Op richting de HMM als nieuw doel

De voorbij dagen zitten we wederom in Ferrol, het weer is best goed. Dus  ben ik ook gaan trainen want de Haarlemmermeer marathon is al over een kleine 3 maanden dus mogen de schema’s uit de kast worden gehaald. Ik heb geen schema’s meegenomen maar eergisteren de eerste 10 kilometer gelopen en dat was een bijzondere vond ik. Het was er een met een pittig klimmetje en na 10 km heb ik de tijd stopgezet en rustig even uitgelopen.

Gisteren en vandaag zijn hier de kwalificatie wedstrijden voor de WK triatlon dus een groot sport gebeuren hier, na het werk gisteren ben ik er even gaan kijken getooid in mijn sportkleding. Want ik wilde graag weer een loopje gaan doen.   Daarna op stap gegaan en dit keer wilde ik een trip maken van 15 km maar tijdens het lopen dacht ik “misschien wel 20 km”.

Dus ben ik wederom de bergen in gedoken al was het wel langs de kustlijn zodat het makkelijk is om de weg terug te vinden.

Nu heb ik een hoogte verschil van 500 meter gedaan in pakweg 7 km en moet bekennen dat ik menig keer aan Martine en Ingrid heb gedacht want jeetje wat kan dat zwaar zijn. Want niet alleen dat klimmen is moeilijk maar met dalen moet je ook het koppie er bijhouden. Maar goed na iets meer dan 19 km was ik weer terug in hotel Paradores in Ferrol.

Vandaag zondag was wederom een werkdag maar na het werk toch heel even de schoentjes weer aangedaan en 5 km in een strak tempo afgelegd want was na ruim 24 minuten weer terug. Nu maar kijken wat de rest van de week breng aan loop activiteiten.

Helaas het is waar.

Alles leek in kannen en kruiken te zijn, een dag of 10 naar Ferrol en op de 18de weer thuis. Dus keek ik halsreikend uit naar het samen zijn met vele hardloop vriendinnen en vrienden tijdens de 12 uurs Estafetten loop in Den Haag.

Helaas het loopt iets anders dan ik gehoopt had maar daar raak ik gewend aan en weet ook dat afspraken maken soms erg moeilijk is. Want ik ga nu niet op dinsdag weg maar op donderdag wat betekend dat ik niet de 18 thuis kom maar de 20ste zover ik weet vanuit de statistieken. Heb dus vanmorgen RR en ook Tiny geïnformeerd dat ik niet kan deelnemen aan dit geweldige evenement.

Natuurlijk wens ik iedereen een geweldige tijd toe.

Dus mijn volgende doelstelling zal dan wel de Haarlemmermeer marathon gaan worden, tegenwoordig is het niet meer de uitdaging om een loopje uit te lopen maar om hem te lopen is al een uitdaging. Breaking News: Gelukkig is mijn plaats reeds ingenomen door de enige echte Weblogster en Trail Specialiste Martine. Op voorhand durf ik te zeggen dat dit natuurlijk een wereld vervangster is voor het Driem Tiem 2 Suc 7 allemaal.

De wonderen wereld der natuur

Nee dit is geen nieuwe aflevering van Chriet Titulaer maar een natuurlijk overzichtje van mijn tochtje van gisterenmorgen. Rond elfen vertrokken om het groene land in te duiken en weer eens te kijken of er nog leuke dieren zaken waren.

 

Als eerst opvallende van het een Meerkoet met 2 jongen op zijn nestje. Volwassen Meerkoeten vind ik zelf niet zo mooi maar die babymeerkoetjes zijn wel erg leuk om te zien, een paar km later zag ik een Fuut parmant zwemmen in een slootje en dacht bij mezelf “zie ik het nu goed?”

En ja ik zag het echt goed, op de rug zijde van de Fuut zaten 2 jonge fuutje heerlijk beschermd dit was een geweldig gezicht om te zien en ik had het nog nimmer gezien.

Tot slot liep ik ik door een pad waar aan beide zijden wilgen stonden in een mooie groene kleur, je zou er uren lang door willen rennen zo’n mooi perspectief.

Dan het lopen zelf, dit ging ook lekker maar werd na 18 km toch onaangenaam verrast met een irritatie aan mijn knie wederom. Als een duvel uit het doosje was het er weer en bracht de twijfels weer terug dat ik toch een sport fysio moet gaan raadplegen. Maar omdat ik vanaf woensdag wederom vertrek naar Ferrol moet dit toch even wachten en zal ik toch nog gewoon proberen te trainen aldaar maar dan op kortere afstanden denk ik.

Hola amigos y amigas

Hallo lezers en vrienden, na ruim een week in Ferrol (E) te zijn met een heerlijke temperatuur gaat het allemaal lekker.

Natuurlijk is het geen vakantie maar met deze tempraturen voelt het al een werk vakantie.

Afgelopen maandag ben ik via Madrid naar La Coruna om vervolgens met de taxi naar Ferrol te reizen. Nu zou je denken dat dit wel in een paar uur gebeurd zou kunnen zijn maar de realiteit is toch echt anders. Want s’morgens om 11.00 uur vertrokken en om 00.30 in het hotel.

Maar wederom overleefd en de volgende dag zijn we naar het eerste bootje de Maersk Ras Raffan gegaan waar de oplevering (CTS) werd gedaan. Samen met mede collega’s Mike en Jose  de dag ruim vol gemaakt.

