PretEd.

In de ochtenduren eerst even het AD marathonkrant gelezen en kwam daar “hoe kan het ook anders” het verhaal van Topper Martine tegen. Iets verder zag ik in het rijtje van Qutes een Sitaat staan van Ronald die vertelde dat hij vorig jaar tijdens de marathon van Leiden met een temp van 32 graden en nu met 28 graden geen warmweer marathonloper is. Leuk om het allemaal te lezen.

Tegen 10.00 uur belde PretEd voor een bakkie koffie in zijn pandje, toen ik daar naar toe reed met de Transit zag ik Bert Nuninga (dorpsgenoot) de straat over strompelen en dacht toen ” zou hij hen ook gelopen hebben”. Dus bij thuiskomst gelijk even op zoek gegaan en mijn gedachte werd bevestigd. Ook hij had hem uitgelopen in een tijd van 3:28 (prachttijd).

Met de spieren gaat het super alleen de bovenbenen zijn wat stram maar voor de rest top. In de avond uren even een km of 8 wezen fietsen.

 

Rotterdam marathon 2007.

Je ambities bijstellen was de leus, natuurlijk doet niemand dat in eerste instantie, je denkt alleen maar aan jou richttijd en met een polsbandje om sta je dan aan de start en droom al van de finish. Maar om bij het begin te starten was ik om 08.30 vertrokken naar Rotterdam om even een gezellige ontmoeting te hebben met diverse webloglopers, de auto geparkeerd op de Kralingse Zoom en verder met de metro richting de Coolsingel. Rond de klok van 10 liep Ruth voorbij en we herkende elkaar daarna vrijsnel. Daarna druppelde vele webloggers op het verzamelpunt en was het een leuk weerzien van vele bekende.

Rond 10.30 op weg naar de startvakken met Broeder Ronald, Wanno, Rinus, Koen en Aad. Daar in afwachting van het startschot werden we toe gezongen door Lee Towers met “You never walk alone”. Om precies 11.00 uur klok het startschot en de stoet kwam in beweging.

Al naar ongeveer 1 km stonden mijn supporters, Lydia Connie en Ed en kon ik snel even de flesjes uitwisselen. De zon stond al aardig hoog en de temperatuur steeg in hoog tempo waarna ik in gedachten mijn ambitie al zou gaan bijstellen. Rond de 20 km kwam ik Ruth tegen en we besloten om samen verder te gaan.

Het schone was er na 30 km toch echt van af en moest ik Ruth vaarwel zeggen en verder mijn eigen race volbrengen al was mijn tussen tijd nog redelijk te noemen. Maar na 32 km zag ik mensen rechtomkeer maken en zij vertelde dat het over was. Ja daaaaaaaaag zij ik, ik ga gewoon door, maar even daarna werd er duidelijk verteld dat de race over was en dat we moesten gaan wandelen. Dat een wedstrijd gestaakt wordt door de hoge tempratuur was dan ook wel even verwarrend maar hierna ben ik gewoon rustig gaan wandelen.

De bijgestelde ambities waren nu wel heeeel ver te zoeken maar om het glas toch half vol te houden kon ik toch nog proberen een PR te lopen want het ouder PR stond op 05:00:20. Al wandelend en dribbelend kwam ik naar 41.6 km toch de Coolsingel en zag ik in de verte het doek hangen waar ik in het begin van droomde De Finish. Net de bocht door werd ik gebeld met de mededeling dat ik wat meer moest lachen op TV, nou geloof me van binnen was een grote glimlach. Daar kreeg ik de medaille omgehangen en had ik toch de ambitie om een PR te lopen in een tijd van 04:55:12 en een dosis tevredenheid.

Natuurlijk wil ik toch diverse mensen bedanken voor hun bijdrage aan mijn geluk, Lydia, Ed en Connie als top supporters, Kleding sponsor Frens Keukens, Kleding sponsor Asics, Trainer Rob Veer, Ingrid voor voedingadvies, Bjorn, M@urice en PretEd voor het maken van al die prachtige foto,s en alle bedrijven en mensen die een donatie hebben gedaan voor de Doe een Wens stichting en natuurlijk alle webloggers.

Voor een foto verslag klik dan op de medaille