En zo waren we woensdag morgen nog even op het zelfde bootje om wat laatste dingetjes te doen waarna we daarna naar het volgende bootje zijn gegaan, dit is de Cadiz Knutzen. Beide bootje zijn LNG tankers en deze zijn van een redelijk voormaat. Deze 284 meter lange gastanker ligt dan al in een drydock en kan een lading gas plaatsen van bijna 50.000 ton gas, maar er zijn nog grotere.

En wat gaan wij dan wel doen deze dagen, testen, testen en nog eens testen van ons systeem. Dit doe ik samen met onze Spaans collega Jose. Elke dag testen wij of ons systeem precies binnen de marge van + 5mm en -5 mm zit en indien nodig iets bijstellen. Natuurlijk is het niet elke dag het zelfde want de tempratuur heeft ook invloed op de metingen. Maar goed morgen is het dinsdag en dan gaan we starten met een onafhankelijke partij die de certificatie gaat uitvoeren namens de rederij.

Nu even wat hardloop nieuws, het gaat super en kan met 99,9 zeggen dat het toch echt aan de inlay heeft gelegen want deze afgelopen week heb ik  12,5 km, 15 km en op zondag 18 km gelopen.

Het tempo lag misschien iets lager dan voor de marathon van Rotterdam maar nog altijd rond de 10.8 km per uur op een route waar nog wel een paar heuveltjes zijn. Dus ik heb geen centje pijn en ben daar erg blij mee natuurlijk. Dus soms heb ik nog wel eens gelijk!!!!!!

Maar donderdag weer thuis tot komende dinsdag want dan wederom een nieuwe certificering in Spanje.

Om een impressie te krijgen hoe groot deze tanken zijn heb ik een foto weten te scoren en zie hier.

Test 2, geslaagd.

Een zondag om echt van te genieten, rond de klok van 9 uur vertrokken voor een nieuwe test dag. Het vermoeden van mijn nieuwe inlays moest vandaag een bevestiging gaan worden, of niet natuurlijk.

Dus in mijn linker schoen het oude zooltje en in de rechter schoen het nieuwe zooltje. Waarom zie ik een ieder denken. Nou het oude zooltje op rechts geeft een lichte irritatie in de lies streek wat voor mij destijds de reden was dat ik nieuwe moest gaan halen. Na mijn training van vrijdag had ik daar wederom last van.

Maar goed in een heerlijke sfeer waar alles groen groener groenst is begaf ik mij weer vanouds in de polders van Alblasserdam en omgeving.  Ik zag er weer mooie natuurlijke zaken waaronder een zwanenstel met naast hun kroost al zorgeloos slapend en in de boezem zwemmen vele stelletjes ganzen met hun kleintje. Maar ook zij gaan via de kade waar ik loop naar een andere sloot maar als je dan ziet wat een stront zij uitwerpen daar dan denk je op zijn minst dat er een stuk of 1000 hebben gezeten.

Maar een opvallend iets wat ik vandaag heb gezien had ik wel eens eerder gezien maar dacht dat het een jonge reiger was. Want een bruine reiger had ik nog nooit gezien, maar dit was dus de Purperreiger. En na wat google vond ik dit stukje en wat stond daar in: De purperreiger is een grote moerasvogel die in Europa vooral in de zuidelijke en oostelijke landen broedt. Nederland is in dat opzicht een buitenbeentje met een populatie van ongeveer 650 broedparen.

Vroeger was hij talrijker, waardoor de purperreiger nu op de Rode Lijst staat. De Nederlandse purperreigers broeden in moerassen van laag Nederland in nat rietland, lage struiken en her en der  in moerasbos. De grootste kolonies liggen in de Nieuwkoopse Plassen, in de Boezems van Kinderdijk en de Zouwe (Zuid-Holland) en in het Naardermeer (Noord-Holland). In Utrecht, Overijssel en Gelderland zijn tegenwoordig alleen kleinere kolonies te vinden.

Tot km 17 ging het nog steeds erg lekker dus bedacht ik, een km wat harder en dan weer terug qua. Ik wilde via de Wittebrug naar het Boerenpad maar op de Wittebrug stond een dame die ook wilde gaan starten en zij wilde gezellig even aanhaken alleen ging ik de andere kant op. Maar oke vele wegen gaan naar huis dus zei ik oke gaan we toch gewoon die kant op. Dus in een aardig tempo gingen we in de aanval om de loper voor ons in te halen en dat is ook nog gelukt waarna de loopster (sorry maar je voornaam weet ik niet meer) zich liet afzakken. Het enige wat ik weet is dat de loopster de dochter is van Wout Plazier en dat zij ook nog sportmasseur is en dat bied perspectief om eens een goede behandeling te ondergaan. Dus even kort met elkaar gebept en daarna weer onze eigen weg gegaan. Nou het was gezellig hoor.

Maar het belangrijkste is wel dat er geen irritatie was dus een kleine bevestiging van mijn gevoel komt langzaam bovendrijven. Ik vertrek morgen naar Ferrol in Spanje waar ik ruim een week op een LNG bootje een inbedrijfstelling ga doen met een Spaanse collega. Dus heb de Garmin al klaar gezet en de sportkleding lig ook al klaar. Maar ik zal zeker mijn blogjes bijhouden en jullie een beetje op de hoogte houden van mijn werkzaamheden.

Super, eerste doelstelling bereikt

En zo is het alweer weekend en heb ik vanmorgen weer eens gelopen. En dit keer 15 km met mijn oude inlays. En het ging super en heb nog nergens last van. Maar een zwaluw maak nog geen zomer dus zal ik nog niet te hoog van de toren springen door de zeggen dat het lek boven is. Nee eerst maar weer een wat langere duurloop doen van 20 km om te zien of het dan goed gaat, want meestal begint de irritatie na een km of 17. Maar voor vandaag vond het heerlijk.

Ook is er weer sponsornieuws, misschien was het al iemand opgevallen maar er zijn weer 2 nieuwe bedrijven bijgekomen. Ik had het al een beetje aangekondigd in mijn vorige bericht maar na een uitgebreid gesprek zijn beide bedrijven over de streep en dragen dus ook de Doe een Wens een warm hart toe.

Als eerste bedrijf waar ik langs ging was Jobeto bv, dit bedrijf heeft een keur aan bedrijfsactiviteiten.

Het jaar 2009 is voor Jobeto een jubileum jaar. Jobeto is dan al 30 jaar actief en heeft inmiddels meer dan 30 werknemers in dienst. Ook voor eigenaar Peter Rip is 2009 zijn 10-jarig jubileum. Onze doelstelling is en blijft: het welkom heten van nieuwe klanten maar bovenal het tevreden houden van onze bestaande klanten, waarvan vele al sinds lange tijd van onze diensten gebruik maken.

Inmiddels heeft er een forse uitbreiding plaatsgevonden in de activiteiten en bestaat Jobeto bv uit de volgende onderdelen :

Jobeto Team            : verhuur/verkoop klaar maken en opknappen van woningen en bedrijfspanden

Jobeto Nautic            : reinigen van jachten en glas/gevelbewassing vanaf het water, coaten van Teak dek en jachten

Jobeto Sales             : verkoop van o.a. inventarissen, allerhande goederen, reinigingsmiddelen, coatings, stof- en waterzuigers etc.

Jobeto Tent              : verhuur van (pyramide)tenten en toebehoren zoals luxe Teak meubelsets, verharde vloer, verwarming en verlichting. Binnenkort verwacht: nieuwe tent : de Expodôme

Jobeto Schoonmaak  : algehele schoonmaak

Als tweede bedrijf die ik benaderd had was Company-Flex. Company-Flex is een onderdeel van een groep bedrijven uit de Alblasserwaard, waarvan een aantal wellicht bij u bekend is, W.F. de Jong b.v. Ingenieursbureau Vormtech b.v., Projectenbureau Vormflex bv en Covesa Geotechniek bv. Company-Flex heeft in dit geheel een eigen zelfstandige positie en houdt zich bezig met administratieve en secretariële dienstverlening in de ruimste zin van het woord. Maar om een geweldig beeld te krijgen bezoek hun site en het is duidelijk, Comapny-Flex is een zeer Flexibel bedrijf.

Als laatste ben ik nog langs geweest bij Heart For Cars, zij zijn gespecialiseerd in onderhoud en reparatie van auto airco installaties in personen- en bedrijfswagens, schadeherstel, uitdeuken zonder spuiten, ruitreparatie en vervanging, autoradio,- navigatiesystemen, carkits, (exclusieve) autocleaning, verhuur van dakdragers, dakkoffers, sneeuwkettingen, fietsendragers, enz. via een landelijk dekkende organisatie (Topspace.nl) waardoor ze nooit nee hoeven te zeggen. Autobanden en uitlaten tegen zeer scherpe prijzen. Eigenlijk kunt u met al uw wensen bij hun terecht en zij gaan op zoek naar het geen nodig is. Heart For Cars is merkonafhankelijk en werkt voor zowel particulieren als garagebedrijven. Zij zijn een STEK gecertificeerd bedrijf en voldoen aan alle technische- en milieu-eisen.

Tot slot even een wel heel positief puntje, we zijn de 1500 euro grens gepasseerd dus doel 1 is bereikt nu nog een kleine 200 euro en mijn  2de doelstelling is bereikt. Fijn weekend iedereen.

Een weekend met Top nieuws

Zo vandaag weer eens wat anders te melden, eerst een leuk sportbericht waar Alblasserdam trots op mag wezen. Het eerste van CKC Alblasserdam heeft gisteren het kampioenschap weten te behalen in de eerste klasse dus zullen zij in het volgende seizoen uitkomen in de overgangscompetitie. Een grote stap voorwaarts dus, hoofdklasse ligt nu wel heel dicht bij zouden we zomaar kunnen stellen. Ook dit keer gingen er weer vele supporters mee waaronder ook Arjan, Jelle en Kevin.

Dus dames en heren van het eerste, van harte gefeliciteerd met dit behaalde suc7.

Maar vandaag wilde ik toch ook mijn sportieve gedrag weer eens op de proefstellen, in mijn gedachte moest er een daad en test verricht worden hoe het met het knietje zou gaan. Dus rond de middag (ja, Rich zijn vroege duur loopjes zijn tegenwoordig verdwenen) vertrokken om een duurloop training in zone 1 te gaan doen.

In een relax tempo van iets meer dan 10 km/pu ging het gewoon erg lekker tot ik wederom bij km 17 kom en de irritatie weer voelt opkomen. Het is echt dezelfde pijn. Dus mijn volgende idee is om mijn oude inlays even in de schoenen te doen en te kijken of het misschien daaraan ligt.

Vandaag zijn er ook weer prachtige sportieve prestaties geleverd tijdens de marathon van Leiden. Jawel de Beerin van Terschelling heeft zich wederom in de boeken geschreven door als derde vrouw te eindigen.

Op voorhand zou dit een relaxmarathon worden maar gezien de tijd van 3.24.11 lijkt dat er allerminst op. Hoe komt dat zouden we ons kunnen vragen!!!! Nou ze had een TopHaas mee vandaag, want Broeder Ronald heeft haar vast en zeker weten te overtuigen dat er een mooie plaats in zou zitten. Nou grote klasse.

Ook is er weer Doe een Wens sponsor nieuws want de actie loopt natuurlijk gewoon door en gisteren heb ik een gesprekje gehad met Lizette Vonk  van Company-Flex en met Peter Rip van Jobeto bv. Zij hebben al mondeling toe gezegd dat zij meedoen alleen moet ik even een afspraak maken om het een en ander uit een te zetten.

Ook is er weer een mooie wens vervuld door de Doe een Wens. Een safarikamer voor Timothy:

“Ik wil naar Afrika!”, roept Timothy al meteen, als de wenshalers de drempel van de voordeur nog maar net over zijn. Hij weet alles van de savanne en zijn favoriete dieren zijn de okapi en de giraf. Jammer genoeg is het door een ernstige hartziekte voor hem niet mogelijk om te reizen. Nou, in dat geval ,moet Afrika maar naar hem toe komen!

Truckers Run 2009 in Alblasserdam

Truckers Run 2009 gaat niet over hardlopende vrachtwagenchauffeurs al lijkt het daar in eerste instantie wel op, maar goed lees het verhaal en je begrijpt waarom dit zo’n geweldig onderwerp is.

Zaterdag 16 mei was de dag van de Truckers Run 2009 georganiseerd door de Lionsclub Alblasserwaard Souburgh.

Rond de klok van 10 uur ben ik er heen gegaan en het was al een bonte verzameling van vrachtwagens. Het is een leuke toertocht waar de bijrijders bestaan uit kinderen en volwassenen met  lichamelijke of  een verstandelijke beperking. Nu heb ik een paar jaar de eer gehad om voor DJ te spelen tijdens de playback show en after party voor de Merwebolder in Sliedrecht. Als er iets was wat leuk is als vrijwilliger dan was dit het wel, de gasten waren altijd blij, vrolijk en gelukkig. Een beter publiek kan je jezelf niet wensen.

En tijdens het rondwandelen tussen al die chauffeurs en bijrijders trof ik waarachtig een paar van mijn trouwe gasten destijds. Het was een leuk weerzien.

Rond half elf klom de dhr Maat op een hef truck en sprak de mensen uiterst vriendelijk toe en ook hij was vereerd om iedereen weer te zien in grote getale. Ook de burgervader van de gemeente Liesveld sprak de menigte toe en vroeg of er in de gemeente Groot Ammers (het ooievaarsdorp)  niet getoeterd kon worden om de Ooievaars aldaar niet te verjagen. Hierna werd het startsein gegeven op de wagens te bemannen en zich gereed te maken voor vertrek.

En dan om 10.50 was het zover, een stoet van ongeveer 85 wagens vertrekken van het terrein van Transportbedrijf Maat uit Alblasserdam om voor die vele bijrijders een onvergetelijke dag te maken.

Ik stond net iets buiten het bedrijfsterrein en heb de Rose fotocamera van Tessa geleend en start met het maken van de complete uittocht. Een geweldig gezicht en een oorverdovend kabaal van het claxonneren. Dus heb bij elkaar een filmpje gemaakt van bijna 9 minuten maar hij was echt te groot voor het internet. Toen de laatste truck voorbij was ben ik weer naar huis gegaan.

Mijn overbuur jongen die een tijdje geleden is mee geweest met een vlucht bij stichting de Hoogvliegers mocht ook dit keer mee, zijn vader die ook een trucker is heeft zich ook opgeofferd voor deze meesterlijke rit en heeft er ook super van genoten.

Tegen 15.00 uur kwam de hele stoet weer richting Alblasserdam via de dijk, dus snel naar een leuk punt om ze op te wachten en de hele stoet nog eens te filmen op een grote die wel past op het internet.

Wanneer de vrachtwagens door ons dorp toeren is het echt een claxonserenade die zijn weergave niet kent, zowel de chauffeurs als hun gasten genieten er met volle teugen en langs de kanten van de weg staan nu vele toeschouwers. Ook nu heb ik een compleet overzicht kunnen filmen op een kleiner voormaat en deze kon ik dus op You Tube plaatsen, ook Ed een kei goeie vriend van ons was er bij en ik had gevraagd of hij wat plaatsje wilde schieten. Nou ook dat is goed gelukt al zijn ze niet allemaal even mooi door de snelheid van de passage. Maar vele zijn prachtig geworden.

Dus mocht er iemand graag een dvd willen met de beelden van het vertrek vanaf Maat Transport en de Rit door Alblasserdam en de daarbij gemaakte foto’s!!!! Klik even op de postbode en stuur een email dan maken we even een afspraak.

Voor de rest was het voor mij weer een prachtig evenement georganiseerd door de Lionsclub Alblasserwaard Souburgh en wat kunnen zij hier trots op wezen maar zonder al die chauffeurs zou dit ook niet gelukt zijn dus ook voor hun een dikke pluim.

Hé hé eindelijk weer eens een PR

Zo daar zijn we weer eens keer met leuk hardloop nieuws. Afgelopen maandag ben ik weer eens lekker op pad gegaan om een 10 km loop. Voornemens om dit is een laag tempo te ging ik aan begin van de avond op stap. Het was heerlijk weer en ging weer richting de molens van kinderdijk.

Ik heb me netjes aan de regels gehouden en de snelheid iets boven de 10 km per uur.

Maar ik wilde op dinsdag ook graag even op de fiets springen, helaas te laat thuis en druk druk op het te gaan doen.

Dan de woensdag maar, de Verkerk loop 2009.  Voor de vierde opeenvolgende keer heb ik aan deze loop meegedaan. In de drie voorgaande edities heb ik altijd de tien gedaan maar dit keer pakte ik de 5 km vanwege het feit dat ik afgelopen zaterdag de 15 km zou lopen tijdens de Lenteloop. Helaas kon ik deze niet lopen vanwege werkzaamheden, ja we hadden een bootje.

Oke back to the Verkerkloop, al op tijd aanwezig omdat er vaak bekende medelopers en webloggers zijn heb ik even heerlijk genoten van de leerlingen in de diverse leeftijdsklasse die de 1500 meter deden. Ook kwam ik Patries tegen, haar grote zoon had ook mee gedaan en werd daarbij aangemoedigd door de ander zussen die hun longen uit hun lijf hadden geschreeuwd. Ook deze telg ging met een mooie medaille naar huis. Een verdiende trofee want er doen vele kinderen aan deze loop mee en het is een geweldige organisatie.

Maar rond 19.45 ben ik op mijn gemakkie rustig aan in gaan lopen want meestal ben ik altijd koud aan de start en mede daar door zak ik nog al eens door het ijs. Helaas heb ik weinig webloggers gezien maar een goeie webloggers vriend kwam ik tegen, het was onze enige echte Travel John. Ja ik ga de laatste tijd wel eens op stap maar als er een vaak weg is voor zijn werk nou dan is het John wel.

John was dit keer een echte begeleider van een Zeeuwse Schone die hij training geeft om in de toekomst tot torenhoge prestatie te laten groeien.

Maar rond 20.20 stond ik het startvak en probeerde mij nog een beetje naar voren te dwingen. Tot ik dacht “ver genoeg”. En het leuke is dat er ook nog lopers uit mijn dorp meelopen en die mij herkennen van mijn weblog. Nu lees ik dit soort verhalen bij Martine en Ronald die geregeld herkend worden maar laat dit nu mij ook eens gebeuren, een totaal vreemd iemand voor mij sprak mij aan en zei ” jij schrijf toch op internet en kom uit Alblasserdam”. Dus dat gaf een leuk gevoel, deze man liep nog maar een paar jaar en ik heb echt respect voor hem, dit jaar had hij al 2 marathons gelopen en een 60 km ultraloop. Ik ben een watje als ik zo langzamerhand allemaal lees van mijn vele weblogvrienden en andere lopers verhalen.

Maar goed, niet veel later viel het startschot en zette de stoet zich in beweging. Natuurlijk duurde het nog even voor dat de start lijn werd overschreden maar daarna begon toch eindelijk mijn wedstrijd. Het was trouwens pas mijn 2de 5 km wedstrijd ooit. Dus de te kloppen RichTijd was 23.15.

De eerste km ging best hard waarna ik toch verkoos om rond de 14 km per uur te lopen. Ik had een stil verlangen om richting de 20 minuten te gaan maar helaas ging dat het niet worden. Maar het ging voor de rest best lekker, mijn knie voelde goed aan en krampen waren nog niet aan de orde.

Na drie km liep ik net iets achter Pieta Ritskes, deze rappe vrouw ken ik ook al enige jaren en bewonder haar prestaties. Maar ging haar voorbij in de laatste km maar op een kleine 500 meter was het Pieta die aan het langste end trok en zo werd ik respectvol afgetroefd. Even voor alle duidelijkheid, het was geen rivaliteits eindsprint maar een voor betere tijd eindsprint. Dus met een tijd van 21.44 kwam ik over de streep en moest even op adem komen. Maar mijn tijd werd iets later uitgelezen door de man die de startnummers uitlees met een vernuftig apparaatje. Iets later kwam ik Henk lodder tegen ook een regelmatige bezoeker van mijn site. Even wat leuke verhalen de revue laten passeren.

Even flink moeten uitzweten en nog even lekker bij gepraat met andere bekende lopers ging ik rond 22.00 uur weer naar huis met een goed gevoel want er is tenslotte weer eens een PR gelopen.

Ja lezers ik ben tevreden.

Reclame RoPaRun team 238 Reclame

Mijn werk is een hele leuke ervaring maar het is er ook een van 7 dagen in de week indien nodig. Want de bootjes en hun bemanning kennen geen weekend. Nu is dit natuurlijk geen gewoonte maar dit weekend is er een met 3 bootjes.

Dus mijn Lenteloop in Papendrecht staat op losse schroeven, morgen komen er 2 bootjes binnen en die hebben dus service nodig. Dus zal ik samen met Ed op stap gaan om de problemen op te lossen. Maar je weet nooit want wie weet komt het nog goed.

Iets totaal anders, mocht je haar er vreselijk uitzien en zijn de puntje zo dood en gespleten. Of vind je het tijd om de kaper te bezoeken maar moet je morgen de hele dag gaan winkelen!!!

Nou dan is er een passende oplossing om morgenavond je koppie te laten knippen bij de Nachtkapsters in Barendrecht bij Cafe Den Pimpelaer. Voor maar een klein bedrag van 10 euries wordt jou haar tot in de puntjes verzorgt door de meiden van Jordi’s Haarspecialist !!  Plus een biertje !!!

En om die 10 euries daar gaat het uiteindelijk om, dit bedrag gaat naar het RopaRun Team 238 die natuurlijk alles in het werk hebben gesteld om een hoog bedrag te gaan realiseren voor een van deze goede doelen.

Dus ga met u Steile Wandkuif, of Poedelkapsel op zaterdag 9 mei tussen 19.00 uur en 02.00 uur naar Cafe Den Pimpelaer aan de Doormanplein 3 te Barendrecht.

Van Regenland naar Tenerife

Met een nieuwe baan met veel uitdagingen kreeg ik er maandag avond weer een bij. Of ik dinsdagmorgen naar Tenerife wilde om daar even een bootje te bezoeken die een niet al te groot probleem heeft. Tenminste, voor ons dan. Het schip had een groter probleem wanneer dit kleine probleem niet opgelost zou worden.

Oke dus ik dinsdag morgen om 05.00 uur de deur uit op naar Schiphol om via Madrid naar Tenerife te vliegen. Ook even naar de Primium Lounge om me daar in te schrijven zodat ik voortaan met de Iris scan kan gaan inchecken. Ook heeft het een klein voordeel met parkeren en natuurlijk gebruik van de Lounge waar je tijdens werkdagen tussen 06.00 en 20.00 uur terecht kan om even heerlijk te relaxen in de luxe fauteuils en eventueel te Wifi internetten.

Maar na de gemaakte foto’s van mijn beide ogen kon ik daarna mooi door de poort en kon ik met gemak richting het vliegtuig van Iberia. Uiteindelijk kwam ik rond 15.00 (16.00 Ned. tijd) aan op het vliegveld van Tenerife waar de taxichauffeur al stond te wachten om mij naar Santa Cruz te brengen. Het eiland telt 700.000 inwoners waarvan er 300.000 in Santa Cruz wonen. Na een kleine 65 km gereden te hebben stond ik voor het bootje die net langszij kwam dus moest er wederom gewacht worden voordat hij vast aan de kade lag.

Nadat ik alle problemen had opgelost was het inmiddels al 21.00 uur en werd ik netje gedropt bij hotel Taburiente waar ik even heerlijk heb gegeten en gedoucht en gerelaxt om vervolgens weer om 00.00 uur richting het vliegveld te gaan. Onderweg had ik mijn eerste slaapmoment en er zouden er nog vele volgen tijdens mijn travelday. Wederom via Madrid naar Amsterdam en om 13.00 uur stond in weer bij ons pandje.

Ik had graag gaan lopen op Tenerife maar door tijdgebrek ging ik het niet redden, dus vandaag thuis weer eens gaan lopen en wat was het lekker zeg. Gewoon een duurloopje in een tempo van 10 km. Ik heb mijn trainingen maar weer aangepast naar het lopen op hartslag.  Geen Centje pijn gehad dus er komt weer witte rook uit de schoorsteen, maar ik blijf wel waakzaam.

Komende zaterdag ga ik de 15 km doen tijdens de Lenteloop in Papendrecht waar ook Ronnie aan de start zal verschijnen en wie weet nog meer van de bekende bloggers.

Panama een geweldige ervaring

Zo na 5 dagen zijn we weer terug in ons schone landje want geloof me Panama City is niet zo schoon en dat met anderhalf miljoen inwoners. Maar natuurlijk bij het begin beginnen, op dinsdag morgen ben ik al rond kwart voor acht vertrokken naar Papendrecht om daar een collega op te halen die weer terug naar huis in Sjanghai ging en daarna naar Bergschenhoek om Peter op te pikken.

Op Schiphol zijn we neer gestreken in de Premium Lounge waar Peter een abonnement heeft en ik een introducé kaart had. Hier kan je heerlijk genieten van een lekker ontbijtje in een heerlijke rustige omgeving. Nou daar word Rich ook lid van.

Maar rond half twee stegen wij op om het luchtruim op te zoeken richting Panama, een beste reis overigens want 11 uur vliegen is een aardig end,  afstand is iets meer dan 10000 km. Aan ruimte geen gebrek want ik zat in een rij van 3 waar maar 2 personen zaten dus de middelste stoel was leeg en diende als opslag voor leesvoer en andere onzin. Het ene persoon vlak naast mij was een meid uit Burningham Engeland die met haar vriend (een Panamees) op familie bezoek gingen. Deze dame was ook een hardloopster en haar verste wedstrijd afstand was de halve marathon. Dus dat schept een communicatie band. Heerlijk zitten beppen en natuurlijk ook diverse films bekeken waaronder ook een docu van de New York Marathon 2008 met Paula Radcliff als winnaar bij de dames.

Maar met zes uur tijd verschil (vroeger) kwamen we om half zeven aan op het vliegveld Tocumen in Panama. Waarna we enige tijd later werden opgehaald om naar ons hotel gebracht te worden. Het was Hotel La Cresta Inn en hier worden vele zeelieden en service engineer,s door de Agent naartoe gebracht voor de overnachting. Maar toen we de volgende morgen ergens een bakkie deden kwamen we tot onze grote  ontdekking dat het geen zes uur maar 7 uur tijdverschil was.

Er waren al enige uren vertraging op gelopen met het binnenkomen van het schip de Stolzen en daar kwamen er nog wat meer bij. Dus op woensdag morgen ben ik samen met Peter opstap geweest voor een stukje sightseeing.

Maar als voetganger heb je daar nauwelijks iets te zoeken. De wandelpaden zijn zo slecht, ongelijk en je kan er zo maar in een soort put van 20 x 30 cm vallen op een willekeurige plaats. Nee die wandelpaden zijn echt erg slecht, en fietsers zie je er helemaal niet. Nou wat dan wel, auto en vele bussen met deuken op elke plaats die je je maar kan bedenken. Het is echt een drukte van jewelste.

De bussen zijn ook erg goed te horen, het zijn oude Amerikaanse schoolbussen die helemaal gepimpt zijn en de uitlaat is ontdaan van de demper zodat ze kabaal maken voor 10 bussen. Op mijn terug reis sprak ik met een Panamese studente en zij vertelde mij dat de buschauffeurs vele (dodelijke) ongelukken maken en gezien het rijgedrag verbaast mij dit niets.

De Skyline is er een die mooi is, vele woontorens aan de kust sieren de stad. Vele woontorens zijn nog in aanbouw evenals een heuse boulevard. Ja de boulevard is er een om van te genieten, helaas voor ons was dit nog over de gehele kustlijn waar wij gelopen hebben nog gesloten.

Ook een ander ding wat mij is opgevallen is hoe mensen omgaan met huis- en zwerfvuil. Het is er gewoon een grote bende langs de weg. Mensen gooien gewoon hun vuilnis langs de kant. Ook lege flessen of noem maar op. Nee daar is Nederland nog helemaal niets bij ook al is Nederland niet zoals in Singapore.

Maar woensdag middag wilde we toch even een rondje gaan hardlopen, ook nu was het kei warm maar allee we gaan. Garmin stond op de dokstation maar helaas was hij nauwelijks geladen en na bijna 3 km viel hij uit. Nou hij was niet de enigste die uitviel want ik kon ook haast niet meer. Was iets te snel van stapel gegaan en blies me helemaal op. Peter is toch iets verder en kan beter met de hitte omgaan. Dus bij het parkje in de buurt aldaar heeft hij nog een paar rondes extra gelopen.

Woensdag avond om negen uur werden wij met de taxi opgehaald om ons naar het bootje te laten brengen. Aangekomen bij de pilootstation was er een klein probleem met het bootje die ons naar het grote bootje zou brengen.

Dus weer de taxi in en verder naar het volgende vertrek punt. Daar op het kleine bootje de zee op richting de Stoltzen. Deze was wederom vertraagd en na een tijdje toen hij voor anker lag konden wij via de touwladder aan boord gaan. Nu hadden wij in December al een inspectie gedaan en alles zag er toen weer “goed” uit en nu kwamen alle nieuwe onderdelen aan bod die wij bij ons hadden om te installeren. Maar niets was minder waar want van al het werk wat wij toen hadden gedaan was weinig meer terug te vinden. Het onderhoud wat er aanbeveelt was is nimmer gebeurd en zo stond er veel apparatuur van ons wederom onder water waardoor een vele aardfouten waren. Dus de klus kon beginnen vanaf 23.00 uur.

Na 17 uur aaneengesloten gewerkt te hebben en 1 bakkie en 1 koekje en een paar blikjes 7up waren we de volgende dag om 16.00 uur klaar met onze werkzaamheden. Zo goed en zo kwaad hebben we getracht alles te fixen maar we konden niet tegen gaan dat er uiteindelijk 8 tanks buitenwerking zijn. Ook nu is er wederom met klem geadviseerd om onderhoud te geven aan de tanks want anders kunnen we over 4 maanden gewoon weer overnieuw beginnen. Water, zout, staal en stroom zijn elkaars grote vijanden.

Natuurlijk zijn we het Panama kanaal doorgevaren en dat is op zich een geweldige belevenis. Een filmpje die ik vond op internet laat in 75 seconden zien wat ik in een hele dag heb gedaan. Het Panama is 81 km lang en de breedte varieert van 70 tot 300 meter. De sluizen hebben een breedte van 33,53 meter en de maximale breedte van de schepen die er doorheen mogen is 32.30 meter.

Vier elektrisch aangedreven locomotieven (2 links en 2 rechts) houden een schip in de achtereenvolgende sluizen in het midden bij het invaren en tijdens het vullen en ledigen van de sluis. De schepen bewegen op zich op eigen kracht maar komen bij de beperkte snelheid in de sluizen en door de bochten in het kanaal aan manoeuvreerbaarheid tekort, vandaar dat de autoriteiten verplicht voor 3000 dollar per uur eigen sleepboten verhuren aan de grotere schepen.

De speciaal gebouwde sleepboten worden met kabels achter de grote schepen bevestigd en zijn voorzien van “Z-drive” aandrijvingen, wat inhoudt dat de beide schroeven alle kanten uit kunnen worden gericht waardoor ze de grote schepen optimaal kunnen afstoppen en richten tijdens de doorgang.

Het bijzondere aan het Panamakanaal is dat het schip als het ware over de bergrug geheveld wordt. De waterniveaus van Atlantische Oceaan en de Stille Oceaan verschillen op zich minder dan 30 cm, maar de getijden zijn flink verschillend, de Stille Oceaan kent ter plaatse ongeveer 3 meter getijwisseling terwijl de Atlantische oceaan aan de andere kant minder dan 1 meter getijwisseling kent. Het Gatunmeer in Panama is hoger dan beide oceanen (het wateroppervlak ervan ligt ca. 26 meter boven zeeniveau). Dat meer is dan ook het (zoetwater)reservoir dat de sluiscomplexen voedt. In het oorspronkelijke ontwerp was het de bedoeling een doorgaande verbinding te realiseren, door de getijdewerking is dat nautisch onmogelijk en is er in principe altijd minstens een sluis nodig.

Vertrekkende van de Stille Oceaan varende naar het oosten vaart het schip eerst onder de Bridge of the Americas door, die onderdeel uitmaakt van de Pan-Amerikaanse Snelweg die Noord- en Zuid-Amerika met elkaar verbindt. Dan passeren we  de havens van Balboa en gaan we door de twee sluizen van Miraflores waar we daarna door het Miraflores-meer naar de Pedro Miguelsluis varen.

Hierna komen we op de 42 km lange Gantunmeer richting de drie Gatunsluizen waarna we uiteindelijk bij Colón de Atlantische Oceaan opgaan. Om ongeveer 17.00 uur kwam er een pilootbootje weer langszij varen en konden wij via de touwladder het schip verlaten. Dit gebeurde al varend en dit was voor mij de eerste keer om zo al varend van boord te gaan. Op voorhand zat mijn hart in mijn keel maar het viel echt mee om deze stap te zetten, en het kan nog veel erger heb ik gehoord. Het Panamakanaal is de enige plek ter wereld waar de kapitein het volledige gezag over zijn schip moet overdragen tijdens de passage.

Het was de bedoeling dat wij om 20.00 uur zouden gaan vliegen op donderdag avond maar omdat niet haalbaar was ons vliegtuig te halen moesten we nog een dag langer in Panama City verblijven en werden we weer bij ons hotel afgezet.

Op vrijdag hebben we natuurlijk uitgebreid uitgeslapen want na een dag van 24 uur en goed doorwerken zonder enige rust was dit geen overbodige luxe. Maar later die dag besloten Peter en ik om toch de hardloopschoenen aan te doen en een rondje te gaan hardlopen. Ik vertelde tegen peter dat ik mijn tempo laag wilde houden en dat hebben we dan ook gedaan. Na acht km waren we weer terug in het hotel en wederom was het erg warm geweest, maar door het tempo te drukken ging het dit keer wel goed. Ook de kwetsuren hebben zich goed gehouden dus ga ik langzaam de km weer opbouwen.

Deze avond was het tijd om vaarwel te zeggen tegen Panama en weer richting huis te gaan. Het was voor mij een geweldige beleving en ervaring om zowel een stukje van de wereld te zien, om te mogen werken met een strakke deadline (daar hou ik van) en om door het Panama kanaal te hebben mogen meevaren.

Om een indruk te krijgen hoe de rit door het Panama kanaal gegaan is moet je even op deze link klikken en dan zie je in 75 seconden wat ik in een dag heb mogen ervaren.  En binnenkort staat hier nog een link naar de foto album.

Op naar het Panama kanaal

De laatste dagen is van trainen niet veel gekomen. Vorige week donderdag nog wel even op de fiets gesprongen voor een rit van 31 km op een mountainbike van mij maatje Peter. Ging een stuk sneller als met een toerfiets vond ik.

Wilde zaterdag gaan sporten maar drukdrukdruk, je kent het wel en zondag begon de dag met veel regen.

Kreeg zaterdag wel een geweldig telefoontje, of ik zin had om naar Panama te gaan voor een klus op een bootje aldaar. Wel moest ik daar Koninginnedag voor inleveren maar geloof me dat het antwoord gelijk ja was.

Dus morgen gaan Peter en ik op pad richting het Panama kanaal waar we woensdag avond aan boord gaan. Het zal uiteindelijk best hardwerken worden en een nacht niet slapen zal ook to de grote mogelijkheden horen.

Natuurlijk kan ik mijn fiets niet meenemen dus heb ik toch mijn hardloopschoenen ingepakt want zo’n kans wil ik Garmin niet ontnemen om even in Panama te gaan hardlopen.

Zo 100 km weg getrapt in 3 dagen

Ook de eerste 2 dagen van de week heb ik toch nog een beetje gevuld met sporten, nee nog steeds niet gelopen maar wederom op het fietsje. Gisteren rond de 25 km en vandaag bijna 36km.

Toen ik vanavond weg ging was het nog wel aangenaam maar toen ik rond half negen de fiets weer in de garage parkeerde was het beduidend kouder geworden en moest ik in een interval tempo  de trap op speren om mijn naar het toilet te vervoegen om daar een soort hemelwaterafvoer los te laten.

Tijdens en na deze trainingen voel ik ook echt niets, geen enkel pijntje in mijn knie onbegrijpelijk eigenlijk. Maar het geeft je vaak weer net een extra prikkel om die hardloopschoenen weer aan te doen en er even lekker op weg te gaan. Maar ik doe het nie!!

Maar even terug rekenend heb ik in de afgelopen 3 dagen iets meer dan 100 km gefietst. Nou het bevalt me in ieder geval beter dan fietsen op de hometrainer!!!!

Voor de rest heb ik weinig nieuws onder de zon alleen maar even weer eens een Doe een Wens moment.

Dit keer gaat het verhaal over Thom.

De 9-jarige Thom heeft een stofwisselingsziekte. Thom wil graag een hulphond hebben, een maatje met wie hij kan spelen en met wie hij zijn emoties kan delen. Het liefst zou Thom een Golden Retriever hebben. Tijdens een dag vol verrassingen komt hij oog in oog te staan met zijn nieuwe vriendje.